Full transcript of “ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ ငွေကြေးလွတ်လပ်ခွင့်ရအောင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ? | The Millionaire Fastlane Book Summary”. Click a timestamp to open the video at that moment. Need another video? Use the YouTube transcript generator.
0:00 ကျွန်တော်တို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာအမြဲကျနေရတဲ့စကားတစ်ခွန်းရှိပါတယ်။အလုပ်ကိုကြိုးစားပိုက်ဆံစုချိုးချန်ချွေးတာပြီးရိန္ဒိမြှုပ်နှံထားပါ။အသက်ကြီးလာရင်တော့မင်းချမ်းသာလိမ့်မယ်ဆိုတာမျိုးပါ။ဒါပေမဲ့ဒီစနစ်မှာအကြီးမားဆုံးအလွဲတစ်ခုရှိပါတယ်။အဲ့ဒါကအချိန်မှာပဲ။တကယ်လို့အသက်၆၅နှစ်အရွယ်ရောက်မှခန္ဓာကိုယ်ကလည်းသိပ်မလုပ်ချင်တော့တဲ့အချိန်ကျမှချမ်းသာလာမယ်ဆိုရင်အဲဒီကြွယ်ဝမှုကဘာအတွက်လဲ။ဒီလက်တွေ့ကျတဲ့သဘောတရားကိုအမ် ဒီလက်တွက်ကြတဲ့သဘောတရားကိုအမ် MJD မှာကိုက၂၀၁ခုနှစ်မှာ The Milliana First ဆိုတဲ့စာအုပ်နဲ့ထောက်ပြခဲ့ပါတယ်။ဒီစာအုပ်ဟာနာမည်ကြီးပညာရှင်တွေရဲ့ထောက်ခံချက်နဲ့ထွက်ရှိလာတာမဟုတ်ပါဘူး။သူကိုယ်တိုင်ကလည်းအောင်မြင်အောင်ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာကိုလက်တွေ့ပြသခဲ့ပြီးအစဉ်အလာယူဆဟောင်းတွေကိုတိုက်ရိုက်စိန်ခေါ်ခဲ့လို့ပဲအခုဆိုရင်ဒီစာအုပ်ဟာစီးပွားရေးလုပ်မယ့်သူတွေကြားမှမဖတ်မဖြစ်တစ်စောင်လို့ဖြစ်နေပါပြီ။စာအုပ်ထွက်ရှိပြီး၁၅နှစ်ကြာမှာတော့ဒီစာအုပ်ဟာအုတ်ရေသန်းနဲ့ချီရောင်းချခဲ့ရပါတယ်။စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်အသိုင်းအဝိုင်းနေ
0:54 စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်အသိုင်းအဝိုင်းတွေ step for နဲ့ group မှာဒီစာအုပ်ကိုစီးပွားရေးစာအုပ်တို့ထက်ပိုပြီးအတွေးအခေါ်ဆိုင်ရာကျမ်းတစ်စောင်လိုမျိုးလက်ဆင့်ကမ်းဖတ်ရှုနေကြပါတယ်။ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ဒီမှာကိုရေးသားခဲ့တာတွေဟာတကယ်တော့ငွေကြေးအကြောင်းသက်သက်မဟုတ်လို့ပါပဲ။တစ်နေ့မှာတော့စာအုပ်ထဲမှာပါတဲ့အချက်အလက်တွေမကပဲပိုပြီးနက်နက်ရှိုင်းရှိုင်းဆွေးနွေးသွားမှာဖြစ်ပါတယ်။ဒါ့အပြင်အသက်ကြီးတဲ့အထိစောင့်စရာမလိုဘဲငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ဘယ်လိုချမ်းသာအောင်လုပ်မလဲ။စစ်ပညာနဲ့ခေတ်သစ်စီးပွားရေးလောကမှာဒါကိုဘယ်လိုအသုံးချမလဲ။ စစ်ပညာနဲ့ခေတ်တဲ့စီးပွားရေးလောကမှာဒါကိုဘယ်လိုအသုံးချမလဲဆိုတာကိုပါဖော်ပြပေးသွားမှာပါ။နားထောင်ရုံတွေမဟုတ်ဘဲတကယ်တမ်းနိုးထာဖို့အတွက်ကျွန်တော်တို့အတူတူစတင်လိုက်ကြရအောင်။အမ်ဒီမာကိုဟာချစ်ကာကိုကအခြေခံလူတန်းစားမိသားစုမှာကြီးပြင်းခဲ့သူပါ။သူ့အမေကတန်ခိုးတော်ရုံးကိုင်ကျွေးမွေ့ခဲ့ရတာမို့ငွေနဲ့ပတ်သက်ရင်ဘဝကိုဘယ်လိုတည်ဆောက်ရမလဲဆိုတာ [တေးဂီတ]
1:45 သူ့အမေကတန်ခိုးတော်ရုန်းကန်ကြွေးမွေ့ခဲ့ရတာမို့ငွေနဲ့ပတ်သက်ရင်ဘဝကိုဘယ်လိုတည်ဆောက်ရမလဲဆိုတာထက်ဘယ်လိုယှဉ်သန်ရမလဲဆိုတာကိုပဲသင်ယူခဲ့ရပါတယ်ဒီမှာကိုလည်းဘဝကခက်တယ်ပိုက်ဆံကရှားတယ်ရတာနဲ့ပဲအဆင်ပြေအောင်နေတည်းရမယ်ဆိုတဲ့အယူအဆကိုလက်ခံပြီးကြီးပြင်းလာခဲ့ပေမယ့်ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်တစ်နေ့မှာတော့သူ့အတွေးတွေကိုရိုက်ချိုးလိုက်တဲ့ဖြစ်ရပ်တစ်ခုကိုကြုံခဲ့ရပါတယ်လမ်းဘေးမှာရပ်နေတုန်းဘော်ဂနီကတ်ကားလမ်းစားကြီးပေါ်ကဆင်းလာတဲ့သူဟာဝတ်စုံပြည့်တဲ့လူတစ်ယောက်မဟုတ်ဘဲသာမန်သူတစ်ယောက် တစ်ယောက်ဖြစ်နေတာပါပဲ။ဒီမှာကိုယ်ကအဲဒီလူနားသွားပြီးဘာအလုပ်လုပ်သလဲလို့မေးလိုက်တော့အဲဒီလူကတီထွင်သူအင်ဗန်တစ်ယောက်ဖြစ်ကြောင်းပြန်ပြောခဲ့ပါတယ်။တီထွင်သူဆိုတဲ့စကားလုံးကဒီမှာကိုယ်ရဲ့အယူအဆအဟောင်းတွေကိုအကုန်ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပါတယ်။ဒီလူဟာကုမ္ပဏီမှာရထူးတတ်ဖို့မကြိုးစားခဲ့သလိုပင်ဆင်ရတဲ့အထိလည်းမစောင့်ခဲ့ပါဘူး။သူဟာတစ်ခုခုကိုဖန်တီးခဲ့တယ်။အဲဒီအရာကပဲသူ့ကိုကြွယ်ဝစေခဲ့တာပါ။အဓိကကအသက်၆၅နှစ်မှမဟုတ်ဘဲလူငယ်ဘဝမှာတင်ဒီကြွယ်ဝမှုကို
2:40 အဓိကကအသက်၆၅နှစ်မှမဟုတ်ဘဲလူငယ်ဘဝမှာတင်ဒီကြွယ်ဝမှုကိုခံစားနေရတာဖြစ်ပါတယ်။ဒါပေမဲ့ဒီမှာကိုယ်ဟာတစ်ညတည်းနဲ့အောင်မြင်သွားတာတော့မဟုတ်ပါဘူး။သူကထွက်ခဲ့တယ်။လစာနည်းတဲ့အလုပ်တွေလုပ်ခဲ့တယ်။အင်တာနက်လုပ်ငန်းတွေစတင်တည်ထောင်ခဲ့ပေမဲ့ကျရှုံးခဲ့ပါတယ်။ကားအစုတ်စီးပြီးဈေးပွားတဲ့အစားအစာတွေနဲ့နှစ်ပေါင်းများစွာရုန်းကန်ခဲ့ရတာပါ။အမွေရစရာမရှိတဲ့လူတစ်ယောက်အတွက်တကယ်ချမ်းသာဖို့ဘာလိုအပ်သလဲဆိုတာကိုသူအကြိမ်ကြိမ်ရှာဖွေခဲ့ပါတယ်။နောက်ဆုံးမှာတော့နှစ်ပေါင်းများ နောက်ဆုံးမှာတော့နှစ်ပေါင်းများစွာအချိန်ဆိုတဲ့ငှားရိပ်ဆက်ပေးတဲ့ဝန်ဆောင်မှုကိုတည်ဆောက်ပြီးခဲ့ပါတယ်။သူကအဲ့ဒီလုပ်ငန်းကိုဘဝတစ်ခုလုံးကိုပြောင်းလဲစေနိုင်မယ်ငွေပမာဏနဲ့ရောင်းချလိုက်တဲ့အချိန်မှာအသက်သုံးဆယ်အစောပိုင်းပဲရှိပါသေးတယ်။ဒီမှာကိုသူများနဲ့ကွဲပျောက်သွားစေတာကသူ့မှာချမ်းသာကြွယ်ဝမှုတည်ဆောက်ပုံနဲ့ပတ်သက်တဲ့
3:32 framework ရှိနေလို့ပါပဲ။လမ်းမပေါ်ရောက်နေကြတာဟာဘယ်လမ်းကိုသွားရမလဲဆိုတဲ့မြေပုံအမှန်ကိုမသိရှိကြသေး လမ်းမပေါ်ရောက်နေကြတာဟာဘယ်လမ်းကိုသွားရမလဲဆိုတဲ့မြေပုံအမှန်ကိုမသိရှိကြသေးလို့ပါပဲ။ The Million first lane ဆိုတာအဲ့ဒီမြေပုံပါပဲ။ဒီစာအုပ်ဟာအချိန်ကြိုးစားမှုနဲ့ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုတို့ရဲ့ဆက်စပ်ပုံကိုပြောင်းလဲတွေ့တိုးဖို့အတွက်သာမန်သူတွေအတွက်ရေးထားတဲ့အရှိကိုအရှိအတိုင်းအမှန်ဆုံးစာအုပ်တို့ဖြစ်ပါတယ်။ [တေးဂီတ] စာရေးဆရာဒီမှာကိုကငွေကြေးနဲ့ပတ်သက်တဲ့လူနေမှုဘဝပုံစံကိုလမ်းညွှန်မြေပုံသုံးခုနဲ့ခွဲခြားပြထားပါတယ်။ပထမဆုံးလမ်းညွှန်မြေပုံကတော့လူသွားလမ်းဝဲဖြစ်ပါတယ်။ဘဝမှာဦးတည်ချက်မရှိဘဲသုံးစုအပေါ်မှာပဲအခြေခံထားတာကိုဆိုလိုတာပါ။ဒီလမ်းပေါ်မှာလျှောက်နေတဲ့သူကတစ်လကို၁သိန်းပဲရှာပဲရှာအရေးမကြီးပါဘူး။သူတို့ရဲ့ထူးခြားချက်ကရှာသမျှအကုန်သုံးတယ်။တစ်ခါတလေရှာတာထက်တောင်ပိုသုံးတတ်ကြတာပါပဲ။
4:25 တစ်ခါတလေရှာတာထက်တောင်ပိုသုံးတတ်ကြတာပါပဲဝင်ငွေတိုးလာရင်းသုံးစွဲမှုကလည်းလိုက်တိုးလာပါတယ်သူတို့အတွက်ကအခုဆိုတဲ့အချိန်ပဲရှိပါတယ်နောက်ထပ်ဝယ်မယ့်ပစ္စည်းနောက်ထပ်သွားမယ့်ခရီးဒါတွေကပဲသူတို့ရဲ့အာရုံစိုက်ရာတွေဖြစ်နေတတ်ပါတယ်ဒီလမ်းပေါ်ကလူတွေဟာတကယ်တော့အလုပ်ကိုအသေအလဲကြိုးစားလုပ်ကြတဲ့သူတွေပါသူတို့ရဲ့တကယ့်အားနည်းချက်ကငွေကြေးနဲ့ပတ်သက်ရင်အနာဂတ်ကိုကြိုမြင်မြင်နိုင်တာပဲဖြစ်ပါတယ် မွေးရှာတာဟာသုံးဖို့ပဲပစ္စည်းတွေအများကြီးပိုင်ဆိုင်တာဟာငါ့ရဲ့တန်ဖိုးပဲဆိုပြီးစားသုံးသုဗဟိုပြုအယူအဆတွေထဲမှာနစ်မိုးနေကြသူတွေဖြစ်ပါတယ်ညွှတ်မြေပုံကတော့လမ်းကြောင်းနှေးစလိုပဲဖြစ်ပါတယ်ဒီလမ်းကပိုပြီးတော့သတိထားဖို့လိုပါတယ်ဘာလို့လဲဆိုတော့သူကမှားနေတဲ့လမ်းမဟုတ်လို့ပါပဲဒီလမ်းပေါ်မှာတာဝန်သိတဲ့သူတွေပညာတပ်တွေနဲ့ကြိုးစားတဲ့သူတွေအများကြီးရှိပါတယ်သူတို့ကကျောင်းတက်မယ်ဘွဲ့ရမယ်နာမည်ကြီးကုမ္ပဏီမှာအလုပ်ဝင်မယ်
5:20 ပြီးရင်ဝင်ငွေရဲ့၁၅ရာခိုင်နှုန်းကိုစုမဲ့ပင်စင်အတွက်ငွေထည့်မယ်ကောင်အဟောင်းမယ်ဆေးပြီးချိုးကြံချွေတာဒီလိုနဲ့အနှစ်၄၀လောက်ရုန်းကန်ပြီးအသက်၆၅နှစ်ရောက်မှအေးအေးဆေးဆေးနားနိုင်ဖို့ကြိုးစားကြတာပါဒီနည်းလမ်းကမဖြစ်နိုင်တာတော့မဟုတ်ပါဘူးဒါပေမဲ့ကိုယ်တိုင်မထိန်းချုပ်တဲ့အချက်အလက်တွေပေါ်မှာအခြေခံထားတာကပြဿနာပါငိတ်ကြိတ်ဖောင်းပွါစတော့ဈေးကွက်အတက်အကျတွေကိုကြိုမသိနိုင်ပါဘူးကိုယ့်အသက်၅၀ကျော်မှာကုမ္ပဏီကအလုပ်ထုတ်မလားကျန်းမာရေးကဘာဖြစ်မလဲ လည်းနိုင်ငံရေးကဘယ်လိုပြောင်းမလဲဆိုတာဘယ်သူမှသေချာမသိပါဘူး။လမ်းကြောင်းနေမှာအနှစ်၃၀လို့မှန်မှန်ကန်ကန်လုပ်ခဲ့ရင်တောင်ကိုယ်မထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့အချက်တစ်ချက်အကြောင်းနဲ့တင်အရာအားလုံးပျက်စီးသွားနိုင်ပါတယ်။အဆိုးဆုံးကတော့ Snowလိင်ဟာကိုယ့်ဘဝရဲ့အကောင်းဆုံးအချိန်ဆယ်စုနှစ်တွေကိုပေးဆပ်ပြီးမှလူကအိုမင်းမစွမ်းဖြစ်တဲ့အချိန်ကြမှရလာမယ့်အကျိုးများနဲ့လဲခိုင်းနေတာပါ။ဒီလဲလှယ်မှုကိုသာသေသေချာချာမြင်သွားမယ်ဆိုရင်ဘယ်သူမှလက်ခံနိုင်မှာမဟုတ်ပါဘူး။တတိယမြောက်လမ်းညွှန့်မြေပုံကတော့လမ်းကြောင်းမြန်
6:16 တတိယမြောက်လမ်းညွှန်မြေပုံကတော့လမ်းကြောင်းမြန်ဖက်စစ် lane ဖြစ်ပါတယ် first lane ဆိုတာချက်ချင်းချမ်းသာမယ့်နည်းလမ်းရစ်စီမဟုတ်ဘူးဆိုတာသိထားရပါမယ် lane ဆိုတာရည်မြုပ်နံမှုတွေကိုပိုမြန်အောင်လုပ်တာမျိုးမဟုတ်ဘဲစီးပွားရေးမှာကိုယ်ပါဝင်ပတ်သက်နေတဲ့ပုံစံကိုအခြေခံကစပြီးပြောင်းလဲပစ်လိုက်တာပါဒါဟာကိုယ့်ရဲ့အချိန်ကိုတိုက်ရိုက်ရောင်းစားနေစရာမလိုဘဲတန်ဖိုးတွေဖန်တီးပေးနိုင်မယ့်စနစ်တွေထုတ်ကုန်တွေဒါမှမဟုတ်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေကိုတည်ဆောက်တာဖြစ်ပါတယ်အလုပ်ကိုပိုကြိုးစားရုံတွေမဟုတ်ပါဘူး ကိုလုပ်လိုက်တဲ့အလုပ်ကနေထွက်လာတဲ့တန်ဖိုးကိုလူအများကြီးဆီရောက်အောင်စကေးချဲ့တွေ့နိုင်တဲ့စနစ်မျိုးကိုပုံဖော်တာပါ။ဒီလမ်းကြောင်းဟာအစပိုင်းမှာတော့အလွန်အမိန့်ရုန်းကန်ရပါတယ်။ဘာအကျိုးမြတ်မှမရဘဲနှစ်ပေါင်းများစွာမမြင်ကွယ်ရာမှာကြိုးစားရတာမျိုးလည်းဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ဒါပေမဲ့အဲဒီလိုပေးဆပ်လိုက်တဲ့အတွက်ပြန်ရမယ့်ရလဒ်ကတော့အင်မတန်ကြီးမားပါတယ်။ဒီမှာကိုယ်ကသူကိုယ်တိုင်တည်ထောင်ခဲ့တဲ့ကောင်းကိုအကောင်းဆုံးဥပမာအနေနဲ့ပြထားပါတယ်။သူဟာဖောက်သန်တဲ့လုပ်ငန်းရှင်တွေကိုချိတ်ဆက်ပေးမယ့်စနစ်တစ်ခု
7:13 သူကဖောက်တဲ့လုပ်ငန်းရှင်တွေကိုချိတ်ဆက်ပေးမယ့်စနစ်တစ်ခု referနစ်ကတစ်ခါလည်ပြီဆိုတာနဲ့သူအလုပ်လုပ်နေသည်ဖြစ်စေအိပ်နေသည်ဖြစ်စေဝန်ဆောင်မှုပေးနိုင်သွားပါတယ်တန်ဖိုးဆိုတာကသူ့ရဲ့နေ့စဉ်လုပ်အားမှာမဟုတ်ဘဲသူတည်ဆောက်ထားတဲ့စနစ်ထဲမှာရှိနေတာပါသူ့ရဲ့လုပ်ငန်းကိုနောက်ဆုံးမှာရောင်းချလိုက်တဲ့အခါရလာတဲ့အကျိုးမြတ်ဟာနှစ်ပေါင်းများစွာစုထားတဲ့လစာငွေမျိုးမဟုတ်တော့ပါဘူးအဲ့ဒီစနစ်ကနေထွက်လာတဲ့ပေါင်းစပ်တန်ဖိုးပေါင်း value ကိုတစ်ခါတည်းနဲ့သိမ်းကျုံးရလိုက်တာပါ ပါ။ဒီငွေပမာဏမျိုးရဖို့အတွက်လိမ္သမားတစ်ယောက်ဆိုရင်တစ်သက်လုံးရုန်းကန်ရမှာဖြစ်ပေမယ့်။စာရေးဆရာဒီမှာကိုယ်အတွက်ကတော့၁၀၀နှစ်တောင်မပြည့်တဲ့အချိန်အတွင်းမှာတည်ဆောက်နိုင်ခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။သမိုင်းဝင်သာဓကအနေနဲ့အမေရိကန်သမိုင်းမှာချမ်းသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ်ဖြစ်တဲ့ဂျွန်ဒီရောဂတ်ဖက်လာဟာတခြားအလုပ်သမားတွေလိုပဲပင်ပင်ပန်းပန်းရုန်းခံခဲ့ရတာပါ။ဒါပေမဲ့နောက်ပိုင်းမှာသူကကိုယ်တိုင်လိုအားစိုက်ထုတ်တာထက်စနစ်တည်ဆောက်ခြင်း
