ยิ่งห้ามใจไม่ให้คิด…ทำไมเรายิ่งหยุดคิดไม่ได้? | ลองวิธีนี้ แล้วคุณจะเข้าใจจิตใจตัวเองมากขึ้น

0:00 เคยมยยิ่งพยายามลืมใครบางคนใบหน้าของ [เพลง]เขากลับยิ่งชัดเจนขึ้นในความทรงจำ ยิ่งบอกตัวเองว่าอย่ากังวลหัวใจก็ยิ่ง เต็มไปด้วยเรื่องร้ายที่ยังไม่เกิดขึ้น และยิ่งพยายามหยุดคิดเสียงในหัว[เพลง] กลับยิ่งดังขึ้นกว่าเดิม ชายหนุ่มคนหนึ่งเดินทางไกลหลายวัน[เพลง] เพื่อถามพระชราว่ามีวิธีใดบ้างที่จะทำให้ จิตใจของข้าสงบและหยุดความคิด[เพลง]ที่ วุ่นวายเหล่านี้ได้ แต่คำตอบที่เขาได้รับไม่ใช่คาถาวิเศษไม่ ใช่พิธีกรรมลึกลับและไม่ใช่การบังคับให้ สมองว่างเปล่า พระชรา[เพลง]เพียงมอบเงื่อนไขง่ายๆให้เขา

0:46 ข้อหนึ่งเงื่อนไขที่ดูเหมือนจะง่ายเสีย [เพลง]จนไม่มีทางทำพลาดแต่กลับทำให้ชาย หนุ่มต้องเผชนกับความจริงบางอย่าง ความจริงที่ว่าหลาย[เพลง]ครั้งศัตรูที่รบ กวนจิตใจเรามากที่สุดอาจไม่ใช่ความคิด เหล่านั้นแต่อาจเป็นความพยายามของเราเอง ที่อยากกำจัดมันออกไปให้เร็วที่สุด[เพลง] นานมาแล้วบริเวณเชิงเขาอันห่างไกลมีหมู่ บ้านเล็กๆตั้ง[เพลง]อยู่ท่ามกลางทุ่งนา และป่าไม้ผู้คนในหมู่บ้านใช้ชีวิตอย่าง เรียบง่ายตื่นขึ้นมาทำงานเมื่อดวงอาทิตย์ โผล่พ้นขอบฟ้าและกลับเข้าบ้านเมื่อแสงสุด ท้ายของวันค่อยๆจางหาย[เพลง]ไป ในหมู่บ้านนั้นมีชายหนุ่มคนหนึ่งชื่อว่า

1:33 อรุณ[เพลง]อรุณเป็นคนขยันและมีความสามารถ เขาช่วยครอบครัวทำงานตั้งแต่เช้าจนเย็น ไม่เคยหลีกเลี่ยงหน้าที่และไม่เคยปฏิเสธ เมื่อมีใครมาขอความช่วยเหลือ เมื่อมอง[เพลง]จากภายนอกชีวิตของเขาดู เหมือนไม่มีสิ่งใดน่าเป็นห่วงแต่[เพลง] ภายในใจของอรุณกลับไม่เคยมีความสงบเลยแม้ แต่น้อย ทุกคืนเมื่อเขาเอนตัวลงบนที่นอน[เพลง] ความคิดนับร้อยจะเริ่มวิ่งเข้ามาในหัว เขาคิดถึง[เพลง]สิ่งที่พูดผิดไปเมื่อหลาย วันก่อนคิดถึงงานที่ยังทำไม่เสร็จคิดถึง เงินที่อาจไม่พอใช้ในเดือนหน้าคิดว่า [เพลง]คนอื่นจะมองเขาอย่างไรและคิดถึง เหตุการณ์เลวร้ายที่อาจเกิดขึ้นแม้มันยัง

2:20 ไม่มีวี่แววว่าจะเกิดขึ้นเลยก็ตาม จนบางคืน เขานอนไม่[เพลง]หลับจนถึงรุ่งเช้าเขา เหนื่อยทั้งที่ยังไม่ได้เริ่มทำงานเขา หงุดหงิดกับเรื่องเล็กน้อยและเริ่มรู้สึก ว่าไม่ว่าเขาจะอยู่ที่ใด[เพลง]ความคิด เหล่านั้นก็ตามเขาไปทุกแห่งขณะทำงานมือ ของเขาอยู่กับสิ่งตรงหน้าแต่[เพลง]ใจกลับ ลอยไปอยู่ในอดีตขณะกินอาหารปากของเขา กำลัง[เพลง]เคี้ยวแต่ความคิดกลับเดินทาง ไปถึงอนาคต แม้ในวันที่ท้องฟ้าสวย[เพลง]งามลมพัดเย็น และนกส่งเสียงร้องอยู่รอบตัวอรุณกลับ [เพลง]แทบไม่เคยรับรู้สิ่งเหล่านั้นเพราะ เขาใช้ชีวิตอยู่ในโลกของความคิดมากกว่า

