0:00 Mozart, 5 Aralık 1791'deki 36. doğum gününden yaklaşık 50 gün önce hayatını kaybetti. Önceki birkaç hafta boyunca, ölüler için bir ayin olan reququum üzerinde çalışıyordu ve bu çalışmaya ait eskizler, taslaklar ve oldukça tamamlanmış bazı bölümler bıraktı. Ama geride bıraktığı tamamlanmamış sayfaların arasında en ünlüsü bu. Gözyaşlarıyla dolu bir yas gününü anlatan Lacrimosa bölümü için Mozart yalnızca kesinlikle gerekli olan şeyleri not almıştır. İki ölçülük bir yaylı çalgı pasajı, iç çekişli yarı-bir motifleri, koroda ağlamaklı bir ifade ve "Suçlu adam yargılanacak" sözlerinde artan vurgu ve aciliyetle bir crescendo.
0:54 Sonra sessizlik. Mozart'ın bu ifadeyi nasıl devam ettireceğini asla bilemeyeceğiz. Bu, bestelediği son müzik olmayabilir . Arkadaşı Maximilian Stadler, son eyleminin hostaların sonuna "wam dapo" kelimelerini eklemek olduğunu ısrarla belirtmiştir . Ancak bu bölüm benzersizdir çünkü Mozart'ın diğer tüm bölümlerin çekirdeğini oluşturan tam bir vokal bölümü olmadan taslak halinde hazırladığı tek bölümdür . Muhtemelen ölüm araya girdiğinde diğer bölümlere geçmek üzere sadece sekiz ölçüden sonra durmuştur. Ölmeden önce bu bölümün tohumunu eken Mozart, istemeden de olsa geri kalanını kendisiyle yakından çalışan müzisyenlere bırakmıştır. Kalemle daire içine alınmış gördüğünüz o zayıf soprano melodisi parçası,
1:44 Mozart'tan 9 yaş küçük besteci Yseph Ibler'in eseridir ve ilk olarak bu bölümü tamamlamaya çalışmıştır. Mozart'ın ölümünden birkaç hafta sonra, Ibler, Mozart'ın diğer birkaç bölümde tamamlamadığı orkestrasyonun büyük bir kısmını yazacak kadar rahat hissetti. Ancak Mozart'ın Lacrosa'da bıraktığı yerden yeni bir malzeme bestelemeye gelince , Ibler görünüşe göre bu işe uygun olmadığını fark etti. Terk ettiği melodi devamı, Mozart'ın yerleşik ritmine sadık kaldı ve iki kez tekrarlandı. Ancak Mozart'ın genç asistanlarından Fran Susmeer tarafından bestelenen ve daha çok bilinen "Hepimiz" versiyonu, bu malzemeyi
2:32 farklı bir yönde geliştiriyor. Bu iki ölçü bile bu kadar farklı ses çıkarabiliyorsa , Zeus Meyer'in tüm bölümü ele alırken karşılaştığı tüm seçenekleri bir düşünün . Tamamlanmış versiyonundaki ilgili sayfalar, Mozart'ın taslağını, Mozart'ın yaylı motifinin devamı, üflemeli çalgılardaki tınlayan uzun akorlar ve pirinç ve tony'den gelen ekstra vurgu ile tam olarak geliştirilmiş bir partisyon olarak gösteriyor. Ayrıca, her neyse onun yerine üç sayfadan fazla ek malzeme de var. Mozart, bir iki hafta daha yaşasaydı belki de böyle bir eser yazabilirdi .
