0:00 ఈ కథలో చెప్పిన ఐదు విషయాలను ఎవరైతే తమ జీవితంలో ఆచరిస్తారో వారికి ఎప్పుడూ కూడా కష్టాలు కలగవు వారు ఎలాంటి ప్రమాదంలో పడకుండా జాగ్రత్త పడతారు అలాగే జీవితంలో ఉన్నత స్థానానికి చేరుకుంటారు ఇవి ప్రతి మానవునికి పనికి వచ్చే ఐదు ముఖ్యమైన విషయాలు కథలోని ముఖ్య ఉద్దేశాన్ని మాత్రమే మీరు గ్రహించగలరు దయచేసి వీడియోను పూర్తిగా చూడండి అలాగే వీడియోను లైక్ చేయడం మాత్రం మరచిపోవద్దు పూర్వం ఒక ఊరిలో విక్రం అనే ఒక యువకుడు ఉండేవాడు అతను ఏ పనిని సరిగ్గా చేసేవాడు కాదు వయస్సు పెరుగుతున్న తన కొడుకు ఏ పనిని సరిగ్గా చేయలేకపోవడంతో తన తండ్రికి కోపం వచ్చి అతడిని దగ్గరకు పిలుచుకొని నాయనా నీ వయస్సు కూడా పెరుగుతోంది కానీ నువ్వు ఇంకా
0:47 ఏ పనిని సరిగ్గా చేయడం లేదు నీ వయస్సులో ఉన్న వారంతా మంచిగా పని చేసుకుంటూ స్థిరపడిపోయారు నేను నీకు నాలుగు బంగారు నాణ్యాలను ఇస్తాను వాటిని తీసుకొని నగరానికి వెళ్లి ఏదైనా ఒక ఒక మంచి పనిలో చేరి ధనం సంపాదించుకో అని అంటాడు ఇక విక్రం ఆ నాలుగు బంగారు నాణ్యాలను తీసుకొని పని కోసం నగరానికి బయలుదేరాడు అలా దారిలో వెళ్తున్న అతనికి ఒక సాధువు కలుస్తాడు ఆ సాధువు కూడా నగరం వైపే వెళ్తున్నాడు అప్పుడు విక్రం ఒకే దారిలో వెళ్తున్నాం కదా ఆయనను పరిచయం చేసుకొని మాట్లాడుకుంటూ వెళ్తే దారి కూడా తొందరగా సాగిపోతుంది అలసట కూడా రాదు అంటూ ఆ సాధువు వద్దకు వెళ్లి ఆయనకు నమస్కరించి మహాత్మ నేను కూడా నగరానికే వెళ్తున్నాను నా పేరు
1:33 విక్రం అంటూ తనను తాను పరిచయం చేసుకున్నాడు అప్పుడు ఆ సాధువు అతడిని ఆశీర్వదించి అతనితో కలిసి నడుస్తున్నాడు ఇలా కొద్ది దూరం వెళ్ళిన తర్వాత విక్రం సాధువుతో ఇలా అంటున్నాడు మహాత్మ మీరు గొప్ప జ్ఞానవంతులు ఎలాగో చాలా దూరం మనం నడుచుకుంటూ వెళ్ళవలసి ఉంది మీరు ఒక మంచి కథను చెప్పండి దాని వల్ల నాకు మంచి నీతి లభిస్తుంది అలాగే మన దారి కూడా తొందరగా సాగుతుంది అని అంటారు అంటాడు అప్పుడు ఆ సాధువు నాయనా నేను నీకు కథను వినిపిస్తాను దానివల్ల నీకు మంచి జ్ఞానం కలుగుతుంది కానీ నేను కథను చెప్పాలంటే దానికి నువ్వు నాకు ధనం చెల్లించవలసి ఉంటుంది నేను ఊరికే కథను చెప్పను నేను ఒక్క కథ చెబితే దానికి ఒక బంగారు నాణ్యం తీసుకుంటాను మరి నువ్వు
2:18 ఆ బంగారు నాణ్యం ఇవ్వగలవా అంటూ అడుగుతాడు ఆ సాధువు మాటలు విన్న విక్రం మా నాన్నగారు నాకు ఎలాగో నాలుగు బంగారు నాణ్యాలను ఇచ్చాడు అందులోంచి ఒక బంగారు నాణ్యం ఇచ్చి ఒక మంచి కథను మహాత్ముని ద్వారా వింటాను మహాత్ములు ఎప్పుడూ మంచి మాటలే చెబుతారు అవి నాకు జీవితంలో తప్పకుండా ఉపయోగపడవచ్చు అంటూ ఒక బంగారు నాణ్యం ఇస్తూ మహాత్మ ఇప్పుడు మంచి నీతి కథను చెప్పండి అది నాకు జీవితంలో ఉపయోగపడాలి అని అంటాడు అప్పుడు ఆ సాధువు నడుస్తూనే నాయనా నేను చెప్పే ఈ మాట నువ్వు నీ జీవితంలో పాటిస్తే నీకు ఏ కష్టం కలగదు ఈ మాట నీకు చాలా పని చేస్తుంది అంటూ ఒక మంచి మంచి మాటను చెబుతున్నాడు నాయనా నగరానికి నువ్వు పని కోసం వెళ్తున్నావు
3:04 కదా నేను చెప్పే ఒక్క మాటను బాగా గుర్తుంచుకో నగరంలో నీకు పెద్ద పని లభించకపోయినా ఊరికే మాత్రం ఉండకు ఏ పని దొరికినా దానినే చేయు ఇది నగరంలో ఉండే వారికి చాలా అవసరం ఊరికే కూర్చుంటే ఏం లాభం ఉండదు చిన్న పనిని అయినా సరే అది ఎన్ని రోజులు అయినా సరే దానిని తప్పకుండా చేయాలి అని అంటాడు అప్పుడు విక్రం సరే మహాత్మ మంచి ఉపదేశం ఇచ్చారు మీకు ధన్యవాదాలు నేను మీరు చెప్పినట్టే చిన్న పనిని అయినా సరే చేస్తాను ఇక మీరు ఇప్పుడు కథను చెప్పండి అంటూ అడుగుతాడు అప్పుడు ఆ సాధువు నాయనా ఇదే కథ అయిపోయింది నేను ఇప్పుడు నీకు చెప్పింది కథే అప్పుడు విక్రం మహాత్మ ఇదేం కథ అప్పుడే అయిపోయింది మీరు నాకు ఉపదేశం ఇచ్చారు ఇందులో కథ