3:07 อยู่ในโลกแห่งความ[เพลง]เป็นจริงเขาเคย พยายามหยุดมันหลายครั้งเมื่อความคิดหนึ่ง ผุดขึ้นมา[เพลง]เขาจะรีบบอกตัวเองว่าหยุด คิดเสียทีเรื่องนี้ไม่สำคัญอย่ากังวล [เพลง] ต้องลืมมันให้ได้แต่ยิ่งเขาสั่งตัวเอง ความคิดนั้นกลับยิ่งชัดขึ้นเมื่อเขา พยายามไม่คิดถึงความผิดพลาดภาพเหตุการณ์ นั้นจะย้อนกลับมาอย่างละเอียดแม่เขา พยายามไม่คิดถึงอนาคต[เพลง] สมองกลับสร้างสถานการณ์เลวร้ายขึ้นมาอีก หลายรูปแบบจนใน[เพลง]ที่สุดอรุณเริ่มกลัว แม้กระทั่งความคิดของตัวเอง [เพลง]วันหนึ่งขณะที่เขานั่งพักใต้ต้นไม้ ใหญ่ชายชราคนหนึ่งในหมู่บ้านเดินผ่าน

3:53 [เพลง]มาชายชราเห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วย ความอ่อนล้าของอรุณจึงนั่งลงข้างๆแล้วถาม [เพลง]ว่าเจ้าทำงานหนักเกินไปหรือเปล่า อรุณสายหน้าร่างกายของ[เพลง]ข้าไม่ได้ เหนื่อยมากนักหรอกแต่จิตใจของข้าไม่เคย หยุดพักเลยแม้แต่น้อยจากนั้น[เพลง]เขาก็ เล่าทุกอย่างให้ชายชราฟังเมื่อได้ฟังจนจบ ชายชราจึงพูดว่าบนยอดเขาทางทิศเหนือมีวัด เล็กๆแห่งหนึ่งพระอาจารย์จาร[เพลง]ซึ่ง อาศัยอยู่ที่นั่นเป็นผู้เข้าใจธรรมชาติ ของจิตใจเจ้าลองไปพบเขาดู[เพลง]บางทีเขา อาจช่วยเจ้าได้ รุ่งเช้าวันต่อมาอรุงจึงเตรียมเสบียงและ ออก[เพลง]เดินทางหนทางไปสู่วัดนั้นไม่

4:40 ง่ายเลยเขาต้องเดินข้ามลำธารผ่านเส้นทาง แคบๆริมหน้าผาและปีนขึ้นเขาที่สูงชัน [เพลง]ตลอดการเดินทางความคิดของเขายังคง ทำงานไม่หยุด บางครั้งเขาคิดว่าพระอาจารย์อาจไม่ยอมพบ เขาบางครั้ง[เพลง] เขากังวลว่าตัวเองอาจหลงทางบางครั้งเขา กลัวว่าต่อให้เดินทางไปถึงพระอาจารย์ก็คง ไม่มีทางช่วยได้แต่[เพลง]ถึงอย่างนั้นเขา ก็ยังคงเดินต่อไป หลัง[เพลง]จากเดินทางอยู่หลายวันในที่สุด อรุณจึงมองเห็นหลังคาวัดเล็กๆซ่อนอยู่ ท่าม[เพลง]กลางต้นสนวัดแห่งนั้นเงียบสงบ อย่างน่าประหลาดไม่มีเสียงผู้คนจอแจไม่มี

5:26 เสียงเกวียนมีแต่เสียงลมพัดผ่านใบไม้ [เพลง]เสียงนกร้องเป็นครั้งคราวและเสียง น้ำจากลำธารเล็กๆที่ไหลอยู่ด้านหลังวัด อรุณเดินเข้าไปในลานวัดและเห็นพระชราคน [เพลง]หนึ่งกำลังกวาดใบไม้อยู่พระชรากวาด อย่างช้าๆทุกการเคลื่อนไหวดูมีเรียบง่าย และสงบนิ่งราวกับในโลกนี้ไม่มีสิ่งใดต้อง รีบร้อน[เพลง]อรุณยืนรออยู่ครู่หนึ่งก่อน ก้มศีรษะแล้วกล่าวว่า[เพลง]ข้าเดินทางมา ไกลเพราะต้องการขอคำแนะนำจากท่าน พระชราวางไม้กวาดลงแล้วเชิญเขาไปนั่งใต้ รมไม้เจ้ามีเรื่องใดอยู่ในใจหรือ อรุณรีบตอบ[เพลง]ทันทีข้าต้องการเรียนรู้