3:28 Sh Sus'un Mozart'ın Reququum'unun tamamlanması, Mozart'ın ölümünden kısa bir süre sonra performanslarda standart versiyon haline geldi ve eserin gelecekteki kabulü üzerinde büyük etkileri olacaktı . Reququum'un büyük ölçüde Zusmire'e ait olduğuna inanan bazı eleştirmenler onu vasat olarak nitelendirirken onu yalnızca Mozart'a yakışır bir başyapıt olarak öven diğerleri ise
4:14 Susmire'in önemli katkısından şüphe duydu . Ancak erken dönem eleştirmenlerinin az sayıdaki rehberliğinde bu kitap vardı. Mozart ve diğer üç besteci tarafından yazılan Reququum el yazmalarının ve eskizlerinin neredeyse kusursuz bir kopyası, ayrıca avukatlar, kütüphaneciler ve arkadaşlarının notlarıyla birlikte on yıllar boyunca birikmiş ve 1830'larda Avusturya Milli Kütüphanesi'ne ulaşmıştır. Bu modern faksimile, Mozart'ın son başyapıtını yazmaya nasıl başladığının ve en yakın müzik ortaklarının zamansız ölümünden sonraki aylarda nasıl devam ettirdiğinin karmaşık tarihini anlamamız için bize bir anahtar sunuyor. Baron Writer tarafından yayınlanan Mozart'ın Reququum'unun 2015 Vaxim baskısı,
4:59 gerçek el yazmasını elinizde tutuyormuşsunuz gibi her şeyi titizlikle yeniden üretiyor. Bu kitabın internette 600 dolardan 1200 doların üzerine kadar değişen fiyatlarda satıldığını gördüm. Ve bu kadar pahalı olmasının bir nedeni var. Renk detayları kusursuz ve tamamen gerçekçi. Mozart ve diğer ellerin orkestrasyonu farklı zamanlarda doldururken kullandığı siyah ve kahverengi mürekkepler arasındaki farkları açıkça görebilirsiniz. Ayrıca, sayfa fotokopi gibi parlak değil , bu nedenle gerçek bir el yazması parçasına daha yakın hissettiriyor, ancak çok daha sağlam ve paha biçilmez bir eseri mahvetme konusunda endişelenmenize gerek yok. Sayfaların kusurları bile yakalanmış, örneğin orijinal belgede iki yüzyıldan fazla bir sürenin aşınmasını gösteren buruşuk kesik kenarlar ve
5:48 muhtemelen son talimatları içeren Hostas bölümünün son parçasını koparan bir hırsızdan kalma yırtık köşe. Mozart hiç quamim yazmadı. Önceki bölümlere yönlendiren dapo . Bu vandalizm, notaların 1958 Brüksel Dünya Fuarı'nda sergilendiği sırada gerçekleşti ve görünüşe göre kişi asla yakalanmadı. Orijinal belgeyi IMSLP ve Avusturya Ulusal Kütüphaneleri dijital koleksiyonları gibi sitelerde ücretsiz olarak görüntüleyebilir ve görüntülemelisiniz, ancak bu kadar gerçekçi bir kopyayı elinizde tutmak da çok değerli. Bunu yerel akademik kütüphanemden ücretsiz olarak ödünç aldım. Notaların kendisi, her biri hikayenin farklı bir parçasını anlatan üç ana bölümden oluşuyor . Sağ üst köşede kırmızı mürekkeple işaretlenmiş, folio adı verilen ilk 10 çift taraflı sayfa,
6:40 Mozart'ın el yazısıyla ilk hareketin girişini ve kirierini içeriyor. Giriş, Mozart'ın orkestrasyon dahil olmak üzere baştan sona tamamladığı tek harekettir. 5. folionun arka tarafında, kirier bölümü için çift füg ortaya çıkıyor. Bu bölüm için Mozart, sadece dört bölümlü korno partisyonunu not ederek başladı, ancak orkestrasyonu tamamlayamadan öldü. Üst kısım. Bu, Mozart'ın ölümünden sonraki ilk 5 gün içinde, bilinmeyen bir kâtip tarafından daha sonra yapıldı ve tam da 10 Aralık 1791'de Viyana'daki Aziz Mikail Kilisesi'nde Mozart'ın cenaze töreninde Kirier'deki girişin icra edilmesi için zamanında tamamlandı . Bu, Mozart'ın Reququum'undan müziğin ilk halka açık performansıydı . Partiturun ikinci kısmı, Folio 64'e kadar tamamen Suser'in