3:51 ఎక్కడుంది మీరు ఒక మంచి నీతి కథను చెప్పండి అంటూ అడుగుతాడు అప్పుడు ఆ సాధువు నాయనా కథ ముగిసింది మళ్ళీ నువ్వు కథను వినాలంటే ఇంకో బంగారు నాణ్యం ఇవ్వాలి అప్పుడే నేను ఇంకో మంచి కథను చెప్తాను అని అంటాడు అప్పుడు విక్రం బాగా ఆలోచించి ఇంకో బంగారు నాణ్యం సాధువుకు ఇస్తూ ఇప్పుడైనా ఒక మంచి కథను చెప్పండి అంటూ అడుగుతాడు అప్పుడు ఆ సాధువు నాయనా నువ్వు జాగ్రత్తగా విను నువ్వు ఎక్కడ ఉన్నా సరే వేరే వారి వస్తువులపై నువ్వు అధికారం చూపవద్దు వేరే వారి వస్తువులను నువ్వు ఎల్లప్పుడూ మట్టితో సమానంగా చూడాలి మనది కాని దానిని కపటంతో దానిని పొందాలని చూడకూడదు అది మన జీవితాన్నే నాశనం చేస్తుంది అని చెప్తాడు అప్పుడు విక్రం సరే గురుదేవా నేను అలా
4:38 చేయను ఇక మీరు కథను చెప్పండి అంటూ అడుగుతాడు అప్పుడు ఆ గురువు నాయనా కథ అయిపోయింది ఇదే కథ ఇప్పటివరకు విన్నావు కదా అని అంటాడు అప్పుడు ఆ యువకుడు గురుదేవా మీరు నాకు కేవలం ఉపదేశం మాత్రమే ఇస్తున్నారు కథను చెప్పడం లేదు దాని కోసం మీరు ఒక బంగారు నాణ్యం తీసుకుంటున్నారు ఇంకా ఏమైనా చెప్పండి అంటూ అడుగుతాడు అప్పుడు ఆ సాధువు నాయనా జ్ఞానానికి సమానమైన ధనం ఈ లోకంలో లేదు జ్ఞానం అత్యంత విలువైనది జ్ఞానం విలువ ఎప్పుడు తెలుస్తుందంటే మానవుడు ఎప్పుడైతే ఆపదలో పడతాడో అప్పుడు ఆ జ్ఞానమే అతడిని ఆ ఆపద నుండి బయట పడేస్తుందో అప్పుడే ఆ జ్ఞానం విలువ తెలుస్తుంది జ్ఞానం వెలకట్టలేనిది అని అంటాడు అప్పుడు ఆ యువకుడు సరే మహాత్మ
5:25 నేను ఇంకో బంగారు నాణ్యం ఇస్తాను ఉపదేశం అయినా సరే ఇంకొకటి చెప్పండి అంటూ ఇంకో నాణ్యం కూడా ఆ సాధువుకు ఇస్తాడు అప్పుడు ఆ సాధువు నాయనా నీ జీవితంలో ఎప్పుడైనా సరే ఎవరిదైనా గుప్తమైన రహస్యం తెలిసినప్పుడు నువ్వు దానిని మూడవ వ్యక్తికి అస్సలు చెప్పకూడదు అది నీ మనసులోనే దాచుకోవాలి అని చెప్తాడు అప్పుడు ఆ యువకుడు నా వద్ద ఒకే నాణ్యం ఉంది ధనం మళ్ళీ సంపాదించుకోవచ్చు కానీ ఇలాంటి వ్యక్తి నాకు మళ్ళీ కనిపించకపోవచ్చు ఇలాంటి గొప్ప మాటలు నాకు జీవితంలో చాలా ఉపయోగపడతాయి అంటూ మిగిలిన ఆ ఒక్క నాణ్యం కూడా సాధువుకు ఇస్తూ ఇంకో మంచి ఉపదేశం చెప్పమని అడుగుతాడు అప్పుడు ఆ సాధువు నాలుగవ మాటను చెబుతూ నాయనా నువ్వు దారిలో
6:12 వెళ్తున్నప్పుడు ఎవరైనా నిన్ను ప్రేమతో పిలిస్తే నీకు ఎంత విలువైన పని ఉన్నా దానిని పక్కన పెట్టి రెండు నిమిషాలు వారితో మాట్లాడు నువ్వు వారితో గడిపే ఆ రెండు నిమిషాల సమయమే నీ జీవితాన్ని పూర్తిగా మార్చేయవచ్చు అంటూ ఆ నాలుగవ ఉపదేశం కూడా వినిపించాడు అప్పుడు ఆ యువకుడు మహాత్మ మీ మాటలు చాలా విలువైనవి వాటిని నేను తప్పకుండా నా జీవితంలో పాటిస్తాను నాకు ఇంకా ఉపదేశాలు వినాలని ఉంది కానీ నా వద్ద ధనం లేదు అని అంటాడు అప్పుడు ఆ సాధువు నాయనా జ్ఞానాన్ని ఊరికే వినకూడదు కానీ నా తరపున నీకు ఇంకో మంచి ఉపదేశం చెప్తాను నాయనా ఎప్పుడైనా సరే దుష్ట బుద్ధి గల ఆడవారిని నమ్మవద్దు అలాంటి వారి మనసులో ఎలాంటి ఆలోచన ఉందో
6:58 ఎవ్వరికీ తెలియదు అని చెప్తాడు ఈ ఐదు ఉపదేశాలను చెప్పిన గురువు నాయనా నేను చెప్పిన ఈ ఐదు విషయాలు చాలా విలువైనవి మానవున్ని ప్రమాదంలో పడకుండా కాపాడుతాయి ఇక నగరం దగ్గరకు వచ్చేసాం నేను వేరే దారిలో వెళ్ళాలి ఈ పక్కనే నా ఆశ్రమం ఉంది నువ్వు జాగ్రత్తగా వెళ్ళు అంటూ ఆ సాధువు తన ఆశ్రమం వైపు వెళ్ళిపోయాడు ఇక ఆ యువకుడు ఒంటరిగా నడుస్తూ ఇలా ఆలోచిస్తున్నాడు అసలు ఈ సాధువు నా వద్ద ధనం ఎందుకు తీసుకున్నాడు చదువులకు ధనంతో ఏం అవసరం ఉంటుంది వాళ్ళు అన్నింటిని త్యజించిన వారు కదా నేను తప్పకుండా తిరిగి వచ్చేటప్పుడు ఆయనను అడిగి తెలుసుకుంటా ధనం ఎందుకు తీసుకున్నాడో అడుగుతాను అందులో ఏదో పరమార్థం ఉండే ఉంటుంది మహాత్ములు ఏ పనిని
