အကျဉ်းချုပ်
Black holes များသည် စကြဝဠာတွင် အထူးဆန်းဆုံးအရာများထဲမှ တစ်ခုဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် မည်သို့ဖြစ်ပေါ်လာသနည်း၊ ၎င်းတို့ထဲသို့ ကျရောက်ပါက ဘာဖြစ်မည်နည်း။ ဤဗီဒီယိုသည် black holes များ၏ မူလအစ၊ ဖွဲ့စည်းပုံ၊ ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော အဆုံးသတ်များနှင့် ၎င်းတို့ထဲသို့ ကျရောက်ပါက ဘာဖြစ်နိုင်သည်ကို စူးစမ်းလေ့လာထားသည်။
- ကြယ်များသည် ဟိုက်ဒရိုဂျင်အက်တမ်များ စုစည်းထားခြင်းမှ ဖြစ်ပေါ်လာပြီး နျူကလီးယားပေါင်းစပ်မှုမှတစ်ဆင့် ဟီလီယမ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ စွမ်းအင်ထုတ်လွှတ်သည်။
- black holes များသည် ကြယ်များ၏အဆုံးတွင် ဖြစ်ပေါ်လာပြီး အလင်းပင် မလွတ်မြောက်နိုင်သော ဆွဲငင်အား အလွန်ပြင်းထန်သော နေရာများဖြစ်သည်။
- black hole ထဲသို့ ကျရောက်ပါက အချိန်သည် ကွဲပြားစွာ ကုန်ဆုံးပြီး ခန္ဓာကိုယ်သည် ဆွဲငင်အားကြောင့် ဆုတ်ပြဲသွားနိုင်သည်။
- black holes များသည် Hawking ဓါတ်ရောင်ခြည်မှတဆင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း အငွေ့ပျံသွားနိုင်သည်။
Black Holes များ၏ မူလအစ
ကြယ်များသည် ကြီးမားသော ဓာတ်ငွေ့တိမ်တိုက်များမှ ဆွဲငင်အားကြောင့် စုစည်းလာသော ဟိုက်ဒရိုဂျင်အက်တမ်များ စုစည်းထားခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့၏ အူတိုင်တွင် နျူကလီးယားပေါင်းစပ်မှုသည် ဟိုက်ဒရိုဂျင်အက်တမ်များကို ဟီလီယမ်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲကာ ကြီးမားသော စွမ်းအင်ပမာဏကို ထုတ်လွှတ်သည်။ ဤစွမ်းအင်သည် ဓါတ်ရောင်ခြည်ပုံစံဖြင့် ဆွဲငင်အားကို တွန်းလှန်ကာ အင်အားနှစ်ခုကြားတွင် သိမ်မွေ့သော ချိန်ခွင်လျှာကို ထိန်းသိမ်းထားသည်။ အူတိုင်တွင် ပေါင်းစပ်မှုရှိနေသမျှ ကြယ်သည် တည်ငြိမ်နေမည်ဖြစ်သည်။ သို့သော် နေထက် အဆပေါင်းများစွာ ကြီးမားသော ကြယ်များအတွက် အူတိုင်ရှိ အပူချိန်နှင့် ဖိအားသည် သံဓာတ်မရောက်မချင်း လေးလံသောဒြပ်စင်များကို ပေါင်းစပ်ခွင့်ပြုသည်။
Supernova ပေါက်ကွဲမှု
ယခင်ဒြပ်စင်များနှင့်မတူဘဲ သံဓာတ်ကို ဖန်တီးသည့် ပေါင်းစပ်မှုဖြစ်စဉ်သည် စွမ်းအင်ကို မထုတ်ပေးပေ။ သံဓာတ်သည် ကြယ်၏အလယ်ဗဟိုတွင် စုပုံလာပြီး အရေးပါသောပမာဏသို့ရောက်ရှိကာ ဓါတ်ရောင်ခြည်နှင့် ဆွဲငင်အားကြားရှိ ချိန်ခွင်လျှာသည် ရုတ်တရက်ပျက်သွားသည်။ အူတိုင်သည် ပြိုကျသွားပြီး တစ်စက္ကန့်၏ အပိုင်းအစအတွင်း ကြယ်သည် အတွင်းသို့ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ အလင်းအလျင်၏ လေးပုံတစ်ပုံခန့်ဖြင့် ရွေ့လျားကာ အူတိုင်ထဲသို့ ဒြပ်ထုများ ပိုမိုထည့်သွင်းပေးသည်။ ဤအချိန်တွင် စကြဝဠာရှိ လေးလံသောဒြပ်စင်များအားလုံးကို ကြယ်သေဆုံးချိန်တွင် supernova ပေါက်ကွဲမှုအဖြစ် ဖန်တီးသည်။ ၎င်းသည် neutron ကြယ် သို့မဟုတ် ကြယ်သည် ကြီးမားလုံလောက်ပါက အူတိုင်တစ်ခုလုံးသည် black hole ထဲသို့ ပြိုကျသွားစေသည်။
