Full transcript of “ആലിബാബയുടെയും 40 കള്ളന്മാരുടെയും കഥ | 1001 രാവുകൾ”. Click a timestamp to open the video at that moment. Need another video? Use the YouTube transcript generator.
0:00 பிரியமுள்ள சுகர்த்துக்குளே, கிதியோர் அத்தியாயத்திலேக்கு நீங்கள் குச்வாகதம். இன்னு நமல் கேல்கான் போகுன்ன கதா, லோகமெம்பாடுமுள்ள குட்டிகளும் முதிர்ந்தவரும் முறுவோல கேட்டிட்டுள்ள, ஐட்டும் பிரச்சதமாய கதகலில் ஒன்னாயி கணக்காகப் பிடுன்ன, ஆலி பாபையும் நால்ப்ப இப்பின்னை எங்கனியான் இ விஸ்மைய கதல் லோகம் எம்பாடும் பிரச்தமாயது? அதின்ட உத்திரம் தேடி நமுக்கு நூற்றாண்டுகள் பின்னோடு. பதினிட்டாம் நூற்றாண்டிலே பிராண்ட்சிலேக்கிம் அவிடனின்ன புராதன சிரியையுட கதபரச்சில்
0:55 சதசுகலிலேக்கிம் யாத்ர செய்யயேண்டி விரும். இறாத் I will tell you, the truth is நீங்கள் எவிடை இருந்தான் இசப்தன் கேல்க்குந்தத நரியான் எனக்கு இரு கோதுகமுண்டு. உரு பட்சே கேரலத்திலே சாந்தமாயுரு ராத்ரியிலாவாம். அல்லங்கள் திரக்கிட்ட ஒரு ப்ரவாச ஜீவுதத்தி நிடையிலே உரு
1:40 இடவேலையிலாவாம். நீங்கள் எவிடை ஆனன்னும் இப்போழத்தே சமையமெத்திரை ஆனன்னும் ஒரு கம நம்முடை கதையாரம் விக்கின்னது பர்ஷயிலே உரு வலிய நகரத்திலான். சரித்திரத்தின்ற பாகமாயா வர்ணங்களும் மாரவங்களும் நிரண்ண உரு நகரம். கிடக்கும் படின்னாருந்த அம்மிலுள்ள கச்சவடப்பாதகல் ஆ நகரத்தில் உடக்கடந்து போயிருன். பட்டும் சுகந்தததிரவ்யங்களும் மில்க்குன்ன அங மூத்திரால் காசிம்
2:30 இலையையால் ஆலிபாபா. அவருடை பிதாவு உரு சாதாரண கச்சவடகார் நாயிரும் மரண சமேத்து அத்தைகம் தன்ட துச்சமாய சம்பாத்தியம் இறிவர்க்குமாயி வீதிச்சு கொடுத்து. என்னால் பின்னிடுள்ள அவருடை ஜீவிதம் ரண்டு திஷகலிலே கியான சஞ்சிரிச்சது. காசிம் உரு தனிகனா வலர பெட்டன்னு தன்னே, காசிம் நகரத்திலை எட்டோம் வலிய பணக்காரலோராளாய் மாரி. வலியுரு வீடும் விலபிடிப்புள்ள வस்தரங்களும் பட்டின்டையிம் பரவந்தானிகளுடையிம் வலியுரு கச்சவடோம் மயால் குண்டாயிருன்னு. ஐயாலுட ஜீவிதம் சுகசவுகிரங்கள் நிரண்்ணதாயிருன்னு. நேரமரிச்ச,
3:27 ஐயாலும் குடும்போம் கழினிருந்து. அதுரு கடினமாய ஜீவிதமாயிருந்து. வெய்லும் மழையுமேட்ட விஷப்பும் தாகவும் சகிச்ச அயால் ஜோலி சேது. எங்கிலும் ஆலிபாபா பராதிகளில்லாத ஜீவிச்சு. தன்ட சரிய குடிலில்லை சந்தோஷத்தில் அயால் சம்த்ருப்தன் அயிருன்னும். சகோதரினாய காசிமின்ட வலிய வீட்டிலேக்யோ,
4:17 அவன்ட சம்பத்திலேக்யோ அயால் அசுயையோட நோக் இக்கதையிட உத்த்தைக் குடுச்சுள்ள அன்மேஷ்னம் நம்மே எத்திக்குன்னது, அன்தோயின் கலந்த என்ன பிரஞ்சு பண்டிது நடுத்தான். 574-17-17 மிடையில் லமில் யுன் நீ என்ன பேரில் 59 ராவுகள் பிரஞ்சிலேக்கி விவர்த்தனம் செய்தது அத்தேகமான். என்னல் கலந்து உப்யோகிச்ச புராதன சிரியன் கைய ஹன்னா தியாப் என்ன
5:06 சிரியன் கதாகார்னே கண்டு முட்டிய போழான கெலந்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த்த நம்மல் கேள்குன்னது விரும் ஒரு பாவனா கதையல்லா. மரிச்ச, பண்டன்னோ ஜீவிச்சிருன்னோரு யதார்த்த ஆலிபாபையுடை, காலம் மாயிச்சுகலன்னோரு யதார்த்த சம்பவத்தின்ட ப்ரதிப்துவனியாவாம். நமுகு திரிகி பேர்ஷேன் நகரத்திலேக்கி வராம். அங்கனியுரு சாதாரண திவசம் ஆலிபாபா பதிவ
5:52 அயல் பதிவாயி போகுன்ன சதலத்தேக்கால் கூடுதல் உள்வனத்திலேக்கி அன்ன சஞ்சிரிச்சு. காரணம் எடுப்பதில் கிட்டுன் விரகல்லாம் ஆலுகள் வெட்டிக்கொண்டு போயிருனும். நல்ல உணக்க மரங்கள் கண்டத்தான் கூடுதல் தூரம் போகேண்டியிருனும். மனிக்கூருகளோலம் அலன்னதனி சேஷம் வலிய பாரக்க தன்ற கழுதகலை ஒரு மரத்தில் கெட்டியிட்டு ஜோலி ஆரம்பிச்சு கோடாலி உபியோகிச்ச சில்லகள் வெட்டி செரிய கச்சணங்களாக்கி பெட்டந்தானு தூர் நின்னும் ஒரு வலிய புடிபடலம் உயிருந்தது ஐயால் கண்டது பின்னாலே குதிரக்குளம்படிகள்டு
6:37 சப்தவும் கேட்டுதுடங்கி ஆ சப்தம் அடுத்தேக்கி வ அவர் கள்ளன் மாரோ கொள்ளக்காரோ ஆகாம். பயம் தோனிய ஆலிபாபா தண்ட கழுதுகளுமாயி அடுத்துள்ள ஒரு வலிய பாரையுட மறவிலேக்கு ஓடியுளிச்சு. ஆ பாரையுட முகலிலேக்கு படர்ந்துகையிரிய ஒரு வலிய மரத்தின்ட சில்லகல் கிடையில் அயால் ஆரும் காணாத்தரியிதியில் பதிங்கி இருன்னு. அவன்ட ஹிரு அயாலுட கண்ணுகள் தூர நின்னும் வருந்ன காழ்ச்சையில் தரண்்ணு நின்னும் புடிபடலம் சமிச்சப் போல்
