0:00 Ik had een keertje eh mocht ik een rondleiding geven in Amsterdam aan eh een eh Schotse kinderarts. Hij was in Nederland op een eh christelijke artsconferentie. We hadden gewoon een congres en eh eh zondagmiddag waren we klaar en toen vroeg hij: "Kun je mij de stad misschien laten zien? Kun je me een rondleiding geven in Amsterdam?" Dus wij gingen samen de stad in en ehm eh nou ik was niet echt in mijn eh preekmodus kan ik je vertellen. Gewoon een beetje chill incognito. Komen we daaraan. Terwijl we lopen in de stad begint deze jongen ehm gesprekken aan te knopen met voorbijgangers en hij vertelt ze over Jezus. Nou, ik weet niet hoe het met jou is, maar soms heb ik van die momenten
0:47 als ik langs straatevangelisten kom dat ik denk: "Ik ken ze niet. Heb je dat ook? Geef toe. Is er nog één van? Nee. Maar laten we eerlijk zijn. Soms heb je van die plaatsvervangende schaamte of niet soms. Ja, als we heel eerlijk zijn. Ja, ik ik ben nog niet zo heilig denk ik als jullie evangelisatie Teams, maar ik worstel er soms mee, zeker op zo'n dag. En hoe verder onze rondleiding ging, hoe meer deze jongen op een leuke manier gesprekken aanging met mensen. En alsof dat niet genoeg was, haalde die ook nog eens uit zijn tas allerlei boeken in alle talen die je maar kan bedenken. Dus als wij als wij bijvoorbeeld aan een Chinese toerist vroegen om een foto van ons te maken, nou dan vroeg hij: "Waar komen jullie vandaan?" "Oh China, oh wat leuk, ik heb een boekje voor jullie over Jezus in het Chinees." En zo ging het door. En echt oprecht, op een gegeven moment dacht ik:
1:33 "Ik neem gewoon een beetje afstand." Dus ik liep steeds verder van hem vandaan. Als zij een gesprek begon, ging ik bij die etalages kijken. Oh, die schoenen zijn in aanbieding enzo. Dus ik probeerde me enigszins mijn gezicht te redden. Totdat we ergens bij Nieuwmarkt op een kruispunt kwamen en wij werden aangesproken door een tweettaal die buiten stonden. En ook wij kregen een boekje in ons handen gedrukt. Dat was een folder, een uitnodiging voor dark rooms en seksfeesten en dat raakte mij. En opeens bam, ik besefte, ik zei: "Hoe kan het dat ik mij schaam voor het leven dat deze jongen
2:18 vertelt in de naam van Jezus?" Ja. En dat deze mensen zich niet schamen om op een klaarligte dag dood, verderf, goddeloosheid en zonde te verspreiden. Zo'n groot contrast. Het leven in Christus en hij vertelde vol vreugde en ik dacht dat wil ik niet. En deze mensen met een glimlach uitnodigen voor dood en verderf. Dat is de wereld waarin we leven. Dat was een wakeup call voor mij als volgeling van Jezus om te besluiten: Dit evangelie schaam ik mij niet. Maar ik heb ontdekt dat wij als kerk aan het worstelen zijn in de tijden waarin
3:07 we leven. Dat wij onder druk staan om de mensen te behagen. Dat wij onder druk staan om liefgevonden te worden. Wij willen meedoen. Wij willen meetellen. En daarom heb ik ontdekt zijn we geneigd om het evangelie soms weg te stoppen of op een net een andere manier te brengen. Het is een worsteling. Het is een strijd. Ik weet niet hoe het met u is, maar ik eh kom in veel kringen waar ik omga niks met mijn kerk hebben. En dan is er altijd zoeken naar hoe positioneer ik, hoe breng ik mijn Jezus, hoe breng ik mijn boodschap, want dat is wie ik ben in alle omstandigheden. Hebben jullie die worsteling ook een beetje of ontmoeten jullie nooit heidenen? Het is hier
