خلاصه کلی
این ویدئو به بررسی مفهوم نارسيسيسم و تاریخچه آن میپردازد. نارسيسيسم به ویژگیهای شخصیتی اشاره دارد که شامل تصویر خود بزرگنما و نیاز به توجه و تحسین است. نارسيسهای بزرگنما و آسیبپذیر دو نوع مختلف این ویژگی هستند. همچنین، نارسيسيسم میتواند به اختلال شخصیت نارسيسيستی تبدیل شود که به طور خاص در بزرگسالان مشاهده میشود. ویدئو همچنین به عوامل ژنتیکی و محیطی که میتوانند نارسيسيسم را شکل دهند، و برخی روشهایی که ممکن است به بهبود آن کمک کند، اشاره میکند.
- نارسيسيسم به دو نوع بزرگنما و آسیبپذیر تقسیم میشود.
- اختلال شخصیت نارسيسيستی در ۱ تا ۲ درصد از جمعیت وجود دارد و معمولاً مردان را تحت تأثیر قرار میدهد.
اسطوره نارسيسوس
قبل از ظهور سلفیها، یونانیان و رمها داستانی درباره فردی به نام نارسيسوس داشتند که به تصویر خود obsess شده بود. او را به عنوان مردی زیبا توصیف میکنند که در جستجوی عشق بود. پس از رد کردن نئومی به نام اکو، او به تصویر خود در آب نگاه کرد و عاشق آن شد. نتوانست از آن دور شود و در نهایت غرق شد. جایی که او جان باخت، گلی به نام نارسيسوس رشد کرد، که نشاندهنده بُعد اخلاقی این داستان است، یعنی عشق و توجه زیاد به خود.
تعریف نارسيسيسم
نارسيسيسم به عنوان ویژگی شخصیتی که با تصویر بزرگنما و افراطی از خود مشخص میشود، تعریف میشود. نارسيسها معمولاً خود را از دیگران برتر میبینند و انتظار دارند که به طور ویژهای مورد توجه قرار گیرند. این ویژگی به دو نوع بزرگنما و آسیبپذیر تقسیم میشود، و نارسيس بروز قابل توجهی دارد که رفتارهای خودخواهانه و تصمیمهای مخاطرهآمیز را در پی دارد.
نارسيسيسم بزرگنما و آسیبپذیر
نارسيسيسم بزرگنما شامل ویژگیهایی مانند برونگرایی و جستجوی قدرت و توجه است، و معمولاً در شخصیتهایی مانند سیاستمداران و سلبریتیها دیده میشود. از سوی دیگر، نارسيسهای آسیبپذیر به خود احساس تعلق دارند و ممکن است خیلی خاموش باشند اما همچنان انتظار دارند که به آنها توجه شود. در نهایت، هر دو نوع نارسيسيسم میتوانند باعث رفتارهای خطرناک و مشکلات در روابط بشوند.
اختلال شخصیت نارسيسيستی
اختلال شخصیت نارسيسيستی تقریباً در ۱ تا ۲ درصد از جمعیت وجود دارد و عمدتاً مردان را تحت تأثیر قرار میدهد. این اختلال به ویژگیهایی شامل احساس بزرگنما، عدم همدلی و نیاز به توجه میپردازد که به طور جدی میتواند زندگی افراد را مختل کند. این اختلال مختص بزرگسالان است و در کودکان معمولاً به عنوان یک مرحله عادی رشد شناخته میشود.
عوامل مؤثر در نارسيسيسم
میزان نارسيسيسم تحت تأثیر مولفههای ژنتیکی و محیطی است، مانند والدینی که فرزند خود را در مقامی بالا قرار میدهند یا والدین سرد و کنترلکننده. فرهنگها نیز نقش دارند؛ فرهنگهای فردگرا و خودمحور میتوانند نارسيسيسم را تشویق کنند. در ایالات متحده، نارسيسيسم به عنوان یک ویژگی شخصیتی از دهه ۱۹۷۰ تا به حال رو به افزایش بوده است که ظهور رسانههای اجتماعی نیز راهی برای جستجوی توجه و وضعیت اجتماعی فراهم کرده است.
درمان نارسيسيسم
با وجود اینکه نارسيسها میتوانند بر ویژگیهای منفی خود غلبه کنند، این کار برای آنها دشوار است. روشهایی مانند رواندرمانی و پرورش همدلی میتوانند مفید باشند، اما خودآزمایی برای کسانی که به اختلال شخصیت نارسيسيستی مبتلا هستند، میتواند از زاویهای منفی چالشبرانگیز باشد.