7:26 ஆ ரூபங்கள் வெக்தமாயி. நால்ப்பதோலம் வருந்ன ஒரு சங்கம் குதிரப்படையாளிகள். அவருட வேஷவும் பாவவும் சாதாரன பட்டாலக்காருடைத் தாயிருநில்லா. பருக்கன் வस்த்தரங்கள் தெரிச்சா முக ஆலிபாபா உளிச்சிரிக்கின்ன மரத்தினடுத்துள்ள வலிய பாரக்கிட்டினி முன்னிலேக்கான அவருட தலவனின்னு தோனிக்கின்ன சக்தனாயோரு மனிஷன் குதிரப்புரத்து நின்னும் தாழையரங்கி மட்டுள்ளவிரும் அவருவிருட குதிரைகளை நிர்த்தி நிஷப்தராயிக் காத்து நின்னும் தாழ்வரையில் ஆகே குதி
8:19 அதுவரை ஒட்ட பாரையை காணப்பட்டா பிமாகாரமாய சிலையில் ஒரு வாதில் ரூபப்பட்டு. ஒரு நேரிய முரல்ச்சையோடே, ஆ கல்வாதில் சாவதான முள்ளிலேக்கு குரன்னும். அகத்தேக்கு போகுன்ன வழி இறுட்டு நிரன்ஞதாயிருன்னும். தலவன் அகத்தேக்கி கடக்கா நாங்கின் காணிச்சதும், ஒரு ஒருத்திராயி தங் ஆலிபாபைக்கிதான் காணனது சொப்ணமானோ யாதார்த்திமானோ என்ன விஷ்யுசிக்கான் கழின்னில்லா. தானுருகூட்டம் கல்லன்மாருடை ரहச்ய சங்கேதமான கண்டத்திரிக்கின்னதன்ன அயல்க மனசில் ஆயி. பயவும் ஆகாம்சியிம் அயல்ல
9:07 மனசில் ஒரு போலே நிறன்னு. அவர் எத்த்தனேரமா குகைக்குள்ளில் சி அலிபாப அவட தன்னையிருன்னும். அவர் பூர்ணமாயிம் போயன் நுறப்பாயதனி சேசோம் குரை நேர மையாள்கு மரத்தில் நின்னும் தாழையிரங்கான் தைரிம் வந்தில்லா. ஐயாளுடம் மனசில் ஆசே குழப்பமாயிருன்னும். ஏ கண்ட காரிங்கள் மரன்னு தன்ட
9:56 விரகுஜும்முடுமாயி வீட்டிலேக்கி மடங்கனோம் அதோ ஆரிம் காணாதையி ரहச்யம் ஒன்று விரக்கின்ன காலடிகளோடே, அயாலா பியமாகாரமாய பாரையிட முன்னிலேக்கின்னடன்னு. நெஞ்சு படவடா இடிக்கின்னுண்டாயிருன்னு. சுட்டும் ஆருமில்லன் உருப்பு வெருத்திய சேஷம், கள்ளன்மாருட தலவன் பரண்ணா அதே வாக்குகள்
10:43 அயால் பதுக்கே உருவிட்டு. துரக்கு சீசேயிம். ஆனிவிஷம், அய அவடை கூம்பாரமாயி சொர்ண நானை எங்கள் குன்னு கூட்டியிட்டிரியின்னு வெள்ளி கட்டகள் விலமதிக்கியானாவாத்திரும் முத்தும் பவிழவுங்கொண்டுள்ள மாலைகள் குகையுடம் மட்டுரு பாகத்து விலகூடிய பட்டின்டேயிம் பட்டு வस்த்தரங்கள்டேயிம் ஒரு வலிய சேகரம் பேஷின் பரவதானிகள் சுரிட்டி வெச்சிரிகின்னு சுகந்ததிரவ்யங்கள் நிறன்ன பீமாகாரமாயை பரணிகள்
11:30 விலபிடிப் புள்ள பாத்ரங்கள் ஆயுதங்கள் வர்ஷங பழகிய துணித்தரங்கள்டையும் சுகந்தததிரவியங்கள்டையும் நேர்த்த கண்தவும் ஆ குகையில் தங்கினுன்னிருன்னும். ஈ நிதி தண்டேதல்லன்னும் கள்ளன்மார் எப்போல் வேணமைங்களும் திரிச்சு வேணமைன்னும் அயால் கரியாமாயிருனும். கூடுதல் சமேம் அவட நில்க்குனத் அபகடமான. அயால் வேகம் த மூன்னு சாக்குகளிலும் சொர்ணம் நிரச்சதினு சேஷம் அதின்ட முகலில் அல்பம் விரகு வெச்சு ஆரும்
12:17 காணாத்த ரீதியில் பத்திரமாக்கி. தன்ட ஜீவிதத்தில் அன்னுவரே கண்டிட்டிலாத்த்திர் வலியுரு சம்பாதியோமாயான அயாலா குகையில் நின்னும் புரத்திரங்கியது. புரத்தத்திய சேஷம் அயா ஐயாள்ட மனசும் உழுவேன் தான் கண்ட காழ்ச்செகளும் இப்போல் தண்ட கையிலுள்ள ஈ வலிய ரகசியவும் அதில் உபரி தண்ட ஜீவிதம் மாரிமரியான் போகுன்னும் என்ன சிந்தையும் அயிருன்னும் அன்னுமுதல் ஆலிபாபா விரும் ஒரு விரகுவிட்டுகார்
13:03 நாயிருந்தில்ல மரிச்சு ஒரு வலிய நிதிஷேகரத்தின் He was a man அயால் பாரியோடு விஷதிகிரிச்சு, அவள் காதியம் அது விஷயுசிக்யானாயில்லா. இது ஒரு பாவனகத போலியான அவள்கு தோனியது. என்னால் முன்னில் கூம்பாரமா இக்கடக்குன்ன சொர்ண நானையங்கள் அது ஒரு
13:51 யாதார்த்தியமானன்னு விளிச்சு பரையனும்டாயிருன்னு. அவருடைப் பயம் பதியை அல்புதத்தினும He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said, He said
14:39 நமுக்கு கொரச்சு தான்ய மழக்கானானந்த பரையாம் அவள் நிர்தேசிச்சு. ஆலிபாபைக்கா ஆஷிய மத்ரை இஷ்டமாயில்லா. ஈ விவரம் ஆரும் அரியிருதன் அயாள் ஆகிரியிச்சு. என்னால் பாரியிட நிர்பந்தத்தனி வழிங்கி அயாள் சம்மதிச்சு. அங்கனே ஆலிபாபையிட பாரியா பாதிராத்ரியில் காசிமின்ட காசிமின்ட பாரிக்க்கு ஆலிபாவேட வீட்டிலே தாரிதிருத்தே குரிச்சு நன்னாய் அரியாமாயிருனும். அவர்க்கு எவிடனின்னான் அழந்து நோக்கான மாத்ரம் தாய்னியங்கிட்டியது? என்னால அவள்கு சம்ஷேம் தோனி. எங்கிலும் புரமே சிரிச்சுகுண்டு அவள் அழவுபாத்ரம் எடிக்கான அகத்தேக்கிவோய்.