3:54 allemaal één groot. Ja toch? Ik ga je meenemen naar een paar verhalen uit het leven van Jezus. En dit zal de streking zijn naar aanleiding van die rondleiding die ik gaf. En ik begin even uit Markus 8 vers 34 waarin de Heere Jezus de leerlingen en mensen bij elkaar heeft geroepen. En dan staat er in Markus 8 vers 34: "Hij dat is Jezus riep de menigte samen met de leerlingen bij zich en zei: "Wie mijn volgeling wil zijn, moet zichzelf verlogene zijn kruis op zich nemen en zo achter mij aankomen. Want ieder die zijn leven wil behouden, die zal het verliezen. Maar wie zijn leven verliest omwille van mij en het evangelie, die zal het behouden. Wat heeft een mens eraan als hij de hele
4:42 wereld wint, maar er maar er leven bij inschit? Wat zou een mens niet overheben voor zijn leven? Wie zich tegenover de trouwloze en zondige mensen van deze tijd schaamt voor mij en mijn woorden, zal merken dat de mensenzoon zich ook schaamt, ook voor hem schaamt wanneer hij komt in het gezelschap van de heilige engelen en bekleed met de stralende luister van zijn vader. Wauw, dit is zo reëel. Dit is zo reëel. En ik moest ook weer terugdenken aan mijn middelbare schooltijd. dat er een moment was, ik was de enige tot geloof gekomen in mijn klas en eh voor de rest helemaal niemand. Ik zat op een openbare school en ik was al anders doordat ik van een
5:29 ander land kwam. Ik heb op Tessel op school gezeten en eh er zijn 16.000 schapen en één alochtone dat was ik en de rest allemaal Tesselaars. Dus het is al een beetje awkward. Laat staan als je ook nog eens de enige bent in de klas die gelooft op een gegeven moment tot levend geloof komt in Jezus Christus. En ik weet nog goed dat elke keer als de leerlingen iets riepen of de leraar iets zei tegen mijn geloof dat er een moment was dat ik mij schaamde om op te staan en iets te zeggen. En dat ik toen hem deze tekst tot me kwam en ik zag het voor me. De Jezus komt met zijn engelen en dan wil ik naar hem toe rennen om hem te omarmen. Maar dat hij dan zegt: "Ik
6:15 ken jou niet, want jij hebt je geschaamd voor mij." Dat is wat er staat. En toen maakte ik een besluit. Ik zal me nooit schamen voor zijn woorden. Ik zal me altijd inzetten wat de mensen ook van me vinden. Al zou dat soms misschien wel in hun ogen gezichtsverlies betekenen. Zo bid. Ik wil liever bij de Heer het goed doen dan de mensen behagen. En vandaag wil ik daar een aantal voorbeelden naar kijken en je uitdagen om straks de zaal te verlaten met een besluit voor zover je dat nog niet had, maar de meeste van jullie hebben dat gelukkig denk ik dat we opnieuw radicaal in vuuren vlaam staan voor God. mijn woorden van dat je
7:01 dat dat de woorden van Jezus voor ons zoet zijn en dat we ons daar niet voor schamen. Lieve vrienden, want wie zwijgt stemt toe. Stukje verder lezen we. Gaan we weer terug naar eh Marcus. In Markus 15 vanaf vers 15. Dat is weer hè net lasen we de geboorte van Jezus. Nu hebben we over de dood. Het einde. Super interessant. Markus 15 is Pilatus in het op het toneel. Pilatus was een gouverneur. Er was een machthebber, een eh een invloedrijke man. Pilatus was niet gek. Was ook geen Jood. Eigenlijk boeide hem niet. Hij kreeg op een gegeven moment ja een rechtszaak. Daar moest hij recht spreken zoals hij dat vaker had gedaan. En hij moest recht spreken over een man