8:06 systemကီတာရှာဘက်ကိုအာရုံပြောင်းလိုက်ပါတယ်။သူတည်ထောင်ခဲ့တဲ့စတန်း သူတည်ထောင်ခဲ့တဲ့စတန်းအော်ဆိုတော့ရေနပ်ချက်စက်ရုံတွေပိုင်လင်းတွေနဲ့ဖြန့်ပြည်ရေးလမ်းကြောင်းတွေအကုန်လုံးကိုတစ်ခုနဲ့တစ်ခုချိတ်ဆက်ထားတဲ့ကွန်ရက်ကြီးတစ်ခုပါ။ဒီစနစ်ကဘယ်လောက်ထိအားကောင်းသလဲဆိုရင်လုပ်ငန်းနှစ်ပယ်တစ်ခုလုံးရဲ့အခြေခံအဆောက်အိုပါထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့တာပါ။ရက်ကယ်ဖယ်လာအသက်၃၀အရွယ်မှာတင်ရှိရှိမရှိအဲဒီစနစ်ကြီးကနေပိုက်ဆံတွေကိုအဆက်မပြတ်ထုတ်ပေးနေပါပြီ။သူဟာအသက်၉နှစ်အထိနေထိုင်သွားခဲ့ပြီးဘဝရဲ့နောက်ဆုံးနှစ်ပေါင်း၅၀ကိုပရဟိတလုပ်ငန်းတွေနဲ့ပဲအေးအေးဆေးဆေးကုန်ဆုံးခဲ့တာပါ။ သူဟာအသက်၉နှစ်အထိနေထိုင်သွားခဲ့ပြီးဘဝရဲ့နောက်ဆုံးနှစ်ပေါင်း၅၀ကိုပရဟိတလုပ်ငန်းတွေနဲ့ပဲအေးအေးဆေးဆေးကုန်ဆုံးခဲ့တာပါ။ဘယ်လို slowလိန်း၊ဘယ်လိုဘွဲ့ဒီဂရီ၊ဒါမှမဟုတ်ဘယ်လိုပင်စင်လှမှဒီလောက်ထိမစွမ်းဆောင်နိုင်ပါဘူး။စနစ်တကျနဲ့အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိကြီးမားကျယ်ပြတ်နဲ့တန်ဖိုးတွေကိုဖန်တီးနိုင်မှသာဖက်စလိန်းရဲ့စစ်မှန်တဲ့အနှစ်သာပါပဲ။
8:54 Spongစ်ကိုတည်ထောင်ခဲ့တဲ့ဆာလိပ်ဆိုရင်လည်းဖက်ရှားကမှာဘယ်လိုအဆက်သွယ်မှမရှိခဲ့ပါဘူး။ရင်းနှီးမြှုပ်နှံသူတွေစီးပွားရေး ရင်းနှီးမြှုပ်နံသူတွေစီးပွားရေးဘွဲ့တွေဒါမှမဟုတ်ကုန်းထုတ်လုပ်မှုအတွေ့အကြုံလည်းလုံးဝမရှိခဲ့ပါဘူးသူဟာခန်းကျင်လေးထဲကနေကုန်ထိုက်အဝယ်တော်တွေကိုနှစ်ပေါင်းများစွာအစက်မပြတ်ဖုန်းဆက်ကမ်းလှမ်းခဲ့ရပြီးအကြိမ်ကြိမ်အငြင်းခံခဲ့ရသူပါ။ဒါပေမဲ့သူမဟာဇွဲမလျှော့ပဲသူ့ရဲ့တင်ပြပုံတွေကိုအမြဲပြုပြင်ပြောင်းလဲပြီးဆက်လက်ကြိုးစားခဲ့ပါတယ်။သူမရဲ့ဘဝဟာသူ့ရဲ့ထွတ်ကုန်ကိုစတင်ရောင်းချနိုင်တဲ့အချိန်မှာလုံးဝပြောင်းလဲသွားခဲ့ပါတယ်။အဲဒီအချိန်ကစပြီးသူ့ရဲ့ဝင်ခွင်ဟာအချိန်ပေးပေးလုပ်ရတဲ့အလုပ်ပေါ်မှာမမူတည်တော့ဘဲ အဲ့ဒီအချိန်ကစပြီးသူ့ရဲ့ဝင်ခွင်ဟာအချိန်ပေးပေးလုပ်ရတဲ့အလုပ်ပေါ်မှာမမူတည်တော့ဘဲတည်ဆောက်ထားတဲ့စနစ်ပေါ်မှာပဲမူတည်သွားပါတော့တယ်ဒီဇိုင်းတစ်ခုစက်ရုံတစ်ခုနဲ့ဖျန်မကိုပဲအသုံးချပြီး spစ်အထည်တစ်ထည်ကနေတစ်သန်း၁၀သန်းအထိရောင်းချနိုင်ခဲ့ပါတယ်အသက်၄၁နှစ်အရွယ်မှာတော့သူမဟာဘီလန်နာတစ်ယောက်ဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်စိတ်ပညာမှာ
9:48 hyperbolic discouning လို့ခေါ်တဲ့သဘောတရားတစ်ခုရှိပါတယ်အဲ့ဒါကတော့လူတွေဟာအနာဂတ်မှာရမယ့်အကျိုးကျေးဇူးထက်လက်ရှိ လက်ရှိလက်ထဲရောက်လာမယ့်ရက်ကိုပဲပိုပြီးတန်ဖိုးထားတတ်တဲ့သဘာဝနိုဘက်စုရှင် richaချဲရဲ့သုတေသနအရလူတွေဟာမနက်ဖြန်မှာပိုကောင်းတာကိုရဖို့စောင့်ရမယ့်အစားတစ်နေ့မှာပဲအညံ့စားလေးကိုယူလိုက်ဖို့ဆုံးဖြတ်တတ်ကြပါတယ် Snowလိမ်းဆိုတာလူတွေဟာဒီလိုစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအားနည်းချက်ကိုအနှစ်လေးဆယ်တိုင်တိုင်အောင်နိုင်ရမယ်လို့ယူဆထားတာပါဒါပေမဲ့လက်တွေ့မှာတော့ဘဝရဲ့အနှိမ့်မြင့်တွေစီးပွားရေးအကျပ်တည်းတွေကြားမှာဒီလောက်ကြာအောင်စိတ်ဓာတ်ကိုထိန်းထားဖို့ဆိုတာမဖြစ်နိုင်သလောက်ပါပဲတစ်ဖက်မှာတော့ ဖတ်စလိန်းကစိတ်ပညာအရပိုပြီးလက်တွေ့ကြပါတယ်။ဘာလို့လဲဆိုတော့သူကအချိန်ဇယားကိုကျစ်လည်အောင်လုပ်ပေးပြီးရလဒ်တွေကိုပိုမြန်မြန်မြင်ရတဲ့အတွက်စိတ်ဓာတ်မကျဘဲဆက်သွားနိုင်ဖို့ပိုလွယ်ကူစေလို့ပဲဖြစ်ပါတယ်။ဥပမာဆံပင်ညှပ်ဆရာတစ်ယောက်နဲ့ဆံပင်ညှပ်သင်တန်းကျောင်းဖွင့်ထားတဲ့သူတစ်ယောက်ကိုယှဉ်ကြည့်ရင်ဆံပင်ညှပ်ဆရာဟာသူ့ရဲ့အချိန်ကိုငွေနဲ့တိုက်ရိုက်လဲနေရသူပါ။တစ်နေ့ကိုလူ၃၀ညှပ်ပေးပြီးရင်သူပိုရှာလို့မရတော့ပါဘူး။အလုပ်ပြီးသွားပါပြီ။ဝင်ငွေမှာအကန့်အသတ်စေလင်ရှိနေတာပါ။ဒါပေမဲ့သင်တန်း
10:54 ဒါပေမဲ့သင်တန်းကျောင်းပန်ရှင်ကတော့စနစ်တစ်ခုကိုတည်ဆောက်လိုက်ပါတယ်သူကိုယ်တိုင်လိုက်ညှပ်ပေးစရာမလိုဘဲနည်းပြတွေကကျောင်းသားတွေကိုသင်ပေးတယ်သင်တန်းတွေရတယ်အမှတ်တံဆိပ်တစ်ခုကိုတည်ဆောက်ယူပါတယ်ကျွမ်းကျင်မှုကအတူတူပဲဖြစ်နိုင်ပေမယ့်သူတို့ရဲ့စီးပွားရေးပုံစံကတော့လုံးဝကွဲပြားပါတယ်ဆံပင်ညှပ်ဆရာရဲ့ဝင်ငွေကိုအချိန်ကကန့်သတ်ထားပေမယ့်သင်တန်းကျောင်းပန်ရှင်ရဲ့ဝင်ငွေမှာတော့အဲဒီလိုကန့်သတ်ချက်မျိုးမရှိပါဘူးဒါဟာနယ်ပယ်တစ်ခုထဲမှာတင်တတွေ့နိုင်တဲ့ firstလင်းရဲ့ကွဲပြားချက်ပါပဲကိုယ့်ရဲ့ကျွမ်းကျင်မှုကို ကိုအချိန်နဲ့မလဲဘဲစနစ်တစ်ခုအဖြစ်ဘယ်လိုပြောင်းလဲမလဲဆိုတာကပဲအဓိကကျပါတယ်။စိတ်ပညာဆိုင်ရာအမြင်အရဘာလို့လမ်းဟောင်းကနေမထွက်နိုင်ကြတာလဲဆိုတော့အဲဒီလမ်းဟောင်းအတိုင်းသွားနေရင်ငါ့တာဝန်ကျေနေပြီလို့ခံစားရစေလို့လူတွေကဆက်ပြီးဆုပ်ကိုင်ထားကြတာပါ။စိတ်ပညာမှာတော့ဒါကို
11:42 status ကို biယက်စ်လို့ခေါ်ပါတယ်။တခြားလမ်းကြောင်းတွေရှိနေမှန်းသိသိကြီးနဲ့တောင်ကိုယ်နဲ့ရင်းနှီးပြီးသားအသိုင်းအဝိုင်းကထောက်ခံထားတဲ့လမ်းဟောင်းကိုပဲစက်ရွေးချယ်တတ်တဲ့သဘာဝပါ။ဒီစိုးလိပ်မှာခိုင်မာတဲ့ဝန်းရံမှု ဒီစိုးလိပ်မှာခိုင်မာတဲ့ဝန်းရံမှုတွေရှိနေပါတယ်။အစိုးရကပင်စင်စနစ်တွေနဲ့တိုက်တွန်းတယ်။ကျောင်းတွေကဝန်ထမ်းကောင်းဖြစ်ဖို့သင်ပေးတယ်။မိဘတွေကလည်းစိုးရိမ်စိတ်နဲ့ဒီလမ်းကိုပဲသွားခိုင်းကြတယ်ဒါကြောင့်ဒီလမ်းကနေခွဲထွက်ဖို့ကြိုးစားရင်းစည်းကမ်းမဲ့သလိုကျေးဇူးကမ်းသလိုခံစားရအောင်ဝန်းကျင်ကဖိအားပေးထားတာပါ။ဒီတော့လူတွေကဖက်စလိန်းကျောင်းကိုဦးနှောက်နဲ့နားလည်ပေမဲ့လက်တွေ့မှာမလုပ်ရဲကြပါဘူး။ဘာလဲဆိုတော့အဆင်အလာကနေခွဲထွက်လိုက်လို့ရလာမယ့်လူမှုရေးအဖိအားကလမ်းဟောင်းမှာဆက်နေလို့ဆုံးရှုံးရမယ့်ငွေကြီးတက် ဘာလိုလဲဆိုတော့အစဉ်အလာကနေခွဲထွက်လိုက်လို့ရလာမယ့်လူမှုရေးဖိအားကလမ်းဟောင်းမှာဆက်နေလို့ဆုံးရှုံးရမယ့်ငွေကြေးတန်ဖိုးထက်ပိုကြီးတယ်လို့ထင်နေကြလို့ပါ။စာရေးဆရာဒီမှာကိုကတော့လူတွေကိုဒီလိုအစဉ်အလာနားတွေကိုဆန့်ကျင်ဖို့တောင်းဆိုနေတာပါ။ဒီနေရာမှာကျွန်တော်တို့ခဏလောက်ရပ်ပြီးကိုယ့်ကိုကိုယ်ပြန်ဆန်းစစ်ကြည့်ရအောင်။အခုလက်ရှိမှာအပြင်လူတစ်ယောက်ကကိုယ့်ရဲ့နေ့စဉ်ငွေကြေးသုံးစွဲပုံနဲ့အပြုအမူတွေကိုကြည့်ပြီးဆုံးဖြတ်မယ်ဆိုရင်ကိုယ်ဟာတကယ်တမ်းဘယ်လမ်းကြောင်းပေါ်ရောက်နေသလဲ။လမ်းကြောင်းသစ်တစ်ခုစီကူးပြောင်းဖို့အတွက်လူမှုရေး
12:43 လမ်းခြောက်သစ်တစ်ခုစီကူးပြောဖို့အတွက်လူမှုရေးအရစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရဒါမှမဟုတ်လက်တွေ့ဘဝမှာဘာတွေပေးဆပ်ရမလဲ။ဒါဆိုရင်ကိုယ်တိုင်ရောဘယ်လမ်းပေါ်ရောက်နေသလဲဆိုတာကိုသိဖို့လက်တွေ့ကျတဲ့နည်းလမ်းလေးတစ်ခုလုပ်ကြည့်ရအောင်။အခုပဲတီချပ်ဇယားကွက်တစ်ခုကိုရိုးရိုးရှင်းရှင်းစွဲကြည့်ပါ။ဇယားရဲ့ဘယ်ဘက်ခြမ်းမှာအခုလက်ရှိရနေတဲ့ဝင်ငွေလမ်းကြောင်းအားလုံးကိုချရေးလိုက်ပါ။ညဘက်ခြမ်းမှာတော့အဲဒီဝင်ငွေတွေရဖို့ကိုယ်တိုင်အချိန်ပေးပြီးလုပ်နေရသလား။ time ဆိုတာကိုမှတ်သားပါ။တကယ်လို့ တကယ်လို့ဘယ်ဘက်ခြမ်းချက်တိုင်းဟာကိုယ်တိုင်ရှိနေမှကိုယ်တိုင်လုပ်မှရမယ့်အရာတွေဖြစ်နေရင်ဖတ်စစ်လိန်းပေါ်ကိုမရောက်သေးပါဘူး။ဘယ်နေရာမှာရှိနေလဲဆိုတာကိုသေချာသိမှာပဲမှန်ကန်တဲ့ပြောင်းလဲမှုတွေစတင်နိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။ဒီအခန်းရဲ့အနှစ်ချုပ်သင်ခန်းစာကတော့ဒီလမ်းညွှန်မြေပုံသုံးခုဆိုတာတကယ်တော့ငွေကြေးအကြောင်းထက်အချိန်ကိုကိုယ်ကဘယ်လိုသဘောထားသလဲဆိုတာပဲဖြစ်ပါတယ်။စိုက်ဝါလူသွားလမ်းသမားကအချိန်ကိုလျစ်လျူရှုတယ်။လိမ်နားလမ်းကြောင်းနေ့အတိုင်းသွားသူကအချိန်ကိုရောင်းပြီးငွေနဲ့လဲလှယ်တယ်။
13:39 လမ်းကြောင်းနှစ်အတိုင်းသွားသူကအချိန်ကိုရောင်းပြီးငွေနဲ့လဲလှယ်တယ်။ဖက်စ်လေနားလမ်းကြောင်းမြန်သမားကတော့အချိန်ကကိုယ့်ဆီကထွက်သွားမယ့်အစားကိုယ့်အတွက်ပြန်လုပ်ပေးမယ့်စနစ်တွေကိုတည်ဆောက်တယ်။အချိန်နဲ့ပတ်သက်တဲ့ကိုယ့်ရဲ့ပတ်သက်မှုပုံစံကိုသေချာရွေးချယ်ရပါမယ်။အချိန်ဆိုတာဘယ်တော့မှပြန်မရနိုင်တဲ့တစ်ခုတည်းသောအရင်းအမြင့်ဖြစ်ပါတယ်။မိဘတွေပေးခဲ့တဲ့အကြံပေးချက်တွေကသူတို့ခေတ်သူတို့မှာတော့အကောင်းဆုံးဖြစ်ခဲ့ပေမဲ့အခုရှင်သန်နေတာကအဲဒီခေတ်မဟုတ်တော့ပါဘူး။သူတို့အားကိုးခဲ့တဲ့ပင်ဆင်စနစ်တွေကုမူ သူတို့အားကိုးခဲ့တဲ့ပင်စနစ်တွေကုမ္ပဏီပေါ်သစ္စာစောင့်သိမှုတွေနဲ့အိမ်ခြံမြေဈေးကွက်တွေဟာအခုခေတ်မှာလုံးဝပြောင်းလဲမေးရမှာကမိဘတွေအကြံပေးတာမှားသလားဆိုတာမဟုတ်ပါဘူးပတ်ဝန်းကျင်တွေပြောင်းလဲသွားတဲ့အခါကိုယ့်ရဲ့မြေပုံကိုအသစ်ပြန်ပြင်ဖို့ကိုယ်တိုင်ကောအဆင်သစ်ဖြစ်ပြီလားဆိုတာပဲဖြစ်ပါတယ်ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုအတွက်လူအများစုသိထားတဲ့ပိုရှာပိုစုဆိုတဲ့နည်းလမ်းဟာကိုယ်တိုင်ပေးဆပ်ရတဲ့အချိန်ဆိုတဲ့အကန့်အသတ်စေလင်ကိုဘယ်တော့မှကျော်ဖြတ်နိုင်မှာမဟုတ်ပါဘူးစာရေးဆရာဒီမှာကို
14:36 ကိုရဲ့အယူအဆကတော့အဲဒီအချိန်တားဆီးကိုရိုက်ချိုးဖို့ဖြစ်ပါတယ်။ရိုးရာညီမျှခြင်းဖြစ်တဲ့ဝင်ငွေအမြောက်အချိန်မှာလူတစ်ယောက်ရဲ့အချိန်နာရီဟာကန့်သတ်ချက်ရှိနေတဲ့အတွက်ဘယ်လောက်ပဲကြိုးစားကြိုးစားကြွယ်ဝမှုဟာအကန့်အသတ်အတွင်းမှာပဲပိတ်မိနေပါလိမ့်မယ်။ဒါကြောင့်ဖက်စ်စလင်းရဲ့ညီမျှခြင်းမှာအသက်တရာမျက်ညီမျှခြင်းရောင်းချရသည့်အရေအတွက်အမြှောက်တစ်ခုချင်းစီမှရရှိသည့်အမြန်လို့ပြောင်းလဲသတ်မှတ်ထားပါတယ်။ဒီနေရာမှာအဓိကသော့ချက်ကရောင်းချရတဲ့အရေအတွက်ကေးပါပဲ။ဒီဂျစ်တယ်ထုတ်ကုန်တွေဒါမှမဟုတ် ဒစ်တယ်ထုတ်ကုန်တွေဓမ္မစနစ်တွေဟာလူတစ်ယောက်ကိုပဲဖြစ်ဖြစ်လူတစ်သန်းကိုပဲဖြစ်ဖြစ်တစ်ပြိုင်တည်းဝန်ဆောင်မှုပေးနိုင်ပြီးအရေအတွက်ဘယ်လောက်တိုးတိုးကုန်ကျစိတ်ကတိုးမလာတာကြောင့်သီအိုရီအရန့်သတ်မဲ့ကြွယ်ဝမှုကိုရရှိစေနိုင်ပါတယ်ဒီလိုအတိုင်းအတာတစ်ခုအထိပွားများနိုင်ဖို့အတွက်အရှိန်အဟုန်ကိုအသုံးချဖို့လိုပါတယ်ဝန်ထမ်းတစ်ယောက်ဟာကိုယ်တိုင်လုပ်နိုင်သလောက်ပဲရလဒ်ထွက်ပေမယ့်စနစ်တစ်ခုကိုတည်ထောင်သူကတော့သူ့ရဲ့ထုတ်ကုန်ဒါမှမဟုတ်ဖြန့်ပြုရေးလမ်းကြောင်းကနေတစ်ဆင့်ကိုယ့်ရဲ့ကြိုးစားအားထုတ်မှုကိုအစမတန်တိုးပွားစေနိုင်ပါတယ်