15:36 அவல் பாத்ரவுமாயி வீட்டில் திரிச்சத்தி. அவர் ரண்டு பேரும் சேர்ன்ன ஆ சுர்ண நானையங்கள் அழன்னும். எத்திர தவனை அழன்னிட்டும் அது தீருந்தும் உண்டாயிருந்தில்லா. தங்களுடை ஜீவிதகால முழுவன் ஜீவிக்கான் வேண்டதில் மத்திகம் சம்பாதியம் தங்களுடை முன்னில் உண்டன்ன அவர் மனசில மெழுகில் உட்டிப்படிச்சிருந்தா, ஆ வச்துகண்டு, அவளுடை கண்ணுகள் விடர்னும். அதுரு சுர்ண நானேம் அயிருந்தும். நல்ல தனி தங்கம். அவளுடந்தன்னே, பர்த்தாவாய காசிமின்றி அடுத்தேக்கோ ஓடிச்சன்ன, ஈ விவரம் பரண்ணும்.
16:23 காசிமினு தேஷ்யவும் அசுயையும் அடக்கானாயில்லா. ஆலிபாபையோ, அவனை எவிடையோ ஒரு நிதிகிட்டி இருக்கினும் காசிம் அல்லரி. அன்னிராத்ரி காசிமினும் உரங்கானையில்லா. அயாலுட மனிசு நிறையே சுர்ணத்தைக் குருச்சுள்ள சிந்தகல் அயிருந்னு. பிட்டி என்னு அதிராவிலே தேஷிங்கும் விரச்ச அயால் ஆலிபாபியுட குடிலிலேக்கு பான்யத்தி. நீ வலியுரி ர நான் நின்ன நாடுவாழியுட முனில் கொண்டு போயினிருத்தம் காசிம் பீஷனி பிடுதி. ஆலிபாப
17:10 நிட்டி போயி. தன்ட சரியோரு அஷ்ரத்தா, எத்தரவல்ய விபத்தானு வருத்தி வெச்சதன்ன அயால் திரிச்சர்னியும். காசிமின்க அத்தியக்ரத்தேயும் தேஷ்சதேயும் அயால்கு நன்னாய் அரியாமாயிருந்னோ. சாக்குதரன் ஒடு பரண்ணும். காசிம் எல்லாம் சிரத்தே ஒடக் கேட்டோ. ஐயாலுடம் உகத்து பயத்தினு பகரம் அத்தியாக்ரைத்தின்ற திலக்கமானு நிடலிச்சது. குகையுட ச்தானம் எவிடையானன்னு கிரத்தியமாயி சோதிச்சு நனசிலாக்கி. ஆலிபாபா
18:00 அவனுட அபேட்சிச்சு. சூக்ஷிக்கணம் அதுரை அப்பகடம ஆ குகையில நிதிய குருச்சுள்ள சிந்தகல் மாத்ரம் ஆயிருன்னும். ஆலிபாபே பொல் ஒரு விட்டிக்கே குரச்சு ச்வர்ன நானையங்கள் குண்டு திருப்தி ஆகும் ஆயிரிக்கிம். பக்ச ஞானா நிதி முழுவன் சொந்தமாகும். பின்னையி ராஜித்தே ஏட்டுவும் வலிய தனிகன் ஞானாயிரிக்கிம். அவன் மனசில் கணக்க வரானிரிக்கும் அபகடத்தை குருச்ச, ஐயால் ஒட்டும் சிந்திசில்லா. தன்ட சகோதரண்ட பிதி எந்தாயிரிக்குமன் நோர்த்த போல் ஆலிபாபியுட மனசில் பாயம் நிறன்று. பிட்டேன் புலர்ச்சே,
18:45 சூர்யன் உதிக்கினதினும் முன்ப, காசிம் யாத்ரக்கி தையாராய். ஐயாலுட கண்ணகளில் உரக்கக் க்ஷின ஆ குகையில நிதி முழுவன் ஒட்டி அடிக்கு சொந்தமாக்குக என்னத் தாயிருனும் ஐயாலுடலக்ஷிம். ஆலிபாப பரண்ஞுகுடுத்த அடையாளங்கள் வெச்ச அயால்க்கு எலுப்பதிலாஸ் தலம் கண்டத்தானாய். காடின்ட விஜனதையோ வரானிரிக்கின்ன அபகடமோ ஐயாலைப்பிடத்திலா. ஐயாலுட ஓரோசிந்தையிலு
19:31 ஐயால் ஆரும் காணும் நில்லன்ன சுட்டும் நோக்கி உரப்பு வெருதி. என்னிட்டு, கூடமாய் ஒரு சந்தோஷத் தோடே, ஆல்புத வாக்குகள் உரச்சத்தில் பரண்ணும். துரக்கும் சீசையிம். ஒரு நேரிய முரல்சையோடே, ஆ கல்வாதில் கித்துரண்ணும். அகத்தை காழ்ச்ச காசிமின்ட பிரதிக்சகல்கும் அப்பு நான் நிதிக்கும்பாரத்திலைக்கோடிச்சன்னும். சுர்ணனானைங்கள் கைகளில் வாரி எடுத்து அயால் ஆர்த்தியோட சிரிச்சு. பட்டுதுனிவிலில் அயால் முகம் அமர்த்தி. ரெக்ணங்களுடை திலக்கத்தில் அயால் சுயம் மரன்னும். இதல்லாமினி என்டதான்.
20:25 நான் லோகத்திலை எட்டும் வலி தனிகனாகான் போகுக ஓரோ சஞ்சியும் நிறையும் போழும் ஐயாலுடைய ஆர்தி கூடி கூடி வண்ணும் குகையுடை ஓரோ கோணிலும் ஐயால் பரதி. ஒன்னும் விட்டு போகிருதன் ஐயால்கு நிற்பந்தம் உண்டாயிருந்னும் மணி கூறுகள் கடன்னு போயி, உடுவில் தனிக்கு கொண்டு போகான் கழியினதிலும் அதிகம் ஐயால் சேகிரிச்சு வ என்ன ஐால் உரச்சு? சந்தோஷ தோடே ஐால் குகா முகத்தேக்கு நடன்னும் அடன்னிகடக்குன் கல்வாதில்னும் உன்னில் நின்னும் உண்டு ஐால் பரன்னும் துரக்கு ஐால் ஒரு நிமிஷம் நிற்தி
21:12 எந்தாயிருந்னும் ஆவாக்கு? சொர்ணத்தே குரிச்சுள்ள ஜிந்தைல் நிதியை குரிச்சுள்ள ஆர்த்தில் ஐா ஐயால் மாரி-மாரி விளிச்சு பரண்ணும் பக்சே ஆ கரிங்கள் பித்தி நிச்சப்தமாயின்னும் காசிமின்ட நெஞ்சில் பயம் முளபுட்டி துடங்கி தானியினிதிகுகையில் வட்டைக்க் கய்கப்பெட்டிரிக்கின்னும் ஐயால் உட சந்தோஷம் எல்லாம் கண்ணிரினு வழிமாரி ஐயால் வாதிலில் ஆன்னடிச்சு அலர