7:48 waarvan hij steeds zei en wist: "Ik zie geen schuld in hem." Deze man is onschuldig. Dat wist hij. Dat wist hij. Maar de mensen, de scharen, die drongen erop aan om Jezus te kruisigen. En dan staat er: "Dit. Dit is zo voor mij een eiopener geweest." Markus 15 vanaf vers 15. Omdat Pilatus de menigte tevreden wilde stellen, liet hij Barabas vrij. Jezus leverde hij uit om gekruisigd te worden nadat hij hem eerst nog had laten gezelen. Omdat Pilatus de menigte
8:33 tevreden wilde stellen, kruisigde hij Jezus. Wauw. Niet omdat Pilatus rechts sprak. Nee, hij wilde de menigte tevreden stellen. Lieve vrienden, dit is zoiets cruciaals in de tijd waarin je leeft. Want de menigte gaat van alles vragen. De menigte zet de kerk onder druk. De menigte zet alles onder druk wat God geschapen heeft. En het gaat heel fundamenteel. De schepping van God, de orde van God staat zwaar onder druk. En het makkelijkste is om de menigte tevreden te stellen en water bij de wijn te doen. Dat is makkelijker,
9:20 want dan vinden ze je lief. dan tel je mee. Het begon al zeg maar toen ik ging studeren hadden we heel veel discussies natuurlijk over schepping. Zeker op de universiteiten als het gaat over geneeskunde, biologie en al die vakken. Heel veel over schepping. En de menigte die vraagt van ons om de scheppingsorde van God aan de kant te zetten. Het is allemaal evolutie. Het is allemaal toeval. Het is allemaal eh ja, ontstaan uit het niets. Enorme druk op de geleerden om God te verlogenen. Ja. En om de menigte tevreden te stellen kun je dat doen. En je ziet soms ook steeds meer gelovigen daar langzaam af afstand van nemen. Puur
10:07 omdat het druk is van de massa. Puur omdat er gestreden wordt. Wie krijgt de eer? In Openbaringen staat hè, de de heilig is is de Heer de God die die was de de almachtige die was die is en die zal zijn. Dan staat er: "Uw wil is de oorsprong van alles wat er is." Hij wordt aanbeden omdat zijn wil is de oorsprong van alles wat er is. Dus als ik ontken dat hij de schepper is, dan filteren we de wil van God gewoon weg uit ons leven. En dan gaat de menigte verder. Er is een daarna een tijd gekomen waarin eh de traditionele huwelijken zoals we die kennen onder druk staat. Toch? Waarom zou je zeggen ze doe wat lekker voelt toch? Doe wat fijn voelt is wat we leren. Vooral de
10:54 jongeren. Ik kijk even daar dat is wat we leren. Doe wat fijn voelt. Er wordt niet meer gepraat over loyalit, over trouw. Er wordt niet meer gepraat over verbond, over eer. Allemaal termen die hebben we de deur uitgegooid omdat niet zo makkelijk is. Het is veel makkelijker om te doen wat lekker is. Gewoon wat fijn is voor vandaag. Maar dat is de weg naar de dood. Heel simpel. Als je alleen maar doet wat fijn is, dan ga je hartstikke dood. Af en toe moet je doen ook wat pijn pijn doet, wat moeite kost. Maar de maatschappelijke druk is steeds groter aan het worden. En de menigte eist opnieuw van ons om Jezus te kruisigen. Net als toen. Ja, maar die man van
11:40 jullie die leert rare dingen. Weg met hem, riepen ze. Weg met hem. En de traditionele huwelijken staan onder drukken alsof dat niet genoeg is, hè. Want daar is ook een soort van mee afgerekend in het Westen. Compleet kansloos inmiddels geworden, toch? Of zeg je iets heel raars? Mensen besluiten niet meer om te trouwen, maar voor veelal samenwonen alsof dat een makkelijke router is. Ja, makkelijk juridisch, maar heel veel levens gaan nog meer kapot daarvan hè. Eigenlijk in feite hè, als je bijvoorbeeld samenwont, die is even ook een gratis les krijg je erbij. Is niet mijn onderwerp, maar goed, vooruit. Als je besluit om geen verbonden te