6:13 วิธีควบคุมความคิดพระชรามองเขาด้วยแววตา อ่อนโยนเหตุใดเจ้าจึงต้องการควบคุมมัน เพราะความคิดทำให้ข้าทุกข์ข้าคิดถึงอดีต ซ้ำแล้วซ้ำเล่าและกังวลถึงอนาคตทั้งวัน [เพลง]ข้าพยายามหยุดมันแต่ยิ่งห้ามมันก็ ยิ่งไม่หยุด[เพลง] พระชรานิ่งฟังอยู่ครู่หนึ่งก่อนถามว่า แล้วเจ้าต้องการให้จิตใจของเจ้าเป็นอย่าง ไรอรุณตอบโดยไม่ต้องคิดข้าต้องการ[เพลง] ให้มันว่างเปล่าไม่มีความคิดใดรบกวนข้า ต้องการความสงบอย่างที่ท่านมี พระชราตายิ้มเล็กน้อยแล้วถามว่าเจ้าคิด ว่าความสงบของข้า[เพลง]เกิดจากไม่มีความ คิดอย่างนั้นหรือ

7:00 อรุณมองพระชราด้วยแววตาสงสัย พระชราจึงกล่าวต่อว่า[เพลง]ความสงบไม่ได้ หมายถึงไม่มีเสียงใดเกิดขึ้นแต่หมายถึง การไม่ถูกเสียงเหล่านั้นลากพาไปอรุณยัง ไม่เข้าใจนักเขาจึงถามว่าแล้วข้าต้องทำ อย่างไร[เพลง] พระชราหยิบถ้วยดินเผาใบหนึ่งขึ้นมาแล้ว บอกว่าคืนนี้[เพลง]เจ้าจงไปนั่งอยู่ใน กระท่อมหลังเล็กด้านหลังวัดหลับตาและนั่ง ให้สงบข้ามีเคล็ดลับง่ายๆให้เจ้า[เพลง] เมื่อได้ยินคำว่าเคล็ดลับดวงตาของอรุณ เป็นประกายขึ้นทันที[เพลง] เขาคิดว่าในที่สุดเขากำลังจะได้รับวิธี ลับที่ตามหามานานพระชราจึงกล่าวว่าเจ้าจะ

7:47 นั่งอย่างไรก็ได้[เพลง]หายใจอย่างไรก็ได้ และจะคิดถึงสิ่งใดก็ได้อรุณตั้งใจฟัง อย่างมาก[เพลง]พระชราหยุดเล็กน้อยก่อน กล่าวต่อว่ามีเพียงข้อเดียวเท่านั้นตลอด คืนนี้ห้ามเจ้า[เพลง]คิดถึงลิง อรุณชะงักไปชั่วครู่ลิงหรอ[เพลง]ใช่ห้าม คิดถึงลิงไม่ว่าจะเป็นลิงตัวเล็กลิงตัว ใหญ่ลิงที่นั่งอยู่บนต้นไม้หรือลิงที่ [เพลง]กำลังกินผลไม้ไม้ห้ามคิดถึงมันแม้ แต่น้อยอรุณเกือบหัวเราะออกมาเขาเดินทาง มาไกล[เพลง]ผ่านภูเขาและลำธารเพื่อรับคำ แนะนำที่ง่ายเพียงนี้เองหรือ[เพลง]เขารีบ

8:33 ตอบว่าเรื่องนี้ง่ายมากข้าแทบไม่เคยคิด ถึงลิงอยู่แล้วคืนนี้ข้าจะทำให้ท่านเห็น ว่าข้าควบคุมจิต[เพลง]ใจได้พระชราเพียร ยิ้มแล้วปล่อยให้เขาเดินไปอย่างกระท่อม เมื่อดวง[เพลง]อาทิตย์ลับขอบฟ้าอรุณเข้า ไปในกระท่อมหลังเล็กเขาจุด[เพลง]ตะเกียง วางไว้ข้างตัวแล้วนั่งขัดสมาธิ ก่อนหลับ[เพลง]ตาเขาบอกตัวเองว่า คืนนี้จะต้องไม่มีลิงอยู่ในความคิดของข้า ทันใด[เพลง]นั้นเองภาพลิงตัวหนึ่งก็ปรากฏ ขึ้นในใจมันนั่งอยู่[เพลง]บนกิ่งไม้และ กำลังกินผลไม้สีเหลืองอรุณรีบลืมตาไม่ข้า ต้องไม่คิดถึงมันเขาหลับตาลงอีกครั้ง

9:20 [เพลง]แต่คราวนี้ไม่ได้มีเพียงลิงตัว เดียวลิงอีก 2-3 ตัวกระโดดออกมาจากพุ่ม ไม้บางตัวปีนต้นไม้บางตัวส่งเสียงร้องบาง ตัววิ่งบนไปรอบๆราวกับกำลังเยาะเย้ยเขา อรุณเริ่มหงุดหงิดเขาพยายามคิดถึงภูเขา แทนแต่บนภูเขากลับมีลิงนั่งอยู่เขาพยายาม คิด[เพลง]ถึงแม่น้ำแต่ริมแม่น้ำก็มีลิง กำลังดื่มน้ำเขาพยายาม[เพลง]ยามท่องถ้อย คำบางอย่างแต่ทุกคำที่ท่องกลับมีภาพลิง แทรกเข้ามายิ่งเขาพยายามผลักมันออกไป [เพลง]จำนวนของลิงในความคิดก็ยิ่งเพิ่ม ขึ้นจากลิงตัวเดียวกลายเป็น 10 ตัว[เพลง] จาก 10 ตัวกลายเป็นฝูงใหญ่บางตัวเต้นรำ บางตัวกระโดดข้ามศีรษะของเขาและบางตัว