21:59 அயால் கணுபோப்பட்டு, சொர்ணவும் ரத்னங்களும் அயாலே நோக்கி பரிகசிக்கின்னது போல தோன்னி, அயால் நிச்சாயனாயி, பயன்னு விரச்ச, உரு மூலையிலுதுங்கி இருந்னு, அதே சமையம் கள்ளன்மார் தங்களுடை கொள்ளகடின்னு மடங்கி வெரிகியாயிருந்னு, குகையுடை அடுத்ததாராயப் போல் பாரக்கட்டினு தலவன் பதின்ன சுரத்தில் ஆ ரகச்யவாகுச்சிரிச்சு துரக்கு சிசேம் வாதில் துரன்னதும் அகத்தனின்னுள்ள விளிச்சதில் பயன்ன விரச்சிரிக்கின்ன காசிமினேயான அவர் ஆத்தியம் கண்டது ஒரு நிமிஷத்த நிசப்ததைக் கிசேசம் கள்ளன்மாருட கண்ணுகளில் க்ருக்குத்த நிறன்னும் தங்களுடை ஜீவ
23:00 ஒரு ஜீவன் அவசானிக்கின்னதின்ன நேர்த்த செப்தம் காசிமின்டை அத்தியாக்ரைகத்தினிக்கிட்டிய விலையாயிருந்து அது தங்களுடை ரहசியம் புரத்த அரியாதிரிக்கானும் இனி ஆரெங்கிலும் குககண்டத்தான் சிரமிச்சால் அவர் குறு பாட்டமாகானும் கள்ளன்மார் தீருவானிச்சு அவர் காசிமின்ட தங்களுடன் நிதிமோஷ்டிக்கான் வெருந்தவளுட விதி இதாயிரிக்குமன்ன விலிச்சு பரையுன்ன உரு நிஷ்சப்தமாய சந்தேசம். சேஷம் அவர் யாதுன்னும் சம்பவிக்கியாதது போலே குகை அடச்ச தங்களுடன் வடிக்கு போயி. அன்னி ராத்ரி நகரத்தில
23:46 வெலிய வீட்டில் காசமின்ட பாரிய பர்தாவினே காத்தி ஐயாலுடை அத்தியாக்ரிகத்தே குறுச்ச அவள் கோர்ம வன்னும் ஆலிபாபையுட முன்னரியிட்டுகள் அவள் ஓடுத்து உரிபக்சே எந்தங்களில் மாபத்து சம்பவிச்சிரிக்கிமோம் ஆராத்ரி அவள் குறங்கானே கழின்னில்லா. ஆ வலிய வீட்டின்ட நிஷப்ததேல் வரானிரிக்கின்ன திரண்டத்தின்ட சூஜனையோனம் புலர்ச்சே கரண்ணு கலங்கியே கண்ணக்கிலுமாயி அவள் ஆலிபாபையிட குடிலிலேக்கோடி. என்றை பர்த்தாவனே காணானில்லா இன்னல புலர்ச்சே கோவர் கழித்தகிலுமாயி
24:34 போயதானு இனிக்கி பேடியாவுன் ஆலிபாபா. நிங்கள் பரண்ணா, ஆ கல்லன்மார் அவர் அத்தையத்த பிடிகூடி இருக்கிமோ. அவள் புட்டி கரண்ணு தானானு இ அபகடத்தினு காரணம் என்ன குட்டபோத்துவும் ஐயாலை அலட்டி. எந்துதன்னை ஐயாலும் காசிமின் எந்துபட்டி என்ன கண்டத்தெண்டது தன்டை கடமையானன்ன ஐயால் ஒரப்பிச்சு. நிங்கள் சமாதனமாயிரிக்கும் ஞான் போய் நோக்கியிட்டு வராம் ஐயால அவள்கு வாக்குகொடுத்து. தன்ட மூன்னு க
25:23 காசிமின்டை கோவர் கழுதகல் புள்ளுமே இன்னத அயால் கண்டும் என்னால் காசிமினே அவிடை எங்கும் காணானில்லாயிருன்னும். ஒரு வலிய ஆபத்து சம்பவிச்சு என்ன அயாலுட மனசு வரண்ணும். விரக்கின்ன காலடிகளோடே அயால் ஆ பாரக்கிட்டினி முன்னில் எத்தி. ரகச்யவாக உஜ்சரிச்சப் பொள்ள் கல்வாதில் குகையுட வாதில்கள் அகத்தேக்கு பிரவேசிக்கின்ன ஏதுர் ஆளையிம் பயப்படுத்தானாயி தன்ட சகோதர் என்ட சரிரம் கஷ்ணங்களாக்கி தூக்கியிட்டிரிக்கினும் ஆலிபாவையுட கண்ணுகள் நிறன்னும் காலுகள் தலர்னும் ஒரு நிமிஷம் அயால் அவிட
26:15 தகர்னு நின்னுபோயி என்னால் துப்பிச் சிரிக்கின் சமைய நிதியுட நேர்க்கு அயால் ஒன்ன போலும் நோக்கியில்லா. ஆசுர்ணக் கும்பாரங்கள் இப்போல் அயால்க்கு ரெக்தம் புரண்டா சாபம் பிடிச்சு ஒன்னாயித்தோனி. சரிர்பாகங்கள் நிரச்ச்ச சாக்குகள்க்கு முகலில் விரகு நிரச்சு அயால் யாதுரு சம்சியத்தின் மிடவருத்தாதே தண்ட கழுதக்கலுமாயி இர அவளுட் அலமுறக்கேட்ட அவீடு நடுங்கி. ஈ சமையத்தான நம்ட கதையிலே எட்டும் பிரதானப்பட்டுரு கதாபாத்ரம் ரங்கப்பிரவேசனம் செய்ந்து. மோர்ஜியானா. காசிமின்ட வீட்டிலே
27:02 அடிமப் பெண்குட்டியாயிருன் அவள. செருப்பத்திலே அவீடிலே திப்பெட்ட அவள் அதி புத்திமதியும் விஷ்வச்தை சரிரம் இனிலையில் கண்டு விடுன்னால் நம்மல் எல்லாவிரும் வலியாபகடத்திலாகும் கொலபாதகத்தின்ட ரகசியம் புரத்தரையும் ஆ கல்லன்மார் நம்மல தேடி வெரும் மோர்ஜியானைட வாக்குகளில் பயமாயிருந்தில்லா மரிச்ச ஒரு தரம் சதையிரும் ஆலிபாபையும் காசிமின்ட பாரையும் பிரதிட்சையு ஏஜமானன் ச்வாப்பாவிகமாயி மரிச்சதானன் நெல்லாவிரையிம்
27:49 விஷ்சிப்பிக்கணம் அதினு அத்தேகம் பெட்டன்னல் மரிச்ச அசுகபாதிதனாயான மரிச்சதன்னு வருத்தி திர்கணம் அவலுட பத்ததி இதாயிருந்து பிட்டேன் அதிராவிலே அவல் அடுத்துள்ளவிருவிருவிருவிருவிருவிருவிருவிருவிருவ வைதின் அவள்கு குரச்சு மைருந்ன நல்கி. அவள் அது வாங்கி மடங்கி. அன்னு வைகுன்னேரம் அவள் வீண்டும் அதே வைதின்ற அடுத்தேகிச்ன்னும். இத்தவன் அவள்ட முக்கம் கூடுதல் துக்கபரிதம் அயிருந்னும். வைதியரே, நிங்கள் தன்ன மைருந்துகொண்டும்