15:34 အနှစ်သာရကတော့ဘယ်လိုပိုကြိုးစားရမလဲလို့မေးမယ့်အစားကိုယ့်ရဲ့အလုပ်ကိုဘယ်လိုနည်းနဲ့အစမတန်ပွားအောင်လုပ်မလဲလို့ပြောင်းလဲစဉ်းစားခြင်းအားဖြင့်အချိန်ရဲ့ကျေးကျွန်ဘဝကနေလွတ်မြောက်နိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်။စာရေးဆရာမကူက freလန်းဝက်ဆိုင်တစ်ယောက်နဲ့ကုမ္ပဏီတစ်ခုကိုနှိုင်းယှဉ်ပြထားပါတယ်။ freelancer တစ်ယောက်နဲ့ကုမ္ပဏီတို့ရဲ့ကွာခြားချက်ဟာကျွမ်းကျင်မှုမှာမဟုတ်ဘဲအရှိန်ရုံတည်ဆောက်ပုံအာဂီတာမှသာကွာခြားတာဖြစ်ပါတယ်။ ဖိလန်ရဲ့ဝင်ငွေဟာမိမိရဲ့အချိန်ကုန်ဆုံးမှုအပေါ်မှာပဲတိုက်ရိုက်မူတည်နေပြီးဖောက်တယ်အရေအတွက်ကန့်သတ်ချက်ရှိနေပေမယ့်အလိုအလျောက်စနစ်အော်တိုမေးရှင်းကိုအသုံးချတဲ့ကုမ္ပဏီကတော့အသုံးပြုသူများလာတာနဲ့အမျှဝင်ငွေကိုအစမတန်တိုးတက်စေနိုင်ပါတယ်။ဒါဟာအချိန်နဲ့ဝင်ငွေကြားကဆက်နွယ်မှုကိုဖြတ်တောက်လိုက်ခြင်းပဲဖြစ်ပါတယ်။သမိုင်းတလျှောက်အကြီးမားဆုံးသောအရှိန်အဟုန်လည်ဗရီရှက်သာဓကတစ်ခုကတော့ဂွတ်ဘတ်ရဲ့ပုံနှိပ်စက်ပဲဖြစ်ပါတယ်။စာမုဒ်ကုသိုလ်တစ်ယောက်ကစာအုပ်တစ်ဦးရဖို့တစ်နှစ်ပတ်လုံးလက်နယ်ကူးယူနေရချိန်မှာပုံနှိပ်စက်ကတော့အဲဒီ
16:25 စာမုဒ်ကုသိုလ်တစ်ယောက်ကစာအုပ်တစ်ဦးရုံတစ်နှစ်ပတ်လုံးလက်နက်ကူးယူနေရချိန်မှာပုံနှိပ်စက်ကတော့အဲဒီအချိန်အတွင်းမှာပဲစာအုပ်အုပ်ရေရာပေါင်းများစွာကိုထုတ်လုပ်ပေးနိုင်ခဲ့ပါတယ်တန်ဖိုးချင်းအတူတူဆိုပေမယ့်စက်မှုရန္တရားကဖန်တီးပေးလိုက်တဲ့အရှိန်အရုံကြောင့်အသိပညာဖြန့်ပြုမှုတုန်းကနှစ်ပေါင်းဥပမာတွေကမြင်နိုင်တာကတော့အစစ်အမှန်အောင်မြင်မှုရဲ့အနှစ်သာရဟာကိုယ်တိုင်ပိုပြီးကြိုးစားအားထုတ်ဖို့ထက်မိမိရဲ့အားထုတ်မှုထက်ကျော်လွန်နဲ့တန်ဖိုးတွေကိုအစမန်ပွားများစေစ ယန္တရားတွေကိုတည်ဆောက်ဖို့ပဲဖြစ်ပါတယ်တစ်ဦးချင်းစီရဲ့အချိန်ဆိုတဲ့အကန့်အသတ်ကိုကျော်လွှာတန်ဖိုးတွေကိုဈေးကွက်ထဲဖြန်ပြုနိုင်တဲ့စနစ်တွေကိုဖန်တီးနိုင်ခြင်းကသာလင်းလမ်းကြောင်းအခြေခံအုပ်မြစ်ဖြစ်ပါတယ်ခေတ်သစ်သာဓကတစ်ခုအနေနဲ့ Spotify ကိုကြည့်ရင်အတိုင်းအတာအရှိန်အဟုန်ရဲ့သဘောသဘာဝကိုပိုပြီးထင်ရှားစေပါတယ်ခေတပညာရှင်တစ်ယောက်ကဖြေပွဲမှာတိုက်ရိုက်တာဟာနဲ့ရလက်တိုက်ရိုက်အချိုးကျနေတဲ့
17:22 linear လမ်းကြောင်း slowလိန်းပုံစံမျိုးပဲဖြစ်ပါတယ် ဒီနေရာမှာရရှိမယ့်ဝင်ငွေဟာပွဲခင်းရဲ့လူဝင်စံအားနဲ့ကိုယ်တိုင်ပေးဆပ်ရတဲ့အချိန်ပေါ်မှာပဲကန့်န့်သတ်ချက်ရှိနေပါတယ်တစ်ဖက်မှာတော့ Spotify လိုက်ဖုန်းပေါ်တင်ထားတဲ့သီချင်းတစ်ပုဒ်ဟာဖန်တီးသူအိပ်ပျော်နေချိန်မှာတောင်အကြိမ်သန်းပေါင်းများစွာနားဆင်ခံရနိုင်တဲ့အရှိန်သုံးပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်သွားပါတယ်နောက်ထပ်နားဆင်သူတစ်ယောက်တိုးလာတိုင်းဖန်တီးသူဘက်ကအားထုတ်ဖို့ဒါမှမဟုတ်ကုန်ကျစေထပ်တိုးစရာမလိုတော့တာဟာ digital ရဲ့ first lane အားသာချက်ပါပဲဒါကြောင့်တူညီတဲ့အရည်အချင်းနဲ့ဖန်တီးမှုတစ်ခုထဲကိုပဲ ကိုပဲစီးပွားရေးတည်ဆောက်ပုံမတူညီတဲ့လမ်းကြောင်းနှစ်ခုအဖြစ်ခွဲခြားမြင်နိုင်ပါတယ်။တစ်ခုကကိုယ့်ရဲ့အချိန်နဲ့အားထုတ်မှုကိုငွေနဲ့တိုက်ရိုက်လှည့်နေရပြီးနောက်တစ်ခုကတော့တစ်ကြိမ်ဖန်တီးထားရုံနဲ့အတိုင်းအတာမဲ့ပွားများနိုင်တဲ့စနစ်ကိုအသုံးချတာဖြစ်ပါတယ်။လွန်ခဲ့တဲ့နှစ်ပေါင်း၂၀အတွင်းဂီတလောကရဲ့အပြောင်းအလဲဆိုတာအနုပညာရှင်တွေကအချိန်အချင်းပြုတက်မှူးပေးဆပ်မှုကနေစနစ်အခြေပြုတန်ဖိုးပေးဆပ်မှုဆီကိုဘယ်လိုကူးပြောင်းမလဲဆိုတာရှာဖွေခဲ့ကြတဲ့ဖြစ်စဉ်ပါပဲ။စီးပွားရေးအောင်မြင်သူအများစုအဲဒီ
18:22 စီးပွားရေးအောင်မြင်သူအများစုဟာအဲဒီအပြောင်းအလဲကိုအဆိုနားလည်ခဲ့သူတွေဖြစ်ပြီးကိုယ့်ရဲ့တန်ဖိုးကိုအချိန်နဲ့မကပ်သတ်ဘဲအရှိန်အဟုန်လုံးကလူအများစီရောက်အောင်ဖြန့်ကျပ်နိုင်ခဲ့ကြတာဖြစ်ပါတယ်။စိတ်ပညာရှင်တွေဟာကြိုးစားမှုနဲ့ရလက်ford အောက်ကဆက်နွယ်မှုအပေါ်သုတေသနပြုတဲ့အခါစိတ်ဝင်စားစရာအချက်တစ်ခုကိုတွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။အဲ့ဒါကတော့လူသားတွေဟာဆင်ကဲဖြစ်စဉ်အရအလုပ်လုပ်ချိန်ပိုများလေရလဒ်ပိုထွက်လေဖြစ်ရမယ်ဆိုတဲ့အယူအဆကိုအာရုံကြောထဲဆွဲမြင့်အောင်ပုံသွင်းခံထားရတာပါ။ဒီ ဒီလိုဟာဘယ်လောက်ထိအားကောင်းသလဲဆိုရင်လက်တွေ့မှာအလုပ်လုပ်ချိန်နဲ့ရလဒ်ဟာတိုက်ရိုက်အချိုးမကျတော့တာကိုသိနေရင်တောင်မှကျွန်တော်တို့ဟာကြိုးစားမှုရဲ့တန်ဖိုးရဲ့ကိုယ်စားလှယ်ပဲလို့ဆက်ပြီးယုံကြည်နေကြဆဲပါလုပ်ငန်းခွင်လေ့လာမှုတွေအရအလုပ်လုပ်ချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုကျော်လွန်သွားရင်ရလဒ်ကပိုကောင်းမလာတဲ့အပြင်ပိုတောင်ဆိုးသွားတတ်တာမျိုးရှိပါတယ်ဒါကြောင့်လည်းအလုပ်မလုပ်ဘဲရနေတဲ့ဝင်ငွေ
19:13 pas ပါစနစ်အခြေပြုဝင်ငွေတွေဟာလူအများစုအတွက်သံသရဖြစ်စရာလိုလိုမရိုးသားဘူးလို့ခံစားရစေတာပါ ပါ။ကျွန်တော်တို့ရဲ့ယဉ်ကျေးမှုနဲ့ဗီဇင်ပင်ပတ်ပတ်လုပ်မှရတဲ့ဆုလာကိုပဲတရားဝင်တယ်လို့သတ်မှတ်ထားလို့ဖြစ်ပါတယ်။ဒါ့ကြောင့်ကိုအိပ်ပျော်နေချိန်မှာဝင်ငွေရှာပေးနေတဲ့စနစ်တစ်ခုဟာမရိုးသားတာမဟုတ်ဘဲပေါင်းစပ်တန်ဖိုးကုမ္ပေါင်းကိုထိထိရရအသုံးချနေတာဖြစ်ကြောင်းနားလည်ဖို့ဆိုတာလမ်းကြောင်းမြန်ဖက်စလိန်းတည်ဆောက်သူတွေအတွက်အကြီးမားဆုံးစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာစိန်ခေါ်မှုတစ်ခုပဲဖြစ်ပါတယ်။စိတ်ပညာရှင်တွေခေါ်တဲ့ကြိုးစားအားထုတ်မှုအခြေခံဆုံးဖြတ်ချက်ford စိတ်ပညာရှင်တွေခေါ်တဲ့ကြိုးစားအားထုတ်မှုအခြေခံဆုံးဖြတ်ချက်ford ဟာစီးပွားရေးတိုင်းအတာကိုအချက်ထင်စဉ်းစားရမှာအကြီးမားဆုံးအတားအဆီဖြစ်ပါတယ်။ဒါဟာပင်ပင်မှတ်မှတ်ရုန်းကန်ရမှုကိုမှထိုက်တန်နဲ့အောင်မြင်မှုလို့တန်းညှိပြီးဖြတ်လမ်းနည်းနဲ့ကောက်ချက်ချတတ်တဲ့သိမြင်မှုဆိုင်ရာအလေအထားပါ။ကျွန်တော်တို့ဟာတစ်ပတ်ကိုနာရီရှစ်ဆယ်အလုပ်လုပ်တဲ့ခွဲစိတ်ဆရာဝန်ကြီးကိုလေးစားတတ်ကြပေမဲ့တစ်ပတ်ကိုဆယ်နာရီပဲအလုပ်လုပ်ပြီးအလိုအလျောက်စနစ်တစ်ခုကိုစီမံနေတဲ့လုပ်ငန်းရှင်ကိုကျတော့ဗီဇံသရမျက်လုံးနဲ့ကြည့်တတ်ကြပါတယ်။
20:12 မြင့်တဲ့လုပ်အားပေးဆပ်မှုမရှိဘဲရလာတဲ့ကြွယ်ဝမှုဟာကိုယ်ကျင့်တရားအရတစ်ခုခုမှားနေသလိုခံစားရစေလို့ပါ။ဒီခံစားချက်ဟာဘယ်လောက်အထိအမြစ်တွယ်နေသလဲဆိုရင်စနစ်တစ်ခုကိုအောင်မြင်အောင်တည်ဆောက်ထားနိုင်သူတွေကိုယ်တိုင်တောင်မှသူတို့အလုပ်မလုပ်နေချိန်မှာဝင်ငွေဝင်နေတာကိုကြည့်ပြီးတစ်ခါတလေအဖြစ်ရှိသလိုခံစားရတတ်ပါတယ်။စာရေးဆရာဒီမှာကိုကစီးပွားရေးဟာတစ်ခုတည်းမကပဲစာဖတ်သူတွေရဲ့စိတ်ထဲမှာအခိုင်အမာရှိနေတဲ့ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာအဆောက်အအုံမော် စာရေးဆရာဒီမှာကိုကစီးပွားရေးဟာတစ်ခုတည်းမကဘဲစာဖတ်သူတွေရဲ့စိတ်ထဲမှာအခိုင်အမာရှိနေတဲ့ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာအဆောက်အအုံမော်တော် frame တစ်ခုလုံးကိုပါဖြိုချဖို့တောင်းဆိုနေတာပါ။အဲဒီနေရာမှာကြိုးစားမှုနဲ့မြင်သာမှုထက်ရလဒ်နဲ့အကျိုးသက်ရောက်မှုကိုပိုတန်ဖိုးထားတဲ့အမြင်သင့်နဲ့အစားထိုးခိုင်းနေတာဖြစ်ပါတယ်။ဒါဟာဘယ်လိုစီးပွားရေးနည်းပြုထက်မဆိုပိုပြီးသိသာထင်ရှားတဲ့စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာစိန်ခေါ်ပေါင်းတစ်ခုပဲဖြစ်ပါတယ်။အခုလက်ရှိကိုယ့်ရဲ့အဓိကဝင်ငွေကိုပြန်ကြည့်ပါ။တကယ်လို့ရက်ပေါင်း၃၀လောက်အလုပ်နားလိမ့်မယ်။
20:59 ယကယ်လို့ရက်ပေါင်း၃၀လောက်အလုပ်နားလိုက်မယ်ဆိုရင်အဲဒီဝင်ငွေကဘာဖြစ်သွားမလဲအကယ်၍အဖြေကဝင်ငွေလုံးဝပျောက်သွားမယ်ဆိုရင်အဲ့ဒါကိုမပျောက်သွားအောင်လုပ်ဖို့အတွက်အကျင့်ရိုက်ပိုင်းမဟုတ်ဘဲတည်ဆောက်မှုစနစ်အနေနဲ့ဘာတွေပြောင်းလဲဖို့လိုအပ်မလဲဆိုတာကိုအလေးအနက်စဉ်းစားကြည့်ဖို့လိုပါတယ်ကိုယ်ကျွမ်းကျင်တဲ့အရာတွေထဲကဘယ်ကိုစနစ်တကျထုတ်ပေးပြီးလူအများစီဖြတ်ဝေနိုင်တဲ့စနစ်အဖြစ်ပြောင်းလဲနိုင်မလဲအဲ့ဒီစနစ်ရဲ့သေဆုံးပုံစံတစ်ခုကိုရှေ့လာမယ့်ရက်ပေါင်း၉၀အတွင်းမှာဘယ်လိုမျိုးစတင်တည်ဆောက်နိုင်မလဲ မလဲဒါဟာကိုယ့်ဘဝရဲ့အချိန်ကိုကိုယ်တိုင်ပြန်လည်ပိုင်ဆိုင်ခွင့်ရဖို့လှမ်းလိုက်တဲ့ပထမဆုံးခြေလှမ်းပဲဖြစ်ပါလိမ့်မယ်ကိုယ့်မှာရှိတဲ့ကျွမ်းကျင်မှုဒါမှမဟုတ်ဝန်ဆောင်မှုတိုင်းအတွက်ဒီမေးခွန်းလေးတစ်ခုကိုအမြဲမေးကြည့်ပါဒီအရာကိုငါ့ရဲ့ကြိုးစားအားထုတ်မှုဆယ်စမတိုးဘဲလူပေါင်းဆယ်စပိုများလာအောင်ဝန်ဆောင်မှုပေးလို့ရနိုင်မလားအကယ်၍ရနိုင်တယ်ဆိုရင်အရှိန်အဟုန်ရနိုင်မယ့်လမ်းစကိုရှာတွေ့သွားပါပြီအကယ်၍မရနိုင်သေးဘူးဆိုရင်တော့အဖြေကိုရနိုင်တယ်လို့ဖြစ်လာစေဖို့ဝန်ဆောင်မှုပေးတဲ့ယန္တရား
21:58 က Delivery Magna မှာဘာတွေပြောင်းလဲဖို့လုပ်မလဲဆိုတာကိုထပ်မံစဉ်းစားရပါမယ်။အဲ့ဒီဒုတိယမေးခွန်းရဲ့အဖြေဟာကျွန်တော်တို့ရှာဖွေဖော်ထုတ်ရမယ့်လမ်းကြောင်းများ Lane စီမံကိန်းပဲဖြစ်ပါတယ်။ဒီတော့ပျက်စီးနေတဲ့ညီမျှခြင်းတစ်ခုထဲမှာပိုပြီးကြိုးစားအလုပ်လုပ်နေရုံနဲ့တော့ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကိုမတည်ဆောက်နိုင်ပါဘူး။ကြွယ်ဝမှုကိုတည်ဆောက်နိုင်ဖို့ဆိုတာအဲ့ဒီညီမျှခြင်းကိုအမှန်အတိုင်းမြင်နိုင်တဲ့အသိအမြင်ရှိဖို့နဲ့ညီမျှခြင်းတစ်ခုလုံးကိုအသစ်ပြောင်းလဲပစ်ရဲတဲ့သတ္တိရှိဖို့ပဲလိုအပ်တာဖြစ်ပါတယ်။ >> [တေးဂီတ] >> စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတည်ထောင်လိုက်တိုင်းဖက် lane ပေါ်ရောက်သွားတာမဟုတ်ပါဘူး။ဒါစာရေးဆရာဒီမှာကိုယ်ပေးတဲ့အရေးကြီးဆုံးသတိပေးချက်တစ်ခုပါ။စီးပွားရေးလုပ်ငန်းရှင်တော်တော်များများဟာနာမည်ခံစားသူဌေးဖြစ်နေပေမယ့်လက်တွေ့မှာတော့ပိုပြီးဖိအားများတဲ့အလုပ်အကိုင်တစ်ခုထဲပိတ်မိနေကြတာပါ။ဒါကိုစာရေးဆရာဒီမှာကိုကလမ်းခြောက်နေစီးပွားရေး
22:48 Slowling business လို့ခေါ်ပါတယ်။ဒီလိုလုပ်ငန်းမြို့မှာ Prension ကိုယ်တိုင်ကအဓိကအင်ကြင်ဖြစ်နေတဲ့အတွက် Pensရှင်အလုပ်နားလိုက်တာနဲ့ဝေငွေလည်းရပ်သွားပါတယ်။အခွန်ဆောင်ရတဲ့ပုံစံပဲကွဲသွားတာ အခွန်ဆောင်ရတဲ့ပုံစံပဲကွဲသွားတာဖြစ်ပြီးစစ်မှန်တဲ့လွတ်လပ်မှုမှာတော့ဝန်ထမ်းဘဝနဲ့သိပ်မခြားနားပါဘူး။ဒါကြောင့်ကိုယ့်ရဲ့လုပ်ငန်းကစစ်မှန်တဲ့ချမ်းသာစေမယ့်လမ်းလားဒါမှမဟုတ်အရှိန်ကုန်စေမယ့်ထောင်ကြောင့်လားဆိုတာခွဲကြိုက်ဖို့စာရေးဆရာဒီမှာကိုယ်ကစံနှုန်း၅ခုကိုတင်ပြထားပါတယ်။အဲ့ဒါကိုသူကပညတ်တော်ငါးပါးလို့ခေါ်ပြီးလို့အသံထွက်တဲ့ NECSD ဆိုတဲ့အတိုကောက်စလုံးနဲ့မှတ်သားရလွယ်အောင်စီစဉ်ထားပါတယ်။နံပါတ်တစ်လိုအပ်ချက် နံပတ်၁။လိုအပ်ချက်။ Firstလစီးပွားရေးတစ်ခုဖြစ်လာဖို့ဆိုရင်လူတွေတကယ်ကြုံတွေ့နေရတဲ့ပြဿနာကိုဖြေရှင်းပေးနိုင်ဖို့လိုပါတယ်။ဒါဟာဒီလိုပြဿနာမျိုးလူတွေမှာရှိနေရင်ကောင်းမှာပဲဆိုတဲ့ကိုယ့်ရဲ့စိတ်ကူးယာဉ်မှုမဟုတ်ဘဲဒါလေးကိုငါးဝါသနာပါလို့ဆိုတဲ့ကိုယ့်ကျိုးစီးပွားမျိုးလည်းမဟုတ်ပါဘူး။လူတွေကအဲ့ဒါနာကိုဖြေရှင်းဖို့အတွက်ငွေပေးချေဖို့အဆင်သင့်ဖြစ်နေလောက်အောင်တကယ့်ကိုနာကျင်စရာကောင်းတဲ့ပိန်းပွင့်မျိုးဖြစ်နေဖို့လိုပါတယ်။ဒီအချက်ဟာကျရှုံးမယ့်စီးပွားရေးစိတ်ကူးတွေကို