12:26 sluiten, dat is heel erg egoïstisch, want verbond geeft verantwoordelijkheid. En we willen eigenlijk, dat zie je met contracten, dat zie je met energieleveranciers, met telefoons. Mensen willen graag elke dag kunnen hoppen. We willen geen verantwoordelijkheid. Dat is populair toch? Per dag opzichtbaar. We willen een maatschappij dat per dag opzichtbaar is. Nou, dat wil ik ook met mijn partner. Want als ik morgen een betere tegenkom, ja, is een beetje lullig dat ik vast staan jou toch? Hoe zeg je iets heel raars? In feite is dat de boodschap, hè? Dus als je samenwon eh aanhangt of voorstander van bent, in feite zeg je: "Schat, vandaag ben jij de beste dat ik krijgen kan. Mocht ik morgen een betere
13:11 tegenkomen, dan wil ik wel een slag om de arm dat we weg kunnen. Dat is in feite wat je zegt. En nog een stukje verder. D is interessant. D is mijn vak. Ik ik ja als dokter heb ik nu al zelfs een punt bereikt dat ehm de mens zelf moet bepalen wat hij is qua geslacht. Voor een dokter is dat super interessant. Heb je wel eens afgevraagd hoe dat werkt? Als ik namelijk een patiënt heb, autoongeluk, ik noem maar wat, hè, een patiënt met auto-ongeluk eh of die heeft buikpijn. Het het maakt voor mij best wel uit hoe je anatomie in elkaar zit. Ik doe gerichte onderzoeken op basis van hoe je geschapen bent. Als als jij zelf bepaalt wat je
13:58 bent en ik moet er naar handelen, dan is het einde zoek. Althans, voor mij als dokter, ik wil niemand beledigen, maar dat is gewoon heel raar. Maar dat is dat is de tijd waar we heen gaan en dat is de druk die de maatschappij op ons legt. Maar wat nou als wij als kerk langzaam net als Pilatus toegeven aan de menigte? Dan begint het natuurlijk met van ja scheppink weet ik niet hoor kan ook toeval zijn. Ja, huwelijken dat allemaal oud oud. We zijn modern. Laat maar zitten. Ja, dat dat dat geslacht, weet je, laat mensen lekker zelf beslissen wat ze willen. Als ze zich er fijn bij voelen,
14:44 iedereen blij. Daarmee doen we precies wat Pilatus deed. Kruisig Jezus, weg uit ons leven. Hij niet meer op de troon, maar laat ik op de troon zitten en beslissen wat fijn voelt, wat niet fijn voelt. Laat ik beslissen wat wel goed en kwaad is. In feite, terwijl we lezen dat God de mens maakte naar zijn beeld, zijn wij bezig om God te maken naar ons beeld. We willen hem scheppen zoals het mij uitkomt. En ik zeg het niet lichten, ik zeg het niet makkelijk. Ik weet dat het strijd is. En daarom zegt Jezus in Markus 8: heb je eraan als je de wereld wint
15:30 maar het leven verliest. Wat heb je eraan als je nu aardig gevonden wordt, een makkelijke leven hebt, maar het echte leven verliest? Wat heb je eraan als de maatschappij zegt van: "Dat is een toffe kerk, daar is alles oké." En je staat in de buurt bekend als van ja, die zijn tenminste heel erg openmindelijk, daar kan alles. Maar je bent hartstikke geestelijk dood. Sterker nog, dat is vaak vaak het begin van een einde. Als wij niet meer een kleur bekennen, niet meer principes hebben waar we voor staan. Als je steeds meer meegaat met de menigte tevreden stellen, na een tijdje kun je de deuren sluiten. Ik weet nog dat ik aan het eh op in mijn studie en daar wil ik een beetje mee af gaan