28:40 ஒன்னும் ஒரு குரவுமில்லா, அத்தைதின் நில கூட ஓட்டு மல்புதன் தோனியில்லா. காரணம் கழின்று ரண்டு திவுசமாயி காசிம் மறிக்கான் கிடக்குகை அணன்னானல் ஐயாள் கேல்க்குன்னது. ஐயல் காரோடும் நாட்டுகாரோடும் காசிமின்டே அசுகத்தே குருச்சு வைதின் சம்சாரிச்சதோடே. ஆமரணம் திகிச்சும் சவாபாவிகமானன்னு எல்லாவரும் விஷ கஷணங்கள் ஆக்கிய ஒரு சரிரத்தே, எங்கனையான புரன்லோகம் காணாதே, சம்ஷேத்த நிடனல்காதே, மதபரமாய ஆஜாரங்களோடே, உன்னிச்சு சர்த்து சம்ஸ்கரிக்குகா என்னது. அதினம் மூர்ஜியானேட கையில் ஒரு பத்ததி
29:30 உண்டாயிருன்னு. அவள் அடுத்த நிகத்தினாயி தையார் அடுத்து. அவள் உடை புத்திகோ பலபோழும் இ கதகலில் புரிஷன் மார் அணு வீரன் மார் என்னால் இவிடே ஒரு பெண்குட்டியான் ஆ குடும்பத்தின்டேயும் ஆதிஜீவனத்தின்டேயும் காவல் காரி அவல் நகரத்தில் அரியப்பட்ட ஒரு ஏட்டுவு நல்ல தய்யல் காரணை அன்னியசிச்சு பிடிச்சு அயாலுட பேரே முஸ்தபா என்னாயிருன் பல வர்ஷங்களா கண்ணுகள் கெட்டியிட்ட ஒருடத்தேக் கூடிக்கொண்டு போகும். அவிடை அயால் கண்ணு நடக்குன்ன ஏது காரித்தே குருச்சும் ஒரிக்கிலும் ஆரோடும்
30:19 பரையிருத்துன்ன அவள் வேவச்தேயிட்டு பணத்தின்ற வஷத்த அயால் சம்மதிச்சு முஸ்தபையுடை கண்ணுகள் துணிகும்டு கெட்டி அவள் அயாலை காசிமென்ற பக்சி ஐயாலுடை விரிலுகள் கெல்லாம் பத்திரம் ஆயி தோனி. ஒரு சாதாரன மனுஷ்சென்ற சரிரம் போலே காசிமினே வீண்டும் ஜோடியாக்கி. ஆ ஜோலி கழின்ன போல் மோர்ஜியான முஸ்தவையுடை கண்ண அடச்சேகுண்டு ஐயாலை ஐயாலுடை வக்சோப்பில் எத்திச்சு குடுத்து. வலிய கூலியும் பணவும் குடுத்
31:09 நகரத்திலை எல்லா அவரும் விஷுசிச்சது, ஐயால் சாதாரன ஆசுகம் முளமான மரிச்சதுன்னான. ஒரு அழ்கும் சம்சியம் தோன்னில்லா, மோர்ஜியானியுடை பத்ததி பூர்ணமாயும் விஜையிச்சு. என்னால் அவள் கரியாமாயிருன்னு, இது கேவிலம் துடக்க மாத்ரமானன்ன. கள்ளன்மார் அவருடு குகையில்னுன் அவள் காத்திரிப்பின்டையும் ஜாகரதையுடையும் திவசங்கள்கு தையாராயி. கல்லன் மருட தலவன் தன்ட சேசிச்ச முப்பத்தும்பது கூட்டுகாரோட் ஓப்பம் குகையில் திரிச்ச திரித்போல் கண்ட காழிச்ச, அயால் ரோஷாகுல நாக்கி. மரிச்சே
31:55 அலுடை சரிரமில்லா. ஆரோ அமுன்னரையிப்பு நிரிசிச்ச அவிடை அவசானம் ஆலிபாபையை குர்சிக்கேட்டு. உரு சாதாரன விரகு வெட்டுகாரன். இப்போல் சம்பத்துகொண்டு வாங்கந்துக் காணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணணண தன்ட வீடின்டே வாதிலில் விஜுத்த்திரமாயுரு அடையாளம் கண்டபோல் அவள் உடன் மனசிலாக்கி
32:42 அதின்ட அரத்தம். ஆரோ தங்களுட வீடு திரிச்சரியான் அடையாளம் வெச்சிரிக்கிக்கியான. அவள் வேகம் அடுத்துள்ள எல்லா வீடுகளுடையும் வாதிலில் இதை அடையாளம் வெச்சு. இறுட்டு வீணபோல் கல்லன்மார ஆ ஆத்திய கல்லனே தலவன் வதிச்சு, ரண்டாமத்தே சிரமத்தில் மட்டிரு கல்லன் வன்னும். அயால் கூடுதல் சூற்ஷ்மமாயுர் அடையாளம் வெச்சு, என்னால் மோர்ஜியான அதும் கண்டத்தி, அதே அடையாளம் மட்டு வீடுகளிலும் வெச்சு, ஆ கல்லன்டையிம்
33:29 வதிக்கப்பட்டு, ஓடுவில் தலவன் தன்னே நகரத்திலே மனசிலா வீடின்ட ச்தானம் குருச்சு விச்சு. அயாளுரி எண்ண வியாபாரியுட வேசதில் திரிக வன்னும். நால்ப்பது வலிய எண்ண குடங்களுடாய் அயாளைத்தி. எண்ணாலா குடங்களில் ஒன்னில் மாத்ரமே எண்ணை உண்டாயிருன்னுள்ளு. மற்று முப்பத்தின்பது குடங்களில் அயாளுட கூட்டாலிகளாய கள்ளன்மார் ஆய ராத்ரி ஆலிபாப் உரங்கிய சேசம் தண்டே கூட்டாலிகளை குடங்களில் நின்னு புரத்திரக்கி ஆ குடும்பத்தே வத்திக்கிக. ஆ குதந்தர கார்ணாயை என்ன வியாபாரி ஆலிபாபையுடை அடுத்து சென்னு. சாहேப் ஞானுடு விதேசத்து
34:18 நின்னுள்ள என்ன வியாபாரியான. சந்தையில் வில்க்கானாயி என்ன குடங்கள் கொண் அத்திதியாயா ஆ என்ன வியாபாரியே நன்னை பக்சணம் குடுத்து சவுகெரிய பிரதமாய முரியில் பார்ப்பிக்கானும் விவச்த சேது. என்னல் மோர்ஜியானா அதிதியுட கண்டுகளில் பயானகமாயே எந்தோ கண்டு. அயாலுட பெருமாட்டதில் எந்தோ சம்சேகரமாயே காரியம் அவள்குதோன்னி. ஆ வீட காட்க நித்ரையாண்டு எண்ணால் ஒர்யால் மாத்ரம் ஒரங்கி இல்லா. மோர்ஜியானா. அவளுடை மனசில் சம்சியத்தின்டை கணலுகள்
35:03 எரின்னுகொண்டிருன்னும். ஆ என்ன வியபாரியுடை கண்ணுகளிலே கூட்கமாய தெலக்கவும் அயாலுடை பெருமாட்டத்திலே நேரி அச்வாத்தாவிகதையும் அவளுடை உரக்கம் கிடுத்தி. அவள் தன்டை எஜமானனாயா ஐயான் முற்சியானே விட உள்மனசு ஆபத்தின்ட மணிமுழக்கம் கெல்குன்னும்டாயிருன்னும். அத்தாழம் கெளின்ன எல்லாவிரும் முறங்கான் போயப்போல் வீட்டிலே விலக்குகளில் எண்ண தீராராய காயிரியம் முற்சியானே ஓர்த்து.