10:07 นั่งจ้องเขาพร้อมรอยยิ้มที่น่าหงุดหงิด ที่สุดอรุณลุกขึ้นเดินวนรอบกระท่อมหยุด เสียทีออกไปจากหัวของข้าแต่ท้าทันทีที่ เขาพูดคำว่าออกไปเขาก็ต้องนึกก่อนว่า ต้องการให้สิ่งใดออกไปและเมื่อรู้ตัวอีก ครั้งภาพลิงก็กลับมาชัดเจนกว่าเดิมตลอด ทั้งคืนอรุณต่อสู้กับความคิดของตัวเองเขา ไม่ได้นอนไม่ได้นั่งอย่างสงบและไม่สามารถ ทำตามเงื่อนไขง่ายๆของพระชราได้แม้แต่ น้อย[เพลง]เมื่อแสงแรกของวันส่องผ่าน หน้าต่างอรุณรีบออกจากกระท่อมทันทีเขา เดินไปพบพระชราซึ่งกำลังรดน้ำต้นไม้อยู่ ในลานวัดท่านหลอกข้าอรุณพูดด้วยความ เหนื่อยล้าพระชราหันมาถามอย่างสงบเกิด

10:53 สิ่งใดขึ้นรึก่อนที่ท่านจะห้ามข้าแทบไม่ เคยนึกถึงลิงเลยแต่หลังจากท่านสั่ง[เพลง] ไม่ให้คิดข้ากลับคิดถึงมันตลอดคืนยิ่ง พยายามไม่คิดมันก็ยิ่งปรากฏขึ้นมาตลอดคืน พระชราวางภาชนะรดน้ำลงแล้วถามว่าเมื่อคืน [เพลง]ลิงเหล่านั้นมาจากไหนมาจากความคิด ของข้าพวกมันเข้ามาทำร้าย[เพลง]เจ้าจริงๆ หรือไม่อรุณนิ่งไปก่อนตอบว่าไม่แต่ข้ารู้ สึกราวกับกำลังต่อสู้กับพวกมันพระชราพยัก หน้านั่นเป็นเพราะเจ้าไม่ได้ต่อสู้กับลิง แต่กำลังต่อสู้กับจิตใจของตัวเองอรุณขมวด คิ้วพระชราจึงอธิบายว่าเมื่อเจ้าบอกตัว เองว่าห้ามคิดถึงสิ่งใด[เพลง]

11:38 จิตใจจำเป็นต้องตรวจสอบอยู่ตลอดเวลาว่า เจ้ากำลังคิดถึงสิ่งนั้นหรือไม่ทุกครั้ง ที่เจ้าตรวจสอบเจ้าก็ต้องนึกถึงมันขึ้นมา ก่อน[เพลง]ยิ่งเจ้ากลัวความคิดนั้นยิ่ง พยายามผลักมันออกไปยิ่งต้องการให้มันหาย ไปเร็วเท่าใด[เพลง]เจ้าก็ยิ่งมอบความ สำคัญให้มันมากขึ้นเท่านั้นอรุณถามว่าถ้า เช่นนั้นข้าต้องยอมให้ความคิดทำอะไรก็ได้ หรือ[เพลง] ไม่ใช่การยอมเป็นทาสของมันและไม่ใช่การทำ สงครามกับมันพระชราตอบ[เพลง]แต่คือการมอง เห็นมันตามความเป็นจริงจากนั้นพระชราพา อรุณเดินไปยังริมลำถ่าน >> [เพลง] >> ทั้งสองนั่งลงบนก้อนหินข้างน้ำใบไม้แห้ง หลายใบกำลังลอยมาตามกระแสน้ำบางใบหมุนวน [เพลง]อยู่ครู่หนึ่งก่อนลอยผ่านไปบางใบ