16:16 ronden. We waren net eh ik was net toegelaten tot de opleiding geneeskunde en dat was mijn grootste droom. Dit verhaal heb ik vaker verteld omdat zo typisch was voor mij. Was mijn grootste droom. Ik wilde graag dokter worden, maar de situatie waarin ik zat was heel schrijnend, want mijn ouders waren uitgeprocedeerd. We hadden als asielzoekers, we hadden geen documenten. Eh ons onze zaak was gesloten en het en het verblijfsdocument die ik had was verlopen. En ik wilde graag gaan studeren. Dus ik had mijn aanmelding gestuurd als een een daad van geloof. Want ja, zonder legitimatiebewijs kun je niet echt bij duwen of toen Bgroep je aanmelde. Maar ik had het toch gedaan als daad van geloof, want ik had een belofte van God dat hij voor ons zou zorgen. En nadat ik mijn uitnodiging had
17:02 gestuurd door een wonder, ik weet nog steeds niet hoe dat kan, kreeg ik thuis gestuurd een documentverlenging waar we geen recht op hadden. Mijn ouders niet, mijn broer niet, terwijl we dezelfde procedure hadden. Zomaar kreeg ik als een wonder van God per post een documentje en die was geldig tot 2 september. En op 1 september kon ik starten met mijn opleiding. Was een groot wonder in mijn leven. En eh soms denk ik misschien was het een stagiair engel door God aan het werk gezet om eh om te hacken bij de IND ofzo. Zoiets moet het geweest zijn. Dat kan niet anders. Ja, een stagiair is een kleine klus hè. Dit is natuurlijk niks voor een engel. Maar het was een groot wonder uit mijn leven. En het is wel grappig als ik nu
17:48 vandaag de dag en tijdens Covid mocht ik veel in de of eh het openbare of publieke media veel optreden vertellen over COVID en over ons werk, mijn inzet en mensen vonden het fantastisch. Veel mensen weten niet de weg er naartoe. Hoe diep ik gezeten heb, hoeveel nachten ik huilend niet heb geslapen. Hoe hard ik heb moeten studeren. Dat we op een zijdedraadje ons leven van af hing om uitgezet te worden. 8 jaar uitgeprocedeerd. Dat dat weten mensen niet. Ze zien alleen maar mij daar bij een talkshow in alle glorie of in mijn witte jas is fantastisch. Maar de weg er naartoe is een weg van geloof, van wonderen van God. Maar goed, ik was toegelaten en eh het was een wonder en
18:34 mijn ouders zeiden eh je moet wel ja, soort van niet opvallen, want straks komen ze achter en dan eh moet je alsnog stoppen. Dus vooral niet opvallen, je mond houden. Ze weet dat ik soms een grote mond heb. Gewoon je mond houden. Niet opvallen. Rustig je studie studeren totdat we zien wel wat er komt. Dus ik ga erheen en de introductieve week, dag drie ofzo, weet je wel. Ik ken er niemand. En ik zit daar in de Clegebank in Amsterdam aan de UVA de AMC eh man of eh 350 400. We hadden gastlessen van eh onder andere Diik Swaap, de hoogleraar die veel tegen christenen spreekt omdat zijn vader is Dominis. Een andere discussie. Maar goed, we hadden een we hadden een eh we hadden zo'n lezing eh van een hoogleraar die vertelde over eh
19:20 het lichaam, hoe mooi dat is, maar dat het niet gemaakt kan zijn. Hij zei: "Het is belachelijk dat sommigen geloven in een schepping." En zo ging die verder. En ik zat daar en mijn hart begon echt in mijn keel te kloppen. Ik dacht: "Wat een onzin." Weet je wel, ik werd soort van boos, maar ik dacht God heeft vast wel andere mensen die zoteen er tegenin gaan. Dus die keek om me heen van: "Waar zijn al die boze christenen?" En ik zag iedereen lachen en zo een EO smile, weet je wel, zo van eh en knieken. En het was echt alsof ik dacht van ik kan toch niet. Aan aan de ene kant ik herinnerde de woorden van mijn ouders van je mond houden, niet opvallen. En ik zat daar en mijn hart in mijn keel. En ik herinnerde me ook deze
