0:00 Ik kan dus niet wachten om te zien of zijn wi slechter af zal zijn dan de vorige keer, hoe belachelijk dit er ook uitziet, dit was nu mijn realiteit geworden. Ik weet dat er veel mensen zijn die zich hiermee kunnen identificeren, letterlijk twee of meer verschillende schermen, luisteren naar onderwerpen van verschillende categorieën, in de veronderstelling dat ik zoveel informatie, kennis en entertainment opzoog, maar in werkelijkheid, in plaats van echt iets nieuws te leren, pompte ik alleen maar ladingen oppervlakkige spam naar die vleeszak in mijn hoofd en begon ik waanzinnige niveaus van informatie te ervaren. Fomo Ik kon letterlijk geen 20 minuten zonder mijn telefoon op te pakken en in een doom scroll terecht te komen. Het werd erg en het moest stoppen, dus ik bedacht een
0:48 zesstappenplan, maar je moet je concentreren. Mijn zesstappenplan om te beginnen met deze dopamine- detox Nummer één: beperk je telefoon tot belangrijke sms'jes en telefoontjes, geen doom scrollen, geen nieuws Nummer twee: ik gebruik mijn computer om mijn e-mail te controleren en te werken, maar alleen 's ochtends en 's middags, niet vlak voor het slapengaan Nummer drie: een week pauze van mijn typische muziek Ik merk dat ik steeds maar weer terugspoel naar mijn favoriete deel van het nummer en dat steeds maar weer afspeel. Ik voel gewoon helemaal niets meer. Nummer vier: beperk mijn koffie- en suikerconsumptie. Nummer vijf: ik ga proberen echte boeken of iets dergelijks te lezen. En dan ten slotte: stap zes: ik ga
1:34 proberen elke dag minstens een uur naar buiten te gaan. Dat klinkt nogal koloniaal, als dat het juiste woord is, maar dat is wat we de komende week gaan doen. Hopelijk klinkt alles goed als ik mijn muziek weer aanzet en voel ik me weer goed. Dus we moeten nu iets doen, of niets, of ik weet het niet. De term detox verwijst meestal naar het verwijderen van gifstoffen. Dopamine is niet per se een gifstof, maar een soort neurotransmitter die van nature in ons lichaam wordt geproduceerd en die inwerkt op hersengebieden om je een gevoel van plezier, voldoening en motivatie te geven. Deze afgifte van dopamine werkt als een beloningssysteem waardoor we ons goed voelen en
2:21 ons aanmoedigen om meer te willen. Het probleem en hoe dit verband houdt met dit experiment is dat wanneer de activiteit die deze dopamine afgeeft onnatuurlijk gemakkelijk wordt, we in een patroon kunnen vervallen waarin we alles wat de dopamine op natuurlijke wijze stimuleert opzijzetten, op een meer geleidelijke manier. niveau en verslaafd raken aan deze onnatuurlijke activiteit waarvan er veel zijn, maar in mijn geval draaide het vooral om een internetverslaving door de gemakkelijke toegang tot veel schermen, nog geen 20 minuten in mijn zesstappenplan en ik voelde al een subnormale jeuk om gewoon door het scherm te scrollen, maar ik deed mijn best om toegewijd te blijven en probeerde deze jeuk af te leiden met klusjesachtige activiteiten in plaats daarvan die alleen maar zo lang duurden dat ik
3:08 snel moest handelen, dus ik ging naar buiten om te beginnen met mijn 1 uur natuurtijd per dag, dus het is hier meestal grijs als ik hier in het verleden naar buiten ging voor dat soort uitdagingen en zo, zelfs toen ik de natuurtraining deed, luisterde ik nog steeds naar muziek en het gaf gewoon een totaal andere sfeer, maar als het gewoon stilte is, dus ja, ik weet niet wat ik hier een heel uur moet doen, maar ik ga gewoon rondlopen, denk ik, de tijd gaat zo langzaam, ik verveel me dood en de kleuren lijken niet zo verzadigd als ik dacht dat ze vroeger waren, deze schoenen zijn zo helder in verhouding tot al het andere, alsof al het andere niet zo verzadigd is, tenminste, het lijkt niet zo Was het misschien
3:54 de seizoenswisseling met het afschuwelijke weer of ben ik echt te diep in de dopamine-zuigspiraal van Doom gedoken door de afgelopen maand te scrollen op sociale media nadat ik dat ene uur buiten had doorstaan, maakte ik mezelf een simpele maaltijd terwijl ik niet naar een podcast luisterde of iets op tv keek. Vervolgens at ik die maaltijd terwijl ik me alleen maar concentreerde op het eten van de maaltijd, niet op mijn telefoon, tv keek of weer naar een podcast luisterde. Normaal gesproken zou ik nu, na het douchen en de dag afsluiten, waarschijnlijk op YouTube aan het browsen zijn, weet je, op zoek naar een soort stimulatie, dus in plaats daarvan ga ik gewoon even een
4:40 minuutje rusten, misschien laat ik mezelf gewoon even rusten en dat was zo'n beetje de rest van mijn dag. Ik voelde me supermoe en lusteloos. Ik kon het niet helpen, maar ik vroeg me af of dit een dopamine-crash was, maar ik ben blij dat ik deze eerste dag heb doorgezet, want op dag 2 begon ik al de voordelen van het vasten te ervaren van deze informatie-overload, omdat ik mijn telefoon niet naast me op mijn bureau had liggen, maar hem achter me neerlegde. Ik was vandaag zoveel productiever. Ik ben letterlijk meerdere uren achter elkaar doorgegaan zonder afleidingen en ik voel me nog steeds fris op dit moment denk ik dat het voor de hand liggend zou moeten zijn maar ik weet zeker dat als ik mijn telefoon hier had gehad ik dit niet had gedaan het gekste gebeurde net het klinkt eigenlijk niet zo gek maar het voelde gek laten we het zo zeggen ik stond onder de douche en was gewoon een beetje aan het
5:26 wegdromen toen ik plotseling het gevoel had dat er een heleboel creatieve ideeën in mijn hoofd opkwamen en ik voelde me gewoon ik voelde me zo bijna euforisch ik heb dat al heel lang niet meer zo gevoeld en ik heb allemaal van die nieuwe ideeën die gewoon in mijn hoofd opkomen ik kan niet anders dan denken dat dat komt doordat ik mijn telefoon gewoon heb weggelegd want dat gevoel dat ik had onder de douche is iets dat ik zou najagen door naar mijn telefoon te grijpen hoe triest dat ook klinkt dag twee kan worden gecategoriseerd als een toename in productiviteit niet afgeleid worden door mijn telefoon tijdens het werken en een spontane toestroom van creatieve ideeën gepaard met een subtiele natuurlijke euforie een gevoel dat ik al jaren niet op natuurlijke wijze heb gevoeld zou dit echt van de telefoon en sociale media kunnen komen vasten gedurende iets meer dan 24 uur misschien
6:13 in ieder geval de eerste 2 dagen van dit experiment nam ik een pauze van het trainen en vandaag voel ik me lichamelijk gezien fenomenaal, alsof ik volledig hersteld ben en ik denk dat dat ook deels te maken heeft met mijn mentale herstel. Nu ik eindelijk een pauze heb genomen van al die dingen, heb ik besloten om tijdens deze training naar muziek te luisteren, omdat het niet de typische muziek is waar ik naar luister. Nee, nee, nee, wat ik hier doe, is wat klassieke muziek bekijken en ik zoek een paar nummers of hoe ze ook heten. In klassieke muziek zoek ik een download en je kunt deze downloaden in de bibliotheek van YouTube Studio, gratis en zonder auteursrechten, omdat ze zo oud zijn. Dat ga ik doen, ik
6:59 zet ze op mijn iPod Shuffle, hier, geen scherm op dit ding, en gebruik dit voor mijn training van vandaag. Grappen terzijde, er bestaat zoiets als het Mozart- effect. In sommige onderzoeken is ontdekt dat luisteren naar klassieke muziek het ruimtelijk inzicht kan verbeteren, ongeacht of klassieke muziek op een veel rustigere golflengte zat dan de typische knallers waar ik naar probeerde te luisteren. nu al meer dan 48 uur gevast van muziek en andere vormen van overstimulatie van mijn dopamine klonk deze Symphony of Orchestra eigenlijk heel goed
7:47 oké deze positieve stimulatie krijgen van wat ik in het recente verleden saaie muziek zou hebben beschouwd het beloofde dat deze snelle informatie-overload misschien wel zou werken ook moet ik vermelden op deze dag was de dag dat ik de rol kreeg en mijn computer repareerde een prestatie die ik denk niet zo geweldig zou hebben gevoeld als ik informatie- overload zou hebben maar toen verpestte ik het man dus vandaag begon eigenlijk best goed veel werk gedaan zeer productief en toen
8:33 pakte ik mijn telefoon en alsof ik er niet eens over nadacht alsof er geen gedachte was ik klikte er gewoon op ik dacht ik zou dit niet moeten doen ik zou dit niet moeten doen ik zou dit niet moeten doen ik zou dit niet moeten doen ik zou dit niet moeten doen 30 minuten verdampt volledig verdampt alsof gewoon weg oh man dude wow hoewel wow ik ga gewoon echt zijn wow dat was het was alsof het was als gewoon een tunnel visie dus wat kun je doen ik moet nu gewoon beginnen ik leg mijn telefoon weg ik leg hem letterlijk neer ik berg hem op red wat ik heb begin hier hopelijk doe ik dat niet nog eens yo gek het filmen van die dwaze re-enactment voor b-roll zoog me bijna weer terug kom op geloof dat ik een
9:22 sterkere wilskracht had dan dit en super verrast door de intensiteit van de ongelukkige ervaring ik heb net deze misstap gemaakt ik heb het hele uitgangspunt van deze uitdaging heroverwogen wat zou het nut zijn van 7 dagen van deze informatievasten als ik aan het einde gewoon terug zou vallen in mijn oude gewoonten het zou zijn alsof ik verwachtte dat een crashdieet een oplossing voor de lange termijn zou zijn en in plaats van oh de telefoon en al die technologie zogen me er gewoon in en het is zo verslavend en bla bla bla ik kan niet stoppen ja dat is het maar het is ook een andere manier om erover na te denken is zonder dat ik me gewoon verveel moet ik iets uit hout snijden dat is wat ik letterlijk overweeg om te doen Op dit moment probeer ik weer op het goede spoor te komen na de
10:07 misstap. Ik werd snel weer geconfronteerd met een probleem dat ik eerder in dit experiment had: verveling. Ik realiseerde me dat, in ieder geval voor mij, deze toegang tot deze snelle informatie ervoor zorgde dat ik ontevreden was met de realiteit. Dingen gingen gewoon te langzaam en je moest te hard werken om een fractie van dezelfde hoeveelheid stimulatie te krijgen als wanneer je gewoon op een scherm naar het internet ging. Ik bedoel, het zou veel te gemakkelijk zijn om terug te vallen in mijn oude gewoonten na dit experiment. Dus in een poging om hopelijk niet terug te vallen en een nieuwe routine te bedenken tijdens dit experiment, een routine die ik daarna mee kon nemen, heb ik een aantal klassieke manieren van mildere, geleidelijke stimulatie onderzocht. Ik hoopte dat ik de
10:53 verveling kon vervangen door het lezen van een echt boek, het lezen van een tijdschrift, het tekenen op echt papier en het schoonmaken en organiseren. Nu, deze keer, bij het verkennen en herontdekken van deze activiteiten, merkte ik twee dingen op. Ten eerste waren ze echt bevredigend, je moest er alleen voor werken, en ten tweede moedigden deze activiteiten veel meer enkelvoudige taken aan en daarmee merkte ik een aantal geweldige therapeutische effecten, dus door me gewoon te concentreren op al deze enkele taken, zoals schoonmaken, en nu kook ik en Ik luister niet graag naar iets, kijk naar iets of probeer meerdere dingen tegelijk te doen. Het klinkt zo simpel, maar ik kan me gewoon helemaal in een taak storten en het voelt alsof mijn
11:40 fantasie op hol slaat. Ik krijg allerlei nieuwe creatieve ideeën en gedachten die zo veel organischer lijken, niet alsof ze tegen me zijn gezegd of via de tv of mijn telefoon of zoiets. En dan denk ik erover na, maar het voelt meer alsof ik mijn eigen unieke ideeën en gedachten heb, heel vergelijkbaar met hoe het voelde op die tweede dag, maar deze keer voelt het gewoon veel meer als een flow. Dit was een soort verfrissing die ik nodig had. Blijkbaar denken we soms dat we effectief kunnen multitasken en dat is een groot verkoopargument voor het gebruik van al deze technologie, terwijl multitasken voor de meesten van ons in werkelijkheid erg moeilijk of zelfs onmogelijk is. Wat er eigenlijk aan de hand is, is dat we snel schakelen tussen meerdere afzonderlijke taken, waardoor we ons niet
12:26 op één bepaalde taak kunnen concentreren. TK, wat meestal uitmondt in een ondermaatse taak. Toen ik mezelf dwong om deze afzonderlijke taken uit te voeren, had ik niet alleen het gevoel dat ik Ik deed grondiger werk. Ik had ook het gevoel dat er een ruimte in mijn hoofd was die openstond voor al deze nieuwe creatieve organische ideeën om iets te vormen wat ik al jaren niet meer had gevoeld. Ik voelde de voordelen van geleidelijkere bevrediging of uitgestelde bevrediging, samen met deze nieuwe mentale helderheid. Ik was vastbesloten en werkte de afgelopen dagen snel door deze informatie heen, maar wat zou mijn plan voor de toekomst zijn? Hoe zou ik deze staat van zijn behouden en hopelijk de voordelen van technologie opnieuw introduceren? Eén week van deze snelle informatie-overload
13:12 is voorbij. Ja, er waren wat hobbels onderweg, maar ik voel me nu zoveel frisser, helderder en gewoon in balans. Je vraagt je misschien af, bro, hoe is dit in de eerste plaats gebeurd? De laatste keer dat je me waarschijnlijk zag in een video over de mijn en dat soort dingen, was ik bezig met het stapelen van bio en zagen de dingen er steeds beter uit. Nou, dit hele internet-doemgat waar ik de afgelopen weken in terechtkwam, gebeurde vrij recent, rond de feestdagen, toen ik in een meer ontspannen staat kwam en ik wat tijd wilde vullen door op mijn telefoon op internet te surfen. Weet je, het begon eigenlijk met een paar simpele vragen. onderzoek dat leidde tot een aantal video's die leidden tot nog meer video's voor je het weet ben ik off- topic, ik ben als het ware commentaar-konijnenholen aan het vullen
13:57 en ik ben gewoon overal aan het browsen en elke dag gebeurde het, het werd alleen maar erger en erger en erger en binnen een week was het alsof ik gewoon niet van internet kon afkomen zonder me angstig te voelen, bijna alsof ik er weer naartoe moest om me gewoon weer goed te voelen, dus dit was nooit echt een chronisch probleem voor mij, het kwam gewoon heel snel en het bleef hangen weet je wat ik bedoel, het is grappig omdat ik in het verleden een paar Doom Scrolls heb gedaan en zo, maar deze keer was het gewoon allesverslindend en verslavend ik weet niet precies waarom deze recente opleving zoveel erger was dan het ooit is geweest, maar ik heb er veel over nagedacht en alles geanalyseerd en ik denk dat het neerkomt op gewoon één simpel ding en dat is het opvullen van verveling,
14:45 dus dit ene grote punt is dat ik gewoon niet oké ben om niets te doen of de verveling moet opvullen Ik denk dat veel mensen Ik kan me ermee identificeren en ik denk dat het steeds meer een groot probleem is geworden. Ik heb het gevoel dat we de afgelopen tien jaar zo verwend zijn geraakt met alles en het zijn gewoon deze dingen die ons in het verleden het gevoel gaven van: wauw, dit is zo geweldig. Ik heb hier toegang toe, maar nu beschouwen we het gewoon als vanzelfsprekend en gaan we gewoon snel door naar het volgende, het volgende, omdat we gewoon niet stil kunnen zitten. We moeten de gaten van verveling opvullen. Het is nu eenmaal onze aard, het is wat we nu zijn geworden. Dit klinkt misschien een beetje overdreven. Ik denk hier hardop, maar ik denk dat de grote boodschap hieruit, de oplossing hiervoor, voor mij in ieder geval,
15:31 is om die mentaliteit om te draaien en oké te zijn met verveling of oké te zijn met niets doen, althans voor een tijdje. Je gaat natuurlijk niet zomaar niets doen, maar je weet wat ik bedoel, net als bij één taak gewoon ontspannen. Dus misschien bedoel ik met oké zijn met niets doen eigenlijk oké zijn met het doen van echte enkele taken. Zo ga ik dingen vanaf nu proberen aan te pakken. Hopelijk is die oplossing eenvoudig genoeg om Blijf bij alles en corrigeer alles. Wat dat betreft zal ik proberen de discipline van het zesstappenplan te behouden, maar natuurlijk ga ik weer technologie gebruiken voor een aantal dingen waar ik van heb gevast in dit experiment. Want naar mijn mening heeft technologie, ondanks alle nadelen
16:17 die ik in deze video heb genoemd, ook een heleboel voordelen en kun je er een heleboel nuttige dingen mee doen. Het is alleen de balans die we missen in vergelijking met de verslavende aard van technologie, die we hebben door die onnatuurlijke dopaminestimulatie die we kunnen krijgen van die technologie. Wauw, dat is in ieder geval de conclusie die ik heb getrokken op basis van het onderzoek en mijn mening. Hoe ik me voel. Enzovoort. Laat me weten of je ooit zelf een informatie-overload-vasten hebt gedaan. Wat deed je toen? En hoe voelde je je? Heel erg bedankt voor het kijken naar deze video. Blijf kijken. Er komen nog meer video's uit. Ik zie jullie allemaal in de volgende video.