12:25 ติดกิ่งไม้แล้วไม่นานก็หลุดออกตามแรงน้ำ พระชราชี้ไปยังใบไม้เหล่านั้น[เพลง] เจ้ามองเห็นใบไม้หรือไม่เห็นเจ้าจำเป็น ต้องลงไปผลักใบไม้ทุกใบให้ออกไปจากลำธาร [เพลง]หรือไม่กระแสน้ำจะพามันผ่านไปเอง พระชรายิ้ม ความคิด[เพลง]ก็เช่นเดียวกันมันเกิดขึ้น ตั้งอยู่ชั่วขณะแล้วเปลี่ยน[เพลง]แปลงไป ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ความคิดลอยเข้ามาแต่ เกิดขึ้นเมื่อเจ้ากระโดดลงไปในสายน้ำขวา ใบไม้เอาไว้และพยายามบังคับว่ามันต้องลอย ไปทางใด[เพลง]อรุณมองกระแสน้ำอย่างเงียบๆ พระชรากล่าวต่อว่าเมื่อความ[เพลง]คิดเกิด ขึ้นเจ้าจงรู้ว่ามันเกิดขึ้นหากเป็นความ

13:12 กังวล[เพลง]ก็เพียงรู้ว่าขณะนี้ใจกำลัง กังวลหากเป็นความทรงจำ[เพลง]ก็รู้ว่าใจ กำลังระลึกถึงอดีตหากเป็นความกลัวก็รู้ ว่าความกลัวกำลังปรากฏ[เพลง]ไม่ต้องด่า ว่าตัวเองไม่ต้องรีบผลักมันออกไปและไม่ ต้องเดินตามเรื่องราวที่มันสร้างขึ้น [เพลง]เพียงมองดูแล้วกลับมาอยู่กับลมหาย ใจพระชราบอกให้อรุณนั่งหลังตรง[เพลง] อย่างผ่อนคลายไม่ต้องหายใจให้ลึกกว่าปกติ ไม่ต้องบังคับจังหวะเพียงรู้ว่าเมื่อใดลม หายใจเข้าและเมื่อเมื่อใดลมหายใจออก [เพลง]อรุณหลับตาลงเขารู้สึกถึงอากาศเย็น ที่ผ่านทางจมูกรู้สึกถึงหน้าอกที่ขยับ ขึ้นเล็กน้อยและรู้สึกถึงลม[เพลง]หายใจ ที่ค่อยๆไหลออกผ่านไปแค่เพียงไม่กี่ วินาทีความคิดหนึ่งก็ปรากฏขึ้นเมื่อไหร่

14:00 จิต[เพลง]ใจของข้าจะสงบเสียทีอรุณกำลังจะ หงุดหงิดแต่พระชรา[เพลง]กล่าวขึ้นเบาๆว่า เมื่อรู้ตัวว่าคิดก็เพียงกลับมาหายใจอรุณ จึงกลับมารับรู้ลมหายใจอีกครั้งไม่นาน ความคิดเรื่องบ้านก็ปรากฏเขานึกถึงงานที่ ยังค้าง[เพลง] นึกถึงครอบครัวและนึกถึงสิ่งที่อาจเกิด ขึ้นระหว่างที่เขาไม่อยู่เมื่อรู้ตัวเขา กลับ[เพลง]มาหายใจความคิดมาอีกครั้งเขา กลับมาอีกครั้งเป็นเช่นนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า หลังจากผ่านไป[เพลง]ครู่ใหญ่อรุณลืมตา ขึ้นด้วยความผิดหวังข่าทำไม่ได้เลยความ คิดยังเกิดขึ้นตลอดเวลาพระชรา[เพลง]ถาม ว่าแต่เจ้ารู้ตัวมว่าตัวเองกำลังคิดรู้ [เพลง]

14:45 แล้วหลังจากรู้ตัวเจ้ากลับมาอยู่กับลมหาย ใจได้หรือไม่[เพลง] ได้แต่เพียงครู่เดียวเท่านั้นพระชราิม นั่นแหละคือการฝึกความสำเร็จไม่ได้อยู่ ที่การไม่มี[เพลง]ความคิดเกิดขึ้นแต่คือ ทุกครั้งที่รู้ตัวเจ้าสามารถกลับมาได้ เมื่อเด็กคนหนึ่งกำลังหัดเดินเราไม่ตำหนิ เขาที่ล้มเรารู้ว่าการลุกขึ้นแต่ละครั้ง ทำให้ขาของเขาแข็งแรงขึ้นจิตใจก็เช่น เดียวกันทุกครั้งที่มันหลงไปแล้วเจ้ารู้ ตัวแล้วกลับมาความรู้ตัวของเจ้าก็แข็งแรง [เพลง]ขึ้นอรุณเริ่มเข้าใจขึ้นมาบ้างแต่ เขายังถามว่าแล้วจะมีวันหนึ่งมที่[เพลง] ข้าจะไม่คิดถึงอดีตหรือกังวลถึงอนาคตอีก เลยพระชราหัวเราะเบาๆตราบ[เพลง]ใดที่เจ้า