20:06 tekst uit Markus 8. En en ik dacht: "Heer, iemand moet iets zeggen, maar niet ik zind iemand anders, weet je wel. En joef. Mijn hand ging omhoog. Dus ik keek er naar. Ik trok hem omlaag. Maar de dagvoorzitter die zag er is een vraag van de student, dus de microfoon die kwam naar me toe en ik ging staan. Ik ik wilde eens nog wegduiken. Ik dacht nog even snel bidden dat Jezus terugkomt. Dan hoef ik het niet te doen. Maar goed, ik moest niet zeggen. Dus ik stond op en met knikkende knieën, echt oprecht, d is een waargebeurd verhaal met knikkende knieën. En ik ik zei zoiets als van hoe haalt u het in uw hoofd om de christenen belachelijk te maken terwijl ze niet hier uitgenodigd zijn om eh een tegenwoord maar tegenwoord te zeggen: "Nou, weet je, ik had niet de illusie
20:52 dat dat ik die man andere geloof aanpraat, maar ik dacht ik ik kan het op zijn minst voor hem verpesten, weet je wel. Ik kan op zijn minst voor hem moeilijk maken. Dat hij niet naar huis gaat denkende dat het zo hoort." Dus ik ging er vol op in en eh en en in heleboel discussie die dag voorzitter die dacht ook van wat gebeurt hier? Eh het was echt wel heftig, want ik ging er volop in. Ik denk ja nu maakt het me niet meer uit. Al stuur je me terug, we gaan er gewoon voor. En op een gegeven moment eh nou we waren klaar. De de pauze kwam, iedereen verliet de collegebanken en eh en ik stond daar nog echt een beetje te shaken van wat gebeurde er net? En ik kende niemand verder, hè. Eh en op een gegeven moment eh werd ik aangetikt zo van achteren en ik draaide om waren een paar studenten die zeiden: "Goed gedaan, wij zijn ook
21:38 christen." En ze waren weg. Ik kan nu echt lachen en ik vind het fantastisch. Maar toen kon ik janken. Want waar was je? Dacht ik toen je me zag spartelen. Het is niet eens mijn taal. Het is niet eens mijn volk, dacht ik. Ik ik d ik ik bedoel ik ben hier soort van stiekem en waarom moet ik dit doen? Maar God sprak: "Wie zwijgt stemt toe. En wie voor mij mijn evangelie schaamt voor hem zal ik schamen als ik terugkom." En om de menigte tevreden te willen stellen kruisigde Pilatus onze Heer. En vandaag de dag is de druk op u, op jou. Als het gaat om leven vanuit zijn woord, het gemeente zijn, om naast je leiders te staan als ze soms in het
22:24 scherpst van de steek keuzes moeten maken. Als mensen met modder gooien en je geen leuke kerk vinden. Weet je, de druk van de gemeente is van van het land waarin we wonen, van Europa, van het westen is om in alles eh moeten er is een woord geïnteresseerd, inclusief zijn. Maar wat is dat? Wat is inclusieve kerk? Is dat inclusief de zonde? Ik weet het niet hoor. Volgens mij is het volgen van Jezus is scherp. Volgens mij is het volgen van Jezus leven een dood soms. Volgens mij is het kiezen voor leven en ik haat de zonde. Het is breken met mijn oude ik. Als ik morgen niet veranderd ben ten opzichte van vandaag, dan gaat er iets niet goed. Het is elke dag
23:10 transformeren naar zijn eeld. Here, laat mij kruisig mijn ik en laat Jezus leven in mij. De koning van mijn hart moet Jezus zijn. En dat kost strijd en pijn en moeite. Het is niet alleen maar wat mij bevalt dat goed is. Soms maak ik keuzes en moeten we keuzes maken tegen ons gevoel in. Omdat God ons vraagt om uit ons comfortzonen te stappen.