23:48 ဒီအချက်ဟာကျရှုံးမယ့်စီးပွားရေးစိတ်ကူးတွေကိုအစကတည်းကစစ်ထုတ်ပေးနိုင်ပါတယ်။စီးပွားရေးလုပ်ငန်းအများစုကျရှုံးရတဲ့အကြောင်းအရင်းဟာလုပ်ဆောင်မှု execution ညံ့လိုတယ်မဟုတ်ဘဲဇီးကွက်ကတကယ်တမ်းမလိုအပ်တဲ့အရာတွေကိုသွားလုပ်မိလို့ဖြစ်ပါတယ်။တည်ထောင်သူကသူလုပ်ချင်တာကိုပဲဇွတ်တည်ဆောက်နေချိန်မှာဈေးကွက်ကတော့တခြားအရာကိုပဲတောင်းတနေခဲ့တာပါ။လိုအပ်ချက်ကိုဦးစားပေးခြင်း need first thinking ဆိုတာလုပ်ငန်းစပ်တင်တဲ့အစဉ်အလာကိုပြောင်းပြန်လှန်လိုက်တာပါ။ကိုယ့်ရဲ့ထက်သက်မှု ကိုယ့်ရဲ့စိတ်ထက်သက်မှု passion ကနေမစပဲဈေးကွက်ရဲ့နာကျင်မှုကနေစတင်ဖို့ပဲဖြစ်ပါတယ်။နံပါတ်နှစ်ဝင်ရောက်နိုင်ဖို့ [တေးဂီတ] entry စစ်မှန်တဲ့ festane စီးပွားရေးတစ်ခုမှာခိုင်မာတဲ့ခံစစ်တစ်တိုင်း competitive ရှိဖို့လိုပါတယ်။တကယ်လို့လက်တွက်တစ်လုံးရှိရုံအားလပ်တဲ့အချိန်လေးပေးရုံနဲ့ဘယ်သူမဆိုလိုက်လုပ်နိုင်တဲ့အရာမျိုးဆိုရင်ယှဥ်ပြိုင်နိုင်စွမ်းရီးယော့
24:37 to entry မရှိသေးဘူးလို့ဆိုရမှာပါ။ဒီလိုဝင်ရလွယ်တဲ့လုပ်ငန်းမျိုးဟာအောင်မြင်တာနဲ့တစ်ပြိုင်တည်းပြိုင်ဘက်တွေအစုလိုက်ပြုံလိုက် ဒီလိုဝင်ရလွယ်တဲ့လုပ်ငန်းမြို့ဟာအောင်မြင်တာနဲ့တစ်ပြိုင်တည်းပြိုင်ဘက်တွေအစုလိုက်ပျော်လိုက်ဝင်လာတတ်ပါတယ်။ပြိုင်ဆိုင်မှုတွေပြင်းထန်လာတာနဲ့အမျှအမြတ်စွန်းတွေကျဆင်းလာပြီးချမ်းသာကြွယ်မှုဆီခေါ်ဆောင်ပေးမယ့်အရှိန်အဟုန်ပါပျောက်ဆုံးသွားပါလိမ့်မယ်။ဒါကြောင့်စတင့်လုပ်ငန်းမှာပြိုင်ဖတ်တဲ့အလွယ်တကူကျော်ဖြတ်လို့မရတဲ့အတားအစည်းတွေရှိနေဖို့လိုပါတယ်။ဥပမာအားဖြင့်နည်းပညာနဲ့ကျွမ်းကျင်မှုသူများတူပို့ခက်ခဲတဲ့ကိုယ်ပိုင်စနစ်ဒါမှမဟုတ်အတွေ့အကြုံပေါ်အခြေခံတဲ့ကျွမ်းကျင်မှုမျိုးအမှတ်တံဆိပ်နဲ့ကွန်ရက်လူတွေရဲ့ယုံကြည်မှုကိုရယူထားတဲ့ဘရန် ဥပမာအားဖြင့်နည်းပညာနဲ့ကျွမ်းကျင်မှုသူများတူပို့ခက်ခဲတဲ့ကိုယ်ပိုင်စနစ်ဒါမှမဟုတ်အတွေ့အကြုံပေါ်အခြေခံတဲ့ကျွမ်းကျင်မှုမျိုးအမှတ်တံဆိပ်နဲ့ကွန်ရက်လူတွေရဲ့ယုံကြည်မှုကိုရယူထားတဲ့ဘရန်းတန်ဖိုးနဲ့အသုံးပြုသူများပြမှုကြောင့်အင်အားကောင်းလာတဲ့စနစ်မျိုးလိုက်စင်နဲ့ချိတ်ဆက်မှုဥပဒေအကြောင်းအရာကာကွယ်ရထားမှုဒါမှမဟုတ်ကိုယ်တစ်ဦးတည်းဆီမှာပဲရှိတဲ့ထူးခြားတဲ့ဖြန့်ဖြူးရေးလမ်းကြောင်းမျိုးတွေရှိထားဖို့လိုပါတယ်ကဘယ်လိုပုံစံမျိုးလဲဆိုတာထက်ပိုအရေးကြီးတာကအဲ့ဒီအတားအစည်းဟာပြိုင်ပတ်တွေအလယ်တကူဝင်
25:28 ဝင်မလာနိုင်အောင်တကယ်ပဲခုခံကာကွယ်ပေးနိုင်ရဲ့လားဆိုတာပါပဲနံပတ်သုံးထိန်းချုပ်နိုင်မှု Control စစ်မှန်တဲ့ဖက်စလိသမားတစ်ယောက်ဟာသူတို့ရဲ့စနစ်ကိုကိုယ်တိုင်ပိုင်ဆိုင်ရပါမယ်တခြားသူတည်ဆောက်ထားတဲ့စနစ်ထဲမှာအသုံးတော်ခံနေရသူမဖြစ်ဖို့အရေးကြီးပါတယ်ဒီအချက်ကသိမ်မွေ့ပေမယ့်ငွေကြေးအရတော့အဆုံးဖြတ်ပေးနိုင်တဲ့ကွာခြားချက်ပါဥပမာအငှားရမောင်းလွတ်ဖောင်းတစ်ခုမှာကားမောင်းတဲ့သူဟာစနစ်တစ်ခုထဲမှာပါဝင်နေတာပဲဖြစ်ပြီးအဲ့ဒီစနစ်ကိုသူပိုင်တာမဟုတ်ပါဘူးအဲ့ဒီလောက် Phong ကော်မီရှစ်နှောင်းထွေပြောင်းလိုက်တာစည်းကမ်းချက်တွေတင်းကျပ်လိုက်တာဒါမှမဟုတ်အကောင့်ပိတ်လိုက်တာမျိုးလုပ်ရင်မောင်းမှာဘာမှလုပ်ပိုင်ခွင့်မရှိပါဘူး။သူတို့ဟာစနစ်ကိုတည်ဆောက်နေတာမဟုတ်ဘဲ၅၀န်းအသုံးပြုနေတာဖြစ်လို့ပါ။ထိန်းချုပ်နိုင်မှုဆိုတာကိုယ့်ရဲ့ဖြန့်ပြုရေးလမ်းကြောင်းကိုယ့်ရဲ့ဖောက်တယ်
26:14 audience နဲ့ကိုယ့်ရဲ့လုပ်ငန်းစဉ်တွေကိုကိုယ်တိုင်အချုပ်အခြာအာဏာပိုင်ဆိုးခြင်းပဲဖြစ်ပါတယ်။ဆိုလိုတာကတော့ကိုယ့်ရဲ့နည်းပညာလက်တွဲပေါ့ဒါမှမဟုတ်ကစည်းကမ်းချက်တွေဘယ်လိုပဲပြောင်းလဲပါစေကိုယ့်လုပ်ငန်းကတော့အထိကိုမရှိဆက်လက်ရှင်သန်နိုင်စွမ်းရှိတယ်။ ဆိုလိုတာကတော့ကိုယ့်ရဲ့နည်းပညာလက်တွဲပေါ့။ဒါမှမဟုတ်ပလက်ဖောင်းကစည်းကမ်းချက်တွေဘယ်လိုပဲပြောင်းလဲပါစေ။ကိုယ့်လုပ်ငန်းကတော့အထိအကိုင်းမရှိဆက်လက်ရှင်သန်နိုင်စွမ်းရှိရပါမယ်။ဒါအကျိုးမြတ်ရှိတဲ့လုပ်ငန်းခွင်တစ်ခုထဲမှာရောက်နေတာကိုလုပ်ငန်းပိုင်ရှင်လို့မှားယွင်းယူဆမိသူတွေအများဆုံးကြာရှုံးတတ်တဲ့အချက်လည်းဖြစ်ပါတယ်။နံပါတ်လေးအတိုင်းအတာ Skillဖက်စလိစီးပွားရေးရဲ့အဓိကအချက်ကလူအများစီကိုတစ်ပြိုင်တည်းရောက်ရှိနိုင်တဲ့စွမ်းရည်ရှိဖို့ပါ။တကယ်လို့လုပ်ငန်းတစ်ခုကပထမူဝင်အနေအထားအရကနန့်သတ်ချက်ရှိနေမယ်ဆိုရင်ဒါဟာ တကယ်လို့လုပ်ငန်းတစ်ခုကပထဝင်အနေအထားအရကန့်သတ်ချက်ရှိနေမယ်ဆိုရင်ဒါဟာရဲ့အတိုင်းအတာစကေးကိုသတ်ပစ်လိုက်တာနဲ့အတူတူပါပဲ။မြို့တစ်မြို့ရပ်ကွက်တစ်ခုဒါမှမဟုတ်လူရဲ့အကန့်အသတ်လေးကိုပဲဝန်ဆောင်မှုပေးနိုင်တဲ့လုပ်ငန်းမျိုးဟာဘယ်လောက်ပဲကြိုးစားပါစေကျော်လို့မရတဲ့ဝင်ငွေအမြင့်ဆုံးကန့်သတ်ချက်စီလင်နဲ့ရင်ဆိုင်ရမှာပါဒီအတိုင်းအတာကိုချဲ့ထွက်ပေးနိုင်တဲ့အရာတွေကတော့အင်တာနက်မှာတစ်ဆင့်ဝန်ဆောင်မှုပေးခြင်း မြို့တစ်မြို့ရပ်ကွက်တစ်ခုဒါမှမဟုတ်လူရဲ့အကန့်အသတ်လေးကိုပဲဝန်ဆောင်မှုပေးနိုင်တဲ့လုပ်ငန်းမျိုးဘယ်လောက်ပဲကြိုးစားပါစေလို့မရတဲ့ဝင်ငွေအမြင့်ဆုံးကန့်သတ်ချက်စီနဲ့ရင်ဆိုင်ရမှာဒီအတိုင်းအတာကိုချဲ့ထွက်ပေးနိုင်တဲ့အရာတွေကတော့အင်တာနက်မှာတစ်ဆင့်ဝန်ဆောင်မှုပေးခြင်း
27:08 digital delivery တစ်နိုင်ငံလုံးအတိုင်းအတာနဲ့ဖြန့်ပြုခြင်း National Distribution နဲ့ကမ္ဘာလုံးဆိုင်ရာရောက်ရှိမှု Global Reich တို့ပဲဖြစ်ပါတယ်တကယ်လို့လုပ်ငန်းတစ်ခုဟာအတိုင်းအတာကိုချည်ထွင်ရင်းနဲ့ကုန်ကျစရိတ်တွေရှုပ်ထွေးမှုတွေအချိုးအစားတူတိုးလာတယ် ဆိုရင်အဲဒီဟာစစ်မှန်တဲ့ကြွယ်ဝမှုအင်ဂျင်တစ်ခုဖြစ်မလာနိုင်ပါဘူးနံပါတ်၅အချိန်တိုင်းဒီပညတ်တော်ဟာအရေးကြီးဆုံးဖြစ်သလိုကိုယ့်လုပ်ငန်းကနစ်လားမာမည်ကောင်းတပ်ထားတဲ့အလုပ်အကိုင် gloryလားဆိုတာကိုခွဲခြားပေးတဲ့အဓိကအချက်လည်းဖြစ်ပါတယ်စစ်မှန်တဲ့စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတစ်ခုဟာပိုင်ရှင်ကိုယ်တိုင်မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ရှိနေစရာမလိုဘဲဝင်ငွေရှာပေးနိုင်တဲ့စွမ်းရည် independent presence ရှိရပါမယ်ဒါဟာရှင်ကဘာမှမလုပ်ပဲထိုင်နေရမယ်လို့ဆို ဆိုလိုတာမဟုတ်ပါဘူး။ပိုင်ရှင်အနေနဲ့တစ်ပတ်၊တစ်လဒါမှမဟုတ်တစ်နှစ်လောက်အလုပ်နားလိုက်ရင်တောင်လုပ်ငန်းအရမ်းတရားကြီးတစ်ခုလုံးပြိုလဲမသွားအောင်တည်ဆောက်ပုံစနစ်အာခီတချာကိုဖော်ဆောင်ထားရမယ်လို့ဆိုလိုတာပါ။ကိုယ့်ရဲ့အမြဲတမ်းပါဝင်ပတ်သက်နေမှုကိုတောင်းဆိုနေတဲ့စီးပွားရေးလုပ်ငန်းဟာလမ်းကြောင်းများစနစ်မဟုတ်ပါဘူး။အဲ့ဒါဖိအားတွေပိုများအလုပ်ချိန်တွေပိုဆိုးပြီးအိပ်ဌာနတောင်မရှိတဲ့လစာကောင်းတဲ့အလုပ်တစ်ခုသာဖြစ်ပါတယ်။စာရေးဆရာဒီမှာကိုကရန်လုပ်ငန်းတွေကိုဒီအချက်ငါးချက်နဲ့တိုင်းတာစစ်ဆေးပြီးစိတ်ဝင်စား
28:16 စာရေးဆရာဒီမှာကိုကရန်လုပ်ငန်းတွေကိုဒီအချက်ငါးချက်နဲ့တိုင်းတာစစ်ဆေးပြီးစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတဲ့ကောက်ချက်တစ်ခုကိုချပြခဲ့ပါတယ်။အဲ့ဒါကတော့ဖရန်တွေဟာလမ်းကြောင်းမြန်ဖက်စလင်းအတွက်အရည်အချင်းမပြည့်မိဘူးဆိုတာပါပဲ။ frရန်တွေဟာ skill အတိုင်းအတာမှာတော့အမှတ်ကောင်းကောင်းရနိုင်ပါတယ်။ဘာလို့လဲဆိုတော့တည်ဆောက်ပြီးသားလုပ်ငန်းပုံစံကိုနေရာအနှံ့မှာဖွင့်နိုင်လို့ပါ။ဒါပေမဲ့ control ထိန်းချုပ်နိုင်မှုအပိုင်းမှာတော့ကျရှုံးပါတယ်။ဘာလို့လဲဆိုတော့ ဘာလို့လဲဆိုတော့ဝယ်ယူလုပ်ကိုင်သူတွေဟာကိုယ်တိုင်မရေးဆွဲခဲ့တဲ့ကုမ္ပဏီကြီးတွေရဲ့စည်းမေးစည်းကမ်းတွေအောက်မှာပဲလည်ပတ်နေရလို့ပါပြီးတော့အေးဝင်ရောက်နိုင်ဖို့တားဆီးမှာလည်းအားနည်းချက်ရှိပါတယ်အဲ့ဒီလုပ်ငန်းအယူအဆကကိုယ့်ထူးတဲ့အတွက်ပဲသီးသန့်ဖြစ်မနေဘဲငွေရှိတဲ့သူတိုင်းကအလားတူဖရန်ကိုဝယ်ယူပြီးပြိုင်ပတ်ဖြစ်လာနိုင်လို့ပါ
29:03 frရန်ဝယ်ယူလုပ်ကိုင်သူတစ်ယောက်ဟာသက်တောင့်သက်သာရှိတဲ့လုပ်ငန်းတစ်ခုကိုတည်ဆောက်နိုင်ကောင်းတည်ဆောက်နိုင်ပါလိမ့်မယ်ဒါပေမဲ့သူတို့ရဲ့ကြွယ်ဝမှုတိုးပွားဒီအချက်ငါးခုလုံးကိုကျော်ဖြတ်နိုင်တဲ့ကိုယ်ပိုင် စီးပွားရေးတစ်ခုရဲ့ဝင်ငွေမြင့်ဆုံးကန့်သတ်ချက်စီလျင်ထက်အစပေါင်းများစွာနှိမ့်ကျနေမှာဖြစ်ပါတယ်။သမိုင်းဝင်သာဓကအနေနဲ့ Rocket ရဲ့စတန်းဒက်အဝိုင်းကုမ္ပဏီကြီးဟာဒီမူဝါဒတွေကိုဘယ်လောက်ထိအစွန်းရောက်အောင်ကျင့်သုံးခဲ့သလဲဆိုရင်အမေရိကန်အစိုးရကယှဉ်ပြိုင်မှုကိုတားဆီးပိတ်ပင်တဲ့ဥပဒေအန်တီ Trus လကိုသုံးပြီးကုမ္ပဏီကိုအတင်းအားထွဲထုတ်ပစ်ခဲ့ရတဲ့အထိပါပဲ။ရက်ဖယ်လာရဲ့အမြင်မှာတော့ဒါဟာအမြင့်မားဆုံးသောယှဉ်ပြိုင်မှုအားသာချက်တွေဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။သူဟာရေနံပိုင်လိုင်းတွေသတ်စဉ်စိုက်ရုံအနေနဲ့ဖြန်းဖြူးရေးန သူဟာရေနံပိုင်လိုင်းတွေသန့်စင်စက်ရုံအနေနဲ့ဖြန့်ပြုရေးနတ်စုံကနေထိန်းချုပ်ထားနိုင်ခဲ့တာကြောင့်ဘယ်ပြိုင်ဘက်မှဈေးကွက်ထဲကိုအလားရှိတဲ့အနေအထားနဲ့ဝင်မလာနိုင်အောင်ပိတ်ဆို့ထားနိုင်ခဲ့ပါတယ်။စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတစ်ခုကသူ့ရဲ့ကုန်ကြမ်းကွင်းစက်
29:53 Suply ဖြန့်ပြုရေးကွန်ရက်နဲ့ဖောက်သည်တွေနဲ့ဆက်ဆံရေးကိုအခြားရွေးချယ်စရာမရှိတော့တဲ့အထိစစ်စစ်ဆက်စပ်ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီဆိုရင်ဒါဟာဖက်လင်းရဲ့အမြင့်မားဆုံးယှဉ်ပြိုင်မှုအားချက်ကိုရရှိသွားတာပါပဲ။ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့ ထိန်းချုပ်နိုင်မှုကန်ထိုးပိုင်းကိုအဆုံးစုံအထိတည်ဆောက်လိုက်တဲ့အခါလက်ဝှက်ကြီးအုပ်မှု monopol ဆိုတာဖြစ်လာပါတယ်အဲဒီလိုလုံးဝအုပ်သုံးအောင်မြင်သွားတဲ့အခါမှာတော့အစိုးရတွေကတောင်ဝင်ရောက်ဆက်ဖက်ရတဲ့အထိအင်အားကြီးမားသွားတာဖြစ်ပါတယ်နောက်ထပ်ဥပမာအနေနဲ့ရသန်းရှိတဲ့တစ်ယောက်နဲ့သိန်းပဲရှိတဲ့အီအေးနူးစက်တာပိုင်ရှင်တစ်ယောက်ရဲ့ viewer မြောက်ကွာခြားချက်ကိုကြည့်ပါကပိုပြီးနာမည်ကြီးတယ်လို့ထင်ရပေမယ့်လက်တွေ့မှာတော့သူဟာ youtube ရဲ့လက်အောက်မှာပဲရှိနေတာပါအန်အပြောင်းလဲ လည်းဝင်ငွေရှာဖွေမှုစီမင်း monitation room