7:25 el yazısıyla yazılmıştır. Kirier ve DSE bölümleri arasındaki el yazısı değişimini açıkça görebilirsiniz . Bu bölüm topluca teslimat partituru olarak bilinir. Reququum'un, eserin siparişini veren Kont Vosg'a 1792'nin başlarında verilen versiyonu. Girişin başlık sayfasındaki imza İtalyanca olarak "by me wa Mozart" ve ardından 1792'nin kısaltması şeklinde okunmaktadır. Bu aslında Susmire tarafından atılmış sahte bir imzadır . Bunu anlayabilirsiniz çünkü Mozart her zaman M harflerini sol üst köşede yukarı doğru bir çizgiyle başlatırdı , ancak Suser'in M harfi alttan başlıyor ve neredeyse büyük A harfine benzeyen kama şeklinde bir yapı oluşturuyor. Bu yüzden Suser, sahtecilik becerileri için F notu alıyor . Ardından, bu belgenin üçüncü ve en ilginç kısmı olan
8:10 çalışma notaları geliyor. Bu, Mozart'ın geri kalan bölümler boyunca aslında kullandığı kağıdı gösteriyor . Son 11 yaprak, Mozart'ın el yazısını ve başka hiçbir şey eklenmemiş halini gösteriyor ve bize notaların ölüm anında nasıl göründüğünü gösteriyor . Ancak 65 ila 88. yapraklar, Mozart'ın çoğunlukla tamamlanmış koro ve bas yazılarının bir karışımıdır. Lacramosa'da gördüğümüz gibi, yazdığı bazı enstrümantal işaretler ve Ibler tarafından eklenen ve kurşun kalemle daire içine alınmış orkestrasyonlar da var. Kurşun kalem işaretleri muhtemelen Mozart'tan sonra Constanza'nın ikinci kocası olan Nissen adlı bir adam tarafından yapılmış olabilir . Nissen, notalar yazıldıktan sonra Ibler tarafından geri gönderildikten sonra notaların incelenmesi sürecine dahil olmuştu, bu da kimin ne yazdığını anlamayı zorlaştırıyor. Yani Nissen
8:57 bu notu yazdı. 65. sayfadaki Almanca notta şöyle yazıyor: "Kurşun kalemle daire içine alınmamış her şey, 32. sayfaya kadar Mozart'ın el yazısıdır. 32. sayfa, kırmızı rakamlara değil, orijinal alt numaralandırmaya atıfta bulunur." Sayfa 33'te daire içine alınmış bir bölüm daha var, daha önce incelediğimiz Ibler soprano melodisi. Kurşun kalemle çizilmiş dairelerin yanı sıra, bazı sayfalarda Mozart'ın Ibler tarafından sonradan eklenen notlar arasında tek başına yazdığı pasajları göstermek için M O Z kısaltması da bulunmaktadır . Folio 71'in hem ön hem de arka yüzüne Ibler, bilinmeyen bir nedenle mürekkeple Moz adını yazmıştı , ancak bunlar açıkça sahteydi ve kim yazdıysa kurşun kalemle üzeri çizilmişti. Lacerosa sayfasının üst kısmındaki not, Ibler'in kendisi tarafından yazılmıştır ve "
9:47 Ölümümden sonra Mozart'ın son el yazması, Ysef Ibler tarafından imparatorluk ve kraliyet saray kütüphanesine bağışlanmıştır" şeklinde ifade edilmiştir. Ibler aslında bu eseri ölümünden on yıl önce, 1830'larda Avusturya kütüphanesine bağışlamıştı ve kısa süre sonra eserin birbirinden ayrı parçaları orada toplanmaya başlandı ve sonunda bu kitaba dönüştü. Umarım artık bu eserin, yıllar içinde farklı ellerden geçerek kazandığı tüm bu katmanlar sayesinde oluşan karmaşıklığını anlamaya başlayabilirsiniz. Reququum el yazmasının en çarpıcı bölümleri, bize Mozart'ın tamamlanmamış yaratım sürecine dair büyüleyici anlık görüntüler sunuyor. Örneğin, Mozart Dominu bölümünü neredeyse tamamen dört bölümlü vokal ve bas hatlarıyla tasarlamıştır. Müzik, yedi sayfa boyunca çoğunlukla sessiz kalır ve üst yarısında boş nota çizgileri bulunur. Ancak
10:34 sekizinci sayfada birdenbire, Simon Keefe'nin "şimşek çakması" olarak adlandırdığı, keskin bir forte keman eşliğiyle karşılaşıyoruz. Sanki Mozart daha sonra kullanmak üzere kendine hatırlatıyormuş gibi , keman girişinin nasıl olacağını önceden belirlemiş oldu . Muhteşem güç. Mozart'ın eserin devamını quamim abrehe'deki füg üzerinde ima ettiği iki buçuk ölçüden sonra aniden duruyor . Birkaç sayfa sonra,
11:24 bölümü tamamlamak için keman partilerinin daha ayrıntılı bir şekilde işlendiğini görüyoruz. Bu kısaltma yönteminin daha da etkili bir örneğini Lacrimosa bölümünde gördük; Mozart, vokal bölümlerinin ilk birkaç ölçüsüne başlamadan önce yaylı çalgı bölümlerinin sadece iki ölçüsünü belirtmişti . Eğer Mozart enstrümantal bölümlerde sadece hafızayı güçlendirmek için asgari düzeyde notalar yazıyorsa, o zaman DSay bölümünde birinci keman için toplam 63 ölçüden 43'ünü titizlikle nasıl yazdığını açıklayabiliriz ? Keefe bunu Mozart'ın eserdeki inceliklere gösterdiği özenle açıklıyor. DSay hareketi tamamen tasarlanmış kaosla ilgili. İnsanlar, kıyamet gününde Tanrı'nın gazabı karşısında titrerler . Kemanlar,