Event Horizon နှင့် Singularity
black hole ကို ကြည့်ပါက event horizon ကို မြင်ရမည်ဖြစ်သည်။ event horizon ကို ဖြတ်ကျော်သည့် မည်သည့်အရာမဆို လွတ်မြောက်ရန်အတွက် အလင်းအလျင်ထက် ပိုမြန်ရန်လိုအပ်သည်။ အခြားနည်းဖြင့်ဆိုရသော် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ထို့ကြောင့် မည်သည့်အရာကိုမျှ မထင်ဟပ်သော အနက်ရောင်စက်လုံးကိုသာ မြင်ရသည်။ event horizon သည် အနက်ရောင်အပိုင်းဖြစ်ပါက black hole ၏ "အပေါက်" အပိုင်းသည် အဘယ်နည်း။ singularity ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် အတိအကျဘာလဲဟု မသေချာပေ။ singularity သည် သိပ်သည်းဆ အကန့်အသတ်မရှိနိုင်ဘဲ ၎င်း၏ဒြပ်ထုအားလုံးကို မျက်နှာပြင် သို့မဟုတ် ထုထည်မရှိဘဲ အာကာသအတွင်းရှိ အမှတ်တစ်ခုတည်းသို့ စုစည်းထားခြင်း သို့မဟုတ် လုံးဝကွဲပြားခြားနားသောအရာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်သည်။
Black Hole ထဲသို့ ကျရောက်ခြင်း
black hole ထဲသို့ ကျရောက်ပါက အချိန်၏အတွေ့အကြုံသည် ကွဲပြားခြားနားသည်။ အပြင်ဘက်မှ ကြည့်ပါက event horizon သို့ ချဉ်းကပ်သည်နှင့်အမျှ နှေးကွေးသွားပုံရပြီး သင့်အတွက် အချိန်သည် နှေးကွေးသွားသည်။ တစ်ချိန်ချိန်တွင် အေးခဲသွားပုံရပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း အနီရောင်ပြောင်းကာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သင့်ရှုထောင့်မှ ကြည့်ပါက စကြဝဠာ၏ ကျန်အပိုင်းများကို အရှိန်မြှင့်ကြည့်ရှုနိုင်ပြီး အနာဂတ်ကို မြင်တွေ့ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထို့နောက် ဘာဖြစ်မည်ကို မသိသော်လည်း ဖြစ်နိုင်ခြေ နှစ်ခုရှိသည်ဟု ယူဆကြသည်။
ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော အဆုံးသတ်များ
ပထမတစ်ခုမှာ မြန်ဆန်သော သေဆုံးခြင်းဖြစ်သည်။ black hole သည် နေရာကို အလွန်ကွေးညွှတ်စေသောကြောင့် event horizon ကို ဖြတ်ကျော်ပြီးသည်နှင့် ဖြစ်နိုင်ချေရှိသော ဦးတည်ရာတစ်ခုသာ ရှိသည်။ event horizon အတွင်းတွင် ဦးတည်ရာတစ်ခုတည်းသို့သာ သွားနိုင်သည်။ black hole ၏ ဒြပ်ထုသည် အလွန်စုစည်းထားသောကြောင့် စင်တီမီတာအနည်းငယ်မျှသာ ကွာဝေးသော အကွာအဝေးများသည် သင့်ခန္ဓာကိုယ်၏ မတူညီသော အစိတ်အပိုင်းများပေါ်တွင် သန်းပေါင်းများစွာသော ဆွဲငင်အားသက်ရောက်စေသည်။ သင့်ဆဲလ်များ ဆုတ်ပြဲသွားပြီး သင့်ခန္ဓာကိုယ်သည် ပို၍ပို၍ ဆန့်ထွက်သွားကာ အက်တမ်တစ်ခုအကျယ်ရှိ ပူပြင်းသော ပလာစမာစီးကြောင်းတစ်ခု ဖြစ်သွားသည်။ ဒုတိယတစ်ခုမှာ အလွန်မြန်ဆန်သော သေဆုံးခြင်းဖြစ်သည်။ event horizon ကို ဖြတ်ကျော်ပြီး မကြာမီတွင် မီးတံတိုင်းတစ်ခုကို တိုက်မိပြီး ချက်ချင်း သေဆုံးသွားမည်ဖြစ်သည်။ မည်သည့်ရွေးချယ်မှုမျှ သာယာမည်မဟုတ်ပေ။ မည်မျှကြာကြာ သေဆုံးမည်ဆိုသည်မှာ black hole ၏ ဒြပ်ထုပေါ်တွင် မူတည်သည်။