30:39 နဲ့အကောင့်ရဲ့တည်ရှိမှုတစ်ခုလုံးကို youtube ကပဲထိန်းချုပ်ထားပါတယ်။တစ်နေ့မှာကြောင်းပြချက်မရှိဘဲအကောင့်ပိတ်ခံရရင်ဒါမှမဟုတ်အာကသအကြည့်နည်းသွားရင် youtuကျူဘာမှာခုခံပိုင်ခွင့်လုံးဝမရှိပါဘူး။သူဟာသူများရဲ့အိမ်ကွင်းမှာကစားနေရတာဖြစ်လို့ပါ။တစ်ဖက်မှာတော့ newsletter လုပ်ကိုင်သူဟာသူ့ရဲ့ဖောက်သည်တွေနဲ့တိုက်ရိုက်ချိတ်ဆက်ထားပါတယ်။သူဟာသူ့ရဲ့ audience list ကိုကိုယ်တိုင်ပိုင်ဆိုင်ပါတယ်။အကယ်၍အသုံးပြုနေတဲ့အီမဖောင်းကဈေးနှုန်းတွေတိုးလိုက်ရင်တောင် အကယ်၍အသုံးပြုနေတဲ့အီမောင်းကဈေးနှုန်းတွေတိုးလိုက်ရင်တောင်ရဲ့စာရင်းကိုအိပ်ထဲထည့်ပြီးတခြားလတ်ဖောင်းတစ်ခုကိုလွယ်လွယ်ကူကူပြောင်းရွှေ့နိုင်ပါတယ်စာရေးဆရာဒီမှာကိုယ်ရဲ့ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့အချက်ကထောက်ပြတဲ့စိတ်ပညာဆိုင်ရာထောင်ကတော့ပိုင်ဆိုင်မှုအထင်မှားခြင်း Elusion owner ပဲဖြစ်ပါတယ်ဒါဟာမိမိကအချိန်နဲ့အမြောက်များရင်းနှီးထားတဲ့အရာကိုငါပိုင်တာပဲလို့စိတ်ကအခိုင်အမာယုံကြည်မိတဲ့သိမြင်မှုဆိုင်ရာအစ်မတစ်ခုကွာဥပမာလူမှုကွန်ရက်ဖောင်းတစ်ခုပေါ်မှာ
31:30 Audience တည်ဆောက်ဖို့သုံးနှစ်လောက်အချိန် အချိန်ပေးလိုက်တဲ့အခါစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရဒါဟာကိုယ်ပိုင်အံပါတစ်ခုလိုခံစားရတတ်ပါတယ်။ဒါပေမဲ့လက်တွေ့မှာတော့ပလက်ဖောင်းရဲ့စည်းကမ်းချက်တွေကအချိန်မရွေးပြောင်းလဲနိုင်သလိုကိုယ့်ရဲ့အကောင့်ကိုလည်းအချိန်မရွေးပိတ်ပစ်နိုင်ပါတယ်။ဒီလိုစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာခံစားချက်နဲ့လက်တွေ့ပိုင်ဆိုင်မှုကြားကကွဲလဲချက်ဟာကလုပ်ငန်းရှင်တွေကြားအကြီးမဆုံးသောမှားယွင်းယူဆပ်ဖြစ်ပြီးထိန်းချုပ်နိုင်မှုဆိုတဲ့အချက်ကဒီအချက်ကိုတိုက်ရိုက်ပြုပြင်ပေးလိုက်ခြင်းပဲဖြစ်ပါတယ်။အဆင့်ဆင့်သောဈေးကွက်ရှာဖွေရေးကုမ္ပဏီ အဆင့်ဆင့်သောဈေးကွက်ရှာဖွေရေးကုမ္ပဏီ MLM တွေဟာကိုယ့်ရဲ့ကိုယ်ပိုင်လုပ်ပါစေငွေကြေးလွတ်လပ်မှုစတဲ့လမ်းကြောင်းမြန်ဖက်စလိန်းဝေါဟာရတွေကိုသုံးပြီးဆွဲဆောင်တတ်ကြပါတယ်။ဒီစကားလုံးတွေကနောက်ထောင်လို့ကောင်းပေမယ့်လက်တွေ့မှာတော့ MLM တည်ဆောက်ပုံဟာအခုပြောခဲ့တဲ့အချက်၅လုံးမှာကျရှုံးနေတာကိုတွေ့ရမှာပါ။ထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့ကော်ထိုးကိုလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးရဲ့ထိပ်ဆုံးမှာရှိတဲ့ကုမ္ပဏီကသာပိုင်ဆိုးပါတယ်။ဝင်ရောက်နိုင်မှုအန်ထီပိုင်းမှာလည်းငွေပေးပြီးပစ္စည်းဝယ်နိုင်သူတိုင်းဝင်လို့ရတဲ့အတွက်ဘာခံစစ်တစ်မရှိပါဘူး။
32:26 အတိုင်းအတာပိုင်ကျန်တော့လည်းဈေးကွက်ပစ်မှုစစ်ရှင်းကြောင့်ရေရှည်မှာချဲ့ထွင်ဖို့ကန့်သတ်ချက်ရှိပါတယ်လိုအပ်ချက်နေတော့ထုတ်ကုတ်တွေအပေါ်တကယ်ရှိတဲ့လိုအပ်ချက်ထက်ဝယ်လိုရှိဖန်တီးယူထားရတဲ့အခြေအနေမျိုးဖြစ်နေတတ်ပါတယ်ဒါကြောင့်အခုပြောခဲ့တဲ့အချက်၅ကိုသေချာနားလည်ထားခြင်းဟာစီးပွားရေးတည်ဆောက်ဖို့အတွက်မဟုတ်ဘဲငွေကြေးလွတ်လပ်ချင်တဲ့စိတ်ဆုံချပြီးဖန်တီးထားတဲ့ထောင်ကျောက်တွေကနေကိုယ့်ကိုကိုယ်ကာကွယ်နိုင်မယ့်အကာကွယ်တစ်ခုလည်းဖြစ်ပါတယ်ဒီအချက်ငါးချက်ဟာလုပ်ငန်းရှင်တွေရဲ့စိတ်လှုပ်ရှားတပ်ကျွတ် ကြွမှုကိုကျွတ်ကြောင်းဆီလျှော်စွာထိန်းကျောင်းပေးတဲ့စနစ်ရာတစ်ခုလည်းဖြစ်ပါတယ်။သုတေသနတွေအရလုပ်ငန်းတည်ထောင်သူအများစုဟာသူတို့ရဲ့အောင်မြင်နိုင်ခြေကိုအရှေ့တက်နှစ်ဆိပူတွက်တက်ကြပါတယ်။ဒါဟာမိမိကိုယ်ကိုအရုံကြည်လွန်ကဲမှု
33:12 entreprenorial over လို့ခေါ်တဲ့သိမြင်မှုဆိုင်ရာအစွဲအလမ်းတစ်ခုပါ။စိတ်ကူးသစ်တစ်ခုကိုတွေ့ကြည့်ရုံနဲ့တင်ဦးနှောက်ကဆုလာရသလိုမျိုးပျော်ရွှင်မှု့ဓာတ်တွေကိုထုတ်ပေးနေတာကြောင့်လက်တွေ့ကိုမျက်ကွယ်ပြုမိတတ်ကြပါတယ်။ဒါ့ကြောင့် ဒါကြောင့်အန်အက်ဒီစစ်ဆေးမှုယားထက်သန်မှု passion တစ်ခုထဲနဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်မမားဆီးပေးတာပါ။ဒါဟာအဆိုးမြင်တာမဟုတ်ဘဲတိကျမှုကိုရှေ့တန်းတင်တာဖြစ်ပါတယ်။ဒီလိုကြိုတင်ဆန်းစစ်လိုက်ခြင်းကလမ်းကြောင်းမှားပေါ်မှာအချိန်ကုန်သွားမယ့်နှစ်ပေါင်းများစွာကိုကယ်တင်ပေးနိုင်ပါလိမ့်မယ်။ကိုယ့်ကိုကိုယ်ဆင်ခြင်ကြည့်ဖို့မေးခွန်းကတော့အလားအလာရှိတဲ့စီးပွားရေးစိတ်ကူးတစ်ခုကိုယူပြီးဒီအချက်ငါးခုနဲ့ရိုးရိုးသားသားတိုက်ဆွေကြည့်ပါ။ဘယ်အချက်မှာအားသာပြီးဘယ်အချက်မှာရုန်းကန်နေရသလဲ။ အချက်တစ်ခုခုမှာကျရှုံးနေတာစိတ်ကူးကိုစွန့်လွှဖို့ပဲရှေ့မစခင်အတိအကျပြင်ဆင်ရမယ့်စနစ်ပိုင်းဆိုင်ရာအားနည်းချက်ကိုသိမြင်ဖို့ပဲဖြစ်ပါတယ်လက်ရှိလုပ်ငန်းတစ်ခုရှိနေရင်အချိန်တိုင်းဆိုတဲ့အချက်နဲ့ကိုညီရပ်လားလို့ကိုယ့်ကိုကိုယ်ပြန်မေးကြည့်ပါကိုယ်တိုင်သုံးလလောက်မရှိဘဲနားလိုက်ရင်လုပ်ငန်းကမပြိုလည်းဘဲဆက်လယ်ပတ်နိုင်ရဲ့လားမရသေးဘူးဆိုရင်ဒီအဖြေကိုပြောင်းလဲဖို့ဘယ်လိုမျိုးအစားထိုးတည်ဆောက်မလဲဆိုတာစဉ်းစားရပါတော့မယ်မူပေါင်းကိုစီးပွားရေးစိတ်ကူးတွေကိုစစ်ထုတ်ပေးမယ့်ဖာတစ်ခုလုံး
34:25 လို့အသုံးချပါ။အရင်းအနှီးတွေအများကြီးမရင်းနှီးခင်ဒီအချက်တွေနဲ့အမြဲတိုက်စစ်ပါ။ကျရှုံးနေတဲ့အချက်တစ်ခုချင်းစီအတွက်ဘာတွေပြင်ဆင်ရမလဲဆိုတာရေးချထားပါ။ဒီအချက်တွေဟာလုပ်ငန်းအောင်မြင်ဖို့ရှောင်လှဲရမယ့်ရုမတ်တွေပါပဲ။ဒီအခန်းရဲ့သင်ခန်းစာလေးကထိန်းချုပ်နိုင်ဖို့ကမရှိတဲ့လုပ်ငန်းဟာလုပ်ငန်းအစစ်မဟုတ်ဘဲသူများဆီမှာငှားရပ်နေထိုင်တာသာဖြစ်ပါတယ်။အငှားနေသူတွေဟာမျိုးဆက်လှိုက်ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုကိုမတည်ဆောက်နိုင်ကြပါဘူး။ပိုင်ရှင်တွေသာလျှင်တည်ဆောက်နိုင်ကြတာပါ။ သာမန်လူတစ်ယောက်ဟာကိုယ့်ဘဝရဲ့နောက်ထပ်ငါးနှစ်စာစာငွေကြေးအနာဂတ်ကိုစီစဉ်ထက်နှစ်ပတ်စာအားလျက်ခရီးကိုစီစဉ်မှာအချိန်ပိုပေးလေ့ရှိပါတယ်။ဒါဟာစိတ်ပညာကြောင့်ပါ။အားလပ်ရပ်ခရီးမာကသတ်မှတ်ထားတဲ့ရက်ချိန်းရှိတယ်။ပျော်ရွှင်တဲ့စိတ်လှုပ်ရှားမှုရှိတယ်။ဒါပေမဲ့ငွေကြေးအနာဂတ်ကြတော့စိတ်ကူးယဉ်ဆံပြီးဝေးကွာလွန်းတယ်လို့ထင်နေမိလို့ပါ။ဖတ်စစ်စလိန်းရဲ့လျှို့ဝှက်ချက်ကတော့အလှမ်းဝေးတဲ့အနာဂတ်ကိုမျက်စိထဲကွပ်ကွက်ကွပ်ကွင်းမြင်လာအောင်အတင်းအားထဖန်တီးယူတာပါ။နောက်သုံးလအတွင်းသွားတော့မယ့်ခရီးတစ်ခု
35:22 နောက်သုံးလအတွင်းသွားတော့မယ့်ခရီးတစ်ခုလိုမျိုးထက်သန်မှုကလက်တံကမ်းမှာရှိနေရပါမယ်မပြောင်းလဲအခုချက်ချင်းလုပ်မှဖြစ်မယ်ဆိုတဲ့ခံစားချက်ကအရင်လာရပါမယ်အေးဆေးဆေးဖတ်နေရုံနားထောင်နေရုံနဲ့တော့ငွေကြေးပွားကပြောင်းလဲမလာပါဘူးသင့်ကိုလက်တွေ့လှုပ်ရှားလာအောင်တစ်ခုခုကပြင်းပြင်းထန်ထန်တွန်းအားပေးဖို့လိုပါတယ်လူအများစုကအချိန်ကိုထိရောက်အောင်ဘယ်လိုစီမံမလဲဆိုတာပဲအာရုံစိုက်ကြပါတယ် [တေးဂီတ] ဒါပေမဲ့စာရေးဆရာဒီမှာကိုယ်ရဲ့အမြင်ကတော့အချိန်ဆိုတာဘဝရဲ့အခြေခံကျဆုံးနယ်မြေတစ်ခုပါအစဉ်အလာငွေကြေးအယူအဆတွေကဒီနယ်မြေကိုအနည်းငယ်သောလစာအတွက်နဲ့အကုန်အဆင်သိမ်းပိုက်သွားတတ်ကြပါတယ်ပုံသေလစာအတွက်အချိန်နဲ့ငွေကိုလဲလှည့်နေရသ၍ကြွယ်ဝမှုဟာဘယ်တော့မှအစမတန်တိုးပွားလာမှာမဟုတ်ပါဘူးသင်္ချာတွက်ချက်မှုဟာအလုပ်လုပ်နိုင်တဲ့သက်တမ်းအနှစ်
36:14 ၄၀ရှိတယ်ဆိုတဲ့အချက်ပေါ်မှာပဲအခြေခံထားတာပါတကယ်လို့အနှစ်၂၀ပဲကျန်တော့ရင်ဒါမှမဟုတ်အသက်၅၀မှာကျန်းမာရေးပြဿနာတက်လာရင်ဒါမှမဟုတ်နည်းပညာပြောင်းလဲကြောင့်ကျွမ်းကျင်မှုကတန်ဖိုးမရှိတော့ရင်အဲဒီတွက်ချက်မှုကြီးတစ်ခုလုံးပြိုလဲသွားပါလိမ့်မယ်လမ်းခြောက်နှစ်ရဲ့တည်ဆောက်ပုံတစ်ခုလုံးဟာလူသားတစ်ယောက်လုံးဝမထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ကျန်ရှိနေတဲ့အချိန်ဆိုတဲ့ကိန်းချင်တစ်ခုအပေါ်မှာပဲလောင်းခြေထပ်ထားရလို့ဖြစ်ပါတယ်စာရေးဆရာဒီမှာကိုယ်ရဲ့ယူအဆအရကြွယ်ဝမှုရဲ့ထောင်ကျောက်များဆိုတာတိုးတက်နေသလိုနဲ့အချိန်နဲ့ငွေလဲလှယ်တဲ့စနစ်ထဲမှာ မှာပိတ်လောင်ထားတဲ့အစီအစဥ်တွေပါ။ရာထူးကြည့်တာလစာကောင်းပေမဲ့ရှယ်ယာမရတာပင်စင်ကိုမျှော်ပြီးအောင်ကြီးနေရတာတွေဟာဒီထောင်ကျောက်တွေပါပဲ။ဒါတွေကိုရွှေလက်ထိပ်များ Goldန်ဟန်ကပ်လို့ခေါ်ပါတယ်။သက်တောင့်သက်သာရှိပေမယ့်ရုံးထွက်ဖို့ခက်အောင်လေလံလှပါတယ်။အဆိုးဆုံးကဒီလက်ထိပ်တွေကိုကိုယ်တိုင်ပဲဝယ်ဝတ်ခဲ့တာပါ။လူနိုင်မှု့ဘဝကမြှင့်တင်ရင်းတိုးလာတဲ့အသုံးစိတ်တွေကိုကားမိဖို့လစာကိုပဲအားကိုးလာရတဲ့အခါစွန့်ဦးတီထွင်ဖို့လိုအပ်တဲ့စွန့်စားနိုင်ခွင့်တွေပျောက်ဆုံးသွားပါတယ်။
37:14 ငွေကြေးဆိုင်ရာတာဝန်ဝတ္တရားတွေကိုစနစ်တကျစီမံခန့်ကွဲခြင်းဟာရွေးချယ်မှုအသစ်တွေပြုလုပ်နိုင်မယ့်လွတ်လပ်ခွင့်ကိုထိန်းသိမ်းတာဖြစ်ပါတယ်ဒီလွတ်လပ်ခွင့်ကမှတစ်ဆင့်ထောင်ကျောက်ထဲကနေလုံးဝလွတ်မြောက်စေမယ့်အရာတစ်ခုခုကိုတည်ဆောက်နိုင်မှာဖြစ်ပါတယ်စာရေးဆရာဒီမှာကိုကဘဝကိုနှစ်ပေါင်း၄၀ကျော်အောင်ကြီးသည်းခံပြီးအနားယူချိန်တမန်ရောက်မှပျော်ရွှင်မှုကိုရှာမယ်ဆိုတဲ့ဆယ်ကူးဟာအိမ်မှာအမှားတစ်ခုပါလို့ဆိုပါတယ်အသက်၆၅နှစ်ရောက်တဲ့အခါခရီးသွားဖို့စွန့်စားဖို့ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာစွမ်းဆောင်ရည်ကကျ ကျဆင်းနေပါပြီ။၁၀၀စုနေ့နဲ့ချီပြီးလုံခြုံမှုကိုပဲရှာခဲ့တဲ့အတွက်စွန့်စားလိုစိတ် Rick Tရစ်လည်းပျောက်ဆုံးနေတတ်ပါတယ်။အစိုးစုံကတော့အဲဒီအတွေ့အကြုံတွေကိုအတူတူခံစားပေးမယ့်ပေါင်းသင်းဆက်ဆံရေးတွေပါဆုံးရှုံးနေနိုင်တာပါပဲ။ဒါဟာအချိန်တိုက်ငွေကိုလဲလှယ်ရတဲ့
37:59 SL စနစ်ကိုသုံးထားတဲ့အတွက်ထွက်လာတဲ့သင်္ချာနည်းကျရလဒ်ပဲဖြစ်ပါတယ်။ရမန်ကာရစ်မကရီးလီးယပ်ဟာသူကိုယ်တိုင်အတွက်ပဲရေးခဲ့တဲ့မှတ်တမ်းတွေထဲမှာလူတစ်ယောက်ဟာသေမှာကိုမကြောက်သင့်ပဲဘဝကိုစတင်မယှဉ်သတ်မိမှာကိုပဲကြောက်သင့်တယ်။ Robန်ကစ်၊မာတ်ကပ်အေးလီးဟာသူကိုယ်တိုင်အတွက်ပဲရေးခဲ့တဲ့မှတ်တမ်းတွေထဲမှာလူတစ်ယောက်ဟာသေမှာကိုမကြောက်သင့်ဘဲဘဝကိုစတင်မယှဉ်သတ်မိမှာကိုပဲကြောက်သင့်တယ်လို့ရေးခဲ့ပါတယ်။စဉ်းစားကြည့်ရင်သူဟာအဲ့ဒီအချိန်ကကမ္ဘာအကြီးဆုံးအော်ဒါကိုအုပ်ချုပ်နေရပြီးစစ်ပွဲတွေတာဝန်တွေနဲ့ကမ္ဘာမှာအလုပ်ရှုပ်ဆုံးပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ခဲ့တာပါ။ဒါပေမဲ့သူသတိပြုမိတာတစ်ခုကရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲအလုပ်ရှုပ်နေရုံသက်သက်ဖြစ်နေတာဟာတဖြည်းဖြည်းနဲ့ဘဝကိုသေဆုံးနေတယ်ဆိုတာပါပဲ။ဒါဟာရုတ်တရက်သေသွားတာမျိုးမဟုတ်ဘဲကိုယ့် ဒါရုတ်တရက်သေသွားတာမျိုးမဟုတ်ဘဲကိုယ်ဖြစ်ချင်တဲ့ဘဝကတိတ်တိတ်ဆိတ်အငွေ့ပြန်သွားတာမျိုးပါဒါကြောင့်ဒီမှာကိုယ်ရဲ့ဖက်စ်စိမ်းဆိုတာငွေကြေးဟာသက်သက်မဟုတ်ပါဘူးအနှစ်သာရကတော့အရေးတကြီးကိစ္စတွေထဲမှာပဲနင်မွန်းနေပြီးတကယ့်ကိုအရေးကြီးတဲ့ဘဝရဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေကိုထားရတဲ့အခြေအနေမျိုးကနေရုန်းထွက်ပြီးရည်ရွယ်ချက်ရှိရှိသန်ဖို့ပုံစံထုတ်တာပဲဖြစ်ပါတယ်ရိနှိပ်မြုပ်နံသို့နီဗာရေဖီကန့်ရဲ့အယူအဆဟာဒီမှာကိုယ်ရဲ့အချိန်နဲ့ပတ်သက်တဲ့အမြင်နဲ့တိုက်ရိုက်သွားတူပါတယ်သူကကိုယ့်ရဲ့အချိန်နဲ့