7:45 ఊరికే చెయ్యరు అంటూ నగరంలోకి ప్రవేశించాడు ఇప్పుడు అతని వద్ద ధనం లేదు ఏం పని చేయాలో అర్థం కావడం లేదు ఇక అందరినీ పనిని ఇవ్వమని అడుగుతున్నాడు ఇలా తిరుగుతూ తిరుగుతూ ఒక రోజు గడిచిపోయింది మరునాడు నాడు ఉదయాన్నే అతనికి ఆనంద్ అనే వ్యక్తితో పరిచయం అయ్యింది ఈ ఆనంద్ మహారాజు వద్ద ఉద్యోగం చేసేవాడు అతను అశ్వశాలలో గుర్రాలను చూసుకునే ఉద్యోగం చేస్తున్నాడు అప్పుడు ఆనంద్ విక్రం తో ఇలా అంటున్నాడు చూడు తమ్ముడు నువ్వు పని కోసం బాగా తిరుగుతున్నావు కదా నువ్వు ఒక పనిని చేయు నేను మహారాజు వద్ద అశ్వశాలలో పని చేస్తున్నాను గుర్రాలను చూసుకుంటూ ఉంటాను నాది వేరే ఊరు ఊర్లరో మా అమ్మకు ఆరోగ్యం బాగాలేదు నేను ఊరికి వెళ్ళడానికి మహా రాజుకు సెలవు ఇవ్వమని అడిగితే నా స్థానంలో
8:33 గుర్రాలను చూసుకోవడానికి వేరే వ్యక్తిని ఉంచి నన్ను ఇంటికి వెళ్ళమన్నాడు అందుకే నువ్వు ఒక్క నెల రోజులు నా స్థానంలో నువ్వు పని చేయాలి ఈ నెల రోజులకు వచ్చిన జీతం నువ్వే తీసుకో నేను నెల రోజుల తర్వాత వచ్చి మళ్ళీ నా పనిని నేను చేసుకుంటాను అప్పుడు నువ్వు వేరే పనిని చూసుకో అని అంటాడు ఆనంది యొక్క మాటలు విన్న విక్రం కు ఆ సాధువు చెప్పిన మాటలు గుర్తుకు వచ్చాయి ఆ సాధువు ఊరికే ఉండకుండా చిన్న పని పనిని అయినా సరే చేసుకోమన్నాడు ఊరికే ఉండడం కన్నా ఒక నెల రోజులు ఈ పనిని చేసుకుంటాను అంటూ పని చేయడానికి ఒప్పుకున్నాడు ఇక ఆనంద్ అతన్ని వెంటపెట్టుకొని మహారాజు వద్దకు చేరుకున్నాడు అక్కడ ఉన్న మహారాజు చాలా బుద్ధిమంతుడు ధర్మాత్ముడు ఆయనకు ఒక్కతే కూతురు ఆమె వివాహ వయస్సుకు
9:19 వచ్చింది మహారాజుకు తన కూతురు అంటే చాలా ప్రేమ మహారాజుకు గుర్రపు స్వారీ చేయడం చాలా ఇష్టం అందుకే అతను మంచి మంచి గుర్రాలను పెంచుకునేవాడు ఆ గుర్రాలను మంచిగా చూసుకోవడానికి చాలా మంది పని వాళ్ళు ఉన్నారు అందులో ఒక్కడే ఈ ఆనంద్ ఒక్కొక్కరు పది గుర్రాలను చూసుకునేవారు వాటికి ఆహారం పెట్టడం స్నానం చేయించడం లాంటి పనులు చేసేవారు అప్పుడు ఆనంద్ మహారాజుకు నమస్కరించి మహారాజా నేను కొన్ని రోజులు మా ఊరికి వెళ్తున్నాను మా అమ్మకు ఆరోగ్యం క్షీణించింది నేను వచ్చేవరకు నా స్థానంలో నా స్నేహితుడైన విక్రం ను ఉంచుతున్నాను ఇతను చాలా నిజాయితీపరుడు మంచిగా పనిచేసి చేస్తాడు మీరు ఆజ్ఞాపిస్తే నేను వెళ్తాను అని అంటాడు అప్పుడు మహారాజు
10:04 సరే అయితే అతడిని తీసుకువెళ్లి నువ్వు చేసే పనిని వివరించు చూడు గుర్రాలకు మాత్రం ఏ లోటు రాకూడదు వాటిని చాలా జాగ్రత్తగా చూసుకోవాలి ఒకవేళ ఏదైనా తప్పు జరిగితే అతడిని కాదు నిన్నే శిక్షిస్తాను అని అంటాడు దానికి ఆనంద్ కూడా ఒప్పుకున్నాడు ఇక ఆ యువకున్ని తీసుకొని ఆనంద్ అశ్వశాలకు చేరుకున్నాడు అక్కడ వందల గుర్రాలు ఉన్నాయి అప్పుడు ఆనంద్ చూడు నా వంతుగా 10 గుర్రాలు ఉన్నాయి వాటినే నువ్వు బాగా చూసుకోవాలి వాటికి సేవలు చేయాలి 10 గుర్రాలకు సరిపడేంత ఆహారం వస్తుంది నువ్వు వాటిని బాగా చూసుకో అని చెప్పి ఆనంద్ అక్కడి నుండి వెళ్ళిపోయాడు ఇక విక్రం తన పనిని మొదలు పెట్టాడు గుర్రాలను కడుగుతున్నాడు వాటికి ఆహారం నీళ్లు పెడుతున్నాడు 10 గుర్రాలకు సరిపోయేంత
10:52 గుగ్గిళ్ళు పప్పులు అతనికి ఇస్తారు ఇక వాటికి ఆహారం పెట్టిన తర్వాత కొద్దిసేపు అక్కడ పని చేసే మిగతా వారితో మాట్లాడుదామని వాళ్ళ దగ్గరకు వెళ్తాడు వాళ్ళందరూ గుంపుగా ఒక్క దగ్గర కూర్చొని మద్యం త్రాగుతూ ఆనందిస్తున్నారు వాళ్ళు గుర్రాలకు ఇంకా ఆహారం పెట్టనే లేదు అవి ఆకలితో అరుస్తున్నాయి అప్పుడు ఆ యువకుడు చూడండి మీరు ఇంకా గుర్రాలకు ఆహారం తినిపించలేదా అవి ఆకలితో అరుస్తున్నాయి అని అంటాడు అప్పుడు ఆ పని వాళ్ళు లేదు లేదు మేము వాటికి ఆహారం ఇచ్చిన తరువాతే ఆనందంగా కూర్చొని మద్యం తాగుతున్నాం అని అంటారు కానీ అక్కడ ఆహారం మూటలు అలాగే ఉన్నాయి చూడండి ఇంకా ఆహారం మూటలు అలాగే ఉన్నాయి కదా మరి వాటికి మీరు ఏం ఆహారం