12:12 1. ila 10. ölçülerde soprano çizgisinin hatlarını yakından takip ederek başlar. Ancak Mozart, bu malzemenin tekrarlarını, daha geniş aralıklı akorlar ve soprano çizgisiyle artık uyuşmayan daha köşeli sıçramalar ekleyerek değiştirdi . Sarsıntılı düzen ile parçalanmış kaos arasındaki bu zıtlık, " quantus tremor" veya "büyük titreme" kelimelerinin üzerinde beliriyor; burada
12:59 sinirli kemanlar titreyen basları takip ediyor ve ardından yanıt olarak daha çılgın figürlere dönüşüyor. Yuvarlama maddesi. Mozart, DSE'nin dehşet verici vizyonlarını 2 dakikadan kısa, coşkulu bir müziğe sığdırdı. Gözyaşı çiçeğiyle birlikte, reququum'unun en tanınabilir kısımlarından biridir. Tişörtümde gördüğünüz ünlü Gregorian ilahisi versiyonunu içermese de , bu versiyon senfonilerde reququumlarda konçertolarda filmlerde televizyonda, aklınıza gelebilecek her yerde kullanılmıştır. Ve bu da bizi
13:44 videomuzun sponsoruna getiriyor. Amodus Apparel, klasik müzisyenler ve hayranları için daha kaliteli ürünler yaratmayı hedefleyen, müzisyenler tarafından yönetilen küçük bir markadır. Piyasada seri üretilen müzik ürünlerinin çoğu ya düşük kaliteli ya da nota okumayı bilmeyen biri tarafından tasarlanmış gibi görünüyor, ancak Amodus Apparel'ın ürünlerinde tişörtlerde, sweatshirtlerde, posterlerde ve kupalarda yer alan bestecilerin gerçek müzik eserleri bulunuyor. Tasarımları komik ve kendine özgü bir karaktere sahip; gizemli besteci göndermelerinden, eşsiz çizimlerle desteklenmiş abartılı kelime oyunlarına kadar çeşitlilik gösteriyor. O halde, çevrimiçi mağazalarına göz atın ve ödeme sırasında "piano curio" promosyon kodunu kullanarak %10 indirimden yararlanın . Mozart neden öncelikle bir requcum ayini yazıyordu ? Bu, bir önceki yaz aldığı anonim bir siparişti. Bilmese de
14:31 , bu istek Viyana'da yaşayan Kont France Fonvalg'dan gelmişti; eşi Anna, Şubat 1791'de 21 yaşında vefat etmişti. Kont, eşinin anısını yaşatmak için onun bir heykelini ve Latince metinlerin müzikle harmanlandığı Katolik cenaze töreni olan reququum ayinini yaptırmıştı . Kontun ayrıca tuhaf bir alışkanlığı vardı. Başkaları tarafından yazılmış müzikleri kendi bestelediği özel konserler verirdi ve bu requum'u da kendi bestelediği için aynı şeyi yapmayı planlıyordu . Bu yüzden kendisi yerine, Mozart'tan anonim olarak bir reququum siparişi verebilecek bir aracı gönderdi . Bu, başka bir alemin gizemli bir temsilcisi değildi. Muhtemelen Johan Sochon adında bir avukattı.
15:17 Mozart'ın bu iş için 50 veya 60 düket alması gerekiyordu. Bir operanın tamamı için kazandığı paranın yaklaşık yarısını, ücretin bir kısmını da peşin olarak ödeyerek elde etmişti. Mozart o yıl özellikle Lamensa Dito ve Sihirli Flüt'ün yanı sıra bir klarnet konçertosu ve diğer küçük eserlerini bestelemek ve prömiyerlerini gerçekleştirmekle meşgul olsa da, Requum siparişi onun için kilise için daha fazla kutsal müzik yaratmak adına altın bir fırsattı. O dönemde, böylesine ciddi bir türde iyi yazmak, Mozart'ın yakın zamanda gönüllü olarak hizmet vermeye başladığı Viyana'daki Aziz Stephen Katedrali'ndeki Capelmeister pozisyonu gibi iyi maaşlı işler için bir ön koşuldu . Dolayısıyla yapması gereken tek şey, başköşede görev yapan yaşlı adam Leopold