35:49 சாதார்னா அவள் பிட்டே திவசதேக்குள்ள எண்ணையும் கெரிதி வெக்கா முட்டத்து வெச்சிரிக்கின்னா வலியை என்ன குடங்களை குறுச்ச அவளோர்த்தது. முப்பத்தி உன்பது வலிய குடங்கள். அதில் நின்னுற அல்ப்பம் என்னை இடுத்தால் ஆ அதிதி அரியான் போகுந்தில்லா. ஒரு சரிய பாத்ரவுமாயி அவல் சப்தமுண்டாக்காதே அடுக்கல வாதில் துடன்ன முட்டத்தே கிரங்கி. நக்சத் வெருதி அதின்டை அடப்பில் ஒன்னு தட்டி நோக்கி. பெட்டன்ன, ஆ குடத்தினுள்ளில் நின்னு நேர்த்த பருக்கன் ஒரு சப்தம் புரத்தைக்கு வன்னு. நேரம் ஆயோ தலவா, மோர்ஜியானையுடை சரிரத்தில் உடை ஒரு
36:35 மின்னல் பினரு பாஞ்சுவோயி. அவள்ட கையிலிருந்ன பாத்ரம் தாழ வீடாதே அவள் முருகைப் பிட கழியின்னத்ற பருக்கன் ச்வரத்தில் அவள் மறுபிடி வர்ண்ணும். இல்ல, இனியும் நேரமாயிட்டில்ல. ஞான் சிக்னல் தரிந்து வரை அனங்காதை கடக்குகா. ஆதியத்தை குடத்தில் நின்னு கிட்டியம் மறுபடி, ஒரு யாதிரிஷ்திகதை ஆயிருநில்லன் அவள் குறப்பாயிருனும். அவள் அடுத்த குடத்தின் அ அங்கனே ஒரோ குடத்தி நடுத்தும் ஜன்னு அவள் தன்றை சோத்யம் அவர்திச்சு 38 குடங்களில் நுன்னும்
37:26 ஒரே மறுவிடியானாவள்கு கிட்டியது. ஆ பயானகமாய சத்தியம் அவள் திரிச்சர்ன்னும். ஆ குடங்களில் என்னையல் எல்லா, மரிச்சா ஐது தாரிகளாய கல்லன்மாரானு. தன்றை எஜமானனையும் குடும்பத்தையு இனி எந்து செய்யும்? அவல் குறக்கே நலவிலிச்சு ஆலி பாபேய மற்றுள்ளவரே முனர்த்தாமாயிருந்து. பக்ஷே அதுகொண்ட எந்து பலம்? நிறாயுத்தராய குறச்சுபேர்க்கு ஆயுத்த ஜாரிகளாய முப்பத்தும்பது கள்ளன்மாரே
38:13 தலவனுள் பட எங்கனே நேரிடானாகும்? அதுரு ரெக்தச்சுரிச்சிலில் அவசானிக் மோர்ஜியான அவசானத்தக் குடம் என்ன நிறச்சா ஆ குடன் துரன்னும் அதில் நின்னு வலியுரு பாத்ரத்திலேக்கு என்ன பகர்ன்னடுத்து. ஆ பாத்ரோமாயி அவல் வீண்டு மடுக்கலையிலேக்கி போயி. அவுடை வேலிய அடுப்பு கூட்டி ஆ என்ன முழுவன் ஒரு பீமாகாரமாயை செம்பிலிட்டு திலப்பிக்கான் வெச்சு. அடு திலச்சு மரையின்னை என்னையுடை சப்தம் மாத்ரம் அனிசப்தமாய் அடுகலையில் முழங்கி கெட்டு. அன்னையுடை சூடு அவளுடை முகத்தே கடிச்சு. அனிமிஷம் மோர்ஜியானையுடை முகத்து பாவபேதங்கள் ஒன்னுமுண்டாயிருநில்லா. தன்டை
38:59 குடும்பத்திரக்ஷிகான் ஏத அட்டம் வரையும் போகான் தையாராய அதிலக்கின்னை என்னையுமாயி அவள் வீண்டும் முட்டதேக்கினாடன்னும். ஓரும் அடியம் அவள் சரத்தேோடையானு வெச்சது. ஒரு அட்ட துள்ளி நிலத்து வீண்டு செப்தமுண்டாகருது. அவள் ஆத்தியத்தே குடத்தினடுத்தேக்கிசன்னும். அதினுள்ளிலே கள்ளன் தலவன்ட சிக்னலும் காத்து புரத்து வரான் த
39:47 முப்பத்தி எட்டு தவன முட்டமாக திலச்சை எண்ணையுடையிம் கரிஞ்யமாம் சத்தின்டையிம் நேர்த்த கன்தம் பரண்ணும் பக்ஷே ஆரும் மதர்ஞில்லா. முப்பத்தியட்டு குடங்களும் இப்போல் ஜீவனெட்ட கள்ளன் மாருடை சவப்பிட்டிகளாயிமாரை. ஆரும் காணாதே,
40:37 ஆரும் அரியாதே, ஒருட்டையாள், ஒரு யுவதி, ஒரு வலிய சைனி என்னிட்டு உன்னம் சம்பவிக்காத்தது போலே அவள அவளுட முரியிலேக்கி போயி விலக்கண சுரங்கான் கிடன்னும். என்னால அவளு உரங்கி இல்லா. உரு வாதிலின்ற விடவில் உட முட்டத்தேக்கி நோக்கி கிடன்னும். கள்ளன்மாருட தலவன் தண்ட முரியில் நன்னு பொரத்து வரிந்து காத்து. அவள் கரியாமாயிருன் அதின்டே பதிவுதினசிரியே விளிச்சு தடங்கி. என்னால் ஆர் யாத்ரி, பாக்கி வெச்ச தலச்சோருகளும், இரின்ன பயங்களும், அவிட தங்கினின்னின்னின்னும். கோவரிகளுதகல்டக்கிதப்பு, அகளை விட்டுபோயை விடவாங்களுகள், நிஷப்ததையில் பதுக்க
41:22 சலிக்கியும் என்ன குடங்கள், ஒருட்ட பெண்குட்டி, ஒரு செருதாயி வீண்டு புரி சாந்த ஜீவிதத்திலேக்கி கடன்னு போகுந்து போலே. என்னால் காசிமின்டை ஆபத்தும் தாமசிச்சு வந்தும் கள்ளன்மாருட மரணவும் சிடிஸ் கோசிப் விஸ்பரிங்கள் வின்ஸ் எல்லாம் அவருட மனசில் கூடமாயிபதின் இருன்னும். ராத்ரியுடையாம் அமங்கள் கடன்னு போயி, ஆலிபாபை தன்ட கூட்டாலிகள்க்கு சிக்னல் நல்கானுள்ள சமையம் அதிக்கரமிச்சிரிக்குன்னும் ஆலிபாபையையும் குடும்பத்தையும் ஏ