11:37 పెట్టారు అంటూ అడుగుతాడు అప్పుడు ఆ పని వాళ్ళు చూడు అవి గుర్రాలకు తినిపించేవి కావు అవి మేము అంగడిలో అమ్మి ఆ ధనంతో మద్యం తాగుతాం రాజుగారు ఇచ్చిన ఆ పప్పుల నుండి సగం గుర్రాలకు తినిపించి మిగతా సగం మేము అమ్ముకుంటాం ఇక్కడ అందరూ అలాగే చేస్తారు ఇలా చేస్తే రాజుగారికి ఏమీ తెలియదు నువ్వు కూడా అలాగే చేసి ధనం సంపాదించుకో కానీ ఈ విషయం మాత్రం ఎవ్వరికీ చెప్పవద్దు అని అంటారు అప్పుడు విక్రం వారి మాటలు విని తన గదిలోకి వెళ్లి ఇలా ఆలోచిస్తున్నాడు వాళ్ళు చెప్పింది నిజమే రేపటి నుండి నేను కూడా అలాగే చేస్తాను అలా చేసి కొద్దిగా ధనం సంపాదించుకుంటాను నేను ఎలాగో ఇక్కడ ఒక నెల రోజులు మాత్రమే ఉంటాను ఆ తరువాత ఆనందు వచ్చి తన పనిని తాను
12:23 తీసుకుంటాడు అప్పటివరకు ధనం సంపాదించుకొని ఆ తరువాత ఆ ధనంతో ఏదైనా ఒక చిన్న వ్యాపారం చేసుకుంటాను అని అనుకున్నాడు అప్పుడే అతనికి సాధువు చెప్పిన రెండవ మాట గుర్తుకు వచ్చింది వేరే వారి ధనం పై గాని వస్తువులను కానీ మోసం చేసి తీసుకోవద్దు ఎవ్వరిని మోసం చేయవద్దు వేరే వారి వస్తువును మట్టితో సమానంగా చూడమన్నాడు ఇది గుర్తుకు రాగానే అతని ఆలోచన మారిపోయింది అయ్యో నేను అలా చేయను నేను ఆకలితో చచ్చిపోయినా సరే ఎవ్వరిని మోసం చేసి ధనం సంపాదించను అంటూ ఆ రోజు నుండి నిజాయితీగా తన పని తాను చేసుకుంటున్నాడు గుర్రాలకు కావలసిన ఆహారం పెడుతున్నాడు ఇక కొన్ని రోజులకే ఆ గుర్రాలు బాగా బలంగా పుష్టిగా తయారయ్యాయి ఇక వేరే గుర్రాలన్నీ ఆహారం
13:11 సరిగ్గా లేక బక్కచిక్కి పోయాయి ఒకరోజు మహారాజు మంత్రిని పిలిచి మహామంత్రి నేను గుర్రపు స్వారీ చేసి చాలా రోజులయింది రేపు అన్ని గుర్రాలను మైదానంలోకి తీసుకురమ్మని చెప్పు అని అంటాడు మహామంత్రి వెళ్లి అందరికీ ఆ విషయం చెబుతాడు ఇక అందరూ పని వాళ్ళు వాళ్లకు ఉన్న 10 గుర్రాలను బాగా స్నానం చేయించి అందంగా ముస్తాబు చేసి మైదానానికి తీసుకువస్తారు మహారాజు గుర్రాలను చూసి ఆశ్చర్యపోయాడు అన్ని గుర్రాలు బక్క చిక్కిపోయి బలహీనంగా కనిపించాయి కానీ విక్రం చూసుకునే 10 గుర్రాలు మాత్రం ఎంతో బలంగా ఆరోగ్యంగా కనిపించాయి అది చూసిన మహారాజుకు చాలా కోపం వచ్చింది వెంటనే మంత్రిని పిలిచి మహామంత్రి ఏం జరిగింది అన్ని గుర్రాలు ఇంత బలహీనంగా ఎందుకు ఉన్నాయి వాటికి సరిగ్గా
13:58 ఆహారం పెట్టడం లేదా అంటూ అడుగుతాడు అప్పుడు ఆ మంత్రి లేదు మహారాజా అన్నింటికీ సమానంగానే ఆహారం పంపుతున్నాము ఇలా ఎందుకు జరిగిందో తెలియడం లేదు అని అంటాడు అప్పుడు మహారాజు విక్రం వద్దకు వెళ్లి ఆ 10 గుర్రాలను చూసి చాలా ఆనందిస్తాడు మరుసటి రోజు విక్రం ను దర్బారులోకి పిలుచుకొని చూడు నువ్వు ఆనంద్ పెట్టిన వ్యక్తివే కదా అంటూ అడుగుతాడు అప్పుడు విక్రం అవును మహారాజా అంటూ సమాధానం చెప్తాడు అప్పుడు మహారాజు మరి నీ 10 గుర్రాలు మాత్రమే చాలా బలంగా ఉన్నాయి మిగతావన్నీ ఎందుకు బలహీనంగా ఉన్నాయి అందరికీ సమానంగానే ఆహారం పంచుతున్నాం కదా ఏం జరిగింది అంటూ అడుగుతాడు అప్పుడు విక్రం మహారాజా నేను ఈ రహస్యాన్ని చెప్పాలంటే గుర్రాలను పెంచే
14:44 మిగతా పని వాళ్ళందరినీ ఇక్కడికి పిలిపించండి అంటూ అడుగుతాడు వెంటనే మహారాజు అందరినీ అక్కడికి పిలిపించి ఇప్పుడు చెప్పు అంటూ అడుగుతాడు అప్పుడు విక్రం మహారాజా ఈ పని వాళ్ళంతా నిజాయితీగా పని చేయడం లేదు మీరు పంపి పప్పులను సగం గుర్రాలకు ఆహారంగా పెట్టి మిగతా సగం ఆహారం అంగడిలో అమ్ముకొని వాటి వల్ల వచ్చిన ధనంతో మద్యం త్రాగుతున్నారు గుర్రాలకు సరైన ఆహారం లేకపోవడం వల్ల అవన్నీ బక్కచిక్కిపోయాయి కానీ నేను నిజాయితీగా మొత్తం ఆహారాన్ని గుర్రాలకే తినిపించాను అందుకే అవి అంత బలంగా ఉన్నాయి అని అంటాడు ఆ మాటలు విన్న మహారాజుకు చాలా కోపం వచ్చింది మిగతా పని వాళ్ళను విపరీతంగా తిడతాడు వాళ్ళంతా గజగజా వణికి పోతూ