16:02 Hoffman'ın ya emekli olmasını ya da ölmesini beklemekti ki bu da sadece iki yıl sonra olacaktı ve Mozart onun yerine geçecekti. Elbette, trajik ironi şu ki, 35 yaşındaki Mozart, kariyerinde büyük bir atılımın eşiğinde olduğu sırada, kendisinden çok daha yaşlı olan Huffman'ın ondan daha uzun yaşayacağının farkında değildi. Mozart daha önce de ayinler yazmıştı, ancak Reququum çok farklı olacaktı. Öncelikle, temel vokal kısımlarına daha fazla odaklanmak için enstrümantasyonu azalttı. Reququum boyunca Mozart, armonileri belirtmek için önce dört bölümlü koro ve solist girişlerini, figürlü bas ile birlikte yazdı ve ardından orkestrasyonun geri kalanını tamamladı veya tamamlamayı planladı . Mozart, temel keman ve viyolaların yanı sıra,
16:47 daha güçlü etkiler için trombon, trompet ve timoniyi, ayrıca daha hafif perdeli üflemeli çalgılardan daha kasvetli bir ton elde etmek için fagot ve klarnetin daha düşük sesli bir akrabası olan bassad kornoyu da eserine dahil etti . Mozart, Do minör K427 ayininde yaptığı gibi görkemli virtüöz ifadelerle yazmak yerine, reququum in tur'unu az sayıda birebir tekrar içeren, son derece etkileyici ifadelerle kaleme almıştır . Eserin bölümleri nispeten kısadır; bunun nedeni Mozart'ın eseri muhtemelen günümüzde yaygın olarak dinlendiği konser salonları için değil, kilise ayinleri için pratik olacak şekilde tasarlamış olmasıdır. Mozart gibi büyük bir besteci, plansız ve örnek almadan projeye dalmamıştır. İlk olarak, reququum metninin beş ana bölümünün her birini bir
17:34 füg ile bitirmeye kararlı görünüyordu. Kirier ve offeratory için olanları yazmaya başladı ve muhtemelen lacrimosa'dan sonraki dizinin sonuna eklenmesi amaçlanan amen kelimesi üzerine bir taslak hazırladı , ancak bu Suser tarafından hiçbir zaman dahil edilmedi; hatta Suser'in bunun varlığından bile haberi olmayabilir. Mozart, kendi yaklaşımını şekillendirmek için daha önceki mercan eserlerinden de yararlandı . Birçok akademisyen, Mozart'ın Kraliçe Caroline için yazdığı cenaze marşının girişindeki eser ile aynı staccato eşliğe ve yükselen minör ton figürüne sahip olması arasında benzerlikler olduğuna dikkat çekmiştir.
18:34 Bir diğer belirgin model ise Leopold Gossman'ın reququum'uydu; bu eser de yükselen bu figür hakkında benzer şekilde füglenmiş bir girişle başlıyordu . Mozart bu müziği Aziz Stephen Katedrali'ndeki çalışmaları sayesinde tanıyor olmalıydı . Mozzar, kendi versiyonunu daha özlü bir üslupla yazarak diğerlerinden ayırdı. Bu ifade daha düşük perdeli bassad korno ve fagotlarda dört kez üst üste tekrarlanır. Kendi ölçülerinin ikinci vuruşunda üç kez ve dördüncü vuruşunda bir kez
19:20 . Akademisyen Simon Keefe, Mozart'ın stratejisini, Barok dönemine ait bir retorik biçimi olan insinuatio olarak tanımlıyor; bu yöntemde sesler, eserin başında sessizce, teker teker devreye giriyor ve büyük sıçramalar veya daha hızlı ritimler olmadan sayıları kademeli olarak artıyor . Keefe için sonuç, huzursuzluk ve tedirginlik hissi yaratan bir harekettir .
20:15 Mozart. Başlangıç noktası, bir sonraki bölüm için kullanılan tutamaçtan da ödünç alınmıştır. Christ elison'da kirier üzerine çift füg. ve cennet. Mozart, Handle'ın modelinden yola çıkmış olsa da, yine de üstesinden gelmesi gereken birçok karmaşık kontrpuan vardı. 30. ölçüde,
21:01 Mozart'ın Reququum el yazmasında üzerini çizdiği tek tam müzik ölçüsünü görüyoruz. İlk çözümünün özünde yanlış olduğu söylenemezdi, ancak füg bağlamında yapmaya çalıştığı şey için ideal değildi. Sadece ilk üç sesi çalarsak, gayet iyi geliyorlar. Ancak füg'ün bu noktasında Mozart, her ölçünün üçüncü vuruşunda temayı ve karşı temayı tanıtma kalıbını izliyordu. Basın girişinden beş vuruş sonra , D minör 64 akoru oluşacaktı ki bu da tenorun C'deki karşıt temaya girişiyle uyumsuz olurdu; bu da Mozart tarafından zaten oluşturulmuş olan kalıbın bir devamı niteliğindeydi.