39:01 နဲ့မဟုတ်ဘဲကိုယ့်ရဲ့ဦးနှောက်နဲ့ငွေရှာပါလို့အခိုင်အမာဆိုပါတယ်။ Coke တွေမီဒီယာတွေနဲ့စနစ် system တွေကိုအသုံးချပြီးလက်ဗစ်ချအရှိန်အဟုန်တစ်ခုဖန်တီးလိုက်မယ်ဆိုရင်လူတစ်ယောက်ရဲ့အတွေးအခေါ်ကောင်းတစ်ခုထဲနဲ့လူသန်းပေါင်းများစွာကိုတစ်ပြိုင်နက်ဝန်ဆောင်မှုပေးနိုင်ပါတယ်။ဒါသမိုင်းမှာမရှိခဲ့ဖူးတဲ့နည်းလမ်းနဲ့ဝင်ငွေတဲ့အလုပ်ချိန်ကိုအပြီးတိုင်ခွဲထုတ်လိုက်တာပါပဲ။ reffic ရဲ့ဒီအတွေးအခေါ်ဟာတကယ်တော့ firstလိန်းမူပင်ကိုခေတ်သစ်သတင်းအချက်အလက်စီးပွားရေးလောကထဲမှာလက်တွေ့အသုံးချပြလိုက်တာဖြစ်ပါတယ်။အနှစ်သာရ. အနှစ်သာရကတော့အခြားသူတွေမသိတဲ့သီးခြားချွမ်းကျင်မှုကိုအများကြီးအစီရောက်နိုင်တဲ့ဖြန့်ပြုရေးစနစ်နဲ့ပေါင်းဆပ်လိုက်တာပါပဲ။စတမ်းတက္ကသိုလ်ကစိတ်ပညာရှင်ဇင်ဘာတို့ဟာလူတွေရဲ့အချိန်ပေါ်ထားတဲ့အမြင်ပါစက်ကိုဆယ်စုနှစ်နဲ့ချီလေ့လာခဲ့ပါတယ်။သူ့ရဲ့သုတေသနအရအနာဂတ်တစ်ခုထဲကိုပဲစွဲလမ်းကြီးပြီးလက်ရှိဘဝကိုလုံးဝစွန့်လွှတ်ထားသူတွေဟာအောင်မြင်မှုအချို့ရနိုင်ပေမယ့်လက်ရှိဘဝအပေါ်ကျေနပ်မှုနဲ့ပျော်ရွှင်နိုင်စမ်းသိသာသာရောနည်းသွားတာကိုတွေ့ရပါတယ်။
40:00 ဆိုတာကလည်းအနာဂတ်ကိုပဲအစွမ်းရောက်ဦးတည်ထားတဲ့စနစ်ပါ။အခုစွန့်လွှတ်၊အကုန်စု၊အနားယူမှပဲပျော်တော့ဆိုတဲ့ပုံစံမျိုးဖြစ်ပါတယ်။ဒါကြောင့်စိုးလင်းရဲ့ပေးစက်မှုဟာငွေကြဲတွေမကပဲစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပါထိခိုက်စေပါတယ်။ဇမ္ပတို့ရဲ့အဆိုအရဒီလိုအစွန်းရောက်တဲ့ရှင်သန်မှုဟာစိတ်ဓာတ်ကျတာ၊လူမှုရေးပြန်ယွင်းတာနဲ့နောက်ပိုင်းမှာအခြေအနေတွေကောင်းလာရင်တောင်လက်ရှိပျော်ရွှင်မှုကိုမရတော့တာတွေနဲ့ဆက်စပ်နေပါတယ်။ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ဝင်ငွေရှာနိုင်စွမ်းအတူတူပဲဖြစ်တဲ့လူကိုယှဉ်ကြည့်ရမယ်။ ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့ဝင်ငွေရှာနိုင်စွမ်းအတူတူပဲဖြစ်တဲ့လူနှစ်ယောက်ကိုယှဉ်ကြည့်ရအောင်။ A ရဲ့ငွေကြေးကိုလူနေမှူးအဆင့်အတန်းအမြင့်ဆုံးဖြစ်ဖို့ပဲသုံးပါတယ်။အခန်းကျယ်ကြီးနဲ့နေတယ်။ကားအသစ်စီးတယ်။စားသောက်ဆိုင်ကောင်းကောင်းတွေမှာအမြဲစားတယ်။ဒါကြောင့်သူ့ရဲ့လစဉ်ကုန်ကျစိတ်ဟာလက်ရှိရနေတဲ့လစာနဲ့အမြဲတမ်းကပ်နေပါတယ်။ကတော့သူ့ရဲ့ငွေကြေးတာဝန်ဝတ္တရားတွေကိုတမင်တံခါးကျင့်မြောက်အောင်ထားပါတယ်။အသင့်တင်အခန်းမှာပဲနေတယ်။ကားအဟောင်းပဲစီးတယ်။လိုအပ်မှာပဲသုံးတယ်။
40:56 ဒါကြောင့်သူ့ရဲ့ကွန်ကျေးဟာတစ်ဝက်ပဲရှိပါတယ်။ငါ့နှစ်ကြာတဲ့အခါမှာတော့နှစ်ယောက်စလုံးဟာကိုယ်ပိုင်ဖက်စ်လိမ်းလုပ်ငန်းကိုအချိန်ပေးလုပ်ဖို့အလုပ်ထွက်သင့်မထွက်သင့်ဆုံးဖြတ်ရမယ့်အချိန်ရောက်လာပါတယ်။အလုပ်ထွက်ဖို့ရေးချယ်ခွင့်မရှိပါဘူး။သူ့ရဲ့မြင့်မားတဲ့အသုံးစိတ်တွေကြောင့်လစာကိုလက်လွှတ်လို့မရနိုင်လို့ပါ။ကတော့ဆုထားတဲ့ငွေနဲ့တွေနှစ်လောက်အေးဆေးရပ်တည်နိုင်တာကြောင့်ဒီချိန်လမ်းကိုရပ်ရက်ဝံ့ဝလှမ်းနိုင်ခဲ့ပါတယ်။ဒီလွတ်လပ်မှုဟာပါပီရဲ့ပါရမီကြောင့်မဟုတ်ဘဲငွေကြေး ဒီလွတ်လပ်မှုဟာရဲ့ပါရမီကြောင့်မဟုတ်ဘဲငွေကြေးကိုစနစ်တကျစီမံခန့်ကွဲခဲ့လို့ရလာတာပါ။ဒါဟာဘယ်စာရင်းစားမှာမှမမြင်ရပေမယ့်အနှစ်သာရအားဖြင့်တော့အားကောင်းဆုံးကြွယ်ဝမှုတည်ဆောက်ခြင်းပုံစံတစ်မျိုးပဲဖြစ်ပါတယ်။ဒီနေရာမှာမာတင်စလစ်မရဲ့သင်ယူထားသောအကူအညီမဲ့ခြင်းလက်လစ်နဲ့ဆိုတဲ့သဘောတရားကအရေးကြီးပါတယ်။လူတွေဟာအခြေအနေတစ်ခုမှာအကြိမ်ကြိမ်ပိတ်မိနေတဲ့အခါထွက်ပေါက်ရှိနေရင်တောင်မထွက်တော့ဘဲလက်လျှော့လိုက်တက်ကြပါတယ်။ယဉ်ကျေးမှုကလည်းမြန်မြန်ချမ်းသာဖို့မဖြစ်နိုင်
41:51 ယဉ်ကျေးမှုကလည်းမြန်မြန်ချမ်းသာဖို့မဖြစ်နိုင်ဘူးဆိုတဲ့သတင်းစကားတွေနဲ့ကျွန်တော်တို့ကိုကူညီမဲ့အောင်လုပ်ထားတတ်ပါတယ်။စာရေးဆရာဒီမှာကိုယ်ရဲ့အယူအဆကတော့ဒီလိုအယူအဆဟောင်းတွေကိုချိုးဖျက်ဖို့ပါ။ထွက်ပေါက်အမှန်တကယ်ရှိနေပြီးမတူညီတဲ့ရလဒ်တစ်ခုရဖို့အတွက်ဒါဟာဖြစ်နိုင်တယ်လို့စတင်ယုံကြည်ဖို့ပဲလိုအပ်တာဖြစ်ပါတယ်။ကိုယ့်ဘဝကိုပြန်ဆက်စစ်ကြည့်ဖို့ဒီမေးခွန်းလေးတွေကိုဖြေကြည့်ပါဦး။လက်ရှိလူနယ်မှုပုံစံဟာသတိရှိနဲ့ကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်ထားတဲ့ပုံစံလား။ဒါမှမဟုတ်ရသမျှဝင်ငွေပေါ်မူတည်ပြီး ဒါမှမဟုတ်ရသမျှဝင်ငွေပေါ်မူတည်ပြီးကုန်ကျစရိတ်တွေကအလိုအလျောက်လိုက်ကျယ်ပြန့်လာတာလားဆိုတာသေချာစဉ်းစားကြည့်ပါအကယ်၍လစဉ်ကုန်ကျေးတွေကို၃ရာခိုင်နှုန်းခံလျှော့ချနိုင်ခဲ့ရင်အလုပ်တစ်ခုကိုစွန်စားလုပ်ကိုင်နိုင်မယ့်စွန့်စားနိုင်စွမ်း risk ကဘယ်လောက်ထိတိုးတက်လာမလဲလက်ရှိမှာငွေကြေးဒါမှမဟုတ်အချိန်ကြောင့်ငါမတတ်နိုင်သေးဘူးလို့ပေးဖယ်ထားတဲ့အရာတွေထဲကဘယ်အရာကိုစမ်းသပ်လုပ်ဆောင်ကြည့်ချင်ပါသလဲကိုယ့်ရဲ့လွတ်လပ်မှုကင်ဂဏန်း
42:46 freနာမကိုအရင်တွက်ချက်ကြည့်ပါ ပါ။ဒါဟာဟဲ့ရန်တွေမပါဘဲသက်တောင့်သက်သာနဲ့အမှန်တကယ်ရပ်တည်ဖို့လိုအပ်တဲ့အနည်းဆုံးလစဉ်ဝင်ငွေဖြစ်ပါတယ်။ပြီးရင်တော့လက်ရှိစုဆောင်းငွေကဒီဂိမ်းဂဏတန်းအတိုင်းဆိုရင်ဘယ်နှလအထိခံမလဲဆိုတာတွက်ချက်ရပါမယ်။အဲဒီရလဒ်ဟာပြေးလမ်း runway ဖြစ်ပြီးလက်ရှိပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့လွတ်လပ်မှုအတိုင်းအတာလည်းဖြစ်ပါတယ်။လူအများစုအတွက်တော့ဒီကိန်းဂဏန်းဟာစိတ်ပျက်စရာကောင်းလောက်အောင်သိန်းနေတတ်ပါတယ်။ဒါပေမဲ့အဲဒီလိုစိတ်မသတ်မသာဖြစ်ရတာဟာအဖိုးတန်တဲ့အချက်အလက်ပါပဲ။အစဉ်အလာယူဆတွေတွေက အစဉ်အလာအယူအဆတွေကတာဝန်သိတတ်မှုဆိုတဲ့ခေါင်းစဉ်နဲ့လူတစ်ယောက်ရဲ့တန်ဖိုးရှိတဲ့အချိန်ကိုခိုးယူသွားတာပါတကယ်တမ်းမှာတော့အဲဒီတာဝန်သိတတ်မှုဆိုတာကျန်းမာသန်စွမ်းတဲ့လူငယ်ဘဝကိုသတင်းပြီးဘာမှမလုပ်နိုင်တော့မယ်ဆရာအရွယ်မှာသက်တောင့်သက်သာနေဖို့ငွေနဲ့လဲလှည့်လိုက်တာပဲဖြစ်ပါတယ်အတိုချုပ်ပြောရင်းငရွယ်စဉ်မှာခံစားရမယ့်ဘဝအရသာတွေကိုစွန့်လွှတ်ပြီးအိုမင်းမှာချမ်းသာမယ့်လမ်းကြောင်းကိုအတင်းအကြပ်လျှောက်ခိုင်းနေခြင်းဖြစ်ပါတယ်
43:45 >> [တေးဂီတ] >> စာရေးဆရာဒီမှာကိုယ်ရဲ့အယူအဆကအရိုးရှင်းဆုံးနဲ့အထိရောက်ဆုံးပါစီးပွားရေးလောကမှာငွေကြေးဟာစားသုံးသူဆီကနေထုတ်လုပ်သူဆီကိုပဲအမြဲတမ်းစီးစဥ်းပါတယ်လူအများစုဟာဒီစီးစစ်မှုရဲ့မှားယွင်းတဲ့ဘက်ခြမ်းငွေထွက်တဲ့ဘက်မှာပဲဘဝကိုကုန်ဆုံးနေကြတာပါခြားနားချက်ကိုဒီလိုကြည့်နိုင်ပါတယ်စားသုံးသူကပစ္စည်းဝယ်တယ်ထုတ်လုပ်သူကဖန်တီးရောင်းချတယ်စားသုံးသူကကြော်ငြာကြည့်တယ် ရယ်ထုတ်လုပ်သူကကြော်ငြာကိုရေးသားပြီးငွေရှာတယ်။စားသုံးသူကအပ်သုံးတယ်။ထုတ်လုပ်သူကအပ်တည်ဆောက်ပြီးဝင်ငွေရှာတယ်။စားသုံးသူကသင်တန်းတတ်တယ်။ထုတ်လုပ်သူကသင်ရိုးဆွဲပြီးသင်တန်းကြီးရယူတယ်။ဒါဟာပစ္စည်းဝယ်တာကိုရရမယ်လို့ဆိုလိုတာမဟုတ်ပါဘူး။ဒါပေမယ့်ကိုယ့်ရဲ့စီးပွားရေးလုပ်ဆောင်ချက်မှာဖန်တီးရာထက်လက်ခံစားတာကပိုများနေသူတော့ကြွယ်ဝမှုကိုမတည်ဆောက်နိုင်ပါဘူး။သုံးစွဲလိုက်တဲ့ငွေတိုင်းဟာအခြားသူ့ကိုချမ်းသာအောင်ဝမ်းကူပေးလိုက်တာဖြစ်သလိုစားသုံးမှုမှာပဲအချိန်ကုန်နေရင်
44:35 သုံးစွဲလိုက်တဲ့ငွေတိုင်းဟာအခြားသူကိုချမ်းသာအောင်ဝမ်းကူပေးလိုက်တာဖြစ်သလိုစားသုံးမှုမှာပဲအချိန်ကုန်နေရင်ကိုယ်ပိုင်တစ်ခုခုတည်ဆောက်ဖို့အခွင့်အရေးဆုံးရှုံးသွားတာနဲ့အတူတူပါပဲ။ဒါကြောင့်ဘာဝယ်ရမလဲဆိုတဲ့စားသုံးသူအတွေးထက်ဘာဖန်တီးပေးနိုင်မလဲဆိုတဲ့ထုတ်လုပ်သူစိတ်ဓာတ်ကိုပြောင်းလဲဖို့လိုအပ်ပါတယ်။ထုတ်လုပ်သူစိတ်ဓာတ်ဆိုတာအပြုအမူတွေမပြောင်းလဲခင်အမြင်ကိုအရင်ဆုံးပြောင်းလဲလိုက်တာပါ။ခုနဲ့ကြုံတိုင်းငါကဒီအရောင်းအဝယ်ရဲ့အခြားတစ်ဖက်ရောင်းသူဘက်မှာရှိနေနိုင်မလားလို့အမြဲမေးရမယ့်အလေ့အထ။ ဇကွက်ထဲမှာအရာတစ်ခုခုနဲ့ကြုံတိုင်းငါကဒီအရောင်းအဝယ်ရဲ့အခြားတစ်ဖက်ရောင်းသူဘက်မှာရှိနေနိုင်မလားလို့အမြဲမေးရမယ့်အလေ့အထွက်ဥပမာအားဖြင့်ဟင်းရဝန်ဆောင်မှုတစ်ခုကိုဝယ်ယူတဲ့အခါဒါကိုနည်းလမ်းအသစ်နဲ့ပြန်ဖြန်ဖြူလို့ရမလားဆိုပြီးစဉ်းစားတာမျိုးအပ်တစ်ခုအတွက်ငွေပေးချီတဲ့အခါပိုကောင်းတဲ့ကိုကိုယ်တိုင်တည်ဆောက်နိုင်မလားလို့တွေ့ကြည့်တာမျိုးသင်တန်းတတ်တဲ့အခါနောက်ပိုင်းမှာကိုယ်တိုင်ပြန်သင်ပေးလို့ရမလားဆိုပြီးကျန်စတာမျိုးပါစားသောက်သူတစ်ဦးကထုတ်ကုန်ကိုပဲမြင်တတ်ပေမယ့်ထုတ်လုပ်သူတစ်ဦးကတော့ဈေးကွက်
45:26 အကွက်ရဲ့လိုအပ်ချက်စစ်နယ်ကိုမြင်ပါတယ်။ဒီလိုကွဲပြတဲ့အမြင်ကိုနှစ်ပေါင်းများစွာဆွဲမြတ်အောင်ကျင့်သုံးသွားမယ်ဆိုရင်အစပြုတဲ့အချိန်တူရင်တောင်ငွေကြေးဆိုင်ရာရလဒ်တွေကတော့သိသိသာသာကွဲပြားသွားမှာပါ။စာရေးဆရာဒီမှာကိုကတီဗွီကြည့်နေရင်းသူ့အမြင်ပြောင်းလဲသွားတဲ့အဖြစ်အပျက်တစ်ခုကိုပြောပြထားပါတယ်။ကြည့်လိုက်တဲ့ကြော်ငြာတိုင်းဟာတခြားသူတစ်ယောက်ရဲ့ဖက်စ်လိမ့်လမ်းကြောင်းမြန်အတွက်ဖြစ်နေတာကိုသတိထားမိသွားတာပါ။ကြည့်ရှုသူကအချိန်ပေးပြီးထိုင်ကြည့်နေချိန်မှာကြော်ငြာရှင်ကတော့ရုပ်သံဌာနကနေတစ်ဆင့်ရရှိလာတဲ့ ကြည့်ရှု့သူကအချိန်ပေးပြီးထိုင်ကြည့်နေချိန်မှာကြော်ငြာရှင်ကတော့ရုပ်သံဌာနကနေတစ်ဆင့်ရရှိလာတဲ့ကြည့်ရှုသူတွေရဲ့အာရုံစိုက်မှုကိုအသုံးချပြီးငွေရှာနေပါတယ်။ဒီနေရာမှာရုပ်သံဌာနရုပ်ရှင်ထုတ်လုပ်ရေးနဲ့ကြော်ငြာအီဂျင်စီတွေဟာထုတ်လုပ်မှုဆိုရမ်းတရားတွေအဖြစ်အလုပ်လုပ်နေကြတာပါ။ဒီလုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးမှာအငြိမ်းအထိုင်ကြည့်နေသူကလွဲရင်ကျန်တဲ့သူအားလုံးဟာဒီအရောင်းအဝယ်ကနေကြွယ်ဝမှုကိုတည်ဆောက်နေကြပါတယ်။တကယ်တော့ကြည့်ရှေ့သူရဲ့အာရုံစိုက်မှုဟာသူတို့အတွက်ရောင်းကုန်ဖြစ်တဲ့ကုန်ကြမ်းတစ်ခုပါပဲ။မိမိရဲ့အာရုံစိုက်မှုကို
46:19 မိမိရဲ့အာရုံစိုက်မှုကိုတခြားသူတွေကစီးပွားရေးအတွက်ကိုက်အောင်အသုံးချနေကြတယ်ဆိုတာကိုသိမြင်လာတာဟာထုတ်လုပ်သူစိတ်ဓာတ်ရဲ့အစပဲဖြစ်ပါတယ်။အန္တရုကီဟာအသက်၁၃နှစ်အရွယ်မှာအမေရိကန်ကိုငွေပြားမှမပါဘဲရောက်လာတဲ့စကွက်လန်သားတစ်ဦးပါ။တစ်ပတ်ကို၁၂နှစ်လာပဲရတဲ့ဂွန်းစက်ရုံအလုပ်သမားလေးအဖြစ်စတင်ခဲ့ပေမယ့်နောက်ပိုင်းမှာတော့ကမ္ဘာ့ချမ်းသာဆုံးပုဂ္ဂိုလ်တွေထဲကတစ်ဦးဖြစ်လာခဲ့ပါတယ်။ဒါဟာအတိုင်းအတာကြီးမားတဲ့ထုတ်လုပ်သူစိတ်ဓာတ်ကိုလက်တွေ့အသုံးချခဲ့လို့ဖြစ်ပါတယ်။ကံနကီဟာ ကနကီဟာသံတဲ့သံမဏိတွေကိုသူများတွေထက်ပိုမြန်ပိုကောင်းအောင်ဘယ်လိုထုတ်လုပ်မလဲဆိုတာကိုပဲအမြဲအာရုံစိုက်ခဲ့ပါတယ်။သူဟာစက်မှုတော်လှန်ရေးကထွက်လာတဲ့ပစ္စည်းတွေကိုဝယ်ယူသုံးဆွဲနေသူမဟုတ်ဘဲအမေရိကန်နိုင်ငံတိုးတက်ဖို့လိုအပ်တဲ့အခြေခံအဆအအုံကုန်ကြမ်းတွေကိုထုတ်လုပ်ပေးခဲ့သူဖြစ်ပါတယ်။ကြွယ်ဝချမ်းသာမှုဆိုတာသူပေးစွမ်းနိုင်ခဲ့တဲ့ထွက်လုပ်မှုပမာဏနဲ့အရည်အသွေးပေါ်မူတည်ပြီးရရှိလာတဲ့တိုက်ရိုက်ရလက်ပဲဖြစ်ပါတယ်။ဘိသုခံပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ဟာအလုပ်မဲ့ဖြစ်နေတဲ့ကာလမှာအွန်လိုင်းစီးပွားရေးနဲ့ပတ်သက်တဲ့အချိန်