42:12 பூமுகத்தின்னு துடச்சு நீக்கி தங்களுட நிதியுடே ஏக அவகாஷியாயி மாருன்ன நிமிஷம் ஐயால் மனசில் கண்டு ஐயால் சப்தமுண்டாக்காத தன்ட முரியுட வாதில் துரன் ஐயால் ஐயால் ஐயால் ஐயால் ஐயால் ஐயால் ஐயால் ஐயால் ஐயால் ஐயால் ஐயால் ஐயால் ஐயால் ஐயால் ஐயால் ஐயால் ஐயால் ஐயால் ஐயால் ஐயால் ஐயால் ஐயால் ஐயால் ஐயால் ஐயால்
43:01 ஐயால் ஐயால் ஐயால் ஐயால் ஐயால் ஐயால் ஐயால் ஐ ஜீவனட்ட சரிரமாயி கிடக்குன்னும் திலச்ச எண்ணை உடையும் கரிஞ்ச மாம்சத்தின்டையும் ரூக்ஷகந்தம் ஐயாலுட நாசிகையிலேக்கு துளச்சு கையரி. பரிப்பராந்தனாய ஐயால் அடுத்த குடம் துரன்னுனோக்கி, அதேய காழ்ச்ச, அடுத்தத, அதின அடுத்தத, ஓரோ குடம் துரக்கும் போழும் ஒரே தாரு சப்த ரहிதமாயி தன்ட முழுவன் சைன்னத்தேயும் இல்லாதாக்கி இருக்கின்னும் ஆனிமிஷம் தானுரு கெணியில் அகப்பட்டிரிக்கின்னுவென்ன அயால் திரிச்சரின்னும் இவிட்டில் இராத்ரியில் தனி கெதிரனில்க்குன்னத ஒரு சாதாரண
43:49 குடும்பமல்ல மருச்ச அதி புத்திமானாயா ஒரு சத்த்ருவான அயா ஐயால் சப்தம் செய்தது அவரே கண்டத்தி அதி கிருமாயி கொன்னுடுக்கும் என்ன ஐயால் சபதம் செய்து இதல்லாம் தண்ட முரியுட ஜனல் பாலியில் உடி மோர்ஜியான காணுன்னுண்டாயிருன்னும் தலவன் ரக்ஷப் பெட்டு வந்து கண்டபோல் அவள்கு நேரிய நிராஷ தூனியங்கிலும் தல்காலத்தேக்கு ஆபத்து உழின்னு போயதில் அவள் ஆஷுசிச்சு. அவசானத்தை கல்லன்
44:38 ஜீவனோடை உண்டன்ன சத்தியம் ஒரு வால்முன போலே அவள்ளுட சிந்தகலில் தூங்கினின்னு. பக்ஷே ஆராத்ரியில் அவள் கொன்னும் செ பிட்டேன் ராவிலே ஆலிபாபா உணர்ந்து திகச்சும் சாதாரணமாயுரு பிரபாததிலே கையிருனும் ராத்ரி நடன்ன பயானகமாய சம்பவங்களை குறுச்ச அயல் ஒன்னு மரன்னிர்நில்லா. அதித்தியை வன்னை எண்ண வியாபாரி அதிராவில தன்னை யாத்ர பரண்ணு போயிரிக்யாம் என்ன யால் கருதி. வீட்டு ஜோலிகள் செய
45:24 எல்லாம் பங்கியாக்கி வெச்சிரிக்குனும் அவள் ஒரு புஞ்சிரியில் மறுபடியோதுக்கி. ஆராத்ரியில் ரहசியம் அவள் தல்காரம் தன்ட மனசில் தன்னை சூற்சிச்சு. அன்னுர் ஆத்ரி எல்லாவிரும் உரங்கிய சேசம் மூர்ஜியான ஆலிபாபைய மாத்ரம் விலிச்சு நர்த்தி முட்டத்தேக்கு கொண்டு போயி அலிபாப நிட்டி தரிச்சு போயி. பயம் கொண்ட அயாலுட வாக்குகள் நிலைச்சு. மோர்ஜியானா என்ன அடிமப்பின் குட்டி இல்லாயிருந்தங்கள் இன்ன தானும் தண்ட குடும்பவும் ஜீவனோடை உண்டாவுமாயிருந்தன்ன அயால் வேதனையோட திரிச்சருந்து. அயாலுட
46:14 கண்ணில் அவளுரு மாலாகே போல தோனி. அவருட முன்னில ராத்ரியுட மரவில் பூந்தோட்த்தின்டு ஒரு ஏட்டத்தாயி ஒரு வலிய குழி எடுத்து. ஓரோ சரிரங்களாயி ஆ குழிலேகு மாட்டி மன்னிட்டு மூடி. ஆரும் காணாதே ஆ பயானகமாய ரहசியம் அவரா மன்னில் குழிச்சு மூடி. திவசங்கள் கடந்து போயி. ஆலிபாபா காசிமின்டை கச்சவட ச்தாபனங்கள் ஏட்டுத்து. கு காரணம்
47:22 அவசானத்தை கள்ளன் இனியும் மடங்கி வந்தேக்காம் என்னு அவள்கு நன்னாய் அரியாமாயிருன்னும். அ பயம் அ அதிரிஷ்யமாய பேசனி அவிருட சந்தோஷத்தினும் மேல் ஒரு கைரி நிழல் போலே எப்போழும் நிழன்னின்னும். அ குடும்பம் ஒரு புதிய ஜீவிதம் ஆரம்பிக்கிகையாயிருன்னும். சம்பன்னவும் என ஆலிபாப்யுடை ஜீவிதம் சம்பல் சமர்த்தின்னிரஞ்சுதாயிருன்னும் காசிமின்ட மரணச்சம் ஐயாலுடை கச்சவட ச்தாவனங்கள் ஏட்டிடத்த ஆலிபாபா தன்ட புத்தியம் சத்திசந்ததையும் கொண்ட அதினே கூடுதில் உயரங்களிலே
48:10 கேத்திச்சு குகில் நின்னுள்ள சம்பத்து ஐயால் விவேகத்தோடை உபயோகிச இப்போல் நகரத்திலே எட்டவும் ஆதரணியனாய வியாபாரிகளில் ஒராலாயி மாறி. அயாலுடம் அகனிப்போலுரு யுவாவா இருக்கின்னும் கச்சவடகாரிங்களில் அச்சனே சகாயிக்கியான் பிராப்தனாயா சுமுகனும் மரியாதக்காரினும் ஆயோரு சொருப்பகாரன். ஆலிபாபேட வீட்டில் மோர்ஜியானா இப்போழுமுரு க அவளை அவடத்தன்ன நிலனிர்த்தி. கல்லன் மாருட கதா இப்போலுரு பழே ஓர்ம மாத்ரமாயுமாரியிருன்னு. எங்கிலும் மோர்ஜியானேவுட கண்ணுகளை போலும் ஜாகருகமாயிருன்னு.