15:30 మహారాజా మమ్మల్ని క్షమించండి తప్పు జరిగిపోయింది మరోసారి ఇలాంటి తప్పు జరగకుండా చూసుకుంటాం అంటూ వేడుకుంటున్నారు అప్పుడు మహారాజు లేదు మిమ్మల్ని నేను క్షమించను మీరు నన్ను మోసం చేశారు ఇప్పుడే మిమ్మల్ని అందరిని శిక్షిస్తాను అని అంటాడు అప్పుడు విక్రం మహారాజా ఇప్పటికీ వీరిని క్షమించేసేయండి ఇక మళ్ళీ వీరు ఇలాంటి తప్పు చేయరు అని అంటాడు విక్రం మాటలు విన్న మహారాజు వారిని క్షమించి వదిలేశాడు విక్రం నిజాయితీని మెచ్చుకొని అతన్ని అశ్వశాలకు ముఖ్య అధికారిగా నియమిస్తూ ఇక ఈ రోజు నుండి నువ్వు వాళ్ళందరినీ గమనిస్తూ వాళ్ళు ఏమైనా తప్పులు చేస్తే వెంటనే నా వద్దకు వచ్చి చెప్పు ఈ పని చేసినందుకు నీకు నెలకు 5000 బంగారు నాణ్యాలు ఇస్తాను ఇదిగో ఇది నా
16:15 ఉంగరం దీనిని బహుమతిగా తీసుకో నువ్వు నన్ను ఎప్పుడు కలవాలనుకున్నా దీనిని ద్వారపాలకులకు చూపించి వెంటనే నువ్వు నన్ను కలవచ్చు అని చెబుతాడు ఇక విక్రం అశ్వశాలకు చేరుకొని అందరినీ పిలిచి చూడండి ఇప్పటి నుండి అందరూ నిజాయితీగా పని చేయండి మళ్ళీ ఇలా జరిగితే మిమ్మల్ని నేను రక్షించలేను అని అంటాడు ఇక అప్పటి నుండి అందరూ నిజాయితీగా పని చేసుకుంటున్నారు ఎల్లప్పుడూ విక్రం వారిని గమనిస్తూనే ఉండేవాడు ఇక అన్ని గుర్రాలు మళ్ళీ బలంగా తయారయ్యాయి ఇక నెల రోజులు గడిచిపోయాయి అటు ఆనంద్ ఊరి నుండి తిరిగి వచ్చేసాడు అతను అశ్వశాలకు రాగానే అందరూ పని వాళ్ళు అతని వద్దకు చేరుకొని విక్రం చేసిన పనిని తాము చేసిన తప్పులను మహారాజుకు చెప్పాడని
17:01 మహారాజు అతడిని అశ్వశాలకు ముఖ్య అధికారిగా నియమించాడని ఆనంద్ కు చెప్తారు అప్పుడు ఆనంద్ మీరేమీ బాధపడకండి ఇక నేను వచ్చేసాను కదా అతను వెళ్ళిపోతాడు ఎలాగో నెల రోజుల సమయం గడిచిపోయింది కదా అని అంటాడు అప్పుడు ఆ పని వాళ్ళు లేదు లేదు అతను ఇక వెళ్ళడు అతడిని మహారాజు ఉద్యోగంలో ఉంచుకొని అతనికి అధికారాలు ఇచ్చి బహుమతిగా ఉంగరం కూడా ఇచ్చాడు అని చెప్తారు ఇక ఆనంద్ విక్రం దగ్గరకు చేరుతారు కున్నాడు ఆనందును చూసిన విక్రం చాలా సంతోషిస్తాడు ఇక అక్కడ జరిగినదంతా అతనికి చెప్తాడు ఇక ఇద్దరు రాత్రి భోజనం చేసి కూర్చున్నారు ఆనందుకు విక్రం ను చూస్తే ఈర్ష కలుగుతుంది ఎందుకంటే అతని కంటే పెద్ద ఉద్యోగం అతనికి లభించింది అంతేకాదు ఆనంద్ కూడా గుర్రాల
17:48 ఆహారాన్ని అమ్మి ధనం సంపాదించుకునేవాడు ఎలాగైనా విక్రం ను ఇక్కడ నుండి శాశ్వతంగా పంపించేయాలనుకున్నాడు ఇక అక్కడ నుండి తన గదిలోకి వెళ్లి పడుకున్నాడు ఇక చీకటి పడింది అటు మహారాజు కూతురు అటు ఇటు తిరుగుతూ ఉంది ఎందుకంటే ఆమె ఎప్పటి నుండో ఆనంద్ ను ప్రేమిస్తుంది ఆ విషయం ఎవ్వరికీ తెలియదు ఇక ఆనంద్ తిరిగి వచ్చాడు అని తెలుసుకొని మెల్లిగా ఎవ్వరికీ కనబడకుండా ఆనంద్ గదిలోకి ప్రవేశించింది ఇద్దరు కలిసి ప్రేమగా మాట్లాడుకుంటున్నారు అదే సమయంలో విక్రం ఏదో పని మీద ఆనంద్ గది వైపు వెళ్తాడు అతనికి ఆనంద్ గదిలోంచి ఎవరో ఆడవారు మాట్లాడుతున్న శబ్దం వినిపించింది వెంటనే ఆ గది కిటికీ వద్దకు వెళ్లి చూడగా యువరాణి ఆనంద్ తో కలిసి ఉండడం చూశాడు అది
18:35 చూసి అతను ఆశ్చర్యపోయాడు ఏమీ మాట్లాడకుండా మెల్లిగా తన గదిలోకి వెళ్ళిపోయాడు అప్పుడు ఆనంద్ యువరాణితో ఇలా అంటున్నాడు చూడు ఈ విక్రం ఉన్నంతవరకు మనం ఇలా ప్రతిరోజు కలుసుకోలేం మహారాజు అతడికి నాకన్నా పెద్ద ఉద్యోగం ఇచ్చాడు అది నాకు అస్సలు నచ్చడం లేదు నువ్వు ఏదైనా చేసి అతన్ని శాశ్వతంగా ఇక్కడ నుండి పంపించేయు అప్పుడే నేను ప్రశాంతంగా ఉంటాను అని అంటాడు అప్పుడు ఆ యువరాణి నువ్వేమీ బాధపడకు నేను మా నాన్నతో చెప్పి అతనికి మరణ శిక్షను వేయిస్తాను అని అంటుంది అటు విక్రం తన గదిలోకి వెళ్లి ఎంత ఘోరం జరుగుతుంది మహారాజును మోసం చేసి ఆనంద్ అతని కూతురునే ప్రేమిస్తున్నాడు ఇద్దరు కలుసుకుంటున్నారు నేను వెంటనే ఈ విషయాన్ని మహారాజుకు చెప్పాలి అంటూ