47:12 ပညာရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ဟာအလုပ်မဲ့ဖြစ်နေတဲ့ကာလမှာအွန်လိုင်းစီးပွားရေးနဲ့ပတ်သက်တဲ့အချက်အလက်တွေကိုအစပိုင်းမှာတော့လိုက်လံဖတ်ရှုလေ့လာနေတဲ့အသုံးပြုသူသက်သက်သာဖြစ်ခဲ့ပါတယ်။နောက်ပိုင်းမှာတော့သူဟာထုတ်လုပ်သူတစ်ယောက်အနေနဲ့ပြတ်သားတဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုချမှတ်ခဲ့ပါတယ်။အဲ့ဒါကတော့သူကိုယ်တိုင်ဆက်သက်လုပ်ဆောင်ချက်တွေကိုမှတ်တမ်းတင်တာရလဒ်တွေကိုဘလော့နဲ့တွေကနေတစ်ဆင့်ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြန်လည်ဝေမျှတာပဲဖြစ်ပါတယ်။ဒီဆုံးဖြတ်ချက်ကပဲသူ့ကိုအွန်လိုင်းပညာရေးဈေးကွက်မှာအောင်မြင်တဲ့လုပ်ငန်းရှင်တစ်ယောက်ဖြစ်လာစေခဲ့ပါတယ်။ သူဟာအသုံးပြုသူအဆင့်ကနေကျော်လွန်ပြီးနှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်းမှာစာအုပ်၊သင်တန်း၊ဆော့ဖ်ဝဲနဲ့အခြားဝတ်ငွေလမ်းကြောင်းပေါင်းများစွာကနေဒေါ်လာသန်းချီတန်တဲ့စီးပွားရေးအင်တာကိုတည်ဆောက်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။အရင်ကသူ့ရဲ့အာရုံစိုက်မှုတွေကိုပဲယူနေခဲ့တဲ့ဒီဈေးကွက်ဟာအခုတော့သူ့အတွက်ဝင်ငွေတွေပြန်လည်ထုတ်လုပ်ပေးနေတဲ့နေရာတစ်ခုဖြစ်လာပါတော့တယ်။ဟားဗက်တက္ကသိုလ်ကသူ့သည်
48:04 not အဖွဲ့ဟာ Iကအချို့တက်ရောက်မှုအိုက်ယစိတ်ဝင်စားစရာအချက်တစ်ခုကိုတွေ့ရှိခဲ့ပါတယ်။အဲ့ဒါကတော့လူတွေဟာ အဲ့ဒါကတော့လူတွေဟာကိုယ်တိုင်ဖန်တီးထားတဲ့အရာတွေအပေါ်မှာတကယ့်အရည်အသွေးကဘယ်လိုပဲဖြစ်ပါစေတန်ဖိုးပိုထားတတ်ကြတာပါ။ Iကရိဘောဂတွေကိုကိုယ်တိုင်တပ်ဆင်တဲ့သူဟာတခြားသူတပ်ဆင်ပေးထားတာထက်ကိုယ့်လက်ရာကိုယ်ပိုတန်ဖိုးထားသလိုကိုယ်တိုင်ဖုတ်တဲ့ကွီးဟာလည်းပညာရှင်ဖုတ်တာထက်ပိုရတာရှိတယ်လို့ယူဆက်ကြပါတယ်။ဒီအချက်ဟာစီးပွားရေးထက်ပိုရေးကြည့်တဲ့အချက်တစ်ခုကိုပြသနေပါတယ်။တစ်ခုခုကိုဖန်တီးလိုက်တာဟာအဲဒီအရာပေါ်ထားတဲ့အမြင်ကိုယ်တင်မဟုတ်ဘဲမိမိကိုယ်ကိုတန်ဖိုးထားမှု တစ်ခုကိုဖန်တီးလိုက်တာဟာအဲဒီအရာပေါ်ထားတဲ့အမြင်ကိုယ်တင်မဟုတ်ဘဲမိမိကိုယ်ကိုတန်ဖိုးထားမှု self value ကိုပါပြောင်းလဲစေတာပါ။ထုတ်လွှူစိတ်ဓာတ်ရှိလာတဲ့အခါပြင်ပစီးပွားရေးအတွက်တင်မကပဲကိုယ့်ရဲ့မည်သူမည်ဖြစ်ကြောင်းသတ်မှတ်ချက်ကိုပါအသစ်ဖန်တီးလိုက်သလိုဖြစ်သွားပါတယ်။ကိုယ့်ရဲ့ခိုင်ယူချက်ကပိုင်ဆိုင်ရယူခြင်းထက်ဖန်တီးချင်းအပေါ်မှာအခြေခံတဲ့အခါတွန်းအားတွေခက်ခဲတွေကိုကျော်လွှားနိုင်စမ်းတွေနဲ့ဘဝကျေနပ်မှုတွေဟာသိသိသာသာပြောင်းလဲလာမှာဖြစ်ပါတယ်။စိတ်ပျက်စရာကောင်းတဲ့ပစ္စည်း
49:02 စိတ်ပျက်စရာကောင်းတဲ့ပစ္စည်း။ဒါမှမဟုတ်ဝန်ဆောင်မှုတစ်ခုခုကြောင့်စိတ်တိုမိတဲ့အခါအဲ့ဒီစိတ်တိုမှုကိုသေချာသတိထားကြည့်ပါ။ဒါကိုအသုံးမကျလို့ညည်းညူရတဲ့အဆင့်မှာတင်မရပ်လိုက်ပါနဲ့။ဒါဟာတကယ်တော့ထုတ်လုပ်သူအတွက်အခွင့်အလမ်းရိုဂျူဆီနယ်ပဲဖြစ်ပါတယ်။ကိုယ့်လိုပဲစိတ်ပျက်နေတဲ့သူတွေအများကြီးရှိနေတာဖြေရှင်းပေးဖို့စောင့်နေတဲ့ဈေးကွက်အရွယ်အစားမကet ဆိုကိုပြနေတာပါ။အောင်မြင်တဲ့စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေဟာပြဿနာကိုထိုင်ခင်းနေရုံနဲ့အားမရဘဲဒါကိုငါကိုယ်တိုင်ဘယ်လိုကောင်းအောင်လုပ်ပေးနိုင်မလဲဆိုတဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကနေ အောင်မြင်တဲ့စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေဟာပြဿနာကိုထိုင်နေရုံနဲ့အားမရဘဲငါကိုယ်တိုင်ဘယ်လိုကောင်းအောင်လုပ်ပေးနိုင်မလဲဆိုတဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကနေစတင်ခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။အသုံးပြုသူယဉ်ကျေးမှု consumer culture ဆိုတာလူတွေကိုခဏတာသာယာမှုပေးတဲ့ဒူမအပေါ်မှာအခြေခံထားတာပါ။ဒက်ရှင်းကတော့အစပိုင်းမှာပိုပင်ပန်းပါတယ်။၃
49:53 ဦးနှောက်ကိုပိုသုံးရသလိုရလဒ်ထွက်လာဖို့လည်းအချိန်ဆောင်ရတာကြောင့်လူအများစုဟာစိတ်မသတ်မသာဖြစ်ပြီးလက်လျော့သွားတက်ကြပါတယ်။ဒါပေမဲ့အစဉ်တစိုက်ဖန်တီးထုတ်လုပ်တာဟာဝယ်ယူအသုံးပြုတာထက်ပိုပြီးနက်ရှိုင်းတဲ့ကျေနပ်မှုကိုပေးနိုင်ပါတယ်။ဒါကို flow state လို့ခေါ်ပါတယ်။အဓိပ္ပာယ်ရှိတဲ့အလုပ်တစ်ခုမှာစိတ်ရောကိုယ်ပါနစ်မြုပ်နေတာလူသားတွေခံစားရတဲ့စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအတွေ့အကြုံတွေထဲမှာအမြင့်မားဆုံးပုံစံတစ်ခုပါပဲ။ထုတ်လုပ်သူစိတ်ဓာတ်ဆိုတာပျော်ရွှင်မှုကိုစွန့်လွှတ်တာမဟုတ်ပါဘူး။ခဏတာသာယာတဲ့အဆင့်ကနေပိုပြီးပြည့်စုံတဲ့ ခဏတာသာယာတဲ့အဆင့်ကနေပိုပြီးပြည့်စုံတဲ့ပျော်ရွှမှုအဆင့်ကိုမြှင့်တင်လိုက်တာဖြစ်ပါတယ်။ကိုယ့်ကိုယ်ကိုဒီမေးခွန်းလေးတွေမေးကြည့်ပေးပါ။လွန်ခဲ့တဲ့ရက်ပေါင်း၃၀အတွင်းမှာမိတ်ဆွေဟာဘာတွေကိုအသုံးပြုကြည့်ရှုဖို့အချိန်ပေးဆုံးဖြစ်ခဲ့သလဲ။အဲဒီအချိန်တွေထဲကတချို့ကိုအဲဒီနယ်ပယ်မှာတစ်ခုခုထုတ်လုပ်ဖို့အတွက်အသုံးချလို့ရနိုင်မလား။တကယ်တော့နောက်ထပ်ရက်ဆယ်အတွင်းမှာအခြေခံလိုအပ်ချက်ကလွဲလို့ကျန်တာတွေကိုအသုံးမပြုဘဲဖန်တီးတာတည်ဆောက်တာသင်ကြားတာမျိုးပဲလုပ်ရမယ်ဆိုရင်ဘာကိုတည်ဆောက်မလဲ။
50:41 တကယ်တော့နောက်ထပ်ရက်အတွင်းမှာအခြေခံလိုအပ်ချက်ကလွဲလို့ကျန်တာတွေကိုအသုံးမပြုဘဲဖန်တီးတာတည်ဆောက်တာသင်ကြားတာမျိုးပဲလုပ်ရမယ်ဆိုရင်ဘာကိုတည်ဆောက်မလဲအဲ့ဒီအရာကိုအခုချိန်ထိဘာကြောင့်မတည်ဆောက်ဖြစ်သေးတာလဲသုံးချကြည့်ဖို့ကပုံမှန်လုပ်လေ့ရှိတဲ့အလေးထားတစ်ခုကိုရွေးချယ်ပါဥပမာအမြဲကြည့်တဲ့ဗီဒီယိုအမျိုးအစားအမြဲပေးနေရတဲ့ဝန်ဆောင်မှုခပ်မခဏခဏဝယ်တဲ့ပစ္စည်းအဲ့ဒီနယ်ပယ်မှာထွက်လုပ်သူအဖြစ်ပါဝင်နိုင်မယ့်အခွင့်အလမ်းရှိမရှိနစ်၃၀လောက်အချိန်ပေးပြီးရှာဖွေ ဖွဲ့ကြည့်ပါ။ဒါစီးပွားရေးချက်ချင်းစတင်မှုမဟုတ်ဘဲစျေးကွက်ကိုကြည့်ရင်စားသုံးသူမျက်လုံးနဲ့မဟုတ်ဘဲထုတ်လုပ်သူအမြင်နဲ့ကြည့်တတ်အောင်လေ့ကျင့်တာဖြစ်ပါတယ်။ကျွန်တော်တို့ဖုန်းပို့နေချိန်၊ဗီဒီယိုကြည့်နေချိန်ဒါမှမဟုတ်ပစ္စည်းဝယ်နေချိန်တိုင်းမှာအခြားတစ်ယောက်ရဲ့ချမ်းသာကြွယ်ဝေးအစီအစဉ်ထဲမှာပါဝင်ကူညီပေးနေတာပါ။စီးပွားရေးအရိပ်ထဲမှာပါဝင်နေရတာဟာရှောင်လွှဲလို့မရပါဘူး။ဒါပေမဲ့အဓိကမေးခွန်းကကိုကိုယ်တိုင်ရဲ့
51:37 Lane တစ်ခုကိုရောတည်ဆောက်နေပြီလားဆိုတာပဲ။ >> [တေးဂီတ] >> စာရေးဆရာဒီမှာကိုယ်ရဲ့အကျိုးသက်ရောက်မှုနိယာမဟာချမ်းသာကြွယ်ပွားမှုနဲ့ပတ်သက်တဲ့အမြင်ကိုအရင်းအမြစ်ကနေပြောင်းလဲပစ်လိုက်တာပါ။ငါဘယ်လိုငွေရှာရမလဲဆိုတဲ့မေးခွန်းအစားငါဘယ်လောက်အတိုင်းအတာထိတန်ဖိုးတွေဖန်တီးပေးနိုင်မလဲ။ပြီးတော့လူဘယ်နှယောက်အတွက်လဲဆိုတာကိုပဲအာရုံစိုက်ခိုင်းတာဖြစ်ပါတယ်။ဒီနေရာမှာအဓိကအချက်ကမိတ်ဆွေဟာလူအများကြီးရဲ့ဘဝကိုပိုပြီးအကျိုးသက်ရောက်မှုပေးနိုင်လေလေပိုပြီးချမ်းသာလေလေပါပဲ။ချမ်းသာတာဟာကံကောင်းတာထက်သက်ရောက်မှုအဖက်အပေါ်မှာပဲ။ ချမ်းသာတာဟာကံကောင်းတာထက်သက်ရောက်မှုအဖက်အပေါ်မှာပဲမူတည်ပါတယ်ကိုယ့်ရဲ့ထုတ်ကုန်ဒါမှမဟုတ်စိတ်ကူးဟာလူဘယ်နှစ်ယောက်ဆီရောက်သလဲသူတို့ဘဝကိုဘယ်လောက်ထိကောင်းအောင်ပြောင်းလဲပေးနိုင်သလဲဆိုတာကအဆုံးဖြတ်ပေးမှာပါဒီနေရာမှာတိုင်းအတာနှစ်ခုကိုနားလည်ထားဖို့လိုပါတယ်နံပါတ်တစ်အကျယ်ဘရတ်အရေအတွက်လူရေဘယ်လောက်ထိရောက်သလဲနံပါတ်နှစ်အနက်ဒက်အရည်အသွေးသူတို့ဘဝကိုဘယ်လောက်ထိသိသိသာသာပြောင်းလဲပေးနိုင်သလဲဆိုတာလုပ်ငန်းအမျိုးအစားသုံးခုရှိပါတယ်
52:37 လူအများကြီးရှိဆီရောက်ပေမယ့်အချိုးသက်ရောက်မှုအသင့်တင်ပဲရှိတာအကျယ်ရှိပေမယ့်အနက်တိနာမျိုးဥပမာဈေးသက်သာတဲ့လူသုံးပုံပစ္စည်းတွေလူသန်းချီဝယ်တဲ့အတွက်ဝင်ငွေအများကြီးရနိုင်ပါတယ်လူအနည်းငယ်ဆီပဲရောက်ပေမယ့်အကျိုးသက်ရောက်မှုအရမ်းကြီးတာအနက်ရှိပြီးအကျယ်ကျဉ်းတာမျိုးဥပမာထိပ်တန်းအတိုင်ပင်ခံလုပ်ငန်းဒါမှမဟုတ်အထူးကုဆရာဝန်လူနည်းနည်းပဲဝန်ဆောင်မှုပေးရပေမယ့်တူးခြင်းဆီကနေအဖိုးအခါအမြောက်များရနိုင်ပါတယ် လူလည်းနည်းအကျိုးသက်ရောက်မှုလည်းမရှိတာအကျယ်ရောအနက်ပါနည်းတာမျိုးဒါဟာလုပ်ငန်းအသစ်အများဆုံးကျရှုံးရတဲ့အနေနဲ့အရှိဆုံးနေရာပါအကျိုးသက်ရောက်မှုနေရာမှရဲ့အမြင့်ဆုံးကတော့အကျယ်ရောအနက်ပါမားခြင်းပါဥပမာ်ဆက်ကိုအကျယ်ဘရက်ဖြစ်တဲ့လူသန်းပေါင်းများစွာအသုံးပြုကြပြီးအနံ့ဓာတ်ဖြစ်တဲ့လူတွေရဲ့ဆက်သွယ်ပြောဆိုပုံကိုအခြေခံကအစသိသိသာသာပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ပါတယ်ဒီလိုအကျယ်နဲ့အနက်ကိုအမိရဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်လို့လည်းဝန်ထမ်း၅ယောက်ပဲရှိတဲ့ကုမ္ပဏီကို
53:35 ကို၂၀၁၄ခုနှစ်မှာ Facebook အခု master ကဒေါ်လာ၁၉ဘီလီယံနဲ့ဝယ်ယူခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။ဒါဟာကုမ္ပဏီတစ်ခုရဲ့တန်ဖိုးဆိုတာအလုပ်သမားဘယ်လောက်ခန့်ထားလဲဆိုတဲ့အပေါ်မှာမမူတည်ပဲ။သူတို့ဖန်တီးလိုက်တဲ့အကျိုးသက်ရောက်မှုရလဒ်အမှတ်အောက်ဖို့အပေါ်မှာပဲမူတည်ကြောင်းသက်သေပြနေတာဖြစ်ပါတယ်။စာရေးဆရာဒီမှာကိုကနယ်ကန်စာရင်းကိုင်တစ်ယောက်နဲ့တက်အခွန်တွက်ချက်တဲ့ဆော့ဖ်ဝဲကိုနှိုင်းယှဥ်ပြထားပါတယ်။နှစ်ဦးစလုံးဟာအခွန်ကိစ္စတွေမှန်မှန်ကန်ကန်ဖြစ်စေဖို့ဆိုတဲ့ပြဿနာကိုပဲ နှစ်ဦးစလုံးဟာအကုန်ကိစ္စတွေမှန်မှန်ကန်ကန်ဖြစ်စေဖို့ဆိုတဲ့ပြဿနာကိုပဲတူညီတဲ့ကျွမ်းကျင်မှုတွေသုံးပြီးဖြေရှင်းပေးကြတာပါ။ဒါပေမဲ့သူတို့ကြားမှာကြီးမားတဲ့ကွဲပြချက်တစ်ခုရှိပါတယ်။နယ်ခံစာရင်းကတစ်နှစ်မှာလူ၂၀၀ဝန်းကျင်လောက်ကိုပဲလူကိုယ်တိုင်ဝန်ဆောင်မှုပေးနိုင်ပါတယ်။တာစောပွဲကတော့စနစ်တစ်ခုထဲကိုပဲသုံးပြီးလူသန်းပေါင်းများစွာဆီတစ်ပြိုင်နက်ရောက်ရှိနိုင်ပါတယ်။သူတို့ပေးတဲ့တန်ဖိုးချင်းတူပေမယ့်အကျိုးသက်ရောက်မှုတည်ဆောက်ပုံအင်ပါ့အာကီတာကတော့လုံးဝကွဲပြားနေပါတယ်။တစ်ဦးက
54:30 တစ်ဦးကသက်တောက်သက်သာရှိတဲ့ဝင်ခွင်လောက်ပဲဖန်တီးနိုင်ချိန်မှာနောက်တစ်ခုကတော့ဒေါ်လာဘီလျန်ချီတဲ့ဈေးကွက်တန်ဖိုးကိုထုတ်ပေးပါတယ်။အကျိုးသက်ရောက်မှုနိယာမရဲ့အနှစ်သာရကတော့ရှင်းပါတယ်။ဒီနိယာမဟာကြိုးစားအားထုတ်မှုမဟုတ်ဘဲကျွမ်းကျင်မှုသက်သက်ကိုတင်ဆုနဲ့ပေးတာမဟုတ်ပါဘူး။အဲဒီကြိုးစားအားထုတ်မှုတွေကိုဘယ်လောက်ထိကျယ်ပြန့်တဲ့အတိုင်းအတာမှာအသုံးချနိုင်သလဲဆိုတာကိုပဲဆုလှပေးတာဖြစ်ပါတယ်။ ကို Crime စစ်ပွဲတုန်းကလူနာတွေကိုတစ်ဦးချင်းဂရုစိုက်ပြုစုပေးတဲ့သူနာပြုတစ်ဦးအဖြစ်လူသိများပါတယ်။ဒါပေမဲ့သူမရဲ့တကယ့်သမိုင်းဝင်လုပ်ဆောင်ချက်ကတော့လူနာပြုစုရာထက်ပိုပြီးလေးနတ်ပါတယ်။ 19 ဟာအချက်အလက်နဲ့စာရင်းတွေကိုအသုံးချပြီးဆေးရုံတွေမှာသန့်ရှင်းမှုမရှိတာဟာရန်သူ့လက်နက်ထက်တောင်စစ်သားတွေကိုပိုသေစေတယ်ဆိုတာကိုသက်သေပြခဲ့သူပါ။သူမဟာလူနာတွေကိုတစ်ဦးချင်းပြုစုပေးရုံတွေမကပဲဆေးရုံတွေရဲ့သန့်ရှင်းရေးစံနှုန်းတွေကိုမူဝါဒအဆင့်ထိပြောင်းလဲပစ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။သူမရဲ့