49:01 ஆ அவசானத்தே கல்லன். ஆ ப்ரதிகார தாகியாய தலவன் ஒருநால் மடங்கி வெருமன் அவளுட மனசு பரண்ஞுகும்டிருன்னு. அதே சமை ஐயால் தண்ட பேரும் வேஷவும் மாட்டி. உரு சம்பன்ன நாய் ரெக்ணவியாப்பாரியாய் ஐயால் சொயம் அவதருப்பிச்சு. கோஜா Χுசின் என்ன பேரில் விலபிடிப்புள்ள ரெக்ணங்களும் பேரி ஐயால் ஆலிபாபயிட நகரத்திலேக்கியாத்ரத்திரிச்சு. ஐயாலுட் லெக்ஷயம் ஒன்னாயிருனும். ஆலிபாபயி
49:49 ஐயாருட பெருமாட்டவும் சம்பாஷ்ணவும் ஆரேயிம் ஆகர்ஷிக்கினதாயிருனும் வலரே பெட்டன்னு தன்னை ஐயால் நகரத்திலே மற்று வியாபாரிகளுமாயி சாவிருத்திலாயி அங்கனையான ஐயால் ஆலிபாபையுட மகனை பரிஜயைப்படுந்து யுவாவாய மகனை லோகபரிஜயையும் அரிவுமுள்ள கோஜா हுசையினுடு தன்ட மகண்ட புதிய சுகுர்த்தினே ச்னேகத்தோட சுகுரிச்சு. அயாலுட சம்பன்னமாய வேஷமோ, ஆரையி மாகர்ஷிக்கின்ன சம்பாஷ்னமோ, ஆலிபாபையில் ஒரு சம்சியவம் உண்டாகான்னுல்ல. கோஜா हுசைனா குடும்பத்தின்டே விஷ்வச்தனாயிரு சுகுர்த்தாயிமாரி, அவருட வீட்டிலே ஒரு சதிரம் சந்தர
50:45 அவள் உட மனசில் ஒரு அச்வச்ததை உண்டாயிருன்னும். அயால் உட கண்ணுகளிலே ஆழங்களில் எவிடியவும் அரண்்ணிரிக்கின்ன கிருக்கின்னா கிருக்கின்னும். அயால் சிரிக்கிம் போலும் அா சிரிக்கிபின்னில் ஒரு முகமூடி உண்டன்னு அவள்கு தோனி. அவள் அயால நிரிக்கிக்கியான் தொடங்கி. உரிக்கில் ஓராலுட வீட்டில் நின்னு உப்பம் பக்சணவும் கழிச்சால் பின்னையா ஆதிதேயனை திரோகிக்கியான் பாடில்லா என்னுறு கீழ்வடகம் உண்டாயிருன்னும் ஆ நிமிஷம் மோர்ஜியானே இவுடை சம்சே முறப்பாயி. ஏ ஆதிதி
51:34 ஓரி சத்த்ருவான. அவன் தன்டையிதார்த்த உத்தேசம் மரச்சுவைக்கிகியான. தன்டை தன்டை பிரதிகாரம் நடப்பிலாக்கன அவர் அயால் தீருமானி சுரச்சிருன்னும் தன்ட மேலங்கி குள்ளில் மூர்ச்சையரியுரி கடாரியையலோம் இப்பிச்சு வேச்சு விருந்து திரக்கினிடையில் ஆரு மரியாதே ஆலிபாபையை கொலப்பிடித்துக அதாயிருந்து அயாலுடை பாத்ததி விருந்து அதின்டை உன்னதிலத் மோர்ஜியான ஒரு நிருத்தம் அவதிரிப்பிக்கான் போகுன்னுவென்ன அரையிப் புண்டாகுன்னது. மோர்ஜியான மனோहரமாய் ஒரு
52:19 நர்த்தகியுட வேஷத்தில் முகத்து நேரிய ஒரு மூடுப்பட மணின்ன அரையில் ஒரு கடாரி ஒளிப்பிச்சுவைச்ச சதசிலேகி கடந்து வன்னும் சங்கிதம் அரமிச்சு. அவுள்டை சலனங் அவல் நிருத்தம் செய்துகொண்டு சதசிலு உட நீங்கி. ஓரோ அதிதியுடையிம் முனில் தன்ட பாதசலனங்கள்ட மனோகாரித விடர்த்தி. ஓடுவில் அவல் முக்கியாதிதியாய கோஜகுசேன்ட முனிலத்தி. அயாலுட கண்ணுகளிலேக்கி நோகி அவல் தன்ட நிருத்தம் துடர்னு. சங்கிதம் அதின்ட பாரம்மித்திலேக்கி கு
53:08 ஒரு மின்னலின்டே வேகதையில் மோர்ஜியான தண்டே அரையில் உளிப்பிச்சுவச்ச கடாரி புரத்தடுத்து. நிர்த்தத்தின்டே ஒரு பாகமென்னோனம் ஆரும் பரதிக்ஷிக்ஸிக்காத்த ஒரு நீக்கதில் அவள் ஆ கடாரி கோஜா Χுசைன்ட நெஞ்சிலேக்கி ஆழத்தில் குத்தியரக்கி. ஒரு நிமிஷார்த்தம் கொண்ட அலிபாப் போடிச்சன்னு தான் கண்டக் காழிச்ச விஷோசிக்க்கானாவாதே தம்பிச்சு நின்னும். மோர்ஜியானா, மீ எந்தானி சேதது? என்டை ஏட்டுவும் பிரியப்பட்டாதிதிய நீ கொன்னுகழின்னல்லும். அயால்
53:57 தேஷிவும் சங்கடவும் கொண்டாலரி. என்னால் மோர்ஜியான சாந்தையையிருன்னும். அவல் மரிச இயாலா நால்ப்பதாமத்த கல்ல நானு நம்முடை எல்லாம் அந்தகனாயி வன்ன நிங்களுடை பிரிய சுகுர்த்தை அப்பினையிச்ச ஆ கொள்ள தலவனானிது ஆலிபாபையும் சதசிலுள்ளவரும் ஆ காழ்ச்சகண்டு ஞெட்டி மோர்ஜியானேவிடை வாக்குகளில் சத்தியம் அவர் திரிச்சரின்யும் மூனாமத்தையும் அவசானத்தையும்
54:42 ஐயால் தன்ட மகனே விளிச்சு மோர்ஜியானேவுட கைகள் அவண்டை கைகளில் வெச்சுகுடுத்து. இவளே போலே தீரையும் புத்திமானுமாயுரு பெண்குட்டியான நினக்கு பாரியாயி வேண்டது. இவளான இ குடும்பத்தின்டே எதார்த நிதி. ஆலிபாபையுடம்மகன் சந்தோஷத்தோடையது சம்மதிச்சு. அங்கனே மோர்ஜியானா ஆ வீட்டின்டே எஜமானத்
55:33 ஐயால் ஐ சம்பத்து அத்தியாக்ரிகத்தோடை எல்லா மரிச்ச விவேகத்தோடையானு உபயோகிச்சது. தன்ட குடும்பத்தின்ட நல்ல பாவிக்கும் தன்ட நகரத்தில் பாவங்களுடை உண்ணமனத்தினும் ஐயால் ஐந்திச்சில் வழிச்சு. ஐயால் ஐயால் ஐயுகாலத்து கொள்ளையும் மரனத்தின்டையும் பிரதிகமாயி ஒரு சாதாரண விரகு வெட்டுகாரண்டை ஜீவிதம் ஆகச்மிகமாய் கண்டத்திய ஒரு ஏहசியம் எங்கன மாட்டு மருச்சு என்ன நம்மல் கண்டு. அத்யாக்ரிகம் காசிமினே மரணத்திலேக்கி நைச்ச போல் விவேகவும் நன்னியும் ஆலிபாபேயே ஜீவிதத்தின்டை உயரங்களிலேத்திச்சு. என்னல் இ கதையிலே எதார்த்த நாய
56:31 அவர்டை லோகத்தேயும் நமுக்கு விடனல்காம். புராதன பர்ஷியிலே புடினிரன்ஞ பாதகலில் நின்னும் நிகூடமாய ஆகுகையிட நிஷப்ததேல் நின்னும் நம்முடை சிந்தகலே திரிகக் கொண்டுவராம். நிங்கள் இப்போல் ஆயிரிக்கின் இஷாந்தமாயை இடத்திலேக்கே, நிங்களுடை சுரைக்ஷிதமாய முரியிலேக் इगें पुखें पुखें पुखें उरक्कत्तिन्ट आणेंगल इलेकी कुण्डु पोगटें। निंगलुड़े श्वासत्तिल मात्रम श्रद्धिक्युगा। ओरो श्वासवुम् निंगले कूडदल शांदर आकुन्नू। गाठमाया, सुखमाया, उरु निद्र इलेक्य�
