AUTOBUSY Stefania dyryguje

0:24 Stefania dyryguje Proszę ładnie się ustawić i wsiadać. Tamtego ranka Stefania chciała wszystkim dyrygować. Proszę wsiadać! O rety, nie można nieco szybciej? Proszę się mocno trzymać! Ojej, dzień dobry! Nie jesteś zbyt uważny! Patrz gdzie jedziesz! No to świetnie! A ja powiedziałam Małgosi, że dobrze jej wszystko wyręczamy. Przestańcie plotkować! Do roboty! Czy dziś po miasteczku jeżdżę tylko ja? Ojej! Nim minęło południe, wszyscy mieli tego dosyć. Dłużej tego nie zniosę. Ani ja, Kaziku. Ani ja. Kiedy więc autobusy usłyszały, co mówi pan dyspozytor... Stefania zaraz do was wyjedzie.

1:13 Możecie ją zatrzymać, jak długo będzie wam potrzebne. ...bardzo się ucieszyły. Koniec rozstawiania po kontach, cudownie. Wkrótce po tym, jak autobusy pożegnały Stefanie... Na razie. Wracaj szybko! Ale nie za szybko. Do zajezdni przyjechał obcy autobus. Proszę mnie wpuścić. Tak, właśnie przyjechała. Doskonałe zastępstwo. Dziękuję. Mam na imię Patrycja i należę do prywatnej firmy przewozowej. A wy jesteście pewnie autobusami z zajezdni miejskiej. Z rozkładu wynika, że się nie przemęczacie. Proszę za mną. Przed nami sporo. Co ona sobie myśli? Przez resztę dnia Patrycja dyrygowała

2:00 wszystkimi jeszcze bardziej niż Stefania. Pospiesz się, bo się spóźnisz. Szybciej Kaziku. Pasażerowie czekają. A ty jesteś autobusem czy żółwiem? Wieczorem wszystkie autobusy miały już serdecznie dosyć Patrycji. To mi się zupełnie nie podoba. Ani mnie! Przesadziłam! Nie dobrze, nie dobrze. Chwała, żeby Stefania wróciła. To podsunęło Gimbusowi pewien pomysł. Posłuchaj, Anatolu. Nieźle to wymyśliłeś. Na zajutrz rano wszystkie autobusy jak zwykle rozpoczęły pracę. Starajcie się być tak punktualne jak Patrycja!

2:49 Powodzenia! Powodzenia Anatolu! W kilka godzin później Patrycja nie mogła wyprzedzić Anatola. Pospiesz się, musisz się tak wlec! Mam swoje lata i moje koła, nie chcę się... Gdy tylko dotarli do rynku, Anatol zatrzymał się na dobre. Co ty sobie wyobrażasz, ty głupi stary autobusie? Nie mogę przejechać! Aby tylko szybko mnie naprawili! Patrycja nie mogła go ominąć. Przestań mnie sturkać! Że też musiałeś się zepsuć właśnie teraz i tutaj! Ojej, Anatolu, a co ci się stało? Moje stare koła znowu odmówiły posłuszeństwo! Przepraszam! Ja muszę jechać dalej! Obawiam się, że musisz zaczekać! On jest

3:34 bardzo stary! Z powodu tego przymusowego postoju Patrycja przyjeżdżała wszędzie z dużym opóźnieniem. Tak się spieszę, a teraz jeszcze ten przejazd! Proszę szybko wsiadać, jestem spóźniona! Spóźniona przyjechała też na obiad. A która godzina? W mojej zajezdni to niedopuszczalne. Naprawdę? Dlatego po obiedzie pan dyspozytor odesłał Patrycję do jej zajezdni. Do zobaczenia Patrycjo! Dobrze, że sobie pojechała. Cześć, cześć! Cześć, cześć! Dobrze znów cię widzieć. Tęskniliśmy za tobą. Naprawdę,

4:22 ja też za wami tęskniłam. Ale nie będziemy tak tu stać się cały dzień. W drogę przed nami sporo pracy. W drogę przed nami sporo pracy. Poleci, wyszło gimbusie. Masz talent aktorski. KONIEC