19:21 మహారాజు వద్దకు వెళ్తున్నాడు దారిలో అతనికి సాధువు చెప్పిన మూడవ మాట గుర్తుకు వచ్చింది ఎవరిదైనా గుప్తమైన రహస్యం తెలిసినప్పుడు ఎట్టి పరిస్థితిలో దానిని మూడవ వ్యక్తికి చెప్పవద్దు అలా చెబితే ప్రమాదంలో పడతారు అని చెప్పాడు అప్పుడు విక్రం బాగా ఆలోచించి ఇప్పుడు నేను వెళ్లి మహారాజుకు ఈ విషయం చెప్పినా మహారాజు నన్ను నమ్మకపోవచ్చు నా కూతురినే అవమానిస్తావా అంటూ నన్నే శిక్షించవచ్చు అంటూ తిరిగి తన గదిలోకి వచ్చేసాడు అటు యువరాణి కూడా అంతఃపురంలోకి వెళ్లి కాపాడండి కాపాడండి అంటూ గట్టిగా అరవడం మొదలు పెట్టింది ఆ అరుపులు విన్న మహారాజు అక్కడికి చేరుకొని ఏం జరిగింది ఎందుకు ఏడుస్తున్నావు అంటూ అడుగుతాడు అప్పుడు ఆ యువరాణి నాన్నగారు
20:08 మీరు కొత్తగా పనిలో పెట్టుకున్న ఆ విక్రం అనే యువకుడు నన్ను అత్యాచారం చేయడానికి ప్రయత్నించాడు నేను గట్టిగా అరవడంతో కిటికీలోంచి దూకి పారిపోయాడు మీరు ఉంగరం ఇవ్వడం వల్లే అంత ధైర్యంగా దానిని ఉపయోగించుకొని లోపలికి వచ్చాడు అని అంటుంది తన కూతురు మాటలు వినగానే అతనికి విపరీతమైన కోపం వచ్చింది అమ్మ నువ్వేమి చింతించకు అతన్ని ఇక్కడికి పిలిపించి ఎందుకు అలా చేశాడో నేను అడుగుతాను అని అంటాడు అప్పుడు ఆ యువరాణి నాన్నగారు మీరు అతన్ని ఇక్కడికి పిలిపించిన ఏం లాభం లేదు మీరు అతనికి మరణ దండన విధించే వరకు నేను అన్నపానీయాలు స్వీకరించను అని అంటుంది అప్పుడు మహారాజు సరే అమ్మ నేను అలాగే చేస్తాను రేపు అతనికి మరణ దండన విధిస్తాను అంటూ ఆమెకు ధైర్యం చెప్పి అక్కడ నుండి
20:55 వెళ్ళిపోయాడు ఇక యువరాణి చాలా ఆనందించింది నేను ఆడిన నాటకం ఫలించింది ఇక మాకు ఎవ్వరూ అడ్డు ఉండరు అని అనుకుంటుంది అటు మహారాజు తన అంతఃపురంలోకి వెళ్లి ఇలా ఆలోచిస్తున్నాడు నేను అందరి ముందు అతనికి మరణ దండన విధిస్తే ఎందుకు మరణ దండన విధిస్తున్నానో అందరికీ నేను కారణం చెప్పాలి అలా చెబితే నా పరువే పోతుంది నా కూతురుకు వివాహం జరగదు ఇప్పుడు నేను ఏం చేయాలి అంటూ ఆలోచిస్తున్నాడు అప్పుడే అతనికి ఒక ఆలోచన వచ్చింది అతడిని అందరికీ తెలిసేలా కాకుండా ఒంటరిగా ఎవ్వరి కి తెలియకుండా మరణ దండన విధిస్తాను వేరే వారి ద్వారా అతన్ని చంపించేస్తాను అని అనుకున్నాడు అప్పుడే అతనికి నగరం బయట ఉన్న ఒక కసాయి గుర్తుకు వచ్చాడు అతడితో ఇతన్ని
21:41 చంపించాలనుకున్నాడు ఇక మరునాడు ఉదయాన్నే ఒంటరిగా ఆ కసాయి వద్దకు చేరుకున్నాడు మహారాజును చూసి ఆ కసాయి ఆశ్చర్య పోయాడు మహారాజా మీరెందుకు ఇక్కడికి వచ్చారు పిలిస్తే నేనే వచ్చే వాడిని కదా అని అంటాడు అప్పుడు మహారాజు లేదు ఇది నేను మాత్రమే వచ్చే పని నీతో నాకు ఒక పని పడింది నేను నీ వద్దకు ఒక వ్యక్తిని పంపిస్తాను నువ్వు అతని శిరస్సును నరికి వేయాలి ఆ తరువాత కొద్దిసేపటికి ఇంకో వ్యక్తిని పంపిస్తాను ఆ నరికిన తలను సంచిలో కట్టి రెండవ వ్యక్తికి ఇవ్వాలి ఈ విషయం ఎవ్వరికీ తెలియకూడదు ఒకవేళ తెలిస్తే నీకు మరణ దండన విధిస్తాను ఈ పనిని నువ్వు చేసినందుకు గాను నీకు 1000 బంగారు నాణ్యాలు ఇస్తాను అని అంటాడు మహారాజు మాటలు విన్న ఆ కసాయి ఇక చేసేది ఏమీ లేక ఆ
22:30 పనిని చేయడానికి ఒప్పుకున్నాడు ఇక మహారాజు తిరిగి తన రాజ మందిరానికి చేరుకున్నాడు ఇక కసాయి మహారాజు ఎవరిని పంపిస్తాడా అంటూ అన్ని సిద్ధం చేసుకొని ఎదురు చూస్తున్నాడు అప్పుడు మహారాజు విక్రం ను పిలిచి ఒక చిన్న పని కోసం నిన్ను బయటకు పంపుతున్నాను ఈ పనిని నువ్వు మాత్రమే చేయగలవు అని అంటాడు అప్పుడు విక్రం చెప్పండి మహారాజా నన్ను ఏం చేయమంటారు అప్పుడు మహారాజు నువ్వు వెంటనే నగరం బయట ఉన్న కసాయి వద్దకు వెళ్లి అతను ఇచ్చే ఒక వస్తువును నా వద్దకు తీసుకురావాలి దీని గురించి ఎవ్వరికీ చెప్పకూడదు అని అంటాడు అప్పుడు విక్రం సరే మహారాజా నేను ఎవ్వరికీ చెప్పను అంటూ ఆ కసాయి వద్దకు బయలుదేరాడు దారిలో వెళ్తున్న అతనికి ఇద్దరు సాధువులు కనిపించి అతడిని