15:31 ยังมีชีวิตจิตใจก็ย่อมทำหน้าที่ของมันดวง ตาทำหน้าที่มองเห็นหูทำหน้าที่ได้ยิน [เพลง]และจิตใจก็ทำหน้าที่สร้างความคิด เจ้าไม่จำเป็นต้องทำลายความสามารถใน [เพลง]การคิดเพียงเรียนรู้ว่าความคิดไม่ ใช่คำสั่งและไม่ใช่ความจริงเสมอไปพระชรา หยิบกิ่งไม้[เพลง]ขึ้นมาแล้วเขียนวงกลมลง ในพื้นดินสมมุติว่าความคิดหนึ่งบอกว่า เจ้าจะล้มเหลวนั่นไม่ได้หมายความว่าเจ้า จะล้มเหลวจริงๆ[เพลง]มันเพียงหมายความว่า ในขณะนั้นจิตใจได้สร้างความคิดเรื่องความ ล้มเหลวขึ้นมาจากนั้นพระชราเขียนวงกลมอีก วงหนึ่งถ้า[เพลง]ความคิดบอกว่าไม่มีใคร รักเจ้าก็ไม่ได้หมายความว่าทุกคนเกลียด เจ้ามันอาจเป็นเพียงเสียงของความกลัว [เพลง]ความเหนื่อยล้าหรือประสบการณ์ใน อดีตความคิดเปรียบเสมือนแขกที่มาเคาะ

16:19 ประตูเจ้าเปิดประตูรับรู้ได้ว่าใครมาแต่ ไม่จำเป็นต้องเชิญแขกทุกคนเข้ามาอาศัย อยู่ในบ้าน อรุณนั่งนิ่งอยู่นาน[เพลง] ที่ผ่านมาเขาเชื่อทุกสิ่งที่เกิดขึ้นใน หัวเมื่อคิดว่า[เพลง]คนอื่นไม่พอใจเขาก็ ปฏิบัติต่อพวกเขาราวกับเรื่องนั้นเป็น ความจริงเมื่อคิดว่าอนาคต[เพลง]จะเลวร้าย เขาก็เป็นทุกข์กับเหตุการณ์ที่ยังไม่เกิด เมื่อคิดว่าตัวเองไม่ดีพอเขาก็ลืม[เพลง] ทุกสิ่งที่เคยทำสำเร็จ เขาไม่เคยเห็นความคิดเป็นเพียงความ[เพลง] คิดแต่กลับมองมันเป็นความจริงเป็นคำตัด สินและเป็นสิ่งที่ต้องเชื่อฟังอรุณตัดสิน ใจพัก[เพลง]อยู่ที่วัดอีกหลายวันทุกเช้า

17:05 เขาจะนั่งอยู่ริมลำธารและฝึกรับรู้ลมหาย ใจวันแรกจิต[เพลง]ใจของเขาล่องลอยแทบทุก ขณะวันที่ 2 เขาเริ่มรู้ตัวเร็วขึ้นวัน ที่[เพลง] 3 เขาพบว่าแม้ความคิดเดิมจะ กลับมาแต่เขาไม่จำเป็นต้องต่อสู้กับมัน เหมือนที่ผ่านมาบางครั้งภาพลิงจากคืนแรก ก็ยังปรากฏขึ้น[เพลง]แทนที่จะหงุดหงิด อรุณกลับยิ้มและพูดในใจว่าความคิดเรื่อง ลิงเกิดขึ้น[เพลง]แล้วจากนั้นเขาก็กลับมา รับรู้ลมหายใจเมื่อมีความกังวลเรื่อง อนาคตเขาจะพูดในใจว่าตอนนี้[เพลง]ใจกำลัง กังวลเมื่อมีความทรงจำที่ทำให้เสียใจ

17:52 [เพลง]เขาจะรู้ว่านี่คือภาพจากอดีตไม่ใช่ สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในขณะนี้[เพลง]เขา ไม่ได้ทำให้ความคิดหายไปทันทีแต่ความคิด เหล่านั้นเริ่มสูญเสียอำนาจจากเดิมที่มัน สามารถลากเขาไปได้เป็นชั่วโมง ตอนนี้เขาเริ่ม[เพลง]รู้ตัวได้ภายในไม่ กี่นาที จากเดิมที่เขาเคยโกรธตัวเองเมื่อเกิด [เพลง]ความคิดฟุ้งซ่านตอนนี้เขาเรียนรู้ ที่จะกลับมาอย่างอ่อน[เพลง]โยนเย็นวัน หนึ่งพระชราพาอรุณเดินไปบนเส้นทางในป่า ระหว่าง[เพลง]ทางพระชราถามว่าขณะนี้เจ้า กำลังทำอะไรอรุณตอบว่าข้ากำลังเดินแล้ว