55:23 သူမရဲ့အကျိုးသက်ရောက်မှုဟာအတိုင်းအတာစကေးတစ်ခုအထိရောက်သွားခဲ့တာပါလူနာတစ်ဦးချင်းဆီကိုပြုစုပေးတာထက်ဆေးရုံစနစ်တစ်ခုလုံးကိုပြုပြင်ပြောင်းလဲလိုက်တာကြောင့်ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာအတွင်းမှာလူပေါင်းသိန်းချီရဲ့အသက်ကိုကယ်တင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်ဒါအကျိုးတက်ရမှုနေရာမှရဲ့အကျယ်နဲ့အနက်ကိုထိထိရောက်ရောက်အသုံးချနိုင်ခဲ့တဲ့သမိုင်းဝင်သာဓကဖြစ်ပါတယ်သင်စာကတော့ပြောင်းလဲတစ်ခုကိုတစ်ဦးချင်းအဆင့်မှာတင်မရပ်ဘဲစနစ်တစ်ခုလုံးစစ်စမ်ထိရောက်အောင်လုပ်နိုင်ရင်အကျိုးသက်ရောက်မှုကလည်းအစပေါင်းများစွာကြီးမားသွားမှာဖြစ် ဖြစ်ပါတယ်။စိတ်ကျန်းမာရေးဆရာဝန်ဗစ်တာ Frရူဆအရလူသားတွေရဲ့အနက်ရှိုင်းဆုံးသောတွန်းအားဟာပျော်ရွှင်မှုထက်မိမိဘဝရဲ့အဓိပ္ပာယ်ကိုရှာဖွေတွေ့ရှိဖို့ပဲဖြစ်ပါတယ်။သူဟာနာစည်အကျဉ်းစခန်းရဲ့ကြောက်မဖယ်အတွေ့အကြုံတွေကြားကနေတစ်ဆင့်မိမိရဲ့တည်ရှိမှုဟာအခြားသူတွေအပေါ်မှာကြိုးသက်ရောက်မှုရှိနေတယ်လို့ခံစားရတဲ့ပံ့ပိုးကူညီမှုစိတ်ဓာတ်ဟာလူတစ်ယောက်ကိုခက်ခဲဆုံးအခြေအနေတွေမှာတောင်ဆက်လက်ရှင်သန်နိုင်စေတဲ့အဓိပ္ပါယ်ရှိမှုရဲ့ရေးမြင့်ဖြစ်ကြောင်းဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။ဒီအချက်ဟာစာရေးဆရာဒီမှာကိုယ်ရဲ့အကျိုးသက်ရောက်
56:20 ဒီအချက်ဟာစာရေးဆရာဒီမှာကိုယ်ရဲ့အကျိုးသက်ရောက်မှုနိရာမ lawass နဲ့တိုက်ရိုက်ဆက်ဆက်နေပါတယ်ဒီနေရာမှဟာစီးပွားရေးလုပ်ငန်းတစ်ခုကိုငွေရှာဖို့အတွက်ပဲကြည့်နေတာမျိုးမဟုတ်ဘဲလူသားတွေကိုအမှန်တကယ်အကျိုးပြုနိုင်မယ့်အရာကိုအတိုင်းအတာတစ်ခုအထိတည်ဆောက်ခြင်းအားဖြင့်ငွေကြေးအကျိုးမြတ်ရောစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာရည်မှန်းချက်ပါတစ်ပြိုင်နက်ပြည့်စုံစေတာဖြစ်ပါတယ်များသောအားဖြင့်အလုပ်အကိုင်တွေကငွေရရင်စိတ်မချမ်းမာတာမျိုးဒါမှမဟုတ်စိတ်ချမ်းသာပေမယ့်ငွေမရတာမျိုးဖြစ်တတ်ပေမယ့်ဒီနေရာမှကိုစနစ်တကျအသုံးချခြင်းကတော့မိမိရဲ့ကိုယ်ကျိုးနဲ့အများအတွက် အတွက်ပံ့ပိုးနိုင်စွမ်းကိုတစ်သားတည်းဖြစ်သွားစေပါတယ်။ဒါ့ကြောင့်အကျိုးသားရမှုနိယာမဟာခေတ်သစ်စီးပွားရေးလောကထဲမှာကိုယ့်အကျိုးနဲ့အများအကျိုးကိုအောင်မြင်မြင်ပေါင်းဆက်ပေးနိုင်တဲ့အစစ်အမှန်နည်းလမ်းတစ်ခုပဲဖြစ်ပါတယ်။ကျောင်းသား၉၀၀ကိုတစ်သက်လုံးစာသင်ပေးခဲ့တဲ့ဆရာတစ်ဦးနဲ့ကျောင်းသားသန်းပေါင်းများစွာအသုံးပြုတဲ့သင်ရိုးညွတ်နတ်ကိုဖန်တီးလိုက်တဲ့ဆရာတစ်ဦးကိုနှိုင်းယှဥ်ကြည့်ပါ။နှစ်ဦးစလုံးမှာတူညီတဲ့ကျွမ်းကျင်မှုနဲ့စေတနာရှိနိုင်ပေမယ့်သူတို့ရဲ့အသိပညာကိုဖြန့်ဖြူးပေးပို့တဲ့စနစ်ကတော့လုံးဝကွဲပြားပါတယ်။အကျိုးသက်ရမှုနိယာမ
57:17 ယုံနေရာမှ law အရစာသင်ခန်းထဲမှာပဲတစ်ဦးချင်းသင်ကြားတဲ့ပုံစံဟာဘယ်လောက်ပဲကြိုးစားပါတစ်ခုထိဖြန့်ဖြူးတဲ့ skill ကိုတော့စီးပွားရေးအရောအကျိုးသက်ရောက်မှုအရပါမကျော်လွှားနိုင်ပါဘူးဒါကြောင့်လည်းပါရမီအရှိဆုံးတွေဟာအချမ်းဆုံးဖြစ်မနေကြတာပါအတိုင်းအတာတစ်ခုထိဖြန့်စွဲမရှိတဲ့အရည်အသွေးဟာရှိတဲ့အရည်အသွေးလောက်ဆုမရနိုင်တာဟာရှောင်လို့မရတဲ့စီးပွားရေးနိရမှာပဲဖြစ်ပါတယ်အကျိုးသက်ရမှုနိယာမှတ်ဟာလူတော်တော်များများကြုံတွေ့ရတဲ့အဓိပ္ပါယ်ရှိ ရှိတဲ့အလုပ်လုပ်မလားဒါမှမဟုတ်ငွေပဲရှာမလားဆိုတဲ့စိပိုင်းဆိုင်ရာအချက်ထဲကိုဖြေရှင်းပေးပါတယ်လူအများစုကကမ္ဘာကြီးအတွက်အကျိုးရှိတာလုပ်ရင်ငွေသိပ်မရနိုင်ဘူးငွေအများကြီးရှာချင်ရင်တော့ဘယ်သူ့အတွက်မှအကျိုးမရှိတဲ့အနှစ်မဲ့အလုပ်တွေလုပ်ရမယ်လို့မှားယွင်းစွာယုံကြည်နေကြတာပါစာရေးဆရာဒီမှာကိုယ်ရဲ့ယူအဆအရဒါဟာမှားယွင်းနဲ့ရွေးချယ်မှုသာဖြစ်ပါတယ်တကယ်တော့အစမတန်ချမ်းသာကြွယ်ဝလာတဲ့စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေဟာလူအများစုအတွက်အစစ်မှန်ဆုံးပြဿနာတွေကိုအထိရောက်ဆုံးဖြေရှင်းပေးခဲ့တဲ့လုပ်ငန်းတွေပဲဖြစ်ပါတယ်
58:16 အမေဆုံးကို Google နဲ့ WhatsApp တို့ကိုကြည့်ရင်လူသားတွေရဲ့ကြီးမားတဲ့လူအပ်ချက်တွေကိုအမှန်တကယ်ဖြည့်ဆည်းပေးခဲ့တာကိုတွေ့ရပါလိမ့်မယ်စီးပွားရေးလုပ်ငန်းတွေကျရှုံးရတာဟာဈေးကွက်မှာတကယ်မရှိတဲ့ပြဿနာကိုသွားဖြေရှင်းမိတာဒါမှမဟုတ်လူနည်းစုလေးအတွက်ပဲအဆင်ပြေတာဒါမှမဟုတ်ပြဿနာကိုအပေါ်ရန်ပဲဖြေရှင်းပေးနိုင်တာတွေကြောင့်ဖြစ်ပါတယ်ဒါကြောင့်လုပ်ငန်းတစ်ခုကျရှုံးတာဟာလုပ်ဆောင်ချက်ပိုင်ဉာဏ်ဖြစ်လို့မဟုတ်ဘဲအစာကတည်းကလူတွေအပေါ်ဘယ်လောက်ထိကြိုးတက်ရမှုရှိမလဲဆိုတဲ့ viewerမြောက်စဉ်းစားမှုအားနည်းခဲ့လို့သာဖြစ်ပါတယ် ပါတယ်။အခုလက်ရှိဆင်ခြင်သုံးသပ်ဖို့ဒီမေးခွန်းလေးတွေကိုမေးကြည့်ပေးပါ။အခုလက်ရှိလုပ်နေတဲ့အလုပ်ကဘယ်သူတွေကိုအကျိုးပြုနေတာလဲ။လူဘယ်နှစ်ယောက်လောက်ဆီရောက်နေပြီးသူတို့ဘဝအတွက်ဘယ်လောက်ထိထိထိရောက်ရောက်ပြောင်းလဲပေးနိုင်နေပြီလဲ။တကယ်လို့ကိုယ့်မှာရှိတဲ့အကောင်းဆုံးကြွက်ကျင်မှုကိုအခုထက်လူကြီးနှစ်ဆပိုများလာအောင်လုပ်မယ်ဆိုရင်ဘာတွေပြင်ဆင်ဖို့လိုမလဲ။အခုလက်ရှိကိုယ့်ဆီမှာရှိနေတဲ့လူတွေကိုပဲအရင်ထက်စာရင်ပိုပြီးအကျိုးရှိသွားအောင်ပိုပြီးကျေနပ်သွားအောင်လုပ်မယ်ဆိုရင်လက်တွေ့မှာဘာတွေလုပ်လို့ရမလဲ။
59:15 ချမ်းသာကြွယ်မှုဆိုတာအရိပ်လိုပါပဲလူတစ်ယောက်ရဲ့နောက်ကိုအရိပ်ကအလိုလိုက်သလိုမျိုးအကျိုးသက်ရောက်မှုအင်းပတ်နောက်ကိုငွေကြေးကလိုက်လာတာပါဒါကြောင့်လိုက်မမီတဲ့အရိပ်နောက်ကိုပြင်းမာနှင့်တော့အရိစ်ကကိုယ့်နောက်ကိုအလိုလိုက်လာစရာကောင်းအောင်တစ်ဖက်သားအတွက်တန်ဖိုးရှိမယ့်အရာတစ်ခုခုကိုပဲအာရုံစိုက်ပြီးတည်ဆောက်လိုက်ပါဒီအပိုင်းကစိတ်ပညာအရမ်းအရေးကြီးပေမယ့်လူပြောနည်းတဲ့အပိုင်းမှာကျွန်တော်တို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာခေတ်စား [တေးဂီတ] စားနေတဲ့နေ့ချင်းခြင်းအောင်မြင်သွားတာပဲဆိုတဲ့တဏှာရီကိုစာရေးဆရာဒီမှာကိုကအမှန်အတိုင်းဖွင့်ချထားတာဖြစ်ပါတယ်။သူကအောင်မြင်မှုမှာဖြစ်ရပ်အီးနဲ့လုပ်ငန်းစဉ် process ဆိုပြီးနှစ်မျိုးရှိတယ်လို့ထောက်ပြထားပါတယ်။ဖြစ်ရပ်အီးဆိုတာကလူတွေမြင်ရတဲ့အခိုက်အတန်မှာကုမ္ပဏီကိုရောင်းလိုက်ရတဲ့နေ့အပ်တစ်ခုလူသုံးများဝတဲ့မနက်စာအုပ်ကအရောင်းအရာဆုံးစာရင်းဝင်သွားတဲ့ရပ်မျိုးပေါ့။ဒါဟာစိတ်လှုပ်ရှားဖို့ကောင်းပြီးလူသိရှင်ကြလည်းဖြစ်ပါတယ်။လုပ်ငန်းစဉ်
1:00:12 လုပ်ငန်းစဉ် process ဆိုတာကတော့အဲဒီဖြစ်ရပ်နောက်ကွယ်ကမမြင်ရတဲ့အလုပ်တွေပါ။ရှုပ်ထွေးတယ်။ပျင်းစရာကောင်းတယ်။ကျရှုံးလိုက်ပြန်ပြန်လိုက်နဲ့နှစ်ချီပြီးကြိုးစားခဲ့ရတဲ့ဇွဲပဲတွေကိုဆိုလိုတာပါ။လောကကြီးကဖြစ်ရပ်တွေကိုပဲချီးကျူးဂုဏ်ပြုတတ်ကြပါတယ်။မဂ္ဂဇင်းတွေမှာဖော်ပြတာ Instagram မှာတင်တာတွေကအောင်မြင်သွားတဲ့အခိုက်အတန့်တွေကိုပဲပြတာပါ။အဲဒီနောက်ကွယ်ကရက်ပေါင်းထောင်နဲ့ချီတဲ့မမြင်ရတဲ့အလုပ်တွေကိုဘယ်သူမှစိတ်ဝင်စားကြပါဘူး။ဒီလိုအချိုးမညီမှုတွေကြောင့်လူတွေကဖြစ်ရပ်ကိုပဲအောင်မြင်မှု ဒီလိုချိုးမီမှုတွေကြောင့်လူတွေကဖြစ်ရပ်ကိုပဲအောင်မြင်မှုရဲ့ထို့ဝှက်ချက်လို့ထင်သွားကြပါတယ်ဒါကြောင့်လည်းအချို့တွေကအရာအားလုံးကိုပြောင်းလဲပေးမယ့်စိတ်ကူးကောင်းတစ်ခုဒါမှမဟုတ်ကံကောင်းမယ့်အခိုက်အတန့်ကိုပဲထိုင်စောင့်နေကြတာပါဒါစိုက်ပျိုးခြင်းမရှိဘဲရိတ်သိမ်းဖို့မျှော်လင့်နေတာနဲ့အတူတူပါပဲစာရေးဆရာဒီမှာကိုကအပြက်ပြောထားတာတစ်ခုရှိပါတယ်နေ့ချင်းအောင်မြင်မှုဆိုတာတကယ်တော့ရုတ်တရက်လူသိသွားတဲ့ဆယ်နှစ်တာအောင်မြင်မှုသာဖြစ်တယ်လို့ဆိုပါတယ်လုပ်ငန်းစဉ်ကမမြင်ရပေမယ့်ဖြစ်ရပ်ကတော့ထင်ရှားသွားတာပါဒီနှစ်ခု
1:01:08 အခုရောထွေးလိုက်ရင်မှန်ကန်တဲ့အချိန်မှန်ကန်တဲ့လူနဲ့စုံရင်ငါ့ဘဝချက်ချင်းပြောင်းသွားမှာပဲဆိုတဲ့မှော်ဆန်တဲ့အတွေးအခေါ်တွေဆီရောက်သွားတတ်ပါတယ်။တကယ်တော့ဘယ်လိုအခြေအနေမှာမဆိုအခြေခံအုတ်မြစ်ကလုပ်ငန်းစဉ် process ပါပဲ။အဲဒီလုပ်ငန်းစဉ်ဟာလူတွေကကံကောင်းလိုက်တာလို့မပြောခင်အထိတော့သာမန်အတိုင်းပြင်းစရာကောင်းတဲ့အလုပ်တစ်ခုလိုပဲမြင်တွေ့နေရမှာဖြစ်ပါတယ်။စာရေးဆရာဒီမှာကိုကသူ့ရဲ့ကိုတည်ဆောက်ခဲ့တဲ့ခရီးစဉ်အကြောင်းကိုပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပြောပြထားပါတယ်။လူတွေမြင်ရတာကတော့သူဒီလုပ်ငန်းကို လူတွေမြင်ရတာကတော့သူဒီလုပ်ငန်းကိုဒေါ်လာသန်းချီနဲ့ရောင်းလိုက်ရတဲ့အောင်မြင်မှုဖြစ်ရပ်အီးဖက်ကိုပဲမြင်ကြတာပါ။ဒါပေမဲ့အဲဒီနောက်ကွယ်မှာတော့နှစ်ပေါင်းများစွာဘာအောင်မြင်မှုမှမရဘဲကျရှုံးခဲ့တာတွေလို့လက်ဖို့အထိစဉ်းစားခဲ့ရတာတွေရှိခဲ့ပါတယ်။သူဟာအသုံးပြုသူရဲ့ဝေဖန်သံတွေကိုနားထောင်ပြီးထုတ်ကုန်ကိုတစ်ဆင့်ပြန်ပြင်ခဲ့ရသလို
1:01:56 user experience ကောင်းလာအောင်လည်းတဖြည်းဖြည်းချင်းမြှင့်တင်ခဲ့ရပါတယ်။ဒါကြောင့်ပြင်ပကြည့်ရင်ရုတ်တရက်အောင်မြင်သွားတယ်လို့ထင်ရပေမယ့်တကယ့်အတွင်းပိုင်းမှာတော့ဒါဟာသံသယတွေကြားထဲကနှစ်ပေါင်းများ ဒါကြောင့်ပြင်ပကြည့်ရင်ရုတ်တရက်အောင်မြင်သွားတယ်လို့ထင်ရပေမယ့်တကယ့်အတွင်းပိုင်းမှာတော့ဒါဟာသံသယတွေကြားထဲကနှစ်ပေါင်းများစွာအဆင်တစိုက်လုပ်ဆောင်ခဲ့တဲ့သာမန်အလုပ်တွေစုစည်းသွားတဲ့လုပ်ငန်းစဉ် process တစ်ခုပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဧပြရာဟန်လန်ကွန်းဆိုတာအောင်မြင်မှုဖြစ်ရပ်ကိုပဲကံကြမ္မာလို့အထင်မှားခံရဆုံးလူတစ်ယောက်ပါ။ကျွန်တော်တို့မတ်မိနေတာကတော့သူဟာအမေရိကန်ရဲ့အကြီးအမြတ်ဆုံးသမ္မတဖြစ်လာပြီးကျွန်နစ်ကိုဖျက်သိမ်းနိုင်ခဲ့တဲ့သမိုင်းဝင်အခိုက်တန့်တွေကိုပဲဖြစ်ပါတယ်။ဒါပေမဲ့အဲဒီနောက်မှာတော့နှစ်ပေါင်းသုံးဆယ်လောက်ကြာခဲ့တဲ့ကြမ်းတမ်းလွတ်နဲ့လုပ်ငန်းစဉ် process ကြီးရှိနေခဲ့ပါတယ်။သူကစီးပွားရေးမှာကျရှုံးခဲ့သလိုစိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာပြင်းပြင်းထန်ထန်ဝေဒနာခံစားရလို့စိတ်ရုံတတ်ခဲ့ရဖူးပါတယ်။လွှတ်တော်မတ်ရွေးကောက်ပွဲတွေမှာလည်းအကြိမ်ကြိမ်ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီးရာထူးတိုးဖို့ လွှတ်တော်မတ်ရွေးကောက်ပွဲတွေမှာလည်းအကြိမ်ကြိမ်ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပြီးရာထူးတိုးဖို့ကြိုးစားတိုင်းလည်းအမြဲလိုလိုသူများခံခဲ့ရပါတယ်လူတွေကတော့သူ့ရဲ့သမ္မတဖြစ်လာမှုကိုထူးခြားတဲ့ကံကြမ္မာလို့ထင်ကြပေမယ့်တကယ်တော့ဒါဟာနှစ်ပေါင်းများစွာကျရှုံးမှုတွေကြားကနေတည်ဆောက်ခဲ့ရတဲ့စိတ်ဓာတ်ခိုင်မာမှုနဲ့ပညာတွေရဲ့ရလဒ်ပဲဖြစ်ပါတယ်အတိုချုပ်ပြောရရင်လုပ်ငန်းစဉ်
…