23:16 తన వద్దకు రమ్మని ప్రేమగా పిలుస్తారు వెంటనే విక్రం అక్కడికి చేరుకున్నాడు అప్పుడు ఆ సాధువులు నాయనా కొద్దిసేపు ఇక్కడ కూర్చొని ఆ భగవంతుని కొరకు ప్రార్థించు మేము నీకు నాలుగు మంచి మాటలు చెబుతాం అని అంటారు అప్పుడు విక్రం చూడండి నేను ఒక ముఖ్యమైన పని మీద వెళ్తున్నాను నేను ఇక్కడ ఆగలేను అంటూ ముందుకు వెళ్తున్నాడు అప్పుడే అతనికి ఆ సాధువు చెప్పిన నాలుగవ ఉపదేశం గుర్తుకు వచ్చింది దారిలో వెళ్తున్నప్పుడు మనకు ఎంత పని ఉన్నా ఎవరైనా ప్రేమగా పిలిస్తే తప్పకుండా వారి వద్ద కొద్దిసేపు కూర్చోవాలి అని చెప్పాడు అలా చేస్తే జీవితమే మారిపోతుంది అని చెప్పాడు ఇక వెంటనే విక్రం ఆ సాధువుల వద్ద కూర్చొని వాళ్ళు చెప్పే మంచి ఉపదేశాలను వింటున్నాడు ఇలా సమయం
24:03 గడిచిపోతుంది ఇటు ఆనందుకు అనుమానం వచ్చింది అసలు మహారాజు ఇంత పొద్దున్నే విక్రం ను ఎందుకు పిలిపించాడు అతన్ని ఎక్కడికో పంపించాడు అతను ఇంకా తిరిగి రాలేదు అంటూ రాజ దర్బారు చుట్టూ తిరుగుతున్నాడు రాజ దర్బారులోంచి మహారాజు ఆనందును చూశాడు ఇతడినే విక్రం యొక్క తల తేవడానికి పంపించాలనుకున్నాడు సమయం కూడా చాలా అయ్యింది ఎలాగో ఆ కసాయి వాడు విక్రం ను చంపి తలను సంచిలో లో వేసి ఉంటాడు అని అనుకున్నాడు వెంటనే ఆనందును తన వద్దకు పిలిపించుకొని నువ్వు వెంటనే నగరం బయట ఉన్న కసాయి వద్దకు వెళ్ళు అతను ఒక సంచిని ఇస్తాడు దానిని ఇక్కడికి తీసుకురా దానిని దారిలో మాత్రం అస్సలు విప్పకూడదు అని అంటాడు ఇక ఆనంద్ వేగంగా నడుచుకుంటూ కసాయి వద్దకు చేరుకున్నాడు నిజానికి విక్రం
24:50 ముందుగా చేరుకోవాలి కానీ విక్రం కు ఆ సాధువుల వల్ల ఆలస్యం అయ్యింది ఇప్పుడు ఆనంద్ ముందుగా చేరుకున్నాడు ఇక ఆ కసాయి వద్దకు చేరుకొని అని నన్ను మహారాజు నీ వద్దకు పంపించాడు నీ వద్ద ఏదో వస్తువు ఉన్నదంట కదా దానిని నాకు ఇవ్వు అంటూ అడుగుతాడు ఇక కసాయికి అర్థమయింది ముందుగా వచ్చిన వారిని మహారాజు చంపమన్నాడు ఆ వ్యక్తి ఇతనే అని భావించి అతన్ని లోపలికి పిలిపించుకొని ఒకే ఒక్క వేటుతో వెనక నుండి అతని తలను వేరు చేసేసాడు ఇక ఆ తలని మూట కట్టి సంచిలో ఉంచి రెండవ వ్యక్తి కోసం ఎదురు చూస్తున్నాడు ఇక విక్రం సాధువులతో మాట్లాడుతూ చాలా ఆలస్యం అయింది ఇక అందరికీ నమస్కరించి మెల్లిగా కసాయి వద్దకు చేరుకొని మహారాజు ఏదో ఒక వస్తువును
25:35 తీసుకురమ్మని నన్ను ఇక్కడికి పంపించాడు అని చెప్తాడు ఇక ఆ కసాయి ఇతనే ఆ రెండవ వ్యక్తి అని భావించి ఆ సంచిని అతనికి ఇచ్చేస్తాడు అందులో ఆనంద్ తల ఉందని అతనికి తెలియదు దానిని దారిలో విప్పవద్దు అని ఆ కసాయి వాడు చెప్తాడు ఇక విక్రం ఆ తలను తీసుకొని మహారాజు వద్దకు చేరుకున్నాడు విక్రం బ్రతికి ఉండడం చూసి మహారాజు ఆశ్చర్య పోయాడు నువ్వు ఇక్కడ ఎలా వచ్చావు అంటూ అడుగుతాడు అప్పుడు విక్రం మహారాజా మీరే కదా కసాయి వద్దకు వెళ్లి మీరు చెప్పినది తీసుకురమ్మన్నారు నేను వెళ్లి మీరు చెప్పినట్టే తీసుకువచ్చాను అని అంటాడు ఇక వెంటనే ఆ మూటను విప్పి చూడగా అందులో ఆనంద్ తల కనిపించింది దానిని చూసి అందరూ గజగజా వణికి పోయారు అప్పుడు మహారాజుకు పూర్తిగా అర్థమయింది విక్రం
26:22 ముందుగా వెళ్ళవలసింది కానీ ఆనంద్ ముందుగా కసాయి వద్దకు వెళ్ళినట్టుగా ఉన్నాడు అందుకే ఆ కసాయి ఆనంద్ తలను నరికి వేసాడు అప్పుడు విక్రం ఏమైంది మహారాజా ఎందుకు ఆనందును చంపించారు అంటూ అడుగుతాడు కానీ మహారాజు ఏమీ మాట్లాడకుండా మౌనంగా ఉండిపోయాడు అప్పుడే యువరాణి తెగిన ఆనంద్ తలను పట్టుకొని గట్టిగా ఏడవడం మొదలు పెట్టింది ప్రియతమా ఎంత ఘోరం జరిగిపోయింది నువ్వు లేకుండా నేను ఎలా బ్రతకాలి నీకోసమే నేను నాటకం ఆడి విక్రం పై తప్పుడు ఆరోపణ చేశాను నీకోసం అతడిని చంపాలనుకున్నాను కానీ నువ్వే మరణించి చావు ఇప్పుడు నేను ఎవరి కోసం బ్రతకాలి అంటూ గుండెలు బాదుకుంటూ ఏడుస్తుంది యువరాణి ఏడుపులు మాటలు విన్న మహారాజు ఆశ్చర్యపోయాడు ఇదంతా