Black Hole အရွယ်အစား
black holes များသည် အရွယ်အစားအမျိုးမျိုးရှိသည်။ နေ၏ဒြပ်ထုထက် အဆပေါင်းများစွာရှိသော ကြယ်ထုထည် black holes များရှိပြီး ဂြိုဟ်သိမ်တစ်ခု၏ အချင်းရှိသည်။ ထို့နောက် ဂလက်ဆီတိုင်း၏ အလယ်ဗဟိုတွင် တွေ့ရသော ကြီးမားသော black holes များရှိပြီး နှစ်ပေါင်းဘီလီယံနှင့်ချီ၍ အစာစားနေကြသည်။ လက်ရှိတွင် သိရှိထားသော အကြီးဆုံး ကြီးမားသော black hole မှာ S5 0014+81 ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် နေ၏ဒြပ်ထုထက် အဆပေါင်း ၄၀ ဘီလီယံရှိသည်။ ၎င်းသည် အချင်းအားဖြင့် ၂၃၆.၇ ဘီလီယံ ကီလိုမီတာရှိပြီး နေမှ ပလူတိုအထိ အကွာအဝေး၏ ၄၇ ဆဖြစ်သည်။
Hawking ဓါတ်ရောင်ခြည်
black holes များသည် အားကောင်းသော်လည်း Hawking ဓါတ်ရောင်ခြည်ဖြစ်စဉ်မှတဆင့် နောက်ဆုံးတွင် အငွေ့ပျံသွားမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် မည်သို့အလုပ်လုပ်သည်ကို နားလည်ရန်အတွက် ဗလာနေရာကို ကြည့်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဗလာနေရာသည် အမှန်တကယ် ဗလာမဟုတ်ဘဲ တည်ရှိမှုထဲသို့ ရောက်ရှိလာပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ပြန်လည်ဖျက်ဆီးပစ်သည့် virtual particles များဖြင့် ပြည့်နေသည်။ ၎င်းသည် black hole ၏အစွန်းတွင် ဖြစ်ပွားသောအခါ virtual particles များထဲမှ တစ်ခုသည် black hole ထဲသို့ ဆွဲသွင်းခံရပြီး ကျန်တစ်ခုသည် လွတ်မြောက်ကာ အစစ်အမှန် particle ဖြစ်လာသည်။ ထို့ကြောင့် black hole သည် စွမ်းအင်ဆုံးရှုံးနေသည်။ ၎င်းသည် အစပိုင်းတွင် အလွန်နှေးကွေးစွာ ဖြစ်ပွားပြီး black hole သေးငယ်လာသည်နှင့်အမျှ ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်။ ကြီးမားသော ဂြိုဟ်သိမ်တစ်ခု၏ ဒြပ်ထုသို့ ရောက်ရှိသောအခါ အခန်းအပူချိန်တွင် ဓါတ်ရောင်ခြည်ထုတ်လွှတ်သည်။ တောင်တစ်လုံး၏ ဒြပ်ထုရှိသောအခါ နေ၏အပူချိန်နှင့် ဓါတ်ရောင်ခြည်ထုတ်လွှတ်သည်။ ၎င်း၏ဘဝ၏ နောက်ဆုံးစက္ကန့်တွင် black hole သည် ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲမှုတစ်ခုတွင် နျူကလီးယားဗုံး ဘီလီယံပေါင်းများစွာ၏ စွမ်းအင်ဖြင့် ဓါတ်ရောင်ခြည်ထုတ်လွှတ်သည်။
Black Hole ၏ သက်တမ်း
ဤဖြစ်စဉ်သည် အလွန်နှေးကွေးသည်။ သိရှိထားသော အကြီးဆုံး black holes များသည် အငွေ့ပျံရန် googol နှစ်အထိ ကြာနိုင်သည်။ ၎င်းသည် အလွန်ကြာမြင့်သောကြောင့် နောက်ဆုံး black hole ဓါတ်ရောင်ခြည်ထုတ်လွှတ်ချိန်တွင် မည်သူမျှ ၎င်းကို သက်သေခံရန် ရှိတော့မည်မဟုတ်ပေ။ စကြဝဠာသည် ထိုအချိန်မတိုင်မီကပင် လူမနေနိုင်တော့ပေ။ ဤသည်မှာ ဇာတ်လမ်း၏အဆုံးမဟုတ်သေးပါ။ black holes များအကြောင်း စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသော အယူအဆများစွာရှိပြီး အပိုင်း ၂ တွင် ဆက်လက်လေ့လာသွားမည်ဖြစ်သည်။