18:38 จิตใจของ[เพลง]เจ้าอยู่ที่ใดอรุณหยุด สังเกตเขารู้[เพลง]สึกถึงฝ่าเท้าที่ สัมผัสพื้นดินรู้สึกถึงลมที่พัดผ่านใบ หน้าได้ยินเสียงใบไม้ไหวและได้[เพลง] กลิ่นดินหลังฝนเขาตอบว่าตอนนี้ใจของ [เพลง]ข้าอยู่กับการเดิน พระชรายิ้มการฝึกไม่จำเป็นต้องเกิดขึ้น เฉพาะเวลานั่งหลับตาเมื่อ[เพลง]เดินก็รู้ ว่าเดินเมื่อกินก็รับรู้รสชาติของอาหาร [เพลง]เมื่อฟังใครก็ฟังเขาอย่างแท้จริง เมื่อทำงานก็อยู่[เพลง]กับสิ่งที่กำลังทำ จิตใจจะหลงไปเป็นธรรมดาหน้าที่ของ[เพลง] เจ้าไม่ใช่ลงโทษมันแต่คือพากลับมาก่อน

19:26 อรุณจะเดินทางกลับหมู่บ้านเขาเข้าไปลาพระ ชราข้ายัง[เพลง]มีความคิดมากมายเหมือน เดิมแต่ตอนนี้ข้าไม่กลัวมันเท่าเดิมพระ ชราตอบว่าเพราะเจ้าเริ่ม[เพลง]เห็นแล้ว ว่าเจ้าคือผู้ที่มองเห็นความคิดไม่ใช่ตัว ความคิดนั้นท้องฟ้าไม่เคยต้องต่อสู้กับ ก้อนเมฆ[เพลง]ก้อนเมฆมาแล้วก็ผ่านไปบาง วันมีเมฆดำบางวันมีเมฆขาว[เพลง] และบางวันท้องฟ้าก็แจ่มใส แต่ไม่ว่าเมฆจะเปลี่ยนไปอย่างไร[เพลง] ท้องฟ้ายังคงอยู่เสมออรุณก้มศีรษะด้วย ความเคารพ[เพลง] เขาเดินทางกลับตามเส้นทางเดิมข้ามลำธาร เดิม[เพลง]

20:11 ผ่านทางแคบเดิมและลงจากภูเขาลูกเดิมแต่ สิ่งหนึ่งที่ไม่เหมือนเดิมคือ[เพลง]วิธี ที่เขามองจิตใจของตัวเองระหว่างทางความ คิดกังวลยังคงเกิดขึ้นหากเกิดเหตุร้าย ระหว่างทาง[เพลง]เล่าอรุณรับรู้ว่านั่น คือความกังวลจากนั้นเขากลับมามองเส้นทาง ตรงหน้าและ[เพลง]ก้าวต่อไปเมื่อคิดถึงงาน จำนวนมากที่รออยู่เขารับรู้ว่านั่นคือการ คิดถึงอนาคต[เพลง]จากนั้นเขากลับมาฟัง เสียงฝีเท้าของตัวเองอรุณไม่ได้กลายเป็น คนที่ไม่[เพลง]มีความคิดเขากลายเป็นคนที่ ไม่ต้องเชื่อและไม่ต้องตอบสนองต่อทุกความ คิดที่เกิด[เพลง]ขึ้นเมื่อกลับถึงหมู่

20:56 บ้านชีวิตภายนอกของเขายังคงเหมือนเดิม [เพลง] งานยังคงมีมากเงินยังคงต้องบริหารปัญหา [เพลง]ยังคงเกิดขึ้นและบางคืนความกังวลก็ ยังมาเยือนแต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคืออรุณไม่ เติมเชื้อให้ความคิด[เพลง]เหล่านั้น เหมือนก่อนหากนอนไม่หลับเขาจะไม่ตำหนิตัว เองว่าทำไม[เพลง]ข้าถึงยุทไม่ได้แต่จะ เพียงรู้ว่าคืนนี้จิต[เพลง]ใจกำลัง วุ่นวายแล้วกลับมารับรู้ลมหายใจครั้ง หนึ่ง 2 ครั้ง[เพลง] และอีกครั้งบางคืนเขาหลับได้เร็วบางคืน ต้องใช้เวลานาน[เพลง] แต่เขาไม่ทำสงครามกับตัวเองอีกต่อไป

21:42 หลายปีผ่านไป[เพลง]มีชายหนุ่มอีกคนหนึ่ง ในหมู่บ้านเดินมาหาอรุณชายหนุ่มคนนั้นมี ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเหนื่อยล้าเหมือน อรุณในอดีตไม่มีผิด[เพลง] เขาถามว่า ข้าได้ยินว่าท่านเคยไปเรียนรู้วิธีควบคุม จิตใจจากพระ[เพลง]อาจารย์บนภูเขาท่านช่วย สอนข้าได้มว่าจะหยุดความคิดได้อย่าง อรุณยิ้มเขาไม่ได้บอกให้ชายหนุ่มกำจัด [เพลง]ความคิดไม่ได้สอนให้บังคับสมองว่าง เปล่าและไม่ได้มอบคาถาลึกลับ[เพลง]ใดๆเขา เพียงตอบว่า ก่อนอื่น[เพลง]เจ้าต้องเข้าใจก่อนว่าจิต ใจไม่ได้สงบเพราะเราบังคับมันมันสงบลง เมื่อเราหยุดต่อสู้กับทุก[เพลง]สิ่งที่