27:09 చేసింది నా కూతురే విక్రంప పై తప్పుడు ఆరోపణ చేసి అతన్ని చంపాలనుకుంది మహారాజుకు విపరీతమైన కోపం వచ్చింది వెంటనే యువరాణి గొంతుపై కత్తిని ఉంచి ఏం జరిగిందో పూర్తిగా వివరించు అని అంటాడు అప్పుడు ఆ యువరాణి తాను ఆనందును ప్రేమించిన విషయం విక్రం ను చంపాలనుకున్న విషయం మొత్తం వివరించి చెప్పింది అప్పుడు మహారాజు నేను ఎంత పెద్ద తప్పు చేశాను నా కూతురు మాటలు విని ఒక నిర్దోషిని చంపాలనుకున్నాను ఆ భగవంతుడు ఉన్నాడు అతడిని కాపాడాడు ఇక విక్రం ను క్షమించమని వేడుకున్నాడు ఇటు యువరాణి ఏడుస్తూ నేను బ్రతికి ఉన్న వ్యర్థమే అంటూ ఒక కత్తిని తీసి కడుపులో పొడుచుకొని క్రింద పడిపోతూ నాన్నగారు నన్ను క్షమించండి నేను తప్పు చేశాను
27:54 దానికి తగిన శిక్షను అనుభవిస్తున్నాను చేసిన కర్మల నుండి ఎవ్వరు తప్పించి చుకోలేరు అంటూ ఆమె మరణించింది కూతురు మరణించడంతో మహారాజుకు చాలా బాధ కలిగింది మరునాడు రాజ దర్బారులో తాను చేసిన తప్పును అందరి ముందు ఒప్పుకొని నేను ఇక మహారాజుగా ఉండడానికి అర్హుడిని కాదని నా స్థానంలో నిజాయితీపరుడు యువకుడైన విక్రం ను మహారాజుగా ప్రకటిస్తున్నాను అని అంటాడు ఇక ఆ తరువాత మహారాజుగా చక్కగా నిజాయితీగా రాజ్యాన్ని పరిపాలిస్తున్నాడు రాజుగా మారినా కూడా అతని మనసులో మాత్రం ఒక ప్రశ్న ఉండిపోయింది ఆ రోజు ఆ సాధువు చెప్పిన ఆ ఐదు మాటలే ఈరోజు నా ప్రాణాలు కాపాడి నన్ను మహారాజుగా చేశాయి అతన్ని నేను కలవాలి అని అనుకొని మరునాడు ఉదయాన్నే ఆ సాధువు
28:42 ఆశ్రమానికి చేరుకొని అతనికి నమస్కరించి మహాత్మ నన్ను గుర్తుపట్టారా కొన్ని రోజుల క్రితం నేను మిమ్మల్ని దారిలో కలిసాను మీరు నాకు ఐదు గొప్ప విషయాలను చెప్పారు వాటిని నా జీవితంలో ఆచరించి నేను ఈరోజు మహారాజునైనాను కానీ నాకు ఒక్కటే సందేహం మీరు సాధువులు అన్నింటిని త్యజించిన వారు కానీ మీరు నాకు ఐదు విషయాలను చెప్పి నాలుగు బంగారు నాణ్యాలను తీసుకున్నారు అలా ఎందుకు తీసుకున్నారు మీరు ఉపదేశాలను ఊరికే కూడా ఇవ్వవచ్చు కదా అంటూ అడుగుతాడు అప్పుడు ఆ సాధువు నాయనా ఊరికే చెప్పే మాటలను జీవితంలో ఎవ్వరూ పాటించరు ఎవరైతే ధనం ఖర్చు పెడతారో లేదా వాటి కోసం ఎక్కువగా కష్టపడతారో అప్పుడే ఆ మాటలను బాగా గుర్తుంచుకుంటారు ఒకవేళ నేను ఊరికే ఆ
29:29 ఐదు విషయాలను చెప్పి ఉంటే నువ్వు వాటిని ఎప్పుడూ మర్చిపోయి ఉండేవాడివి దాని కోసం నువ్వు ధనం ఖర్చు చేశావు కనుకనే వాటిని నువ్వు గుర్తుంచుకొని మరి నీ జీవితంలో ఆచరించావు నువ్వు అప్పుడు ఇచ్చిన ఆ బంగారు నాణ్యాలు నా వద్దనే ఉన్నాయి వాటిని తీసుకువెళ్లి ఎవరైనా పేదవారికి ఇచ్చేయ్ వాటితో నాకు ఏ పని లేదు అని అంటాడు ఇక అతను ఆ సాధువుకు నమస్కరించి అక్కడ నుండి తన రాజ్యానికి చేరుకొని తన తల్లిదండ్రులను కూడా రాజ్యానికే పిలిపించుకొని అందరి తో కలిసి సుఖంగా జీవిస్తున్నాడు చూశారు కదా ఆ భగవంతుడు తలుచుకుంటే ఏదైనా జరగవచ్చు మామూలు వ్యక్తి కూడా మహారాజు కావచ్చు నిజాయితీగా ఉంటూ మన పనిని మనం చేసుకుంటే ఏ కష్టాలు మన వద్దకు రావు వేరే వారి ధనం
30:14 ఆశించినప్పుడు వేరే వారిని మోసం చేయాలనుకున్నప్పుడే మనకు కష్టాలు కలుగుతాయి ఒక్కటి మాత్రం నిజం కర్మ ఎవ్వరిని వదిలిపెట్టదు కొంచెం ఆలస్యమైన ఫలితం మాత్రం తప్పకుండా అనుభవించవలసిందే చూశారు కదా కదా మీకు గనుక ఈ వీడియో నచ్చితే జై శ్రీ కృష్ణ అని ఒక చిన్న కామెంట్ చేయండి ఇలాంటి మరిన్ని వీడియోస్ కోసం ఇప్పుడే మా ఛానల్ ని సబ్స్క్రైబ్ చేసుకోండి పక్కనే ఉన్న బెల్ ఐకాన్ ని ప్రెస్ చేయండి మా వీడియోని లైక్ చేయండి షేర్ చేయండి జై శ్రీకృష్ణ