22:01 Bu yüzden bas partisinin üçüncü vuruşunu yazmadan önce bu hatayı hızla fark etti , üzerini çizdi, alto ve tenor partilerini uygun akoru ve yeniden giriş için boşluğu oluşturacak şekilde değiştirdi, ardından bas partisine bir sonraki ölçüde devam etti. Bu tamamen esrarla ilgili bir konu, ama sanki oradaymışız ve Mozart'ın kendi hatasını düzeltmesini izliyormuşuz gibi, neredeyse gerçek zamanlı olarak bunun gerçekleştiğini görebiliyoruz. Mozart
22:47 20 Kasım 1791'de ölüm döşeğine düştü. Besteleme gibi zahmetli bir işin ölüme yaklaştıkça giderek zorlaşması nedeniyle, bu tarihten sonra eser üzerinde ne kadar çalışma yaptığı (eğer yaptıysa) belirsizdir . 5 Aralık'taki ölümünün ardından, ona en yakın olanlar, başlattığı işi tamamlamak için harekete geçtiler. Eserin eksiksiz bir şekilde komisyoncu Kont Vzeg'e teslim edilmesi, Mozart'ın dul eşi Constanza ve iki çocuğuna çok ihtiyaç duyulan geliri sağlamakla kalmayacak, aynı zamanda Mozart'ın son başyapıtını anında unutulmaktan da kurtaracaktı. Göreve aciliyet katan bir diğer faktör ise Mozart'ın etrafını, çalışma tarzını bilen, belirli durumlarda tercihlerinin ne olduğunu bilen ve belki de Requum'un ilerleyen bölümlerinde ne yapmak istediği hakkında Mozart'ın konuşmalarını duymuş olan genç müzisyenlerden oluşan bir ekiple çevrelemiş olmasıydı
23:32 . Bu nedenle, Mozart'ın anıları henüz tazeyken eseri tamamlamak son derece önemliydi. Daha önce de konuştuğumuz gibi, Mozart'ın ölümünden 5 gün sonra, 10 Aralık'taki cenaze töreninde giriş ve Kirier bölümleri seslendirildi. 11 gün sonra Constanza, tamamlanmamış partisyonu Ysef Ibler'e teslim etti ve Ibler'in reququum'u 1792 Mart'ındaki Lenton sezonunun ortasına kadar tamamlayacağına dair bir anlaşma yaptı. Ibler, orkestrasyonları doğrudan Mozart'ın taslak partisyonu üzerine yazarak işe koyuldu ve lacrimosa'da durarak partisyonu Constanza'ya geri verdi. Constanza da partisyonu 1792 yılının ilk aylarında tamamlaması için Susme'ye verdi. 10 yıl önce Mozart'ın asistanı olan Zusmeer, en son Llamemensa Dito ve
24:19 Sihirli Flüt'ün bestelenmesi sırasında Mozart'ın asistanlığını yapmıştı. Sekiz yıl sonra, 1800'de Zuser, yayıncı Brideoff ve Heritle'ye bu ünlü mektubu yazarak, o zamana kadar neredeyse tamamen bilinmeyen Reququum'un tamamlanmasındaki rolünü açıkladı. Mozart'ın eserinin tamamlanması birkaç ustaya devredildi. Bazıları çok sayıda taahhütleri nedeniyle bu işi üstlenemedi , ancak diğerleri de yeteneklerinin Mozart'ın yetenekleriyle gölgelenmesini istemedi. Sonunda bu iş bana geldi çünkü Mozart'ın yaşamı boyunca, bestelenmiş bölümleri onunla birlikte sık sık çaldığım ve söylediğim, ayrıca bu bestenin işlenmesi hakkında benimle çok sık konuştuğu ve enstrümantasyonunun yöntemlerini bana aktardığı biliniyordu . Ardından, gördüğümüz gibi Mozart'ın taslaklarının durumunu
25:05 ve ayinin diğer önemli kısımlarını tamamlamak için reququum'un sonuna üç orijinal bölüm, yani Benedict anus günü şarkısını nasıl eklediğini anlattı . Son bölümü Mozart'ın giriş ve kir müziklerini tekrar ederek tamamladı . Suser, bu requumu tamamlamak için sayısız yaratıcı seçim yapmak zorunda kaldı ve bildiğimiz kadarıyla bunların çoğunu Mozart'tan doğrudan yönlendirme almadan yaptı. Mozart ile yaptığı sözlü görüşmelerden ek talimatlar almış olması ve belki de günümüze ulaşmamış bazı taslakları olması mümkün olsa da, bu kaynakların kapsamını asla bilemeyeceğiz. Ayrıca, requum'un sonunda üç bölümü sıfırdan bestelemenin yanı sıra, sadece orkestrasyonunu yapmak zorunda kaldığı eserlerde de Mozart'ın partisyonunun ötesinde bazı tercihler yaptı . Örneğin, tuba bölümünün ortasına fazladan bir trombon solosu ekledi;
25:52 bazı eleştirmenler bunu müzikal açıdan vasat ve metinle bağdaşmayan bir unsur olarak değerlendirdi. Merced.