22:27 เกิดขึ้นภายใน เจ้าจะยังคิดยังรู้สึกยังมีความกลัวและ ความกังวลแต่ทุกครั้งที่รู้ตัวเจ้าสามารถ เลือกได้ว่าจะเดินตามความคิดนั้นไปหรือจะ กลับมาอยู่กับสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นจริง [เพลง] จากนั้นอรุณก็พาชายหนุ่มไปนั่งริมลำธาร [เพลง]เขาชี้ไปยังใบไม้ที่กำลังลอยผ่าน แล้วกล่าวว่า มองดูมันให้ดีเจ้าไม่จำเป็นต้องหยุดกระแส น้ำไม่จำเป็น[เพลง]ต้องเก็บใบไม้ทุกใบออก ไปเพียงปล่อยให้มันมาและปล่อยให้มัน [เพลง] เพราะความสงบที่แท้จริงไม่ได้เกิดจากการ ไม่มีความคิดแต่เกิดจากการรู้ว่าแม้ความ [เพลง]คิดจะเกิดขึ้นเราก็ไม่จำเป็นต้อง

23:14 ถูกมันพาไป บางทีสิ่งที่ทำให้เราเหนื่อยอาจไม่ใช้ จำนวนของความคิด[เพลง] แต่อาจเป็นเพราะเราใช้พลังทั้งหมดพยายาม ห้ามไม่ให้ตัวเองคิดเราพยายามไม่กังวลไม่ เสียใจไม่โกรธ[เพลง] ไม่คิดถึงอดีตและไม่กลัวอนาคต แต่ทุกครั้งที่เราพูดว่าห้ามคิดเรากำลัง จับความคิดนั้นไว้แน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว จิตใจไม่ใช่ศัตรูที่ต้องเอาชนะ[เพลง]มัน เหมือนเด็กที่กำลังเรียนรู้เหมือนลิงที่ ชอบกระโดดไปมาเหมือนสายน้ำ[เพลง]ที่ไม่ เคยหยุดนิ่งและเหมือนท้องฟ้าที่มีก้อนเมฆ ลอยผ่านอยู่เสมอ สิ่งที่เราทำได้[เพลง]ไม่ใช่การสั่งให้ ก้อนเมฆหายไปแต่คือการจำให้ได้ว่าเหนือ

24:01 เมฆทุกก้อน[เพลง]ยังมีท้องฟ้าที่กว้าง ใหญ่เสมอ ครั้งต่อไปเมื่อความคิดที่ไม่ต้องการ ปรากฏขึ้น[เพลง] ไม่ต้องรีบไล่มันไม่ต้องตำหนิตัวเองและ ไม่ต้องเชื่อทุกเรื่องที่มันบอกเพียง [เพลง]หยุดสักครู่แล้วรับรู้ว่าตอนนี้ ความคิด[เพลง]หนึ่งกำลังเกิดขึ้นจากนั้น ลองกลับมารับรู้ลมหายใจ[เพลง] เสียงรอบตัวความรู้สึกของเท้าที่สัมผัส พื้นหรือสิ่งเล็กๆที่กำลังเกิดขึ้นตรง หน้า[เพลง]แม้เจ้าจะอยู่กับปัจจุบันได้ เพียงไม่กี่วินาทีก็ไม่เป็นไรเพราะทุก ครั้งที่รู้ตัวและกลับมาเจ้ากำลังฝึกจิต ใจให้แข็ง[เพลง]แรงขึ้นทีละน้อยการหลงไป ไม่ใช่ความล้มเหลวความล้มเหลวที่แท้จริง

24:48 อาจเป็นการหลงไปโดยไม่เคยรู้เลย[เพลง]ว่า เราสามารถกลับมาได้ จำไว้นะครับเราอาจ[เพลง]ไม่สามารถห้าม ความคิดทุกความคิดไม่ให้เดินเข้ามาในใจ ได้แต่เราสามารถเลือกได้ว่าจะปล่อยให้มัน เดินผ่านไปหรือจะเชิญมันให้อยู่กับเรา ตลอดทั้งวัน อย่าทำสงครามกับจิตใจของตัวเองเลยเพียง เรียนรู้ที่จะมองมันอย่างเข้าใจและไม่ว่า จะหลงไปไกลเพียงใด[เพลง]จงรู้ไว้ว่าลมหาย ใจครั้งต่อไปคือเส้นทางที่พาเรากลับมาสู่ ปัจจุบันได้เสมอ หากเรื่องราวนี้ทำให้คุณมองเห็นจิตใจของ ตัวเองชัดขึ้นฝากกดติดตาม[เพลง] และแบ่งปันเรื่องนี้ให้กับใครสักคนที่ กำลังเหนื่อยจากเสียงความคิดภายในใจแล้ว

25:34 พบกันใหม่ในเรื่องราวครั้งต่อไปครับ [เพลง]