26:50 Dolayısıyla, reququum'un büyük bir bölümünü kendisinin yazdığı iddiası, tematik anlamda doğru olmasa da, orkestrasyonun inceliklerini ve Mozart'ın temalarının devamını yazmak zorunda kaldığını, ayrıca sondaki üç orijinal bölümü de hesaba kattığınızda daha gerçekçi görünüyor . Ancak herkes bunu kabul etmek veya buna inanmak istemedi. Suser'in mektubuna rağmen, Brideoff ve Herold, Mozart'ın Recrim'inin ilk baskısını 1800 yılında, onun katkılarını belirtmeden yayınladılar. Onların gözünde sözde sıradan, adı sanı duyulmamış bir bestecinin, Mozart'ın Reququum'u gibi bir başyapıtı kısmen bile olsa üretebileceği fikri absürttü. Dolayısıyla, Reququum'un gelin baskısı 1800'de çıktığında, Friedrich Rockitz adlı bir eleştirmen, Sus'a eserin tamamlanmasına yaptığı "
27:38 küçük ve önemsiz" katkıdan dolayı teşekkür ettikten sonra, Lacrimosa, Sanus Benedictus ve Anus bölümlerinin tamamını veya önemli bir kısmını Sus'un bestelediğini övdüğü bir eleştiri yayınladı. Ancak roketler söz konusu olduğunda bunlar şüphesiz Mozart'ın eserleriydi. Ancak reququum 19. yüzyılın başlarında daha geniş çapta tanınmaya ve icra edilmeye başlanınca, özgünlüğü konusunda büyük bir tartışma başladı. İlk büyük darbe, 1825'te Gotfrieded Vber adlı bir avukat ve müzik eleştirmeni tarafından yazılan ve Mozart'ın requcum'unun temelde Zeus Meyer tarafından bir araya getirilmiş, vasat sonuçlar veren bir eskiz yaması olduğunu savunan bu kışkırtıcı makale oldu. Ve daha sonra, birçok hareketin amatörce olduğu düşünülen detaylarını yerden yere vurdu
28:24 . Şaşırtıcı bir şekilde, Rocklitz ve Vber'in görüşleri birbirine zıt olsa da, aynı mantığa dayanıyordu. Birinci grup, Reququum'un Mozart'ın eseri olduğu için muhteşem olduğunu düşünürken, ikinci grup ise Mozart'ın eseri olmadığı için berbat olduğunu düşünüyordu . İkisi de, el yazmasında zaten gördüğümüz işbirliğinin gerçek doğası hakkında yanlış bilgilendirilmişti. Bu sırada Beethoven da evinden bu tartışmayı takip ediyordu. Kendisi Mozart'ın reququum'unu bizzat incelemiş ve hatta kirier fügünü bile kopyalamıştı. Beethoven, Vber'in makalesinin kendi özel kopyasında, kenarına öfkeyle " odu asel" ve bir sonraki sayfaya da "odor asel" yazdı. Beethoven, Reququiam'ın kalitesini saçma gerekçelerle eleştirdiği için Vber'ı kabaca tam bir ahmak olarak nitelendiriyordu
29:11 . Eleştiri dünyasının dışında, Mozart'ın requcum'u ölümünden hemen sonra popüler kültüre girdi . 27 Aralık'taki ölümünden 3 hafta sonra, Debay Alanbot, reququum'un Mozart'ın ölümünde tamamlandığını bildirdi. Nimichek'in 1798'de yazdığı ilk büyük Mozart biyografisinde, gerçekler ve yarı gerçekler, Reququum efsanesini daha da büyüten renkli yalanlarla iç içe geçmiş gibi görünüyor. Öncelikle komisyonun bilinmeyen bir haberci tarafından getirildiğini biliyoruz; zira Viyana'daki Prader Parkı'na yaptığı bir gezide Mozart'ın Constanza'ya requum'a kendisi bindiğine inandığını ve zehirlendiğini söylediğini biliyoruz. Constanza'nın, Mozart'ın ciddi bir hastalığın eşiğinde olduğunu hissederek partisyonu ondan aldığını ve
29:56 partisyonun ölüm döşeğine getirildiğinde Mozart'ın, "Daha önce bu reququum'u kendim için yazdığımı söylememiş miydim ?" dediğini hatırlıyor musunuz? Constanza'nın kız kardeşi Sophie Hibel, Mozart'ın ölümünden önceki son anlarında davul pasajlarını mırıldandığını bildirmiştir. Sihirli Flüt'teki ilk Tamino rolünü oynayan Benedict Shock, Mozart'ın ölümünden saatler önce yatak başında yapılan bir provadan bahsetmiş ve bestecinin gözyaşı dökme bölümüne geldiğinde hıçkırarak ağlamaya başladığını anlatmıştır . Yine 1798'de, daha önceki Rocklets dergisinde yazıları yayınlanan aynı eleştirmen, Mozart'ın gece gündüz çalıştığını, melankolik fantezilerine dalmış bir şekilde açgözlülükle hareket ettiğini ve bilinmeyen habercinin aslında başka bir
30:41 alemin temsilcisi olduğuna kesin olarak inandığını anlatan ünlü gazete anekdotları yayınladı. Bu karşı konulmaz ayrıntılar, Mozart'ın son eserine dair halkın hayal gücünün büyük bir bölümünü besledi; zira bu videoda şimdiye kadar ele aldığımız karmaşık nota ayrıntıları kişisel koleksiyonlarda ve kütüphane arşivlerinde saklı kalmıştı. Adolf Vonaden tarafından 1825 gibi erken bir tarihte, Mozart'ın son eseri Reququum'u yazarken ölmesini konu alan bir oyun yazılmıştır . Aynı yıl, Mozart'ın uzun süredir çalışma arkadaşı olan Antonio Salieri Viyana'da vefat etti. 1823 yılının sonlarında, piyanist ve besteci Ignaz Mashelas onu hastanede ziyaret etmiş ve Salaryi'nin şu sözlerini kaydetmiştir. " Şeref sahibi bir insan olarak sizi temin ederim ki, bu saçma haberde hiçbir gerçeklik payı yok.
31:28 Tabii ki biliyorsunuz, Mozart'ı zehirlediğim söyleniyor." Moshus daha sonra ortada dolaşan söylentileri doğruladı ve bunlara asla inanmadığını belirtti . Dolayısıyla, Salieri gibi yerleşik bir bestecinin, genç, eksantrik ve olağanüstü yetenekli Mozart'ın karşısında yer alması fikri birçok insan için karşı konulmazdı . 1830'da Rus oyun yazarı Aleksandr Puşkin, Mozart ve Salieri adlı bir oyun yazdı; bu oyunda Salieri, Mozart'ı zehirler ve Mozart, ölmek üzereyken piyano başında reququum çalmaya devam eder . Aynı hikâyeden bir buçuk yüzyıl sonra esinlenen Schaefer ve Foreman'ın oyunu, 1984 yapımı Amadeus filmiyle, Mozart'ın Reququiam efsanesini bugüne kadarki en kalıcı şekilde hayata geçirdi
32:13 . Mozart'ın Confutati bölümünü şaşkına dönmüş Salieri'ye dikte ettiği son sahne, reququum etrafındaki entrikayı, olgusal olmasa da güçlü bir şekilde özetliyor . Özü itibariyle doğru olan şu ki, bu kadar genç ve yetenekli bir besteci, kelimenin tam anlamıyla hummalı bir şekilde en büyük başyapıtlarından biri üzerinde çalışıyordu; bu eser, şiirsel bir şekilde ölüler için yazılmış bir ayin niteliğindeydi ve ölümünden birkaç gün sonra kendi cenaze müziği olacaktı . Eğer Mozart bir veya iki hafta sonra ciddi bir hastalığa yakalanıp reququum'u daha detaylı bir şekilde taslak haline getirebilseydi veya belki de tamamlayabilseydi, bu eserin öyküsü önemli ölçüde farklı olurdu. Ölüm ayini yazarken hayatını kaybetmesinin temel trajedisi, aynı türden birçok anekdota,
33:00 oyuna ve filme ilham kaynağı olmaya devam edecekti. Ancak akademisyenler, yayıncılar ve eleştirmenler kimin neyi, nasıl, neden ve ne zaman yazdığına dair bu kadar çok zaman harcamak zorunda kalmazlardı. Günümüzde Seuss Meers'e alternatif olarak en az 28 tamamlama girişimi yapılmıştır . Birçoğu, onun girişimindeki eksiklikleri gidermek amacıyla bu işe girişti . Ancak bunların hiçbiri orijinal versiyonun popülaritesinin yerini tutamadı . Yarım kalmış, kısmen tahrip edilmiş orijinal müzik eseriyle karşı karşıya kaldığımızda ele alabileceğimiz önemli sorular var. Müzik yazarlığının anlamı nedir? Sanat eserlerinin yaratılmasında beceriye dayalı zanaatkarlığın ve özgün ilhamın rolleri nelerdir ? Peki bu nitelikler,
33:45 Mozart gibi büyük bir ustaya yakın olmak yoluyla paylaşılabilir, öğrenilebilir veya özümsenebilir mi? Ve belki de en önemlisi, Mozart'ın Reququum'una neden bu kadar önem veriyoruz? Bestecinin son günleriyle olan karşı konulmaz bağ mı bu ? Bu eser bize Mozart'ın yaratım süreci hakkında ne öğretiyor ? Yoksa bu, hangi bölümü kimin yazdığıyla ilgili pek de endişelenmeden, müziğin kendisine duyulan bir hayranlık mı ? Bana göre, bunların hepsinin bir karışımı . Ve sayfaları kendim karıştırırken, elbette yırtmamaya çok dikkat ederek, Ibler veya Suser'in yerinde olsaydım, uçsuz bucaksız boş el yazması kağıtlarına bakıp, bir sonraki adımın ne olacağını hayal etmeye çalışırken, bu sayfalar canlanıyor.
